‫[ این سریال تخیلی است و تمامی اماکن، اشخاص، ‫سازمان‌ها، موقعیت‌ها و رویدادها ساخته‌ی ذهن هستند ]
‫[ صحنه‌های حضور حیوانات نیز در شرایط ایمن ‫و با همکاری کارشناسان فیلم‌برداری شده‌اند ]
‫وای، اینجا چه خبره؟
‫جمع عوضی‌ها جَمعه، نه؟
‫چی؟ پروفسور؟
‫برام سوال بود کی هستی. ‫آقای «ها» از گوانگجو
‫اَه، گندش بزنن
‫سلام، سوک‌به
‫چی؟ فکر کردم توی زندانی
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫چون می‌دونستم اینجایی، ‫با عجله اومدم
‫چطور آزاد شدی؟
‫چه ربطی به تو داره؟
‫اینجا وقتت رو تلف نکن
‫برو خونه برای خودت مشروب بخور
‫حالا که تو اینجایی، ‫و مکان دقیق رو هم می‌دونی،
‫چرا با یه تیر، دو نشان نزنیم؟
‫هی، اونقدر درمونده شدی ‫که از چنین حقه‌هایی استفاده می‌کنی؟
‫کدوم حقه؟ و کی درمونده‌ست؟
‫می‌دونی چقدر زحمت کشیدم ‫تا از زندان آزادش کردم؟
‫فکر کردی می‌تونی مفت‌خوری بکنی؟
‫خب، خودمون می‌تونیم بریم زیر آب رو بگردیم
‫حتماً یه چیزی پیدا می‌کنیم
‫پس بپر برو زیر آب دیگه. ‫منتظر چی هستی؟
‫مراقب حرف زدنت باش
‫وقتی این ماجرا تموم بشه... وقتی تموم بشه، ‫می‌زنم دهنت رو سرویس می‌کنم
‫می‌خندید؟
‫خیلی‌خب، اینجا بحث کردن فایده‌ای نداره
‫بیاید بریم به جونگ‌دو ‫و راجع بهش حرف بزنیم
‫چه حرفی باقی مونده؟
‫پس همینطوری بمونیم اینجا؟
‫باید یه راه‌حلی پیدا کنیم
‫باشه
‫پس وقتی حرف بزنیم ‫یه راه‌حلی پیدا می‌کنیم
‫هی، بزن بریم
‫درسته، بریم به جونگ‌دو!
‫باشه
‫- عوضیِ آشغال ‫- اونجا می‌بینیم‌تون
‫- منتظرمون بمونید ‫- خیلی‌خب
‫بریم
‫گندش بزنن
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
‫ترجمه از «امــیــررضــا» ‫ARZ_110_SUB@
‫[ اقتباسی از مانهوای «کف‌نشین‌ها»، ‫ساخته‌ی یون ته‌هو ]
‫« کـف‌نـشـیـن‌هـا »
‫« قـسـمـت چـهـارم: ضـیـافـت با دشـمـن »
‫[ جونگ‌دو ]
‫لعنتی، جونگ‌دو
‫- خیلی وقته اینجا نیومدم ‫- درسته، رئیس
‫قبلاً اینجا اومدید؟ ‫من اولین بارمه
‫آره. سانگ‌بوک اینجا ‫زندگی می‌کنه، درسته؟
‫آره. حق با شماست. ‫سانگ‌بوک اینجا زندگی می‌کنه
‫وای، پسر. چرا تا حالا اینجا نیومدیم؟
‫هی، سوک‌به. ‫بیا بریم خونه‌ی تو
‫- یه‌کم به هم ریخته‌ست ‫- صبر کنید. داریم کجا می‌ریم؟
‫توی خونه‌ش مشروب داره
‫به نظرت وقت مشروب خوردنه؟
‫آروم باش. گاز نمی‌گیریم
‫گندش بزنن
‫اگه مراقب باشی، می‌تونی ‫توی لونه‌ی ببر هم زنده بمونی
‫ولی خب اینجا پره از شیاد و کلاه‌بردار
‫خیلی‌خب، کافیه دیگه
‫- دستت رو بکش ‫- بیخیال
‫هی، نقشه چیه؟
‫نظر خودت چیه؟ ‫باید به یه توافقی برسیم
‫نمی‌تونیم اجازه بدیم اونا ظروف رو ببرن. ‫همین‌جا کارشون رو یک‌سره کنیم؟
‫دیوونه شدی؟ کدوم آدم احمقی ‫چنین کاری می‌کنه؟
‫خب، چطور آزاد شدی؟
‫چرا؟ فکر می‌کردی می‌تونی با آرامش ‫خودت تنها کیف دنیا رو ببری؟
‫کیف دنیا؟ مزخرف نگو
‫سرم توی کار خودم بوده
‫عجب، خیلی خوبه
‫بفرمایید. نوش جان
‫سون‌جا، توی این منطقه بزرگ شدی؟
‫خب، توی بول‌گیو به دنیا اومدم، ‫اما بیش‌تر اینجا توی موکپو زندگی کردم
‫پس چرا به سئول علاقه داری؟
‫راستش رو بخوای، ‫نمی‌دونم دوست دارم بهت بگم یا نه
‫بگذریم، چی باعث شد برگردی به سئول؟
‫یه مسئله‌ی کاری بود
‫اما جداً چرا سئول؟ بهم بگو
‫باشه، حقیقت اینه که...
‫من خیلی به مد، طراحی و لباس علاقه دارم
‫می‌خوام اونجا توی یه کارخونه‌ی ‫تولید لباس یه شغلی پیدا کنم
‫اوه...
‫ببین. خودم دوختمش
‫نظرت چیه؟ بد نیست، نه؟
‫فقط توی مناطق روستایی طرفدار داره
‫حالا هر چی
‫مردم اینجا بهم میگن ‫که سلیقه‌ی خوبی دارم
‫نگران نباش. وقتی یه خونه بخرم، ‫می‌تونی خدمتکارم بشی
‫خیلی آدم بی‌شعوری هستی
‫فکر می‌کردم با هم دوستیم
‫- این رو از کجا آوردی؟ ‫- روی زمین پیداش کردم
‫روی زمین پیداش کردی. ‫آره، می‌دونم
‫یا خدا، ابریشمه
‫خیلی گرونه
‫اما کنجکاوم، چرا این رو برام خریدی؟
‫- حالا که نمی‌خوایش، پسش بده ‫- نه، دیگه دادیش بهم
‫نمی‌تونی پسش بگیری
‫وای، خیلی خوشگله!
‫لعنتی، خیلی خوبه
‫نکنه به‌خاطر اینکه اینقدر خوشگلم، ‫یه نفر پلیس رو خبر کنه؟
‫چطور شدم؟
‫خب...
‫این دیگه چه جور واکنشیه؟
‫به نظر خودم خیلی خوشگل شدم
‫بذار اینطوری بندازمش روی سرم
‫الان چطوره؟
‫هی، سوک‌به. لامپ‌ها رو روشن کن
‫نمی‌دونم داریم چیکار می‌کنیم
‫عجب، اینجا رو ببینید
‫- وای ‫- بد نیست
‫لعنتی، سوک‌به، آدم پولداری هستی
‫اینجا دیگه کجاست؟
‫خب، به عنوان انبار ازش استفاده می‌کنم
‫هر از گاهی میام اینجا و...
‫برای خودم استراحت می‌کنم
‫اون مرغ‌ها چی؟
‫همسایه‌ها ازشون مراقبت می‌کنن
‫هی، اگه می‌خواید حرف بزنید، ‫چرا نمی‌ریم داخل؟
‫صبر کنید
‫همه‌مون می‌خوایم بریم داخل ‫و حرف بزنیم؟
‫خب، فکر نکنم نیاز باشه همه‌مون بریم
‫اگه خودمون سه نفر بریم بهتره
‫آره، چرا که نه؟
‫اگه همه بریم داخل، ‫اصلاً به نتیجه نمی‌رسیم
‫تو مهمونی. اول تو برو
‫چقدر جالب
‫از کِی تا حالا من مهمون شما شدم؟
‫وقتی توی خونه‌ی کَس دیگه‌ای هستی، ‫چی حساب میشی؟ میزبان؟
‫شما دو نفر جلوتر برید
‫من باید بریم دستشویی
‫- الان؟ بیخیال، مرد ‫- ببخشید
‫- هی، دستشویی کجاست؟ ‫- اونجاست
‫خیلی‌خب، دستمال داری؟ ‫کلاً چیزی داری؟
‫یه طناب کاهی هست
‫طناب کاهی؟ لعنت به این شانس
‫هی، چیزی برای خوردن نداری؟
‫الان میرم یه نگاهی می‌کنم
‫ممنون، دارم از گرسنگی می‌میرم
‫هی، چی داری؟
‫می‌دونم که برنج و کیمچی دارم
‫شما سه نفر
‫می‌خوام باهاتون حرف بزنم
‫باید راستش رو بگم
‫واقعاً باورم نمیشه به‌خاطر ‫چندتا ظرف سفالی
‫اینطوری بهم خیانت کردید
‫بگید چیکارتون کردم ‫که با من اینطوری رفتار می‌کنید
‫براتون نوشیدنی گرفتم، ‫براتون کار جور کردم و سهم‌تون رو گرفتم!
‫- پس چطور می‌تونید این کار رو باهام بکنید؟ ‫- منظورت چیه؟
‫خودت اول ما رو پیچوندی. ‫به این زودی یادت رفته؟
‫آره، دقیقاً
‫به جای همکاری با ما، ‫با سوک‌به همکاری کردی
‫- باید چیکار می‌کردیم؟ ‫- پولش زیاد نیست
‫پول خیلی کمی بهم میدن. ‫چطور می‌خواستیم تقسیمش کنم؟
‫سوک‌به زن و بچه داره
‫- حالا هر چی ‫- اشتباه میگم؟
‫ببینید، شما رو فراموش نکردم
‫توی سرم نقشه‌ی خوبی کشیدم
‫واقعاً؟
‫چقدر قراره بهت بدن؟
‫حرومزاده‌ی پررو
‫چقدر به خودت میدن؟
‫نمی‌تونم بهت بگم
‫متاسفانه یه رازه
‫رازه؟
‫مطمئنم همینطوره
‫یه لحظه از مغزتون استفاده کنید
‫وقتی ظروف سفالی رو بالا بکشن ‫و از اینجا برن، فکر می‌کنید کی اینجا می‌مونه؟
‫فکر می‌کنید دیگه من رو نمی‌بینید؟
‫وقتی با قایق پر برمی‌گردیم، ‫من با کی مشروب می‌خورم؟
‫من با شما همه کار می‌کنم
‫حقیقت همینه، نه؟
‫خب، در این صورت، ‫چرا بهمون نمیگی چقدر بهت میدن؟
‫گور پدرتون، حرومزاده‌ها
‫اصلاً وفادار نیستید. ‫حرف‌هام رو فراموش کنید
‫نصف سهم رو بهمون میده، باشه؟ ‫الان خوشحال شدی؟
‫- یعنی چی؟ ‫- یعنی همینی که گفتم
‫هر چیزی که پیدا کنیم، ‫نصف قیمت بازار به ما می‌رسه
‫از کجا می‌دونه چقدر میشه؟
‫یه متخصصه، معلومه که می‌دونه
‫اونقدر پول داره؟
‫موضوع اینه که...
‫یه جای کارش می‌لنگه
‫حس خوبی ازش نمی‌گیرم
‫لعنتی، درد داره. گندش بزنن
‫بیاید بریم. یالا
‫اون بیرون دارن پچ‌پچ می‌کنن
‫تا جایی که من می‌دونم، ‫دارن همه چیز رو بین خودشون تقسیم می‌کنن
‫- چیکار کنیم؟ ‫- بیاید مزخرفات رو تموم کنیم و بریم سر اصل مطلب
‫چطوره هر روز یه تیم کار بکنه؟
‫می‌تونیم شیر یا خط بکنیم، یا تاس بندازیم. ‫یا پاسور بازی بکنیم. هر چیزی که تو بگی
‫و برنده روزها رو مشخص می‌کنه
‫چرا اینقدر خودمون رو اذیت کنیم؟
‫همین‌الانش هم می‌دونیم کجا هستن. ‫فقط غواص رو بدید بهمون، همینقدر ساده‌ست
‫نگران پول نباشید،
‫پولش رو میدم
‫ببین، داری ما رو دست‌کم می‌گیری
‫اگه شبانه روز آب‌های بانگ‌چوک رو ‫زیر نظر داشته باشیم،
‫معلومه که بالاخره پیداش می‌کنیم
‫اگه بخوایم سرش درگیر بشیم، ‫هیچی بهمون نمی‌رسه
‫این رو می‌دونی؟
‫من توی سئول یه نفر رو پیدا کردم ‫که حاضره همه‌شون رو بخره
‫بعدش پول رو تقسیم می‌کنیم. ‫اونوقت می‌فهمیم سهم هر کس چقدره
‫خریدار من ژاپنیه، ‫پس راحت‌تر می‌تونم بفروشم‌شون
‫و من یه خریدار توی گوانگجو دارم، باشه؟
‫و خریدار من اینطوره که
‫هر قیمتی بهش بگم، ‫همونقدر پول میده. بدون هیچ سوالی
‫واقعاً؟
‫خریدار من به قفسه‌ها ‫اشاره می‌کنه و میگه:
‫«از اینجا تا اونجا همه رو می‌خرم.» ‫حتی می‌تونم تقلبی هم بهش بندازم
‫فکر می‌کنی فقط خودت زرنگی؟ ‫منم همیشه تقلبی می‌فروشم
‫خیلی‌خب، فراموشش کنید
‫هر اتفاقی که بیُفته، ‫خودم مدیریتش می‌کنم
‫هی، هی، صبر کن
‫بذار یه راه دیگه پیشنهاد بدم
‫به تنهایی نمی‌تونیم ‫اون سرامیک‌ها رو بیرون بکشیم
‫اگه آدم‌های بیش‌تری رو بیاریم، ‫خبرش بیش‌تر پخش میشه
‫ولی حالا که همدیگه رو می‌شناسیم،
‫بیاید با هم همکاری کنیم
‫باشه، اما چطور تقسیم‌شون کنیم؟
‫به صورت مساوی تقسیم‌شون می‌کنیم
‫- اوهوم ‫- به نظرت شدنیه؟
‫قیمت همه‌ی ظروف یکسان نیست. ‫اونطوری تقسیم کردن، ناعادلانه‌ست
‫همین‌جا دو تا متخصص داریم، نه؟
‫قیمت سرامیک‌ها رو تخمین می‌زنیم ‫و بعدش یه تصمیمی می‌گیریم
‫شرمنده. چون خریدار من ژاپنیه، ‫من سرامیک‌های باکیفیت رو می‌خوام
‫بیخیال، منم اگه بخوام جنسم فروش بره، ‫باید تیکه‌های باکیفیت رو ببرم
‫مگه گفتم نبر؟ ببینید، ‫تلاش خوبی بود، اما اینطوری نمیشه
‫آب و روغن با هم قاطی نمیشن
‫هی، نمی‌تونی وسط بحث ‫بذاری و بری
‫دیگه حرفی نمونده
‫- کلید دست منه ‫- کدوم کلید؟
‫شما حتی نمی‌دونید مکان ظروف کجاست
‫- ولم کن ‫- عوضی
‫گفتم ولم کن
‫خیلی گردن‌کلفتی، ها؟
‫خیلی مسخره‌ست
‫- اوه، لعنتی ‫- گندش بزنن
‫حرومزاده
‫هی! بریم!
‫احمق‌ها
‫گندش بزنن
‫می‌دونستم اینطوری میشه
‫باشه، به روش تو جلو می‌ریم
‫اما مثل یه عقاب حواسم ‫بهت هست، فهمیدی؟
‫یه لحظه هم ازت جدا نمیشم
‫ببینیم خوشت میاد یا نه
‫باورت میشه این عوضی چی میگه؟
‫الان چه غلطی کردی، احمق؟
‫- می‌خوای مزخرف بگی، ها؟ ‫- لباس‌هاتون رو درنیارید!
‫شلوارتون رو هم درمیارید؟
‫خیلی‌خب، دیگه کافیه
‫برای امشب دیگه کافیه
‫برید یه‌کم استراحت کنید ‫و فردا درموردش حرف بزنید
‫خیلی‌خب
‫گندش بزنن. نمی‌دونم جایی ‫برای خوابیدن پیدا می‌کنیم یا نه
‫- چرا می‌خواستن لباس‌هاشون رو دربیارن؟ ‫- داستانش طولانیه
‫همیشه گرمشه
‫لعنتی
‫آخیش
‫وای، گندش بزنن
‫بیا با من کار بکن
‫چرا اینطوری میری پیش یه نفر
‫که مشخصه داره می‌شاشه؟
‫بیا با ما کار کن ‫تا همه چیز رو ببریم برای خودمون
‫اونوقت دیگه چیزی رو تقسیم نمی‌کنیم
‫وانمود می‌کنم چیزی نشنیدم
‫بیخیال، رفیق
‫پول خوبی بهت میدم
‫نظرت چیه ۳۰ درصد سود رو بهت بدم؟ ‫لعنتی، ۳۰ درصد خیلیه
‫- گفتم نه ‫- عجب
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫می‌دونی، حتی سوال واقعی رو هم نمی‌پرسی
‫منظورت چیه؟
‫به نظرت اینکه من اینجام، منطقیه؟
‫باید توی زندان باشم
‫می‌تونی هر سوالی که می‌خوای، بپرسی
‫اما جوابی بهت نمیدم
‫خب، نمی‌دونم آقای کله‌گنده‌ی سئولی ‫الان چه نقشه‌ای کشیده
‫[ گنج غرق شده در دودوکدو ]
‫اوه...
‫هنوز بیدارید، خانم یانگ؟
‫سلام، تو هم بیداری
‫چیزی می‌خورید؟
‫نه، ممنون. ‫دیگه می‌خوام برم بخوابم
‫باشه
‫شب بخیر، خانم یانگ
‫هی، بیدار شو
‫هی، بیدار شو. می‌خوام برم سرکار. ‫نمی‌خوای بدرقه‌م کنی؟
‫گندش بزنن
‫سرم درد می‌کنه
‫دیشب خیلی مشروب خوردی
‫چی؟ کجاییم؟
‫توی اتاق من. خودت چی فکر می‌کنی؟
‫نگو چیزی یادت نمیاد
‫صبر کن، من اینجا خوابیدم؟
‫یادته دیشب چی گفتم؟
‫درمورد اون یارو از بوسان؟
‫یادته. خب، خوبه
‫یعنی یادته چه قولی دادی، آره؟
‫منظورت چیه؟
‫فقط چیزهایی که دوست داری رو یادته؟
‫قول دادی با مدیرم صحبت می‌کنی ‫و کمکم می‌کنی برم به سئول
‫چی؟ واقعاً؟
‫گفتی یه لباس‌فروشی هست ‫که می‌تونم توش کار کنم
‫گفتی توی جونگ‌نو ‫یه لباس‌فروشی بزرگ هست
‫- چطور باید برات کار گیر بیارم؟ ‫- من از کجا بدونم؟
‫صبر کن، لباس‌هام کجان؟
‫هی
‫دیشب کاری کردیم؟
‫چی؟ نگو یادت نمیاد
‫بعد از اینکه اون همه دستمالیم کردی، ‫با هم رابطه داشتیم، آره
‫گندش بزنن. شوخی می‌کنی
‫اتفاق دیگه‌ای نیُفتاد؟
‫چرا، خیلی حرف می‌زدی
‫چند لیوان مشروب که بخوری، ‫دیگه نمیشه جلوی دهنت رو گرفت
‫گوش کن. هر چیزی که دیشب گفتم، ‫پیش کسی تکرارشون نکن، به نفع خودته
‫فهمیدی؟
‫نمی‌دونم درمورد چی حرف می‌زنی
‫حرف‌های دیشبم رو فراموش کن، باشه؟
‫فقط دروغ می‌گفتم که بتونم باهات بخوابم
‫گندش بزنن
‫هی، درمورد ظروف سفالی چیزی نگفت؟
‫- اون مرد بوسانی رو میگم ‫- نه، چیزی نگفت
‫اما یه تفنگ توی ساکش داره
‫تفنگ؟
‫چه جور تفنگی؟ یه تپانچه؟
‫آره، خیلی شیک بود
‫سون‌جا، به دوست‌پسرت بگو ‫یه چیزی بخوره تا حالش جا بیاد
‫کجا می‌خوای بری، بچه خوشگل؟ ‫غذا برات آماده کردم
‫گندش بزنن
‫لعنتی
‫تف به این شانس
‫چقدر اینجا تنگه
‫لعنتی
‫گندش بزنن
‫تعجب کردم که گذاشتی اینجا بخوابه
‫فکر می‌کردم نمی‌تونی ‫مردها رو تحمل کنی
‫شاید سرش کلاه گذاشته باشم
‫چیکار کردی؟
‫همه‌ش درمورد چیزهای ‫دفن شده حرف میزد،
‫پس منم یه چیز کوچولویی رو دفن کردم
‫آره، اما مطمئنم بهت خوش گذشته
‫وقتی دیشب اون چیز کوچولو رو دفن کردی
‫بیا بریم غذا بخوریم
‫گندش بزنن
‫لعنتی
‫خانم؟ خانم!
‫- سلام ‫- پسر، چرا زودتر نیومدی؟
‫- همه رفتن ‫- کجا رفتن؟
‫نرفتن به جونگ‌دو؟
‫جونگ‌دو؟ قایق بعدی ‫ساعت چند میره اونجا؟
‫خب، هر روز فقط دو تا قایق میرن اونجا
‫و صبح یکی‌شون رفت
‫نمی‌دونم بعدازظهر ‫اون یکی قایق میره یا نه
‫چرا اون کار رو کردم؟
‫نباید مشروب می‌خوردم
‫آره. رفت به قایق بعدی برسه؟
‫احتمالاً با قایق بعدی میاد. ‫خیلی‌خب، خانم. ممنون
‫احمق قرار بود دیروز بیاد
‫خب، نمی‌تونیم همیشه ‫حواسمون بهشون باشه
‫اگه بوک‌گون اینجا می‌بود خیلی بهتر میشد
‫نمیشه بِکشیمش سمت خودمون؟
‫تازه، کیم چطور آزادش کرده؟ ‫آخه توی زندان بود
‫همه‌جا آشنا داره
‫احتمالاً یه مقام عالی‌رتبه رو می‌شناسه
‫بهتره بزنیم دهنشون رو سرویس کنیم. ‫با حضور هی‌دونگ، تعدادمون از اون احمق‌ها بیش‌تره
‫چیه؟ بازم خونت جوش اومده؟
‫خب، اگه همکاری بکنیم چی میشه؟
‫هی، اونوقت پول رو ‫چطور می‌خوایم تقسیم بکنیم؟
‫چرا تقسیمش کنیم؟ ‫همه‌ش رو می‌بریم برای خودمون
‫وقتی می‌تونیم همه‌ش رو ببریم، ‫چرا باید تقسیمش کنیم؟
‫عجب، طرز فکرت رو دوست دارم
‫اونقدری که فکر می‌کردم، احمق نیستی
‫خب، فکر بدی نیست
‫آره
‫چرا اومدی اینجا؟
‫چی...
‫سلام
‫پروفسور کیم
‫طالبی دوست داری؟
‫می‌تونم باهات حرف بزنم؟
‫باید بهت بگم،
‫قبل از اینکه بیایم اینجا،
‫کلی سرامیک توی دریا گذاشتیم
‫خب، شوخی می‌کنی؟ ‫فقط یکی برداشتی
‫خب، چندتا کلاً هست؟
‫قطعاً خیلی بیش‌تر ‫از چیزیه که بیرون میاریم
‫و با تخصص ارزشیابی تو،
‫می‌تونیم به راحتی ‫سر خریدار سئول کلاه بذاریم
‫پس هیچ کاری نمی‌کنی...
‫ولی پول درمیاری، ها؟
‫درسته
‫چون نیاز نیست ‫کسی برای اون چیزها بمیره
‫در اون صورت، همه‌ی پول رو ‫می‌بری برای خودت
‫می‌تونی اون پول رو چند برابر بکنی
‫اونش دیگه به خودمون ربط داره
‫اومدم یه موضوع دیگه رو حل کنیم، باشه؟
‫چون به بن‌بست خوردیم
‫توی معامله کردن مهارت داری
‫خیلی‌خب، خودت کدوم‌ها رو می‌بری؟ ‫اونایی که توی آب ریختی؟
‫بیا سودها رو به طور مساوی تقسیم کنیم،
‫با سود اونایی که ریختیم توی آب، ‫بعد از کسر هزینه‌ها
‫بقیه چی؟
‫نه، اونا بخشی از معامله نیستن
‫اونا نیروهای خودتن، ‫خودت مدیریتشون کن
‫یه لحظه صبر کن
‫بگو، چطور می‌خوایم این کار رو بکنیم؟ ‫من، تو و...
‫ببر
‫- و ببر؟ ‫- سه تیم هستیم
‫و هر کسی هم خودش ‫خرج نیروهاش رو میده
‫نظرت چیه؟
‫برنامه‌ی خوبیه، نه؟
‫چیه؟ دوست داری کتبی بنویسیمش؟
‫کتبی؟ مسخره‌بازی درنیار
‫می‌خوایم سفال‌های غرق‌شده رو دربیاریم
‫خیلی‌خب، قبوله
‫سلام، قربان. خوش اومدید
‫- سلام، خیلی وقته اینجا نیومدم ‫- درسته، قربان
‫- از این طرف برید پیش رئیس ‫- عجب
‫روز خوبیه
‫بگیرید. کاملاً پره
‫اوه، نمی‌تونم
‫خیلی ممنون، رئیس «چون»
‫این روزها زیاد برای ‫مشروب خوردن بیرون می‌رید؟
‫نه. اصلاً. فقط وقتی تو رو می‌بینم
‫خیلی وقت اضافی ندارم
‫اوه، اما دارید کشور رو مدیریت می‌کنید
‫باید برای خوشی خودتون هم وقت بذارید
‫راستی، گفتی چی بود؟
‫- چی؟ ‫- گفتی می‌خوای یه دانشگاه تاسیس کنی؟
‫اوه
‫خب، می‌دونید، اوضاع خیلی قاراشمیشه
‫منم فقط یه طناب نجات دارم
‫آها. منظورت چیه؟
‫خب، معلومه که شما رو میگم
‫چون این روزها فقط ‫می‌تونم روی شما حساب باز کنم
‫خدایا. داری الکی بزرگش می‌کنی
‫و تازه، دارم یه موزه هم می‌سازم، ‫دقیقاً توی دانشگاه
‫یه موقعیت راحت برای ‫بعد از بازنشستگی شما
‫زندگی کردن توی دانشگاه ‫اونقدرها هم بد نیست
‫موزه، ها؟
‫چه جور موزه‌ایه؟
‫قضیه‌ کشتی رو می‌دونید؟
‫کشتی حاوی گنجینه ‫که توی شینان غرق شد
‫خب، من چند نفر رو فرستادم اونجا ‫تا عتیقه‌ها رو بیرون بکشن
‫یعنی قانون رو زیر پا می‌ذاری
‫می‌دونید چندتا ماهی‌گیر ‫تا الان ازشون بیرون کشیدن؟
‫- یه نفر باید همه‌شون رو بخره ‫- خب، در این صورت...
‫میشه چند تیکه هم برای من کنار بذاری؟
‫- چی؟ ‫- آمریکایی‌ها رو که می‌شناسی
‫اونا عاشق عتیقه‌جات شرقی‌ان
‫اگه چنین هدیه‌ی باکیفیتی بهشون بدی،
‫سر از پا نمی‌شناسن
‫- از خوشحالی سکته می‌کنن ‫- که اینطور
‫دوست دارم چندتا تیکه‌ی خوب
‫برام کنار بذاری
‫باید آدم‌های زیادی رو راضی کنم
‫بهترین تیکه‌ها رو براتون کنار می‌ذارم
‫مشروب‌ها الان دارن اثر می‌ذارن
‫به سلامتی
‫ببینید، تعدادمون خیلی زیاده
‫باید مشخص کنیم چه کسایی ‫قراره سوار قایق بشن
‫چرا دو تا قایق نمی‌بریم؟
‫چون مردم محلی مشکوک میشن. ‫فقط یه قایق می‌بریم
‫چرا؟
‫قبلاً که تیکه‌های مختلف رو بیرون می‌کشیدن، ‫کسی اهمیتی نمی‌داد
‫اما بعدش نیروی دریایی پیداش شد
‫الان دیگه مردم خیلی توجه می‌کنن
‫یه پست نگهبانی گذاشتن،
‫پس اگه دو تا قایق ببریم، گیر می‌افتیم
‫پس فقط یه قایق می‌بریم
‫حضور کسایی ضروریه ‫که قراره برن توی آب
‫یعنی چند نفر؟
‫اگه همه‌مون بریم، ‫جایی برای ظروف نمی‌مونه
‫تا کِی می‌خواید نق بزنید؟
‫فقط یه رهبر باید داشته باشیم
‫خیلی‌خب. پس من حرف می‌زنم
‫نه، نه، نه، نه. توی این مورد، ‫من باید حرف بزنم
‫یادت باشه، من پروفسورم
‫اما ما توی فروش اینجور چیزها ‫تجربه‌ی بیش‌تری داریم
‫خب، اگه درمورد نیروی انسانی ‫حرف می‌زنیم، تعداد ما بیش‌تره
‫گوش کنید، اگه یه تماس کوچیک بگیرم،
‫یه گروه سریع میان اینجا. ‫این رو مطمئن باشید
‫به نظرت من کسی رو ندارم؟ ‫منم زنگ می‌زنم
‫تو خودت رو قاطی نکن
‫هی، آروم باشید
‫چرا یه قایق بزرگ‌تر گیر نمیاریم؟
‫- اونطوری درست میشه، نه؟ ‫- قبلاً گفتم باید قایق کوچیک باشه
‫چون اگه بزرگ‌تر باشه، ‫همه‌مون گیر می‌افتیم
‫هی، هی، هی. ساکت باش
‫پروفسور کیم. تو هم همینطور. ‫بیاید بریم حرف بزنیم
‫این چه مسخره‌بازی‌ایه؟
‫هی، نمی‌خوام این کار رو بکنم. ‫بیاید مثل بزرگسال‌ها رفتار کنیم
‫کسی این حرف رو می‌زنه ‫که همه‌ش یه حقه‌ای توی آستینش داره
‫ببینید، نمی‌تونیم همه با هم ‫سوار یه قایق بشیم
‫شما دو نفر متخصص ارزشیابی هستید. ‫برای این کار مناسب نیستید
‫من برای این کار مناسب نیستم؟
‫‏۳۰ ساله دارم قبرها رو حفاری می‌کنم
‫عالیه، اما وقتی وسط آب هستیم، ‫کسایی رو می‌خوایم که بتونن ظروف رو بکشن بیرون
‫وقتی برگشتیم، شما ارزشیابی بکنید
‫آره، چون امکان نداره تو دورمون بزنی ‫و همه رو قایم کنی؟
‫فکر می‌کنی نمی‌فهمم هدفت چیه؟
‫خیلی‌خب، حتماً
‫سوار قایق می‌شیم، می‌ریم اونجا ‫و همه کار خودمون رو انجام می‌دیم
‫- فهمیدید؟ ‫- به من دستور نده
‫خودم می‌دونم دارم چیکار می‌کنم
‫- بهتره از زیر کار در نری ‫- سلام، عمو
‫کدوم گوری هستی پس؟
‫چی... اینجا چه خبره؟
‫- داریم همکاری می‌کنیم ‫- چی؟
‫برای ظروف سفالی دیگه، ‫خودت چی فکر می‌کنی؟
‫اوه، سلام، بچه‌جون
‫می‌خواستم مخ اون دختره‌ی توی کافه رو بزنم،
‫اما موفق نشدم
‫ولی دست‌هاش خیلی نرمن، نه؟
‫- لعنتی ‫- چی...
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- هی،
‫- فکر می‌کنی داری چیکار می‌کنی؟ ‫- هی‌دونگ
‫کلاً دیوونه‌ست؟
‫بیخیال. مشکلت چیه؟
‫- وای. چه غلطی می‌کنی؟ ‫- برو عقب
‫آشغال عوضی!
‫- چه غلطی می‌کنی؟ ‫- بیاید اینجا
‫چیه؟
‫طرف یه تفنگ داره
‫سون‌جا گفت یه تفنگ توی ساکش دیده
‫- وسایلم رو جمع کن ‫- صبر کن، این همه مدت پیش اون بودی؟
‫یالا
‫بهت گفتم مراقب باش، احمق بی‌شعور. ‫نه اینکه برو توی شهر وراجی بکن
‫- لعنتی ‫- باید خودت رو جمع‌وجور کنی
‫ببینید، قبل از اینکه شروع کنیم
‫باید جیب‌های همه رو بگردم
‫تو چه خری هستی؟
‫حق نداری ما رو بگردی
‫هی...
‫خب، ببینید اینجا چی داریم
‫- حرومزاده ‫- پسش بده
‫اگه چنین چیزهایی دارید، ‫همین‌الان خودتون تحویلش بدید
‫من یه ناخن‌گیر دارم
‫میشه با خودم بیارمش؟
‫نه، بدش بهم
‫واقعاً؟
‫هر چیز تیزی که دارید رو بدید بهم
‫نه، اینطوری نمیشه
‫رئیس‌ها زیاد شدن
‫لعنتی!
‫چه مرگشه؟
‫ببینید، من چندین سال ‫توی قایق‌ها توی آب‌های عمیق زندگی کردم
‫وقتی قایق وارد دریا میشه، ‫قوانین خشکی دیگه مهم نیستن
‫یعنی هرج‌ومرج میشه؟
‫نه. چون ناخدا اونجاست
‫حرف ناخدا، قانونه
‫اگه اینطوری بریم توی آب،
‫همه‌ش سر اینکه رئیس کیه دعوا میشه
‫یه نفر میگه حرکت کنیم، یه نفر میگه بمونیم. ‫اونطوری اصلاً نمیشه
‫راست میگه. ‫فقط یه رهبر نیاز داریم
‫به نظرم کسی که با دریا آشناست ‫باید رهبر اصلی بشه
‫راست میگه
‫درسته که گروه‌مون بزرگ‌تر شده، ‫ولی توی دریا باید با هم همکاری کنیم
‫یه رئیس می‌خوایم. ‫کسی که واقعاً توانا باشه، خب؟
‫خیلی‌خب
‫بیاید رئیس رو انتخاب کنیم
‫بیاید انتخاب کنیم
‫سلام، می‌خواستم یه سوالی ازت بپرسم
‫احتمالش هست بعضی از تیکه‌ها ‫سطح‌بالاتر باشن؟
‫سطح‌بالاتر یعنی چی؟
‫می‌خوام هدیه بدم
‫حدوداً ۳۰ تا می‌خوام. ‫بهترین تیکه‌هایی که گیرتون میاد
‫اما...
‫رئیس، این هم توی ‫همون معامله‌ی ۵ میلیونیه؟
‫معلومه که نه. ‫این یه معامله‌ی دیگه‌ست
‫پس حتماً باکیفیت باشن
‫اوه، البته، رئیس «چون». ‫بهترین اقلام رو براتون جور می‌کنم
‫خیلی‌خب
‫اخیراً جون‌چول زنگ نزده؟
‫نه
‫خیلی وقته زنگ نزده گزارش بده
‫احتمالاً کارشون رو شروع کردن. ‫نمی‌تونی وسط دریا که باهاشون حرف بزنی
‫پس داری برنامه‌ت رو گسترش میدی؟
‫آره، باید مسیرمون رو عوض می‌کردیم
‫چی باعث شد نظرت عوض بشه؟
‫کیم نماینده‌ی مجلس قبول کرده ‫که کامل ازم حمایت کنه
‫باید به خیلی‌ها رشوه بده، ‫پس گفت جنس باکیفیت می‌خواد
‫باکیفیت؟
‫هدیه‌ای که افسران نظامی خوش‌شون بیاد
‫آمریکایی‌ها شیفته‌ی سرامیک‌های شرقی‌ان
‫خبر خوبیه
‫واقعاً؟ تو که از ایده‌ی موزه ‫خیلی بدت می‌اومد. چی شده الان؟
‫خب، اگه باعث پیشرفتمون بشه عالیه
‫اما به نظرت کار بیش‌تری ازمون برنمیاد؟
‫چطور؟
‫وقتی خبرش پخش بشه، ‫رؤسا و بالادستی‌هاش هم می‌خوان شریک بشن
‫باید سرامیک زیادی انبار کنیم
‫اونطوری می‌تونیم پول زیادی دربیاریم
‫حالا که قراره برای موزه سفال بگیریم،
‫پس سود هم بکنیم، نه؟
‫دقیقاً
‫موزه که جلب توجه نمی‌کنه
‫فقط باید چندتا از اصلی‌ها رو بذاریم جلو
‫از بقیه می‌تونیم بهتر استفاده کنیم
‫توی چنین کارهایی واقعاً باهوشی
‫حالا...
‫این چیزها رو باید بدونید ‫[ ناخدا هوانگ: پسر ناخدا جین‌هو یونگ ]
‫من آدمی‌ام که همیشه سعی می‌کنم ‫اون وسط یه چیزی به دست بیارم
‫وقت بحث پول وسط باشه...
‫من میشم مثل پروانه‌ی دور شمع
‫دست خودم نیست
‫همیشه ازم می‌پرسن چطور اینقدر ‫توی پول پیدا کردن حرفه‌ای‌ام
‫منم بهشون میگم: «من بوی پول رو حس نمی‌کنم، ‫بوی مردم رو حس می‌کنم»
‫و با توجه به تجربه‌ای که دارم، ‫همه‌ی آدم‌های اینجا پوی پول میدن
‫همه‌تون بو می‌دید
‫همه‌تون بوی پول می‌دید
‫هدف‌مون اینه که همه چیز عادلانه باشه ‫[ پروفسور کیم: کلاه‌بردار بوسانی ]
‫در حالی که سعی می‌کنیم ‫بیش‌ترین پول ممکن رو دربیاریم
‫حالا، نکته‌ی کلیدی اینه
‫که اول بیرون بکشیم، ‫بعداً تقسیم کنیم
‫بذارید یه موضوع دیگه رو هم بگم
‫خب، من باید به این دلیل رئیس باشم ‫[ اوه گوان‌سوک: بیکار (دزد خرده‌پا) ]
‫که من به عنوان یه رئیس به دنیا اومدم
‫حتی وقتی توی زندان بودم، ‫اونجا هم رئیس بودم
‫و مشخصاً اینجا هم من رئیسم
‫و باعث میشم همه برای کار انرژی بذارن
‫باعث میشم همه کاری بکنید
‫من نقش‌ها رو تعیین می‌کنم
‫سونگ‌چول
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫گوش کن، «چون» می‌خواد ‫کنترل رو به دست بگیره
‫واقعاً؟
‫نمی‌دونم دقیقاً نقشه‌ش چیه
‫اما از یه چیز مطمئنم، ‫مصممه که این کار رو بکنه
‫نمی‌دونم چی باعث شده ‫اون پیرمرد لجباز نظرش عوض بشه
‫منم نمی‌دونم
‫شاید دروگر مرگ رو توی خواب دیده
‫یا شاید هم اون هدیه‌ای ‫که برای همسرش فرستادیم موثر بوده
‫منظورت چیه؟ چی بهش دادی؟
‫نیازی نیست بدونی
‫هی. مردی که «چون» بهم گفت ‫ظروف سفالی رو بهش بدم...
‫فکر کنم یکی از کله‌گنده‌هاست، ‫با توجه به چیزهایی که شنیدم
‫احتمالاً باید یکی از قطعات ‫اصلی شینان رو بهش بدیم
‫مشکلی نیست
‫سبز بیدی یا چینی سفید، ‫هر چیزی که می‌خواد بهش بده
‫راستی، به ها یونگ‌سو چقدر قول دادی؟
‫منظورت چیه؟
‫برای سهم بیش‌تر، ‫سود بیش‌تری هم می‌خواد
‫باشه، ببین
‫پول یا نیروی انسانی داره؟
‫اصلاً کار خاصی می‌کنه؟
‫شاید نه، اما ها یونگ‌سو ‫تنها متخصص ارزشیابیه که داری
‫اگه به سرش بزنه کاری بکنه چی؟
‫نه، جرات نداره. نه
‫اون یه کلاه‌برداره خرده‌پاست
‫اگه یه‌کم بیش‌تر بهش پول بدم، ‫سریع اطاعت می‌کنه
‫همچنین، ‫[ ها یونگ‌سو: ببر گوانگجو ]
‫یه مردی به اسم کیم ‫توی دائریم-دانگ بود
‫یکی از رهبرهای جنبش نوسازی روستاها بود
‫توی جلسات مهم شرکت می‌کرد،
‫دور یه میز کنار رئیس‌جمهور پارک می‌نشست
‫من و اون از قدیم با هم دوستیم
‫بذارید ببینم...
‫کدوم دبستان می‌رفت؟
‫اون موقع توی دائریم-دانگ بود؟
‫فکر کنم ایم‌-دونگ بود
‫یا شاید هم مدرسه‌ی ایل‌پیونگ بود
‫منظورت یه؟ برو سر اصل مطلب
‫خب، بگذریم...
‫می‌خوام این رو بگم که...
‫نمی‌دونم اینکه همراهتون اومدم ‫واقعاً نیاز بود
‫یا دارم وقتم رو تلف می‌کنم
‫خب بمون توی مسافرخونه ‫و بعداً ارزشیابی کن
‫اما نشستن یه گوشه ‫و مشروب خوردن و منتظر بودن
‫خیلی عاقلانه نیست. ‫اونطوری آدم وقتش رو هدر میده
‫اینجا یه عالمه متخصص داریم. ‫برگرد برو به گوانگجو
‫خب، این همه راه اومدم، ‫پس دست خالی برنمی‌گردم
‫مشخصاً توی این دنیا ‫دست خالی به دنیا اومدیم،
‫و دست خالی هم از دنیا می‌ریم
‫ولی خب الان دیگه وارد ماجرا شدم،
‫وجدانم میگه منم همکاری بکنم
‫کار درست همینه
‫ببر گوانگجو واقعاً عجیب و غریب ‫حرف می‌زنه، نه؟
‫از همون اول مشخص بود،
‫که اگه کسی بخواد ‫کنترل اوضاع رو به دست بگیره،
‫هیچ‌کس قبول نمی‌کنه
‫پس، با توجه به این موضوع،
‫در حالی که این مسئولیت سنگین رو قبول می‌کنم، ‫ازتون تقاضا دارم ازم حمایت کنید
‫چون من تنها کسی‌ام ‫که منافعش با کسی در تضاد نیست
‫ازتون ممنون میشم اگه...
‫خب، هر کسی هم که انتخاب بشه، ‫بازم دعوامون میشه
‫- درست میگه ‫- اولین باریه که می‌خواید برید توی دریا؟
‫من یه بار با قایق به جزیره‌ی «اپدو» رفتم ‫برای غارت چندتا مقبره
‫باورتون نمیشه، خیلی ترسناک بود
‫اگه اونقدر ترسناک بوده، ‫چرا دوباره می‌خوای تکرارش کنی؟
‫بدون سخت‌کوشی چیزی به دست نمیاد
‫و الان به یکی از خاطرات ارزشمندم تبدیل شده
‫نمی‌دونم این کار درستیه یا نه
‫از چاله می‌افتیم توی چاه
‫می‌خوام دوباره بهتون یادآوری کنم
‫که من صادقانه برای ‫منفعت همه عمل می‌کنم
‫میشه تشویقم کنید؟
‫می‌خواید ادامه بدم؟
‫تا شب می‌تونم حرف بزنم
‫آره، اینطوری بهتره
‫ممنون
‫خیلی‌خب، گوش کنید. ‫خیلی زیادیم، پس مراقب باشید
‫و مطمئن بشید که وزن به طور مساوی ‫در هر دو طرف قایق تقسیم شده
‫[ رئیس اصلی: ها یونگ‌سو ]
‫برو
‫من رئیسم، پس حرف من، قانونه، باشه؟
‫هی، این رو بگیر
‫هی!
‫بوک‌گون، تو مکانش رو بلدی، ‫پس باید جلو باشی!
‫- این رو هم ببر ‫- با من حرف نزن
‫خودم می‌دونم دارم چیکار می‌کنم
‫اگه همه سوار بشیم، غرق نمیشه؟
‫شما دو نفر اینجا بمونید. ‫من و هی‌دونگ می‌ریم
‫مطمئنید؟
‫فقط باید بریم مکانش رو یاد بگیریم
‫هی. یکی از شما هم باید بیاد
‫هی، بدش بهم
‫ببخشید، راه رو باز کنید
‫- خیلی‌خب، عجله کنید ‫- بیا دیگه
‫ناخدا هوانگ! حرکت کن!
‫وای، پسر
‫دارم می‌میرم! چقدر دیگه مونده؟
‫داریم می‌رسیم!
‫دودوکدو اونجاست!
‫آره!
‫اون سوداندوئه!
‫دوداندو! نگالدو! اگالدو!
‫چی شده؟ مشکلی هست؟
‫لعنتی، میشه یه لحظه بهم فرصت بدی؟
‫خیلی زیاد توی زندان بودم، آسون نیست
‫نگو که جاش رو فراموش کردی!
‫خیلی سخته
‫جریان آب خیلی قویه، معلومه که ‫نیروی دریایی نتونسته همه رو بیرون بکشه!
‫خیلی آروم داریم جلو می‌ریم!
‫این قایق خیلی آشغاله
‫آره، می‌دونم. فکر نمی‌کنم ‫این قایق موفق بشه به اونجا برسه
‫لعنتی
‫قبل از اینکه برسیم، ‫قطعاً یکی‌مون می‌میره
‫چی، اونجا؟
‫- اینجا؟ ‫- مطمئنی؟
‫- آره، بمون! ‫- موتور رو خاموش کن!
‫اگه خاموشش کنم، آب می‌برتمون
‫باید از اینجا بتونم سر نگالدو و ته...
‫و ته اگالدو رو ببینم!
‫بیخیال. لعنتی!
‫واقعاً جاش رو بلده؟
‫- حرومزاده ‫- هی، احمق بی‌شعور!
‫اگه پیداش نکنی، برمی‌گردی به زندان!
‫تف به این شانس!
‫همین‌جاهاست!
‫اینجا که همه‌جاش یه شکله
‫ها؟
‫هی!
‫اونجاست!
‫- صبر کن، جدی میگی؟ ‫- اونجاست؟
‫- آره! مطمئنم! اونجا! ‫- عجله کنید، سریع لنگر رو بندازید!
‫بجنبید! یالا
‫برتش کن
‫هی، سوک‌به، آماده‌شو!
‫هی، سونگ‌چول! سونگ‌چول
‫بدش به من، بدش به من
‫با «چون» صحبت کردم ‫و یه جلسه با کله‌گنده ترتیب دادم
‫کیه؟
‫یه سیاستمداره، کیم میونگ‌گو
‫به صرف ناهار قراره توی یه رستوران ببینمش، ‫و تو هم باید بیایی
‫دیگه کی میاد؟
‫فکر کنم خودش تنها میاد. ‫نمی‌خواد کسی بفهمه
‫«چون» این بار تصمیم مهمی گرفته
‫همین که این خریدار و معامله رو ‫به من سپرده، خودش خیلیه
‫انگار تو و «چون» این بار
‫دارید با هم نزدیک می‌شید، نه؟
‫حالم به هم خورد! ‫چرا این فکر رو توی سرم انداختی؟
‫خدایا
‫- اوه! هی ‫- هی
‫چیزی پیدا کردی؟
‫- درست اومدیم؟ ‫- هیچی اون پایین نیست
‫اون پایین رو کامل نگاه کردی؟
‫همه‌جا رو نگاه کردم. ‫جز خاک هیچی اون پایین نیست
‫- با عقل جور درنمیاد ‫- مطمئنی جاش رو بلدی؟
‫سوک‌به، بهتره بری اونجا رو بگردی
‫می‌خوای کف دریا رو کامل بگردم؟
‫ببین، لعنتی. ‫جریان آب اینجا خیلی قویه!
‫مطمئنم همین‌جاهاست
‫بیخیال، اونجا رو هم بگرد
‫هی، تو کسی نیستی ‫که توی این شرایط میری زیر آب، حرومزاده
‫- فقط برو اونجا ‫- لعنت به این شانس
‫خسته‌ام، مرد
‫همه‌جا رو بگرد!
‫لعنتی
‫سلام، ببخشید که دیر اومدم
‫- اوه ‫- نه، مشکلی نیست
‫جلسه‌م خیلی طول کشید
‫- خیلی شرمنده ‫- اصلاً نگران نباشید، آقای کیم
‫خوشحالم که بالاخره می‌بینمتون. ‫من سونگ گیتک هستم، دلال عتیقه‌جات
‫عجب، از دیدنت خوشحالم
‫- کیم میونگ‌گو هستم ‫- سلام
‫من هان سونگ‌چول هستم، یه کوزه‌گر
‫- درسته. از دیدنت خوشحالم ‫- منم همینطور
‫- خیلی‌خب. بشینید ‫- بله، البته
‫می‌دونم سرتون خیلی شلوغه، ‫پس ممنون که قبول کردید ما رو ببینید
‫- آقای کیم، همون همیشگی رو بیارم؟ ‫- آره، حتماً. همون همیشگی
‫تو هم همینطور. برو غذا بخور
‫با توجه به چیزهایی که شنیدم،
‫شما دو نفر قطعات عالی زیادی دارید
‫درسته، بله، بله
‫قطعات زیبایی توی ‫مجموعه‌مون داریم، آقای کیم
‫خیلی‌خب، هیچکدوم‌شون ‫ارزش نگاه کردن دارن؟
‫بله، البته
‫یه دونه دارم که به شدت باارزش و نادره
‫مال دوران گوریو...
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن
‫هی...
‫حتی اگه کامل برام توضیح بدی، ‫باز هم نمی‌فهمم
‫فقط بهترین‌ها رو برام انتخاب کن
‫خب، چی می‌خواید؟
‫یه چیزی که سریع چشم رو بگیره
‫خب؟
‫می‌دونید، چیزی که باعث بشه بگی: ‫«وای! عجب شاهکاری»
‫در اون صورت، یه دونه همراهمه
‫امیدوارم ازش خوشتون بیاد
‫چینی سفید از دوران سلسله‌ی چوسانه، ‫خیلی هم نادره
‫اگه اینجا رو نگاه کنید، ‫می‌بینید که خیلی خوش‌رنگه
‫نظرتون چیه؟
‫دقیقاً از همینا نمی‌خوام
‫می‌تونست اینجا یه گل ارکیده کشیده باشه
‫یا یه نوع گل دیگه، می‌دونید؟
‫ولی این کاملاً سفیده. خوب نیست
‫آقای کیم، چنین چیزی چطوره؟
‫این یه قطره‌چکان از دودمان یوآن‌ـه
‫عجب، عالیه
‫چقدر خوبه
‫نقش‌ونگار رو ببینید!
‫خیلی خوشگله
‫دیوونه شدی؟ چی توی سرت می‌گذشت؟
‫اگه اون کار رو نمی‌کردم، ‫پا میشد و می‌رفت
‫حتی اگه اونطور هم میشد، ‫نباید بهش تقلبی نشون می‌دادی
‫الان حوصله‌ت رو ندارم
‫خودت دیدی
‫اصلاً هیچی نمی‌دونست
‫به نفعمون نیست؟
‫منظورت چیه؟
‫اگه سرامیک‌های شینان ‫همه ساده باشن چی؟
‫الان می‌دونیم سلیقه‌ش چطوره
‫باید بیش‌تر قطعات تزیین‌شده ‫از توی آب در بیاریم
‫اوهوم
‫- دیگه تحمل ندارم ‫- رئیس
‫- چیه؟ ‫- چیکار می‌کنی؟
‫رئیس بودن چه کوفتیه دیگه
‫نمی‌خوامش. تو رئیس باش
‫نه، نمی‌خوام
‫حداقل جریان آب یه‌کم آروم شده
‫فقط یه‌کم اینطور می‌مونه. ‫به زودی دوباره متلاطم میشه
‫خورشید داره غروب می‌کنه. ‫وقتی غواص اومد بیرون، دیگه می‌ریم
‫- آها ‫- حرومزاده!
‫این دیگه چه وضعشه، ها؟
‫از زندان آزادت کردم ‫ولی نمی‌تونی پیداش کنی، آشغال
‫- قایق رو تکون نده ‫- حالم به هم خورد
‫هی، راست می‌گفتی!
‫- پولدار می‌شیم! ‫- بگیرش!
‫خیلی احتیاط کن! ‫بگیر! نندازیش، مراقب باش!
‫هی، خیلی خوشگله
‫یالا، منم می‌خوام نگاهش کنم! ‫بده منم ببینم!
‫- خیلی خوشگله! ‫- حالش خوبه؟
‫به این میگن جنس اصل
‫- زیاد بودن؟ آره؟ ‫- مشخص نبود
‫- چی؟ ‫- دید خوبی نداشتم
‫- میشه منم ببینمش؟ ‫- مراقب باش
‫باید زود یه پمپ بخریم
‫برای غواصی؟
‫آره. هوا رو به کلاه وارد می‌کنه
‫می‌ذاریمش روی قایق، ‫و هوا رو از طریق شلنگ می‌فرستید پایین
‫پس یه نفر به کمک پمپ میره پایین، ‫یه نفر هم با کلاه؟
‫آره، با کلاه و به کمک پمپ می‌ریم پایین...
‫- و تو هم میری پایین! ‫- آره، و منم میرم
‫- منم میرم پایین! ‫- و تو هم میری پایین! دقیقاً!
‫همه میرن توی آب! یالا. ‫تنهایی غواصی کردن خیلی سخته
‫- حرفشم نزن! ‫- خیلی‌خب، برگردیم به موکپو!
‫- آره، آره. بزن بریم ‫- همه آماده باشید!
‫سفال‌ها رو پیدا کردیم!
‫برگشتیم به موکپو ‫و برای شروع کار آماده شدیم
‫دو گروه رو ترکیب کردیم و کارها رو ‫تقسیم کردیم تا کسی تک‌خوری نکنه
‫آخ!
‫سوک‌به، بول‌گو، و جون‌چول ‫مسئول خرید تجهیزات غواصی و پمپ بودن
‫در حالی که دِشیک و بوک‌گون ‫مسئول خرید طناب‌ها و تورها بودن
‫تا بتونیم سفال‌ها رو بکشیم بالا
‫ناخدا هوانگ مسئول خرید سوخت برای قایق ‫و خرید غذا برای بچه‌ها بود
‫من، عمو گوان‌سوک، پروفسور کیم ‫و آقای «ها» هم مسئول بقیه‌ی کارها بودیم
‫برای اینکه منصفانه باشه، ‫هزینه‌ها رو نصف کردیم
‫می‌خوام توی اتاق خودم بخوابم
‫قبل از رفتن به جونگ‌دو ‫باید همه کنار هم باشیم
‫بیا یه‌کم تحمل کنیم، پروفسور
‫غذا چی بخوریم؟
‫می‌ریم بیرون غذا می‌خوریم
‫ممکنه مشروب بخوریم ‫و همه چیز رو لو بدیم
‫خودمون غذا درست می‌کنیم
‫پس باید خرید کنیم
‫من که آشپزی بلد نیستم
‫بیخیال. چطور یه مرد بزرگ ‫از آشپزی کردن می‌ترسه؟
‫بزن بریم. همراهم بیا
‫- برو ‫- گندش بزنن
‫پاهام درد می‌کنن
‫خیلی‌خب، بذار ببینم
‫- این چقدره؟ ‫- اونا تازه‌ان
‫اینا چطور، سه تاش چقدر میشه؟
‫اونا؟ هر کدوم ۱۰۰ وون
‫پس میشه ۳۰۰ وون
‫نظرت چیه ۲۰۰ وون بهت بدم؟
‫مسخره می‌کنی؟
‫ترجیح میدم پرتشون بدم ‫ولی با اون قیمت نفروشم‌شون
‫هی، بیخیال. داریم چونه می‌زنیم
‫آقای «ها»، که توی سال، ‫ماه و ساعت ببر به دنیا اومده بود،
‫حتی موقع خرید مواد غذایی هم ‫مثل یه شکارچی رفتار می‌کرد
‫یک، دو، سه، میرم یه جای دیگه!
‫کارش رو خیلی بادقت انجام می‌داد
‫برای اینکه چی بپزه و به چه ترتیبی، ‫برنامه‌ی دقیقی داشت
‫کله‌های ماهی‌ها رو ببر ‫و بذارشون یه طرف
‫باید سیگار رو خاموش کنی. ‫داریم آشپزی می‌کنیم
‫این چه وضعشه دیگه؟
‫چراغ قرمز، چراغ سبز!
‫- هی، آروم‌تر ‫- مراقب باشید
‫کفش‌های بچه‌ها به این زودی پاره شدن؟
‫آره، از جلو خراب شدن،
‫برای همین انگشت‌هاشون بیرونن
‫همیشه یه مشکلی هست. ‫به جای بازی کردن
‫باید درس بخونن
‫اینجا دهنم داره سرویس میشه
‫تو چیکار می‌کنی پس؟ ‫می‌ذاری تمام روز برن بیرون بازی بکنن؟
‫کافیه
‫هزینه‌ی بیمارستان دختر ‫کوچولومون خیلی زیاد شد
‫- چیکار کنیم؟ ‫- چقدر شده؟
‫‏۵ هزار وون، با داروهاش
‫چیکار کردن که ۵ هزار وون شده؟ ‫می‌خوای ورشکسته‌مون کنی؟
‫چیکار می‌کردم خب؟ دخترمون مریضه
‫باید اوضاع رو مدیریت کنی
‫الان که سر کارم شرایط رو برام سخت‌تر نکن
‫خداحافظ
‫یه تماس طولانی دیگه دارم. ‫می‌خوای تو اول زنگ بزنی؟
‫مشکلی نیست. زنگ بزن
‫خدایا، بچه بزرگ کردن خیلی سخته، نه؟
‫ازدواج کردی؟
‫نمیشه اسمش رو گذاشت ازدواج
‫بعضی‌وقت‌ها با هم هستید، ‫بعضی‌وقت‌ها هم نه،
‫همینه که هست
‫- راستی، گفتی کجا تدریس می‌کنی؟ ‫- خب...
‫فقط چند سال تدریس می‌کردم،
‫ولی دیگه پروفسور افتاده روی زبون مردم، ‫منم مخالفتی نمی‌کنم
‫کدوم دانشگاه؟
‫چه فرقی می‌کنه؟
‫اصلاً اگه اسمش رو بگم، می‌دونی کجاست؟
‫یه دانشگاهی بوده دیگه. ‫چرا فضولی می‌کنی؟
‫آره جون خودت، پروفسوری
‫آره، درسته
‫حتی اگه از تقلبی‌ها استفاده کنیم، ‫دووم نمیارن
‫در هر صورت به جنس اصل نیاز داریم
‫پس باید خیلی سریع پیداشون کنی، ‫مخصوصاً تزیین‌شده پیدا کنی
‫باشه، اما باید برام پول بفرستی
‫آدم‌های بیش‌تری نیاز دارم
‫چقدر دیگه می‌خوای؟
‫میشه اینقدر خسیس نباشی؟ ‫پول زیادی بفرست برام
‫باید دهن چند نفر رو ببندم
‫گوش کن، من پول زیادی ندارم
‫اگه بیش‌تر می‌خوای، ‫باید از «چون» بگیرم
‫و باید دلیل خوبی داشته باشم
‫خودت یه کاریش بکن. ‫چون وقت‌مون داره تموم میشه
‫عجب، ازم پول می‌خوای، ‫ولی نمی‌دونی برای چه کاری؟
‫پول‌ها رو خراب کنن چی؟
‫برای بیرون آوردنشونه
‫بیش‌تر از چیزی که فکر می‌کردیم هزینه داره
‫فکر می‌کردم قراره خودت خرجش رو بدی. ‫هزینه‌ی بیرون آوردنشون با خودت بود
‫دیگه پولی برام نمونده، قربان،
‫برای همین از شما درخواست می‌کنم ‫به هر دوتامون کمک کنید
‫در ازاش، قطعه‌هایی که فکر می‌کنم ‫نماینده‌ی مجلس دوست داره رو کنار می‌ذارم
‫خب، اون که یه قرار دیگه‌ست
‫می‌خوای برای کسایی پول بفرستی ‫که نمی‌دونی دارن چیکار می‌کنن
‫- چی توی مغزته؟ ‫- خب، فقط...
‫موضوع اینه که الان نمی‌تونم ‫جزئیات رو کامل براتون توضیح بدم...
‫فراموشش کن. اگه ندونم برای چه کاری ‫می‌خواد خرج بشه، پولی نمیدم، باشه؟
‫تموم شد
‫ماموریتی که چند روز پیش توی ایستگاه سئول ‫درموردش صحبت کردیم رو یادتونه؟
‫متاسفانه میگه تا پول بهش ندم، ‫انجامش نمیده
‫اوه، اون...
‫فردا حرف می‌زنیم. ‫یه کاریش می‌کنیم
‫قضیه چی بود؟
‫سونگ بود
‫ظاهراً فرستاده‌هاش ‫مدام بهش برای پول فشار میارن
‫خودم میرم روی کارشون نظارت می‌کنم
‫چرا تو پاشی بری اونجا؟
‫کیم و پارک رو می‌برم، تنها نمیرم
‫یه جای کار می‌لنگه، ‫پس می‌خوام خودم از نزدیک ببینم
‫بهتر نیست من شخصاً برم اونجا ‫ببینم پول نیاز دارن یا نه،
‫بعدش پول رو بهشون بدیم؟
‫و همونطور که گفتم، تنها نمیرم
‫پس وقتی رفتی،
‫برو یه سری به زمین‌های سوون، ‫دایدوک و یونگی هم بزن
‫صبر کن، واقعاً اجازه میدی برم؟
‫میشه برم توی دریا هم؟
‫قراره پایتخت جدید فقط اداری باشه
‫پس بهتره قبل از اینکه رقابت ‫اونجا داغ بشه، بفهمم چه خبره
‫پس داری می‌فرستیم که زمین‌ها رو ‫بررسی کنم، نه سفال‌ها رو؟
‫اگه نمی‌خوای که هیچی
‫آه...
‫معلومه که می‌خوام. ‫میرم تمام منطقه رو بررسی می‌کنم
‫همه‌جا رو بررسی می‌کنم، ‫چند روزی طول می‌کشه
‫پروفسور کیم کدوم گوریه؟ ‫[ بوسان ]
‫بگو همین‌الان بیاد اینجا ‫وگرنه می‌کُشمت
‫پروفسور، حرومزاده‌ی کلک‌باز،
‫یه شبه غیبش زده، ها؟
‫اگه نمی‌‌تونی بیاریش اینجا،
‫حداقل آشغال‌هات رو پس بگیر
‫و وسایلی که اون روز ‫ازم گرفتی رو بهم پس بده!
‫من اینجا فقط سفال می‌فروشم، همین
‫فقط اینجا نشسته بودم
‫پروفسور فقط داشت حرف میزد
‫خدایا، فکر کردی من گدایی چیزی‌ام؟
‫چرا باید برای پول درآوردن ‫سرت کلاه بذارم، ها؟
‫خانم، باورم نمیشه اینطوری خودت رو گرفتی
‫اونم بعد از اینکه آشغال بهم فروختی. ‫همین‌الان وسایلم رو پس بده!
‫گوش کن، بچه‌جون، بهتره یاد بگیری. ‫وقتی بحث عتیقه وسط باشه،
‫تنها کاری که می‌تونی بکنی ‫اینه که قبول کنی ممکنه کلاه سرت بره
‫فکر می‌کنی تنها کسی هستی ‫که کلاه سرش رفته؟
‫وای، عجب احمقی هستی. ‫فکر می‌کنی الان دیگه آروم شدم، ها؟
‫کی احمقه؟
‫- کلاه‌بردار یا کسی که کلاه سرش رفته؟ ‫- باشه، پس بچرخ تا بچرخیم
‫خیلی‌خب
‫کیم کجاست؟
‫- وای، نه ‫- خب؟
‫- الان حرف می‌زنی؟ ‫- چیکار می‌کنی؟
‫یه دونه دیگه بشکونم؟ ‫همین‌الان بگو اون حرومزاده بیاد!
‫لطفاً! برو بیرون!
‫خفه شو!
‫همین‌الان بگو اون عوضی بیاد!
‫[ عتیقه‌فروشی دوک‌سان ]
‫سلام، مامان
‫جشن تولد گرفتی؟
‫گندش بزنن، خرد شدن
‫شاید پسر خوبی نباشم
‫ولی کاش دعوتم می‌کردی
‫گوش کن
‫برو پروفسور کیم رو پیدا کن ‫و بیارش اینجا
‫اگه اون کار رو بکنی، با پدرت حرف می‌زنم ‫تا یه قایق برات بخره
‫مامان، جدی میگی؟
‫لعنتی، پس خسیس‌ها هم ‫می‌تونن عوض بشن، نه؟
‫رفته به موکپو. ‫یه روستای کوچیک ماهی‌گیری اونجا هست
‫سالم برگردونش، شنیدی؟
‫فهمیدم
‫هی، خسیس
‫خسیس!
‫باید سر حرفت بمونی‌ها، باشه؟
‫باشه؟
‫خسیس
‫این آشغال رو از کجا آوردی؟ لعنتی
‫لبه‌هاشون رو نگاه کنید. ‫حواستون باشه پاره نباشن
‫این خیلی قدیمیه. ‫معلومه زیاد ازش استفاده شده
‫پاره شده
‫بگیر. فکر کنم این خوب باشه، نه؟
‫بده ببینم
‫آره، خوب به نظر می‌رسه. ‫توی یه روز چند بار می‌تونی بری زیر آب؟
‫با اون جریان آب،
‫فکر کنم دو بار بتونم برم، ‫بعدش دیگه خیلی خسته میشم
‫دو بار؟ پس باید درست انجامش بدیم
‫غواص‌هایی که کلاه مخصوص دارن ‫می‌تونن این تورها رو پر کنن،
‫و ما هم آروم می‌کِشیم‌شون بالا
‫قبلاً یه بار رفتن سراغشون، ‫شرط می‌بندم کلی چیز درآوردن
‫- دزد هم که زیاد رفته اونجا ‫- اصلاً چیزی مونده؟
‫نیروی دریایی فقط آشغال بیرون کشید
‫اصلی‌ها هنوز اونجان. ‫اون ته دفن شدن
‫اون منطقه کامل صاف بود، ‫یه کیلومتر گل سفت و فشرده
‫- پس چطور باید از زیر گل درشون آورد؟ ‫- با دست
‫باید آروم‌آروم با دست بکشونیش بیرون
‫خب، قبل از اینکه نیروی دریایی دوباره ‫بخواد بره سراغشون، باید کار رو تموم کنیم
‫با هونگ‌گی حرف بزنم؟
‫و بپرسم کِی برمی‌گردن؟ ‫نظرتون چیه؟
‫شرط می‌بندم چیزی نمیگه
‫خب، حداقل هنوز ‫به حرف تو گوش میده، نه؟
‫وقتی توی یه مدرسه بودیم
‫اون عوضی نوکر من بود
‫اما از وقتی پلیس شده، ‫جوری رفتار می‌کنه انگار ما احمقیم
‫اگه بخوام بهم یه لطفی بکنه،
‫باید دو ساعت به سخنرانیش گوش بدم
‫- ولی خب باید باهاش حرف بزنی ‫- سلام، با مسافرخونه‌ی صلح تماس گرفتید
‫اگه اونا هم الان بیان، بیچاره می‌شیم
‫آقای اوه گوان‌سوک، با شما کار دارن
‫- باشه ‫- بیایید
‫ممنون
‫سلام؟ اوه گوان‌سوک هستم
‫آقای سونگ
‫ها؟
‫زنش داره میاد؟
‫باشه، خیلی‌خب
‫خودم میرم سراغش
‫خوبه
‫کی بود؟
‫سونگ بود
‫زن «چون» داره میاد اینجا
‫- جدی؟ ‫- فردا بعدازظهر می‌رسه
‫باید یه‌کم برنامه رو عقب بندازیم
‫کی اونقدر مهمه ‫که می‌خوای برنامه رو عقب بندازی؟
‫نیازی نیست تو بدونی. برگردید سر کار
‫هی، میشه حرفت رو تکرار کنی؟
‫[ روز بعد ]
‫حالا که من اومدم بارون شروع شد
‫لعنتی. چقدر بد شد
‫تف به این شانس. چقدر بدشانسم
‫خانم، اومد
‫سلام
‫خوش اومدید، خانم
‫اوه، اومدی سراغ من؟
‫به نظرم اینطوری درست‌تره
‫- راه رو نشون بده ‫- بله، از این طرف
‫هی. میشه فندکت رو یه لحظه بدی بهم؟
‫شرمنده، من سیگاری نیستم
‫شما فندک دارید؟
‫اهل بوسانی؟
‫چرا؟ چرا می‌پرسی؟
‫فقط از روی لهجه‌ت متوجه شدم
‫راهت رو برو، کوچولو
‫حرومزاده، بهتره درست رفتار کنی
‫چی گفتی؟
‫گفتم بهتره درست رفتار کنی، گنده‌بک
‫وقتی حرف‌هات تموم شدن بهم خبر بده
‫تا یه مشت حرومت کنم
‫ترجمه از «امــیــررضــا» ‫ARZ_110_SUB@
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]