‫(بوسان)
‫(ورود کالای قاچاق ممنوع ‫فرزندان شما نظاره‌گر اعمال شما هستند)
‫(انبار گمرک)
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
‫هی باید با کامیون میومدی ‫چطوری می‌خوای همشو جا بدی؟
‫یه جوری جاشون میدم فقط درو باز کن
‫خب، ولی مطمئنی؟ ‫صحبت از ده‌تا سرامیکه ها
خب
‫همین سه‌تا جعبه‌ست
‫خب بازشون کن بذار یه نگاهی بندازم
‫برای چی؟ همینجوری ببرشون
‫هی، اول باید ببینمشون
‫چیه؟ ریگی به کفشته؟ هان؟
‫ریگی به کفشمه؟ بیخیال بابا بهم اعتماد نداری؟
‫خب،
‫اینا رو چطوری از شینان گیر آوردی؟
‫اصلاً حرفشو نزن ‫داشتن می‌رفتن ژاپن،
‫ولی کلی پول پیاده شدم ‫تا زودتر بقاپمشون
‫بیخیال بابا ‫به پیر به پیغمبر اصلن
‫من که چیزی نگفتم
آیگو
‫ای بابا
‫می‌دونستم اینا همش تقلبیه
‫تابلوئه؟
‫تف، اینا آشغال به تمام معنان
‫لعنتی، نگاه کن به نظرت این شبیه ‫سفال چینیه؟ هان؟
‫چرا چینی؟ خب از شینان اومده دیگه
‫خیلی احمقی
‫اون کشتی چینی بوده، فهمیدی؟
‫چرا باید یه کشتی چینی، سفال کره‌ای حمل کنه؟ ‫همشون جنس چینی بودن
‫جدی؟ اَه، لعنتی اینو نمی‌دونستم
‫اگه می‌خوای کلاهبرداری کنی، ‫اول برو فوت و فن کارو یاد بگیر احمق
‫کی با تو معامله می‌کنه آخه؟
‫خب پس من با این همه جنس ‫چیکار کنم؟
‫چقدر پاش دادی؟
500هزار وون دادم
‫هی، خودت گفتی سریع لازمشون داری ‫منم همشو نقد حساب کردم
‫باشه باشه
‫مجبورم همشو یه جا رد کنم بره
‫-چه خوب میشه ‫-بکش کنار
‫گفتم بکش کنار!
‫(عتیقه‌فروشی دوکسان)
هی
‫سوگوی
‫وای، این واقعاً فوق‌العاده به نظر می‌رسه
‫اینا قرار بود برن ژاپن ‫گیر آوردنشون راحت نبود، می‌دونی که
‫-جدی؟ ‫-اونا رو می‌بینی؟
‫همشون یه سِت کاملن
‫معلومه خب ‫قیمت هر کدوم چنده؟
‫یه میلیون
‫دونه‌ای یه میلیون؟
‫-چه خبره؟ مگه از طلا ساختنش؟ ‫-اینا مال شینان هستن
‫قیمتشون بین یک تا دو میلیونه
‫اوه، بیخیال امکان نداره انقدر بیارزن
‫چرا؟ به نظرت گرونه؟
‫معلومه که گرونه
‫فکر کردی یه میلیون ‫پول خورده؟ بیخیال
‫پروفسور گفتی یه مشتری ‫کله‌گنده میاری، این دیگه کیه؟
‫ایشون کله‌گنده‌ست
‫این آقا پسرخونده‌ی ‫رئیس یه باند یاکوزای ژاپنیه
آیگو، که چی؟
‫این که هیچی ‫از این چیزا سرش نمیشه
‫هی، نگفت که نمی‌خره!
‫فقط یکم قیمت رو بیار پایین
‫خب چقدر؟
‫باشه، این چطوره؟
‫از اینجا تا اینجا، همش پنج میلیون
‫دیوونه شدی؟
‫اینجوری نمی‌تونی سرم کلاه بذاری
‫بیخیال، تا وقتی هنوز مشتریه ‫باهاش خوب حساب کن، باشه؟
‫-بد نیست، نه؟ آره ‫-آره خوبه
‫برو بابا، انتظار نداری که ‫اینجوری بزنم تو سر مال
‫گوش کن خانوم ‌جون
‫این روزا خیلی سخت می‌گیرن، ‫لجبازی نکن دیگه!
‫مشتریای دست به نقدی مثل این ‫به این راحتیا پیدا نمیشن
‫هر چی می‌خوای بگو ‫من از ده میلیون پایین‌تر نمیام
‫-خانم جون! ‫-صبر کن!
‫خب این چطوره؟
‫بیا
‫رئیسم اینا رو خودش بهم داده
‫خیلی باارزشن ‫با پول هم نمیشه خریدشون
‫همه اینا در ازای اون سرامیک‌ها، ‫به علاوه این یکی
‫بیا معامله کنیم
‫اوه، بیخیال
‫من اینا رو می‌خوام چیکار؟
‫تازه، اینا که انقدر نمی‌ارزن
‫چی؟ هی
‫این شمشیر مال دوره ادوئه ‫راحت بیشتر از یه میلیون می‌ارزه
‫و اینجا، اینو می‌بینی؟ نگاه کن
‫این قسمتش طلاست
‫اینم همینطور
‫و این همش طلاست
‫همین یه تیکه پنج میلیون می‌ارزه
‫خانوم‌ جون باید معامله کنی
‫آیگو، اون سرامیک‌ها ‫اندازه یه گنج می‌ارزن
‫چرا باید با این عوضشون کنم؟ ‫خدایا، نه برو بابا
‫یالا دیگه!
‫لجبازی نکن!
آیگو، عجبا
‫این که رسماً دزدیه ‫من این کارو نمی‌کنم!
‫نه، تموم شد! معامله جوش خورد
‫باشه، می‌تونین برین فقط برین
‫یالا برشون دارین
آیگو این دیگه چه وضعیه؟
‫-گفتم نه ‫-خانوم ‌جون
‫-معامله تمومه! فهمیدی؟ ‫-نه!
‫یالا، ولش کن!
‫چیکار می‌کنی؟ مال منه!
‫-چرا انقدر زورت زیاده؟ ‫-ول کن!
‫وای بسه! حرف زدن کافیه
‫حرفامون تموم شد! ‫من همه اینا رو برمی‌دارم
‫ولش کن، ول کن!
‫فقط با این همه حرف زدن ‫الکی کشش میدی
‫هی یالا، برشون دار
(داستانی برگرفته از "اوباش" اثر یون ته‌هو) (SUPERCOMIX ساخته‌ی استودیوی)
(پـسـت فـطـرت)
(قسمـت سـوم: یـاغـیـان دریـا)
‫لعنتی فقط بوک‌گون ‫جای اون نقطه رو بلده
‫ولی هیچ راهی نیست ‫که از زندان درش بیاریم
‫خب چطوره فعلا سراغ سوک‌به بریم؟
‫درسته، به یه غواص نیاز داریم
‫من میارمش، نگران نباشین
‫راستی، یه مشکل دیگه هم داریم
‫چیه؟
‫یه گروه دیگه هم از بوسان اومده
‫یه گروه از بوسان؟
‫نمی‌دونم یه گروه کامله یا نه
‫ولی این پروفسور کیم
‫تو این کار و بارا حسابی شناخته شده‌ست پس حواستونو جمع کنین
‫معلوم نیست کی بهش بربخوریم
‫اینجوری پیش بره قبل از اینکه دست به کار شیم میفتیم تو تیررس پلیس
‫قایق آماده‌ست، درسته؟
‫چیه؟
‫چه خبره؟
‫خب، قضیه اینه که اول باید حساب کتاب کنیم
‫مگه حساب نکرده بودیم؟
‫واقعا انتظار داری من پول غواص و همه چیو بدم؟
‫آره
‫همش تو اون دو میلیون حساب شده
‫ببین
‫من یه رفیق پلیس به اسم هونگی دارم اونم سهمشو می‌خواد
‫اینجوری که کلی ضرر می‌کنم
‫ای بابا
‫یالا انقدر سفت نگیر
‫فقط با رئیست حرف بزن و یکم بیشتر پول بگیر
‫رئیس منم
‫خب پس،
‫یه میلیون دیگه بده، هر کاری بگی می‌کنم
‫یه کمکی به ما بکن، آقای اوه گوان‌سوک
‫"آقای اوه گوان‌سوک"؟
‫فکر کردی داری با کی حرف می‌زنی؟
‫فکر کردی یه میلیون پول خورده؟
‫دیگه شورشو درآوردی معامله کنسله عوضی
‫-هی باشه حالا ‫-ولم کن
‫یالا
‫ای بابا
‫اینجوری نیست
‫باید یه غواص کلاه‌خودی و یه قایق جور کنم
‫کلی خرجای ریز ریز دارم
‫قایق جور کنی؟
‫خب اون منطقه پاتوق خود محلی‌هاست
‫یه قایق بزرگ مثل مال من به درد نمی‌خوره
‫داری چه چرت و پرتی میگی؟
‫ ‫اگه یه قایق بزرگ نزدیک ساحل بچرخه…
گارد ساحلی متوجه میشه
‫برای همین باید مثل خود محلی‌ها عمل کنیم
‫با یه قایق پارویی با موتور بیرونی بریم
‫پس دیگه بهت نیازی نداریم
‫اینطور نیست
‫می‌تونم قایق خواهرزاده‌مو قرض بگیرم اون تو جونگ‌دو زندگی می‌کنه
‫-باشه ‫-می‌خوام خودت کاراشو بکنی
‫همونطور که گفتم، با پولی که برای قایق بهت میدم کاراشو ردیف کن
‫من هر وقت بخوام می‌تونم قایق خودمو ببرم
‫ولی برای استفاده از قایقش، باید مخشو بزنم، سبیلشو چرب کنم و از این کارا
‫داری چه چرت و پرتی میگی؟
‫ببین
‫زیاد نمی‌خوام فقط پنجاه هزار وون دیگه بده هیونگ‌نیم
اه، لعنتی
آیگو، لعنتی
‫(دفتر مرکزی شرکت هونگ‌بک)
بله؟
‫آخه چرا انقدر تعجب کردین؟
‫اصلی‌ها رو می‌ذاریم جلو بقیشو با تقلبی پر می‌کنیم
‫نه، خانم یانگ…
‫با جنس تقلبی تو موزه دانشگاه مایه خنده خاص و عام می‌شیم
‫ببین
‫فکر میکنی واقعاً کی می‌خواد بیاد ازش بازدید کنه؟
‫تا حالا کاخ دوک‌سوگونگ رفتی؟ همش بچه‌‌ها میرن فقط
‫تازه اونجا بهترین موزه کشوره
‫کی میاد موزه ما؟
‫نه، ولی رئیس قبلاً موافقت کرده بود که همه سفال‌هایی که پیدا می‌کنیم رو بخره
‫یعنی اگه هزارتا تیکه پیدا کنی باید همشو بخریم؟
‫هر چیزی یه بودجه‌ای داره و باید بهش پایبند بود
‫نباید انتظار داشته باشی همشو بخریم
‫تازه، یه موزه که نمی‌تونه فقط سفال‌های شینان رو داشته باشه، این که موزه نمیشه
‫باید تنوع داشته باشه مثلاً از دوره گوریو، چوسان و غیره
‫تازه علاوه‌ بر اون، اینا سفال چینی‌ان مال خودمون که نیستن، درسته؟
‫چه فایده‌ای داره که آثار باستانی چینی رو به نمایش بذاریم؟
‫باید درباره تاریخ خودمون باشه
‫دانشجوها لیاقت یه آموزش درست و حسابی دارن
‫من این موضوع رو با رئیس حل و فصل کردم
‫پس دخالت نکنین
‫برای همه‌چی پنج میلیون. از دوره‌های مختلف هم توش بذار
‫پنج میلیون؟
‫خب وقتی تموم بشه، منظره فوق‌العاده‌ای خواهد داشت
‫(مجتمع آپارتمانی یوئیدو ‫آپارتمان شی‌بوم)
‫-بله قربان ‫-خب،
‫گفتی ورودی پارکینگ کجاست؟
‫بله اونجاست، همونجایی که اون کامیون داره میره
آها
‫خب حواست باشه قبل از بتن‌ریزی،
‫همه‌چیز رو دوباره چک کنی
‫بله قربان حتماً
‫خیلی‌خب برگرد سر کارت
‫روز خوبی داشته باشید، قربان
‫خداحافظ
‫هی، آقای سونگ
‫بله؟
‫فکر کردم همسرم همه چیزو باهاتون هماهنگ کرده
‫رئیس، هیچی هماهنگ نشده همه‌چی داره به باد میره
‫شما شرایطتون رو عوض کردین و حالا کل معامله دیگه جور در نمیاد
‫منظورت چیه؟
‫شما گفتین همه سفال‌هایی که پیدا می‌کنیم رو می‌خرین
‫و به ما گفتین تا جایی که می‌تونیم از زیر خاک دربیاریم
‫معلومه که همشو می‌خرم پولش که اونقدرا نمیشه
‫در واقع، اینا حکم گنج رو دارن خیلی ارزش دارن
‫تهش که نگاه کنی، اینا فقط چندتا سرامیک قدیمی‌ان
‫چیه؟ مگه از طلا ساخته شدن؟
‫ای بابا
طلا در برابرشون هیچی نیست اینا بی‌نهایت باارزشن
ببین
‫من پنج میلیون کنار می‌ذارم
‫تو هم ببین با این پول چندتا می‌تونی بهم بدی
‫اینم بگم که،
‫قصد دارم یه طبقه کامل از موزه رو با سفال پر کنم، فهمیدی؟
‫ولی
‫هی، مشکل چیه؟
هی، سونگ‌چول
‫رئیس چون کل نقشه رو خراب کرد، اون پیرمرد خرفت
‫من کلی پول خرج این کار کردم
آیگو، چه بد
‫هی، فکری برای درست کردن این وضع داری؟
‫هی
‫تو چندتا سیاستمدار می‌شناسی، مگه نه؟
‫آره
‫دو سال دیگه انتخابات ریاست جمهوری و مجلسه
‫خیلیاشون اون موقع دنبال سبیل چرب کردنن
‫و برای بعضیاشون پول نقد جواب نمیده
‫ولی سفال؟
‫هم هدیه دهنده باکلاس به نظر می‌رسه، ‫هم گیرنده آبروش حفظ میشه
‫یه هدیه بی‌نقصه
‫هی
‫کارت درسته
‫ولی مسئله اینه که بیشتر اون آدما ‫از خانواده‌های سطح بالایی میان
‫و چشمشون خوب کار می‌کنه
‫یعنی میگی نمی‌تونم بهشون جنس تقلبی بفروشم؟
‫دقیقاً
‫پس باید اصلی‌ها رو به اونا بدی
‫و تقلبی‌ها رو بدی به رئیس چون
‫واو
‫تو دیگه کی هستی!
‫بیا به سلامتی، رفیق
‫(کافه خوش‌شانسی)
‫خانم جانگ اینجا رو باز کرده چون…
‫از کار قبلیش تو کار قهوه تجربه داشت
‫ولی محلی‌ها از قهوه خوب سر در نمیارن
‫بیشتر مشتریا از خارج شهر میان
‫آیگو، موهات چی شده؟
‫خانم رئیس از ته زدشون
‫هی می‌خواستم فرار کنم برم سئول
‫اونم این کارو کرد که منو اینجا نگه داره
‫خب کار چطور پیش میره؟
‫هنوز هیچی معلوم نیست
‫فکر کنم اون سفالایی که تو دریا دفن شدن ‫خیلی می‌ارزن، هان؟
‫تا از آب بیرونشون نکشیم ‫معلوم نمیشه
‫بیخیال، اگه نمی‌ارزید که اینجا نبودی
‫خب کی برمی‌گردی؟
‫نمی‌دونم ‫شاید کمتر از یه ماه دیگه
‫اوضاع اینجا دقیقاً ‫خوب پیش نمیره
‫باید زود به زود سر بزنی ‫و از سئول برام بگی
‫که موهای منم از ته بزنن؟
‫خیلی بامزه‌ای
‫وروجک ‫وراجی بسه، پاشو ظرفا رو بشور
‫♪ آرویتِمو آرویتِمو ♪
‫♪ کوهونِنویونی ♪
‫♪ واتاشیوا یورِته ♪
‫♪ یورِته آناتانو ♪
‫♪ اودِنوناکا ♪
‫تموم شد؟
‫دوباره برات بریزم؟
‫نه ممنون کافیه
‫تو بوسان هم اینجوری قهوه میدن؟ ‫اونجا چطوره؟
‫تو بوسان انقدر زیاد نمیدن ‫به زور یه قلوپ میشه
‫یه گروه دیگه هم ‫از بوسان اومده
‫-یه گروه از بوسان؟ ‫-نمی‌دونم یه گروه کامله یا نه
‫ولی این پروفسور کیم…
‫تو این کار و بارا حسابی شناخته شده‌ست، ‫پس حواستونو جمع کنین
‫معلوم نیست کی بهش بربخوریم
‫ما هم باید کمتر سرو کنیم؟
‫فقط می‌خواستم بندازمش به حرف ‫ولی زیادی دهن‌لقی کردم
‫هی
‫یه لحظه بیا بیرون
‫♪ هوتارینو سکای ♪
‫♪ ایتسومادِمو ♪
‫می‌خوای بری سئول، درسته؟ پس کمکم کن
‫من که پولی ندارم
‫بیا اینو بگیر
‫اون یارو که از بوسان اومده اونم واسه درآوردن سفالا اینجاست، نه؟
‫نمی‌دونم، از دیروز این اطراف می‌پلکه
‫تو مغازه حواست بهش باشه ‫و بهم بگو داره چیکار می‌کنه
‫اگه این کارو بکنم، واقعاً منو می‌بری سئول؟
‫آره، قول میدم
مهرش کن
‫چقدر لوسه
‫این رسم سئولیاست؟
‫آره
‫سلام آقای سونگ، منم
‫الان برای شروع کار به پول نیاز...
‫گوان‌سوک، به مشکل خوردیم همه‌چی داره به هم می‌ریزه
‫چی؟
‫رئیس چون یهو درِ کیفشو بسته و کوتاه نمیاد
‫انگار اون زن مارموزش مخشو زده دست و بال منم اینجا بسته‌ست
‫اینجا هم اوضاع تعریفی نداره
‫گنج‌یاب‌ها مثل مور و ملخ ریختن اینجا
‫اگه زود نجنبیم، ممکنه همه‌چیو به اونا ببازیم
‫از من چه کاری ساخته‌ست؟ دیگه پول نمیدن
‫منم تا یه جایی می‌تونم از جیب خودم مایه بذارم
‫فهمیدی؟ باید یه جوری نظر چون رو عوض کنیم
‫مطمئنی کار زنشه؟
‫آره مطمئنم
‫رک و پوست‌کنده بهم گفت فقط به اندازه پنج میلیون می‌خرن
‫چی میگی؟ این که حتی خرج کارم نمیشه
‫آره دقیقاً
‫و حالا چون کاملاً تو مشت اونه
‫پس باید نظرشو عوض کنیم
منم همینو میگم
‫باید بفهمه این سرامیک‌ها چقدر باارزشن
‫آقای رئیس
‫می‌تونی یه تیکه سفال خوب آماده کنی؟
‫منظورت چیه؟
‫کجا بودی؟
‫رفته بودم یه هوایی بخورم، چطور مگه؟
‫جون‌چول و ده‌شیک کجان؟
‫نمی‌دونم
‫باید برگردی سئول و سونگ رو ببینی
‫چی؟ چرا؟
‫یه تیکه سفال بهت میده، ببرش خونه رئیس چون
‫فقط باید تحویلش بدم؟
‫نه، برو و خودت بده به زنش
‫و با هر چی تو چنته داری بهش بفهمون چقدر خفن و باارزشه
‫این یعنی چی؟
‫زن رئیس چون داره معامله رو خراب می‌کنه
‫و رئیس چون هم طرف اونه
‫الان همه‌چی به تو بستگی داره
‫می‌فهمی چی میگم، درسته؟
‫باید نظرشو عوض کنی
‫هر کاری لازمه بکن
‫فهمیدی؟
‫فردا با اولین قطار برو
‫(گالری هنر شرقی)
‫گفتی این مال کیه؟
‫سلسله یوان
‫درسته
‫کجا ساخته شده؟
‫مونگ‌چوان بود؟
‫لونگ‌چوان و جینگ‌دِه‌جِنه! ‫چند بار بهت...
‫جینگ‌دِه‌جِن، لونگ‌چوان
خب
‫چه نوع سفالی اونجا زیاد پیدا میشه؟
‫سلادون؟
‫وای! نه، چینی سفیده
‫آدمو دیوونه می‌کنه
‫چرا یهو هدیه؟
‫عموت چه فکری تو سرشه؟
‫لعنتی از من می‌خوای چیکار کنم؟
‫-بیا اینجا ‫-هی، چیکار می‌کنی؟
‫-فقط وایسا ‫-چی؟
‫فهمیدم
هی
‫تو هم چیزی هستی برای خودت‌ها!
‫فهمیدم
‫عموت عجب نابغه‌ایه
‫(یونگ‌جین)
‫قایق خوبیه
‫چرا همینو بر نداریم؟
‫نه، بهت که گفتم ‫گارد ساحلی ما رو می‌گیره
‫بیخیال، قایق باید حداقل به این بزرگی باشه
‫با یه قایق چوبی چیکار می‌تونیم بکنیم؟
‫مگه این کار مخفیانه نیست؟
‫اینجوری هممون دستگیر می‌شیم ای بابا
‫خواهرزاده زنت ‫همینجوری می‌ذاره ازش استفاده کنی؟
‫من ردیفش می‌کنم ‫تو خودتو قاطی نکن، باشه؟
‫به نفعته بتونی
‫وقتی یه قایق به این خوبی اینجا داریم، پس منتظر چی هستیم؟
‫ای بابا!
‫باید رودربایستی رو نگه می‌داشتیم
‫(جونگ‌دو)
‫اوه، یالا ‫داری موتورو درست تنظیم می‌کنی؟
‫آره، گفتم که دارم می‌کنم!
‫لعنت بهش، مشکل از موتور نیست، تف
‫سانگ‌بوک!
‫هی، سانگ‌بوک
‫چی؟ شوهرخاله! اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اومدم تو رو ببینم
‫موتورش خرابه؟
آیگو، دیوونه‌ام کرده
‫(نو سانگ‌بوک)
‫فکر کردم پیچ پروانه‌ش خراب شده
‫-ولی حالا یه چیز دیگه‌ست ‫-لعنتی
‫یعنی اصلاً کار نمی‌کنه؟
‫خب هنوزم می‌تونم درستش کنم ‫فقط دردسر داره
‫ولی وقتی درست بشه مثل ساعت کار می‌کنه
‫عه؟ پس خوبه
‫می‌تونم باهات حرف بزنم؟
‫بیا اینجا
‫خب چی شده؟
‫یالا، درمورد کاره
‫پس میگی موتور و قایق منو لازم داری؟
‫درسته
‫پولشو بهت میدم
عجب
‫وسط فصل کشاورزی باید تور بندازم
‫نه، تو به کشاورزیت برس
‫هان؟ خودت گفتی قایقمو لازم داری
‫آره
‫من قایقو می‌رونم ‫تو به کشاورزیت برس
‫چی؟
‫نه، قایق مال منه، من می‌رونمش
‫چه مرگته؟
‫من به تو نیازی ندارم
‫بابام بهم گفته هیچوقت زنت و قایقت رو ‫به هر کسی قرض نده
‫توله‌سگ مگه من هر کسیم؟
‫هر کسیم؟
‫اوه، هر چی به هر حال، من قایقو می‌رونم
‫تو به کارت برس
‫روندن قایق کارمه! مگه کری؟
‫پس برو به اون یکی کارت برس ‫و تو کافه‌ها دختربازی کن
‫چی؟
‫چه زری زدی؟ دوباره بگو
آیگو، الان داری چیکار می‌کنی؟
‫تو دخالت نکن خودم حلش می‌کنم
‫ای بابا، جنجال راه ننداز
‫پنجاه هزار وون بهش بده و تمومش کن
‫پنجاه هزار وون بهش بدم؟ ‫یه قرون هم به این توله‌سگ نمیدم
...من
‫اینجوری همه‌چی به فنا میره
‫بی سر و صدا تمومش کن
‫هی، بیا اینجا
‫هنوز کار نمی‌کنه، نه؟
‫-هی، بیا اینجا ‫-وای لعنتی
‫میشه یه لحظه بیای اینجا؟
خدا، باز چیه؟
‫ای بابا، باید برم بیرون ‫یه قدمی بزنم
‫اصلاً مشتری نداریم
‫راه رفتن فقط گشنه‌ترت می‌کنه
‫فقط به یکم ورزش نیاز دارم
‫از بس نشستم دارم سوءهاضمه می‌گیرم
‫بفرمایید تو
‫خوش اومدید!
سلام
‫لعنتی اینجا مگه معبده؟ ‫چرا انقدر سوت و کوره؟
‫شماها از کجا همدیگه رو می‌شناسین؟
‫هان؟
‫خب داریم یه معامله‌ای می‌کنیم
‫ولمون کن، تو هم معامله می‌کنی؟
‫باشه، کافیه
‫می‌تونی بری
‫هی، سون‌جا
‫برام یه قهوه بیار
‫از اینا بریز روش ‫و شیرینش کن
‫و منظورم دوتا فنجون بود، نه فقط یکی
‫هی، تو
‫یه لحظه بیا اینجا
‫بله؟
‫بیا اینجا
‫خب
‫ساشیمی دوست داری؟
‫چطوره ببرمت ساشیمی مهمونت کنم؟
‫نه، این دختر ماهی خام نمی‌خوره
‫پس گوشت کله خوک چطوره؟
‫هی تو که گوشت کله خوک هم ‫نمی‌خوری، درسته؟
‫هی
‫تو دهنتو ببند
‫خب چی دوست داری بخوری؟
‫هیچی دوست ندارم
عه اینطوره؟
‫خب پس یه نوشیدنی چطوره؟
‫مگه از جونت سیر شدی؟
‫ای بابا
‫مگه یه نوشیدنی خوردن چیز خاصیه؟
‫قهوه ما چندان خوب نیست
‫می‌تونی قهوه خیلی بهتری رو ‫تو مغازه اون طرف خیابون بخوری
‫این چه چرت و پرتیه که میگی؟
‫هی صبر کن، یه لحظه به من فرصت بده
‫شنیدم چند نفر از سئول ‫تو شهرن، هان؟
‫-واو ‫-بیا
‫(هزار وون)
‫بیا باهم خوب کنار بیایم، باشه؟
‫وای خدای من
‫اینو نگاه کن! چه شانسی آوردم!
‫هی! هر دوتاشو برندار!
نصفش کنین
‫دختره احمق
‫بزنیم
‫(چون هوانگ‌شیک)
‫"چون هوانگ‌شیک"
‫کیه؟
‫سلام، برای خانم خونه یه چیزی آوردم
‫باشه یه لحظه لطفاً
‫باشه
‫اگه پرسید این چیه، ‫فقط بگو یه چیز باارزشه
‫و اگه پرسید چرا آوردی،
‫زل بزن تو چشماش ‫و بگو این یه هدیه مخصوص خودشه
‫اوه، سلام
‫شما کی هستید؟
‫اوه، آقای سونگ از اینسادونگ منو فرستاده ‫تا اینو برای خانم بیارم
‫من بهشون میدم
‫باید دستی تحویل بدم خیلی باارزشه
‫خانم یانگ! یکی براتون یه چیزی آورده!
‫چیه؟
‫اوه، نمی‌دونم! میگه یه چیز باارزشه!
‫-گفتی اینسادونگ؟ ‫-بله، آقای سونگ
‫از اینسادونگه!
‫باشه، بذار بیاد تو
‫بفرمایید تو
‫ممنون
‫واو، عجب جاییه
‫خانم یانگ
‫اوه، مشتاق دیدار
‫بله
‫لعنتی، اون حرومزاده موش‌صفت پنجاه هزار وون گرفت
‫فقط برای اینکه یکم از قایقش استفاده کنیم
‫تو بلد نیستی کارا رو راه بندازی، نه؟
‫-برگشتین؟ ‫-آره
‫بعد از اون همه ادعا، آیگو
‫هی‌دونگ کجاست؟
‫فرستادمش سئول دنبال یه کاری
‫سئول؟
‫میگم زن رئیس چون چجور آدمیه؟
‫منظورتون چیه؟
‫خب هی می‌خواد بزنه تو سر مال
خانم یانگ؟
‫همونطور که می‌دونی، ‫اوضاع اینجا خوب پیش نمیره
‫اینجوری خرج کار هم در نمیاد
‫باید راضیش کنیم
‫چیزی هست که بتونی درموردش بهم بگی؟ ‫مثلاً شخصیتش
‫مطمئن نیستم ‫ولی اگه پای پول وسط باشه، کار آسونی نیست
‫پول تنها چیزیه ‫که خوشحالش می‌کنه
‫و رئیس هم بخاطر همین هوش اقتصادیش ‫باهاش ازدواج کرده
‫لعنتی گیر این پیرمرده افتاده
‫نمی‌تونم که همینجوری یه پسر جوون جلوش بندازم
‫فکر می‌کنی زن جوونشو تنها می‌ذاره؟
چندتا مرد گردن کلفت گذاشته ‫که همه‌جا دنبالش باشن
‫-خب اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫-اوه، درسته
‫آقای سونگ منو فرستاده
‫برای چی؟
‫گفت این باارزشه
هدیه برای شماست
‫صبر کن، یعنی یکی از زیر خاک درآوردین؟
‫نه، اون نیست
‫گفت این یه هدیه‌ست ‫یه تیکه سفال خیلی نایابه
‫-هدیه؟ ‫-بله
‫واقعاً الان وقت داره ‫برای من هدیه بفرسته؟
‫-این اصله؟ ‫-بله، سفال چینیه
‫-مال سلسله یوان، که تو مونگ‌چوان پیدا شده ‫-تو مونگ‌چوان پیدا شده؟
‫بله، خیلی گرانبهاست
‫انقدر گرانبهاست؟
‫-گرون به نظر میاد؟ ‫-اوم
‫فقط به درد این می‌خوره ‫که توش گل بذاری
‫انگار خیلی بیکارید
‫اگه وقت دارین اینو برای من بیارین، ‫نباید برین سفال از زیر خاک دربیارین؟
!وای خدا
‫برو به آقای سونگ بگو ‫بابت هدیه ممنونم
‫به نظر میاد داره منو محک می‌زنه
‫بهش بگو من هیچوقت یه هدیه گزاف رو ‫نادیده نمی‌گیرم
‫و ممکنه در عوضش ‫یه چیز خاص براش بفرستم
‫اگه فهمیدی جواب بده
‫بله
‫می‌تونی بری
‫لعنتی، اون دیگه چه کوفتی بود؟
‫-ببخشید! ‫-بله؟
گفت اینو بدم بهتون
‫(امروز ساعت 5 عصر ‫بوتیک ماریلین، جونگ‌نو)
‫باورم نمیشه جواب داد
‫منو چی فرض کرده؟
‫بعداً با گروه پس‌اندازم جلسه دارم
‫بله، چه ساعتی؟
‫ساعت پنج با خانم خونه‌ی گاهودونگ میرم
‫-پس لازم نیست همراهم بیای ‫-من همین نزدیکیا می‌مونم
‫اون با رئیس خیلی صمیمیه ‫چرا معذبش کنیم؟
‫ولی بازم
‫باشه به رئیس میگم ‫شماها همیشه همه چیو خراب می‌کنین
‫چون موقعیت‌سنج نیستین
‫(بوتیک ماریلین)
‫خوش اومدین
‫اوه، سلام من اینجا با یکی قرار دارم
‫اوه
‫موکپو؟
‫بله
‫از این طرف لطفاً
‫اون اتاقه
‫بیا تو
‫پس اون هدیه تویی، درسته؟
‫اوه
‫اوه...بله
‫بیا با من عشق‌بازی کن
‫همونجوری که باید باشه
‫چی؟
‫انگار که من دوست‌دخترتم
‫اول بغلم کن
‫چیه؟ دلت نمی‌خواد؟
‫اوه ن…نه اینکه نخوام
‫یعنی، این یکم…
‫خب می‌خوای اول حرف بزنیم؟
‫ولی مگه حرفی هم برای گفتن داریم؟
‫شما همیشه اینجوری‌ هستین؟
‫اگه قصدتون این بود، ‫دیگه لازم نبود اون سفالو بشکنین
‫اینجوری رئیس فکر می‌کنه ‫داشتم به آقای سونگ سخت می‌گرفتم
‫از زیر ذره‌بینش درتون آوردم
‫خودت که می‌دونی چند نفر زیر نظرمون داشتن
‫بغلم کن
‫برو عقب
بدین من
‫صبر کن، این…این چیه؟
‫عموت فرستادت، مگه نه؟
‫به نظر آدم معمولی نمیومد
‫قبل از این کارش چی بوده؟
خب چندتا کار داشت
‫نوشیدنی می‌خوری؟
‫وای این واقعاً تنده
‫اولین بارته ویسکی می‌خوری؟
‫اوه، بله
‫خب باید قایق رو همین اطراف متوقف کنیم
‫ولی جریان آب اینجا خیلی قویه، ‫نمی‌دونم چطور پیش میره
‫قایق ما کوچیکه ‫برای همین موج‌ها محکم بهمون می‌خورن
‫پس بیاین وسایلو جمع کنیم، ‫اول بریم سمت جونگ‌دو
‫و منتظر وقت مناسب بمونیم
‫هوم
‫هی، سوک‌به
‫فکر می‌کنی بتونی تنها غواصی کنی؟
‫چه چرت و پرتی میگی؟ ‫کی گفتم می‌خوام این کارو بکنم؟
‫حالا که اینجایی، پس انجامش میدی ‫دیگه این مزخرفاتو شروع نکن
‫من اینجام چون اون روز کلی ‫آبروریزی راه انداختی
‫پلیس همین الانشم پاپیچمه ‫به اندازه کافی دردسر دارم
‫بهت که گفتم پولتو میدم مفتی که نیست
‫اصلاً چقدر می‌خوای بدی؟
‫اگه بیفتم زندان، ‫کی خرج بچه‌مو میده؟
باشه پس این کارو می‌کنیم
‫هی آدمای بیشتری دارن قاطی ماجرا میشن
‫ولی منم پولم محدوده
‫پس بیاین سود رو مساوی تقسیم کنیم
‫ناخدا هوانگ، معامله اولیه رو فراموش کن
‫اگه به گنج برسیم، همه‌مون به گنج می‌رسیم
‫اگه ببازیم، همه‌مون می‌بازیم
چطوره؟
‫من موافقم
‫در هر صورت، خوشم نمیومد ‫جیره‌خوار تو باشم
‫خب، منم مشکلی ندارم
‫اوه، من باید اول از آقای سونگ بپرسم
‫من خودم سهم شما رو ردیف میکنم
‫تو چی؟
ای بابا
‫وقتی میری تو آب، هیچی نمی‌بینی
‫چون جلوتو نمی‌بینی، ‫باید پاهاتو رو زمین بکشی، فهمیدی؟
‫اینجوری، باشه؟ پاهاتو می‌کشی
‫بعد یهو، "تق"
‫وقتی صدای تق شنیدی،
‫اون موقع‌س که با احتیاط ‫دور و برتو لمس می‌کنی
‫تا بفهمی ‫سفاله یا فقط یه سکه
‫مگه اون پایین سکه هم هست؟
‫میگن برای حفظ تعادل کشتی، ‫سکه بار می‌زدن
‫تنهایی چندتا میتونی دربیاری؟
‫خب، اوم، ‫خیلی طول میکشه
‫جریان آب اونجا قویه
‫فقط چند روز از سال ‫میشه غواصی کرد
‫خب تو هر غواصی چندتا میتونی بیاری بالا؟
‫خب، من که دوتا دست بیشتر ندارم، ‫پس شاید هر بار دوتا
‫چندبار غواصی کنی، کمرت داغون میشه
‫آب خیلی سنگینه، میدونی که
‫چی؟ اینجوری که هیچوقت ‫هزارتا تیکه رو درنمیاریم
‫ای بابا خب، پس فکر کنم
‫سوک‌به، تو یه تور ببر اون پایین،
‫بذارشون توش، ‫ما هم از قایق می‌کشیمش بالا
‫اگه با تور بکشیشون بالا، ‫به هم میخورن و میشکنن
‫بعد از این همه مدت زیر آب بودن، شکننده میشن
‫درسته
‫مواظبیم
‫وقت زیادی نداریم
‫باید هر بار تعداد زیادی بیاریم بالا
‫چندتا غواص دیگه استخدام کنیم؟
‫شوخی میکنی؟ ‫میدونی هر نفر چقدر خرج داره؟
‫اولین بار که سفال‌ها رو پیدا کردن، ‫اونم تو تور گیر کرده بود
‫مشکلی پیش نمیاد
‫ولی ما که جای دقیقشو بلد نیستیم
‫چطوری میخوایم درش بیاریم؟
‫خب، میدونی، من و سوک‌به هی ‫اون منطقه رو میگردیم
‫مطمئنم یه چیزی پیدا میکنیم
‫تو میخوای غواصی کنی؟
‫این که آب‌تنی لب ساحل نیست
بیخیال، ‫من همه عمرمو تو دریا گذروندم
‫ممکنه بمیری، مرد
‫فشار آب میتونه پرده گوشتو پاره کنه
‫گفتم میرم تو آب ‫همینجا میرم تو آب، فهمیدی؟
‫گفتم میرم تو آب، لعنتی!
‫پس دیگه انقدر ور نزن!
‫هان؟ چته تو؟
‫چی
‫فقط دهنتو ببند ‫و سعی کن جاشو یادت بیاری
‫ناخدا هوانگ
‫-این چه ‫-عجب اخلاق گندی داره
‫چرا قاطی کرده؟ ‫من که فقط نگرانش بودم
‫ای بابا
‫-درسته، خانم؟ ‫-خوبه ای بابا
‫همینجوری ادامه بده
‫اینجا؟ باشه
‫-هی شما بچه‌ها غذا خوردین؟ ‫-بله؟
نمیخواد
‫بیاین برین برای خودتون یه چیزی بخرین بخورین
‫-مامان چیکار میکنی؟ ‫-نکن
‫یالا، بگیرش
بیخیال خانم، ‫ما پول غذا داریم
‫هی، اون ته‌سان نیست اونجا؟
‫آره، خودشه
‫هی، من دیگه باید برم
‫-مواظب خودت باش، باشه؟ ‫-باشه
‫-بعداً میبینمت ‫-باشه
‫-میبینمت ‫-باشه
‫-غذاتو بخوریا ‫-باشه
‫چشم، خانم
‫شما بچه‌ها کجا میرید؟
‫داریم میریم سر کار
‫شما؟ کار؟ چه کاری؟
‫شما که به ما کار نمیدین، ‫ولی ما هم باید یه جوری یه لقمه نون در بیاریم دیگه
‫خیلی از دستت ناامید شدیم
‫فکر میکردم میخوای ‫ما رو هم تو این معامله راه بدی،
‫ولی دکمه ما رو زدی
‫تورو خدا، این شر و ورا رو تموم کنین
‫مگه قیافم شبیه اوناییه که دارن عشق و حال می‌کنن؟
‫لعنتی اتفاقی افتاده؟
‫چی شده؟
‫اون یارو‌ها کلاه سرت گذاشتن ‫یا چی؟
‫اینجوری نیست
‫به هر حال، اوضاع الان یه کم به هم ریخته‌س
‫ای بابا
‫معلومه که خیلی ‫تو دردسر افتادی
‫خب پس،
‫امیدوارم کلی پول دربیاری
‫بعداً می‌بینمت، هیونگ
‫-هی، سیگار ‫-باشه
موفق باشی
‫می‌بینمتون، خانم!
‫باشه
‫-حرومزاده‌های لعنتی ‫-توله‌سگ
‫وسط حرف آدم ول میکنن میرن ‫گدا گشنه‌های بی‌ادب
‫سلام، خانم
‫هی
‫چقدر میتونی نفستو حبس کنی ‫تا زیر آب غواصی کنی؟
‫میخوای نفستو زیر آب حبس کنی؟
‫میری کف آب ‫و تو راه برگشت می‌میری
‫من میتونم نفسمو برای مدت طولانی حبس کنم
‫آره، و اگه اونقدر نگهش داری می‌میری
‫شاید حتی به کف آب هم نرسی
‫اگه از کپسول هوا استفاده کنم چی؟
‫تا چه عمقی میخوای بری؟
‫حدود ۲۰ متر
خب اونجوری
با یه کپسول ۲۰ کیلویی رو پشتت، ‫در حین جون کندن می‌میری
‫کار هر کسی نیست
‫فکر میکنی چون ما انجامش میدیم آسونه؟
‫لعنتی
‫-بعداً می‌بینمت ‫-باشه
‫از صحبت امروز با شما خوشحال شدم
بله
خانم ‫جین
‫-یه دست لباس نو براش ردیف کن ‫-حتماً
‫اوه، نه، لازم نیست
‫بگیرش
‫این به خاطر شکستن اون سفاله
‫-یه چیز خوب براش بپیچ ‫-حتماً
‫میخوای بعد از این یه کار ‫درست و حسابی پیدا کنی؟
‫میتونم یه جا تو شرکت برات جور کنم
مشکلی ندارم
‫بهش فکر کن ‫میتونه فرصت خوبی برات باشه
‫خب به هر حال، خانم یانگ ‫تکلیف سفال‌های ما چی میشه؟
‫ببینم چی میشه
‫-من دیگه برم ‫-خداحافظ، جونگ‌سوک
(زندان موکپو)
‫زندانی ۳۸۴۲، ملاقاتی داری
‫هان؟ چی؟
‫ملاقاتی داری ‫یالا، تمومش کن دیگه
‫لعنتی، آدم نمیتونه با خیال راحت برینه؟
‫کیه؟
‫یا خدا
‫این یه شاهکار واقعیه
‫یکی از مشتریام عضو ‫یاکوزای ژاپنه
‫یه سفال خوب براش ردیف کردم، ‫اونم اینو به عنوان هدیه بهم داد
‫شمشیرای ژاپنی واقعاً ‫یه چیز دیگه‌ن
‫لعنتی
‫خیلی تیز به نظر میاد
‫-وای! آروم برادر ‫-وای، ای بابا
‫قربان،
‫این شمشیر مال دوره ادوئه
‫بیشتر از یه میلیون می‌ارزه
‫جدی؟
‫پول کمی نیست
‫آره
‫-قربان! ‫-هی
‫واو، بوک‌گون
‫خیلی وقته ندیدمت
‫بولگو، اینجا چیکار میکنی؟
‫خب، به نظرت چی؟
‫هی، فکر میکردم ‫روزای سختی رو میگذرونی،
‫ولی ببین چطور مثل ماهی حلوای فصل ‫پروار شدی
‫انگار زندان بهت ساخته، هان؟
‫این حرومزاده رو ببین ‫چه زری میزنه
‫هی، برو لباساشو بیار
‫جان؟
‫براش مرخصی ویژه صادر میکنم ‫برو بیارشون
‫ولی قربان،
‫مرخصی ویژه؟
‫مگه چشه؟ توله‌سگ!
‫گفتم صادرش میکنم! نمیفهمی؟
‫اوه بله، قربان
‫اطاعت میشه!
‫ای بابا، این احمق لعنتی
‫هی، اشکالی نداره سیگار بکشم؟
‫نه حتماً، بکش
‫من، من دارم آزاد میشم؟
‫هان؟
‫آره، این آقا اومده ‫دنبالت
‫خب، دو هفته کافیه؟
‫دو هفته از سرشم زیاده
‫تو این مدت میشه یه آدم لاغر ‫رو پروار کرد
‫هی، بهتره سر وقت برگردی
‫اگه یه ثانیه دیر کنی، ‫برات حکم فراری می‌زنم
‫اینجا چه خبره؟
‫من که اصلاً نگفتم میخوام برم بیرون
‫عجب حرومزاده‌ی گندیه
‫حواست بهش باشه
‫بهتره از الان با من ‫مثل رئیست رفتار کنی
من؟
‫چرا باید این کارو بکنم؟
‫مادرتو واقعاً نمی‌فهمی ‫من چه جور آدمیم؟
‫-هان؟ ‫-خب، باشه
‫حتی تنه‌ات هم بهم نخوره،
‫وگرنه اون کله‌ی لعنتیتو له می‌کنم
‫فهمیدی؟
‫هان؟
(تجهیزات دریایی نام‌هه)
‫این چه کوفتیه؟
‫هان؟
‫اون حرومزاده
‫چطور تونسته بیاد بیرون؟
‫می‌بینمتون رفقا
‫ده‌شیک
‫سلام، قربان
‫اون چی بود؟
‫داشتی با اونا چیکار میکردی؟
‫نه، همینجوری بهشون برخوردم ‫وقتی داشتم میرفتم مسافرخونه
‫بوک‌گون چطوری اومده بیرون؟
‫-کی؟ ‫-شماها اینجا چیکار میکنید؟
‫هی
‫هی، همین الان بوک‌گون رو از زندان دیدم
‫چطور تونسته بیاد بیرون؟
‫انگار پروفسور کیم درش آورده
‫بچه‌های تو باهاش بودن
‫اون توله‌سگ‌های عوضی ‫میخوان به مال ما دست بزنن؟
‫حرومزاده‌های لعنتی
‫صبر کن
‫ببین، اول باید بریم اون نقطه رو ‫چک کنیم، باشه؟ بزن بریم
‫-باشه ‫-صبر کن، الان میخوای بری اونجا؟
‫پس بهتره عجله کنیم
‫باشه اگه این بیفته، ‫با من قرار می‌ذاری، باشه؟
‫گمشو بابا
‫پسرخاله!
‫مثل همیشه خوشتیپی
‫هی تازه از سئول برگشتم
‫اوه، خیلی سرت شلوغه، هان؟ ‫هی میری و میای
‫آره اوه، صاحب اینجا کجاست؟
‫صاحب اینجا؟ چرا؟ ‫باید دنبال من بگردی
‫تو نخ زن‌های سن‌بالاتری؟
‫چی داری میگی؟
‫هی
‫باید باهات حرف بزنم
‫-در مورد چی؟ ‫-بریم یه ساشیمی بزنیم و حرف بزنیم
‫چی؟ برای چی؟
‫قبلاً گفتم برات میخرم
‫چیه، نمیخوای؟
‫واو، واقعاً سر قولت موندی؟
‫هی، صبر کن پس من چی؟
‫خب، تو باید حواست به مغازه باشه
‫چی گفتی الان؟
‫هی، نمیتونی همینجوری بری ‫پس مغازه چی؟
‫خب، فکر نکنم ‫خانم جانگ امروز بیاد
‫اگه اومد، بهش بگو رفتم دکتر ‫چون حالم خوب نبود
‫اگه گیر بیفتی، ‫بدجوری به دردسر میفتی
‫جای دوری نمیرم، زود برمیگردم
‫بزن بریم
‫-صبر کن، سون‌جا! ‫-حواست به مغازه باشه
‫لعنتی ‫اینا کی با هم ریختن رو هم؟
‫اوه، پیداش شد
‫ای بابا یهو چه خبر شده؟
‫-بریم اون نقطه رو چک کنیم ‫-سوک‌به
‫-فقط با نگاه کردن میتونی پیداش کنی، درسته؟ ‫-لعنتی، گفتم که نمیتونم!
‫خب، سعی کن یادت بیاد! ‫هی نگو نمی‌تونم
‫میگم نمیتونم چون نمیتونم ‫دیگه چی بگم؟
‫-لعنتی ‫-رقیب داریم
‫بهتره اول ما اون نقطه رو پیدا کنیم
‫ولی اگه الان راه بیفتیم، ‫زود تاریک میشه
‫-هی، چراغ قوه آوردی اصلاً؟ ‫-آوردم، پس بزن بریم
‫-یالا بزن بریم ‫-یالا! بزن بریم!
‫صبر کن، این قایق کیه؟
‫مال سانگ‌بوکه
آیگو
‫صبر کن، این فکر نکنم ‫این قایق همه ما رو سالم برسونه
‫چرا زودتر در مورد این بهم نگفتی؟
‫تعادلتو حفظ کن
‫آروم آروم!
‫باید اینقدر دور باشه؟
‫آره، دوره
‫از موکپو، راحت دو ساعت طول میکشه
‫فکر کنم باید یه جایی تو جونگ‌دو ‫برای موندن پیدا کنیم
‫-هی، سوک‌به! ‫-چیه؟
‫تو جونگ‌دو یه انباری داری، نه؟
‫چرا سراغ انباری منو میگیری؟
‫خب، بده ما ازش استفاده کنیم
‫کره‌خر ‫نمی‌تونی هر کاری دلت می‌خواد بکنی
‫یالا، بابا اینقدر خسیس نباش!
‫مگه اونجارو ‫طلا گرفتن!
‫داریم درست میریم؟
‫فقط برو!
‫فکر کنم جزیره دودوکدو رو همین طرفا دیدم
‫اوه، با دقت نگاه کن! لعنتی
‫چی، شوخی میکنی؟ خیلی تاریکه! ‫چشم چشم رو نمی‌بینه!
‫لعنتی! عجب جریان آبی!
‫اگه بیفتی تو آب، آب می‌برتت
‫ای بابا
‫صبر کن، اون چیه؟
‫هان؟
‫شبیه قایقه
‫اوه ممکنه پلیس باشه؟
‫عمراً فکر میکنی پلیس با یه قایق موتوری کوچیک ‫اینور اونور می‌چرخه؟
‫-چراغ قوه رو بنداز ‫-باشه
‫هی! کی اونجاست؟
‫لعنتی، شماها ترسوندینم
‫واو، اینجا دیگه کجاست، پاشیه؟
(بازار ماهی روی دریا)
آخ اینجا رو باش
‫همه کره خرهای عالم یه جا جمع شدن ‫هان؟
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫پروفسور کیم؟
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]