« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
Tenshi Hunter :مترجم
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
‫دلایل متنوعی برای مرگ هست. ‫پیری، خودکشی، بیماری...
‫اما دلیل مرگی که تا همین امروزه مردم ازش وحشت دارن...
‫مرگ توسط آتشه.
‫اوریهالکم.
‫یه سنگ‌معدنی افسانه‌ایه که تو جزیره‌ی افسانه‌ای آتلانتیس پیدا می‌شه.
‫از اونجایی که افسانه‌ایه، خیلی کمیابه.
‫درخور اینه که برای ساخت شمشیر ‫مقدس الهی، اکسکالیبر ازش استفاده بشه.
‫اگه می‌خوایم اکسکالیبر رو بسازیم، نمی‌شه ‫از چیزی جز اوریهالکم استفاده کرد!
‫هرچیزی که نیاز داریم توی این نقشه نوشته شده.
‫«زیر چراغ تاریک‌تر از همه‌جاست.»
‫چون که به زبون رون‌های باستانی نوشته ‫شده، معنی کاملش مشخص نیست. اما...
‫«تاریک‌تر.»
‫همینکه بشه این کلمه رو خوند کافیه.
‫اگه بحث جاهای تاریک باشه، پس زیرزمینه.
‫اوریهالکم تو زیرزمینه!
‫ولی مگه نمی‌گه تو همون مغازه اولیه‌ست که رفتیم؟
‫شاید منظورش تسوکمونو فروشیه؟
‫چطور انتظار داری یادم باشه اولش کجا رفتم؟
‫فکر می‌کنم داره به سرآغاز همه‌چی اشاره می‌کنه... یعنی آتلانتیس!
‫ها؟!
‫یعنی چی که «فکر» می‌کنی؟
‫یو، دیگه دیره.
‫وقتشه نقشه رو عوض کنیم.
‫پیش به سوی زیرزمین!
‫ا ـ ایول!
‫آقا آتش‌نشانه! گربه‌م بالای درخت گیر کرده و نمی‌تونه بیاد پایین!
‫کمک!
‫وسط انجام کوئست اصلی‌ام.
‫این کوئست فرعی رو می‌ذارم برای بعد. خدانگهدار!
‫الو؟!
‫یو، گوش کن. مغز احمقا ساده‌ترین راه رو پیش می‌ره.
‫فکر نمی‌کنن. صرفاً با عجله می‌رن سمت نتیجه‌ای که دلشون می‌خواد.
‫واقعاً اینطور به‌نظر می‌رسه.
‫می‌دونی اصطلاح اینکه مغز،
‫می‌ره سراغ‌ بی‌مقاومت‌ترین راه، از مدارها میاد؟
‫واقعاً؟
‫می‌دونی وقتی نقطه‌ی ارتباط مثبت و منفی یه باتری،
‫مستقیم به هم وصل می‌شن، چی می‌شه؟
‫خب، اتصالی می‌کنه. باید یه‌چیزی بین‌شون بذاری بعد وصل‌شون کنی.
‫عا، فهمیدم. پس از اینجا اومده.
‫وقتی داری با مکانیک‌ها سروکله می‌زنی،
‫نمی‌تونی مستقیم بری سراغ ساده‌ترین راه.
‫باید از تمام زاویه‌ها به تمام روش‌ها فکر کنی.
‫اینطور می‌تونی بهترین گزینه‌ رو پیدا کنی.
‫بله! تو ذهنم حکش می‌کنم!
‫ولی این‌بار، خیلی چیزمیز بین نقاط اتصال چپوندی،
‫برای همین نتونست به جواب برسه.
‫فکرشو نمی‌کردم جریان الکتریکیش انقدر ضعیف باشه.
‫فرقی با یه باتری سکه‌ای نداره.
‫ولی یو، خاطراتم زنده می‌شه می‌بینم وال داره بهت یاد می‌ده.
‫و اینکه شما هم مواظبمونین هم هست!
‫اگه چیزی اتصالی کرده، کافیه درستش کنیم!
‫چیکار می‌کنین؟
‫زودباشین دنبال ورودی زیرزمین بگردین!
‫و باید سناریوی به‌باد رفته رو هم درست کنیم.
‫از اینجا می‌تونیم وارد زیرزمین بشیم.
‫جدی اشکال نداره بدون اجازه بریم تو؟
‫همین‌الانشم تا اینجا کلی کار که درخور سربازای آتش نیستن انجام دادیم، درسته؟
‫دیگه نمی‌شه عقب کشید!
‫راستش می‌شه. می‌خوای برگردیم؟
‫اومدیم تو. توی زیرزمینیم.
‫گفتیم می‌تونیم برگردیم، ولی گوش نکرد که. اصلاً گوشش بدهکار نیست.
‫جدی گوش نمی‌ده...
‫گوشنمیده...
‫گونمیده!
‫گونمیده! گونمیده! گونمیده! گونمیده! گونمیده!گونمیده!
‫یو از ترس زیرزمین روانی شد.
‫خب، اولین بارشه اومده اینجا.
‫یو، بیدار شو!
‫اینجا زیرزمینه! اگه حواست رو جمع نکنی، پرتگاه بهت زل می‌زنه!
‫به خودت بیا!
‫آرتور، پادشاه شوالیه... داشتم چیکار می‌کردم؟
‫اگه درست رفتار نکنی، سلامت روانت رو از دست می‌دی.
‫بله! درست رفتار می‌کنم!
‫می‌فهمم چه حسی داره. اینجا اومدیم چیکار؟
‫لیسا، خوبی؟
‫ها؟
‫اومدن تو زیرزمین حتماً خاطرات اون‌سری رو برات زنده می‌کنه، نه؟
‫فعلاً چشمم به آینده‌ست.
‫درسته هنوز از دکتر جووانی می‌ترسم،
‫ولی مطمئنم لحظه‌ای که باید بهش غلبه کنم داره می‌رسه.
‫و وقتی برسه، باهات هستم تا بکشیم زیرش!
‫تا فاجعه‌ی بزرگ وقت زیادی نمونده.
‫هرطور شده قدرت آرتور نیازمون می‌شه!
‫برای همینم نیازه الان پاورآپ کنه!
‫این لونه‌ی گوبلین‌هاست؟
‫ولی اینکه تخیلش قراره بیشتر از تمرین نتیجه بده...
‫خبر بد!
‫یه گله موش داره میاد سمت‌مون!
‫یو، خودتو جمع‌جور کن!
‫اصلاً قدرت آتش چی هست؟
‫بله!
‫گیرشون بنداز!
‫بله!
‫آدولا چی هست؟
‫یو، برو!
‫بله!
‫یو، دخلشونو بیار!
‫ستوان کونرو.
‫برای چی تو این اتاق انقدر بی‌حوصله نشستی؟ مگه بهتر نشدی؟
‫بله.
‫می‌گم، ستوان کونرو؟
‫چیه؟
‫شما هم آدولا لینک داشتین، نه؟
‫یادتونه چطور انجامش دادین؟
‫نمی‌تونم دیگه همینطوری دست رو دست بذارم.
‫می‌خوام خودم برم تو آدولا.
‫وال، مطمئنی می‌تونیم برگردیم؟
‫هزارتوها هم مثل مدارن. راهشو یادمه.
‫یه ساعتی می‌شه گیریما.
‫بذار انقدر ادامه بده تا دلش خنک شه.
‫یه‌ چندتا تیکه آهن برمی‌داره،
‫و با فلزی که آماده کردم عوضشون می‌کنیم.
‫ولی اگه بخوایم بیشتر بریم تو عمق زیرزمین، خطرناک می‌شه.
‫خب پس.
‫بیاین باس آخر رو بیاریم تا تمومش کنیم.
‫برگرد!
‫من حاکم این پرتگاهم،
‫و با اینکه اوریهالکم همین پشته، بهت نمی‌دمش!
‫برگرد!
‫لیسا، چرا یه زن بزرگ باید همچین مسخره‌بازی‌ای در بیاره؟
‫یو داره نگاه می‌کنه ها.
‫چرا اینجور مواقع غریزه‌ش کار می‌کنه؟
‫منو بگو خجالتم رو دور انداختم...
‫سرخود کاری نکن!
‫این کار احمقانه‌ت می‌تونست کل ماجراجویی رو خراب کنه!
‫یه ساعته درگیریم! باید زودتر ازش خسته شه!
‫مثل یه بچه‌ی گنده می‌مونه!
‫لیسا-سان، خسته شد.
‫عا، چقد دلم می‌خواد بکشمش!
‫سگ احمق! مجبورمون کردی تا اینجا بیاریمت پیاده‌روی!
‫بهت نشون می‌دم صاحبت کیه!
‫لیسا، آروم باش!
‫این‌کارا رو برای نجات توکیو داریم می‌کنیم!
‫چرا یهویی جدی شدی؟
‫یه حضور حس می‌کنم.
‫عا، آرتور، بس کن. اینجا زیرزمیـ-
‫آرتور، جدی می‌گی؟
‫عقب بمونین!
‫کی اونجاست!
‫آرتور، واقعاً خودتی!
‫خیلی وقته ندیدمت.
‫مادر. پدر.
‫عا، پدر مادرشن که.
‫ای بابا.
‫ها؟!
‫اینجا چیکار می‌کنین؟
‫آرتور، مگه بهت نگفتیم؟
‫نگو که...
‫وایسا، چی شد؟
‫آره، درسته.
‫پس دنیا رو نجات دادین!
‫والکان، اینم کار توئه!؟
‫معلومه که نه!
‫الحق پدر مادر خودمین. پادشاه پدر و پادشاه مادر.
‫اعمال‌تون هیچوقت لقب شاه رو شرمگین نمی‌کنن.
‫با توجه به ظاهرت، یه سرباز آتش شدی، نه؟
‫پسرم، جنگیدی تا دنیا رو نجات بدی، درسته؟
‫بعد از اینکه راهی سفرتون شدین، من پادشاه شوالیه شدم.
‫سرباز آتش و پادشاه شوالیه. دوتا مسئولیت داشتن خیلی سخت بود.
‫پسرکم...
‫خیلی رشد کردی!
‫خب، یه شوالیه‌م.
‫وایسا.
‫شما پدر مادر آرتورین، و می‌گین دنیا رو نجات دادین.
‫انقدر مزخرفه، نمی‌تونم پابه‌پاش پیش برم، پس چیزه...
‫می‌شه بی‌زحمت توضیح بدید؟
‫والکان، فکر نکن. حسش کن.
‫تو هم یکم کم‌تر حس کن بیشتر فکر کن!
‫همه‌تون سربازان آتشین، نه؟
‫آره، درسته. همه‌مون با آرتور اعضای بخش هشتمیم.
‫ما مقاومتیم!
‫برای درست کردن فساد این کشور عمل می‌کنیم!
‫مقاومت؟
‫خب، ساده‌ بخوام بگم،
‫وقتی غرق بدهی بودیم و داشتیم در می‌رفتیم،
‫بهش فکر کردیم تا بتونیم پابه‌پای تخیل این مردک پیش بریم.
‫جانم؟ یعنی چی؟
‫درواقع داریم تظاهر می‌کنیم تو زیرزمین، نیروهای مقاومتیم.
‫تمام این‌ سال‌ها، تو زیرزمین داشتین همچین کاری می‌کردین؟
‫چرا همچین کار احمقانه‌ای کردین؟!
‫نمی‌تونستیم بذاریم تنها بیاد تو زیرزمین.
‫آرتور یه بچه بود، برای همین نمی‌تونستیم با خودمون بیاریمش،
‫ولی با وجود عیب‌های شوهرم، عاشقشم.
‫برای همین آرتور رو ول کردین؟
‫الحق مادر خودمی. چقدر خردمند.
‫همه‌ی این‌کارها رو کردیم تا جلوی رخ دادن یه مصیبت داخل دنیا رو بگیریم.
‫یه مصیبت داخل دنیا؟ نگو که-
‫معبد الهی خورشید، که خدای خورشید رو می‌پرسته،
‫برای کنترل مردم ساخته شده.
‫و واعظ، موجودی از سرزمین‌های بالایی،
‫می‌خواد جهت نابودی دنیا، یه فاجعه‌ی بزرگ دیگه به‌وجود بیاره.
‫چطور این‌چیزا رو می‌دونین؟
‫و می‌گن دلیل احتراق خودبه‌خودی اینه که یه نسخه‌ی دیگه...
‫از ما که اهل یه دنیای دیگه‌ست باهامون ارتباط برقرار می‌کنه.
‫یه لحظه صبر کنین!
‫این‌ چیزا درمورد واعظ و جهان‌های دیگه رو از کجا شنیدین؟
‫درموردشون نشنیدیم. فانتزی‌های شوهرمن.
‫شما چطور...
‫جواب دادنش سخته، ولی...
‫دلیلش اینه من یه آینده‌بینم.
‫به‌خاطر آتش‌سوزی و مسمومیت غذایی رستوران‌مون ورشکسته شد.
‫اون‌موقع، خانواده‌مون تو وضعیت بدی بود.
‫دلیل آتش‌سوزی که در یک رستوران رخ داد، دیروز نامشخص اعلام شد.
‫رستورانی که اخیراً آتش گرفته بود، دچار شیوع مسمومیت غذایی شده.
‫تنها کاری که می‌تونستم بکنم این بود که اینطوری از واقعیت فرار کنم.
‫علاوه بر از دست رفتن اعتمادی که در پی داشت، ‫ این آتش‌سوزی ضربه‌ای شدید وارد کرده.
‫چرا داشتی تو کلاهتو نگاه می‌کردی؟
‫اون تو چیزی می‌بینی؟
‫آرتور، من و مامانت می‌خوایم بریم یه سفر تا دنیا رو نجات بدیم.
‫عاشقتیم.
‫مواظب خودت باش.
‫از اون روز،
‫وقتی حس می‌کنم گم شدم، اگه اینطوری به داخل کلاهم زل بزنم،
‫می‌تونم آسمون پرستاره‌ای ببینم.
‫و وقتی به اون ستاره‌ها نگاه می‌کنم، می‌فهمم...
‫حقیقت این دنیا چیه.
‫آرتور-سان، اینا جدی پدر مادرتن؟
‫معلومه. حقه رو من جواب نمی‌ده.
‫چطور می‌تونم اشتباه بگیرمشون؟
‫والکان.
‫این برای تصادفی بودن خیلی دقیقه.
‫چون یه پیشگویی دیدین اومدین اینجا؟
‫حس کردم پسرم قراره بیاد اینجا.
‫آرتور، اومدی دنبال چیزی بگردی، نه؟
‫بله، پدر.
‫برای ساخت اکسکالیبر حقیقی، اومدم دنبال اوریهالکم بگردم.
‫دنبالم بیا.
‫وال، خیلی سریع به بقیه اعتماد می‌کنی.
‫برای همینم انقدر راحت تونستم گولت بزنـ-
‫ولی الان تو باهامونی، نه؟
‫آ ـ آره، ولی خب...
‫این تپه‌ی آشغال چی می‌گه؟
‫یکم دژا وو دارم می‌گیرم...
‫شوالیه؟
‫اون نه.
‫این فناوری‌ها مال خیلی قبل از فاجعه‌ی بزرگن.
‫یه‌سری از این دستگاه‌ها رو اینجا جمع کردیم.
‫جدی؟
‫تاحالا قطعات دور ریختنی‌ای مثل این ندیده بودم. یه‌نوع دستگاهه؟
‫اگه درست یادم باشه، یه‌جایی این اطراف... عا، ایناهاش.
‫همینه.
‫این چیه؟
‫نکنه...
‫اون دماغه‌ی یه موشک فضاییه؟
‫انگار خیلی درموردش می‌دونی.
‫این از یه فلز آلمینیومی مخصوص درست شده.
‫زیر دمای ۲ تا ۳ هزار درجه آخ هم نمی‌گه.
‫یعنی تا این حد محکم و مقاوم مقابل گرماست!
‫ماده‌ی تاریکی که در فضا سفر کرده.
‫که یعنی، تکه‌ای از یک ستاره.
‫اگه شمشیر مقدس با این ساخته بشه...
‫اشتباه گرفتی. گوش نکردی؟ یه تیکه از یه موشکه، نه شهاب سنـ-
‫هیس!
‫داره تخیلش رو همینطوری پیش می‌بره!
‫کی بود؟
‫بابا! مامان!
‫ما برگشتیم.
‫بچه‌های خوبی بودین؟
‫آره.
‫ها؟! بیخیال! بچه‌ن؟!
‫ها؟ چطوری؟
‫و تازه سه‌تا هم هستن!
‫چطوری؟!
‫بعد از اینکه اومدیم زیرزمین درست شدن.
‫یعنی چی درست شدن؟ اونم بعد از اینکه آرتور رو ول کردین؟
‫یو، کافیه! هر خانواده‌ای شرایط خودشو داره.
‫وایسا! درست نیست خب، هست؟
‫جایگاه آرتور-سان چی پس؟ چرا بچه‌دار شدن؟
‫گفتن چون نمی‌تونستن یه بچه رو بیارن زیرزمین ولش کردن!
‫خیلی دلم برای آرتور-سان بیچاره می‌سوزه!
‫شانس آوردیم. گوش نمی‌ده.
‫آرتور!
‫می‌تونم با این یه شمشیر بهتر نسبت به ‫ اوریهالکم تقلبی‌ای که آماده کردم برات بسازم!
‫هوی والکان! از دهنت پرید! گفتی آماده‌ش کردی!
‫داری این ادابازی‌ای که در آوردیم رو لو می‌دی!
‫والکان، جدی؟ پس کارمون تمومه!
‫ایول! هرچی که تو سناریوش نشینه رو نمی‌شنوه!
‫عجب چیزیه! منم دارم رویاپردازی می‌کنم!
‫اینا چشونه؟ می‌ترسم! تاریکه! اینجا خیلی تاریکه!
‫فقط مونده برگردیم رو سطح زمین و شمشیر رو بسازیم، باشه؟
‫بریم بسازیمش!
‫اکسکالیبر!
‫بنابر دلایلی خیلی خستمه.
‫آرتور، خانواده‌ت چی شدن؟
‫خیلی وقته نیومدن رو سطح زمین. دارن تو شهر می‌چرخن.
‫خاندان بویل همه‌شون آزادن، نه؟
‫خب. همه‌چی آماده‌ست!
‫و الان، می‌ریزمش توی این!
‫منم نگاه می‌کنم!
‫جدی جدی هیجان‌زده می‌کنه آدمو!
‫مواظب باش! خطرناکه!
‫حتی اگه نسل سومی باشی هم، حتماً خیلی داغه!
‫یه شمشیر که از یه موشک درست شده. یه روحیه‌ی عاشقانه‌ی خاصی داره.
‫اون‌همه کار ارزششو داشت، نه؟
‫تاحالا ندیده بودم آرتور انقدر خوشحال باشه.
‫شمشیر مقدس، در دستم بیا!
‫ساخت غلافش هم داره تموم می‌شه.
‫کمربند برای آویزون کردن شمشیرم تموم شده.
‫خب! فقط یه‌کار مونده!
‫آرتور-سان! زودباش دیگه!
‫ببخشید معطل شدی. ببین! تموم شد!
‫این...
‫والکان، ممنونم.
‫به این شمشیر قسم،
‫دیگه به هیچکس نمی‌بازم!
‫پادشاه شوالیه، روت حساب می‌کنم!
‫آرتور!
‫شنیدم پدر مادرت رو پیدا کردی. حتماً خیلی خوشحالی!
‫اون چیه؟
‫ها؟ دوباره؟
‫ماکی با خودش فکر کرد.
‫درحالی که به نیم‌رخ مردی زل زده بود که...
‫حتی نفهمیده پدر مادرش دوبار ولش کردن،
‫با خودش فکر کرد، حالا که شمشیر مقدس به دستش رسیده،
‫تبدیل به پادشاه شوالیه‌ای شده که دنیا رو نجات می‌ده.
‫ببین، دوباره داری منقبض می‌شی.
‫چیزه، از ستوان کونرو پرسیدم چطور می‌شه یه آدولا لینک شروع کرد.
‫کونرو بهم گفت. می‌خوای بری به آدولا حمله کنی، نه؟
‫فرمانده شینمون، راهی بلدین که بشه به آدولا حمله کرد؟
‫نه. اصلاً.
‫ها؟
‫ولی اگه واعظ یه خداست، پس یعنی یه‌سری راه هم هست.
‫پس کاری که الان می‌کنم...
‫چشم سوم.
‫وقتی بیدارش کنی می‌تونی به کیهان، یا بُعدهای والاتر متصل شی،
‫و حتی به جایگاه خدا هم وصل شی... یا اینطور می‌گن.
‫به بُعدهای والاتر متصل شم؟
‫چشم سوم؟
‫برای بیدار کردن چشم سومم باید چیکار کنم؟
‫اول، کل بدنت رو شل کن.
‫از کف دستات زمین رو حس کن.
‫چشمات رو ببند و هوشیاریت رو یک‌پارچه کن.
‫با زمین یکی شو و روحت رو ساکت کن.
‫با زمین یکی شو.
‫چون نمی‌تونم چیزی حس کنم، همیشه اونطوری خوابم می‌بره.
‫زمین. آگاهی یک‌پارچه.
‫یکی شو.
‫خواب.
‫اسکل، نخواب که!
‫مدت‌ها پیش، اسبقم مجبورم کرد این‌کارو کنم،
‫ولی چون ایمان ندارم، صرفاً تونستم یکم چرت بزنم.
‫ولی تو...
‫منطقیه که باور ندارین!
‫به‌عنوان خدای نابودی، مردم بهتون باور دارن.
‫منم بهتون باور دارم!
‫جغله، چی می‌گی؟
‫ادامه بده.
‫چشم.
‫می‌رم یکم قمار کنم.
‫شو!
‫تو کی هستی؟
‫باز همو دیدیم.
‫برادر.
‫بعد از اینکه فاجعه‌ی بزرگ رو به‌بار میارم، چیزی باقی نمی‌مونه.
‫باید یه‌بار دیگه برادرم رو ببینم.
‫قسمت بعدی، «ظهور.»
‫بازگشت به شعله‌های عظیم آتش، لاتوم.
‫مامان و بابات رفتن یه سفر که دنیا رو نجات بدن! ‫قلعه دیگه مال خودته!! از امروز به بعد، تو پادشاهی!!!
قسمت نهم ‫«شمشیر مقدس احیاء شد»
اوریهالکم
سنگ‌معدنی‌ای افسانه‌ای از جزیه‌ی افسانه‌ای آتلانتیس
‫زیر چراغ تاریک‌تر از همه‌جاست!!
‫نیروی آتش فصل 3
تلق تلوق
‫بعد از این‌همه مدت، روی زمین بودن کلی حال داد. ‫داریم می‌ریم یه سفر دیگه. ‫فعلاً خدافظ. ‫بابات ‫
‫ادامه دارد
‫نیروی آتش فصل ۳
‫قسمت بعدی
قسمت دهم ظــهــور