‫[ این سریال تخیلی است و تمامی اماکن، اشخاص، ‫سازمان‌ها، موقعیت‌ها و رویدادها ساخته‌ی ذهن هستند ]
‫[ صحنه‌های حضور حیوانات نیز در شرایط ایمن ‫و با همکاری کارشناسان فیلم‌برداری شده‌اند ]
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
‫بهم گفت باهات تماس نگیرم، اما...
‫چطور می‌تونستم اون کار رو بکنم؟
‫باید برای آخرین بار باهاش خداحافظی کنی
‫سل داشت. همه‌ی روش‌ها رو امتحان کردیم
‫یه ماه گیاهان دارویی بهش می‌دادیم
‫علف هرز چسبنده و پَرپَهَن
‫همه‌شون مزخرف بودن. ‫هیچ تاثیری نداشتن
‫آروم باش، چرا اینقدر عجله می‌کنی؟
‫بیا نوشیدنی بخور و نفسی تازه کن
‫و من رو چطور پیدا کردی؟
‫خب، به مخابرات زنگ زدم ‫و ازشون پرسیدم،
‫و اونا هم شماره‌ی تلفن جدیدت رو بهم دادن
‫[ امکان تحویل وجود ندارد ] ‫[ گیرنده پیدا نشد ]
‫[ سونگ گی‌تک ] ‫[ برگشت خورده به فرستنده ]
‫آروم باش. وای، خدایا!
‫عمقش خوبه؟
‫آره، کافیه. ‫حالا صافش کن
‫باشه
‫آره، درسته. اون پسر یه‌جین‌ـه
‫خب، تو و یه‌جین کجا با هم آشنا شدید؟
‫از طریق اون باهاش آشنا شدم
‫از طریق مسابقات بوکس ‫غیرحرفه‌ای شهر جچئون
‫پسری که من مربیش بودم مریض شد ‫و نمی‌تونست مبارزه کنه
‫[ چهارمین جام شهرداری جچئون ] ‫[ مسابقات بوکس غیرحرفه‌ای ]
‫[ سال ۱۹۷۰ ]
‫یالا!
‫دست‌هات رو ببر بالا!
‫هی! بزنش! ‫بزن زیر چونه‌ش! بزن زیر چونه‌ش!
‫آره!
‫بجنب، بچه‌جون. ‫بیا یه‌کم آب بخور
‫آماده‌ای بری بالا؟ هوم؟
‫فقط سعی کن تمرکز کنی و...
‫چی شده؟ استرس داری؟
‫حتماً به‌خاطر غذاییه که خوردم، مربی
‫باید خیلی احتیاط کنی
‫- هی، مربی، من... ‫- چی؟
‫- فکر نمی‌کنم الان بتونم مبارزه کنم ‫- هی
‫صبر کن، بیخیال، فقط...
‫هی، وقتی دستکش دستته
‫چطور می‌خوای شلوارت رو بکشی پایین؟
‫وای، پسر
‫مبارز بعدی، گوشه‌ی آبی‌رنگ. ‫نوبت شماست
‫چرا اینقدر عجله داری؟ ‫میشه یه دقیقه بهمون فرصت بدی؟
‫مبارزتون رو از مسابقه محروم کنم؟
‫بیخیال
‫شاید عجیب به نظر برسه...
‫اما به نظرت میشه من به جاش مبارزه کنم؟
‫یه برق خاصی توی چشم‌هاش بود
‫انگار استاد هنرهای رزمی بود
‫دست و پای بلندی داشت، ‫قدش بلند بود، بچه‌ی سرسختی بود
‫نتیجه چی شد؟
‫اولین مبارزه‌ش توی رینگ بود
‫با اولین مشت از هوش رفت. ‫فکر می‌کردم مُرده
‫- یک. دو ‫- حریفش خیلی قوی بود
‫چی؟
‫بعدش مامانش رو دیدم، ‫و بقیه‌ش رو هم خودت می‌دونی
‫بچه‌ی خوبیه
‫از همون اول بهم می‌گفت «بابا». ‫پسر خوش‌قلبیه
‫اما خب به نظر می‌رسه ‫هیچوقت احساس راحتی نمی‌کرد
‫[ ‏۵ سال بعد ]
‫بعد از اینکه با مامانش ازدواج کردم، ‫رفت توی باشگاه زندگی کرد
‫اینکه من توی خونه‌شون بودم ‫احتمالاً براش عجیب بوده
‫درک می‌کنم. وقتی بزرگ شدی
‫زندگی کردن با یه مرد غریبه خیلی عجیبه
‫بطری‌های خالی زیادی اینجا هست
‫خیلی مشروب می‌خوره
‫کلاً فقط مشروب و غذا می‌خوره
‫برای همین هم بدهی بالا آورد. ‫اینقدر عادت‌های بدش رو دوست داره
‫دِشیک الان چند سالشه؟
‫‏۲۶ سالشه
‫من و مامانش حدوداً ۶ سال پیش ازدواج کردیم
‫[ مثل پروانه پرواز کن، ‫مثل زنبور نیش بزن ]
‫تو...
‫می‌دونی من کی‌ام، مگه نه؟
‫آره
‫پس بیا توی سئول با من زندگی کن
‫باشه
‫و از الان باید مشروب رو بذاری کنار
‫باشه، پدر
‫ترجمه از «امــیــررضــا» ‫ARZ_110_SUB@
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
‫[ اقتباسی از مانهوای «کف‌نشین‌ها»، ‫ساخته‌ی یون ته‌هو ]
‫« کـف‌نـشـیـن‌هـا »
‫« قـسـمـت شـشـم: شـیـرجـه بـه اعـمـاق »
‫خیلی‌خب، غواص بعدی. ‫جون‌چول، نوبت توئه
‫شوخی نکن! جدی میگی؟
‫ندیدی الان چی شد؟ ‫و می‌خوای منم برم توی آب؟
‫خودت چرا نمیری؟
‫عوضیِ آشغال
‫- چه مرگشه؟ ‫- پس شما دو نفر می‌مونید. کی اول میره؟
‫وای، پسر. ‫هیچکس حاضر نیست بره. می‌ترسن
‫- اینجا! اینجا رو ببینید! ‫- یکی آورده
‫- یکی پیدا کرده! ‫- چی؟ اوه
‫- اینجا ‫- کجا؟
‫- اینجا ‫- بیارش اینجا
‫- یالا! ببینید ‫- هی، بیا اینجا
‫- فقط یکی پیدا کردی؟ ‫- هی
‫مراقب باش از دستت نیُفته
‫مراقب باش نشکنه!
‫- اینم از این ‫- یالا
‫آره!
‫عجب، همینه!
‫درآوردنش خیلی سخت بود
‫توی گل گیر کرده بود
‫- بیاید این کشتی‌چسب‌ها رو دربیاریم ‫- هی، هی!
‫- داری خرابش می‌کنی. بدش به من ‫- نه؟ نه؟
‫- باید نمک‌زدایی بشه ‫- آروم باش
‫هی، خیلی از اینا اون پایین هست؟
‫اصلاً ازم نپرس! ‫با این جریان آب چیزی معلوم نیست
‫وقتی جریان آب آروم‌تر شد،
‫تونستم اون رو دربیارم، ‫اما باید عجله می‌کردم
‫فقط همین رو پیدا کردی؟
‫خب، وقتی اون پایین بودم حس کردم ‫چندتای دیگه هم هست، پس مشکلی نیست
‫وقتی می‌تونستی همه‌شون رو بیاری ‫چرا فقط یکی‌شون رو آوردی؟
‫برای اینجور کارها وقت نداریم! ‫برگرد برو پایین!
‫صبر کنید... دوباره برم؟
‫نمی‌تونم. جریان آب خیلی شدیده
‫- و داره شدیدتر میشه ‫- یه طناب بیارید! یالا
‫- اما... ‫- طناب رو ببند دور کمرت
‫- نگران نباش، خب؟ ‫- چی؟
‫برو پایین و چندتای دیگه بیار. ‫یه دونه کافی نیست
‫اصلاً حرفشم نزنید. ‫تنهایی نمی‌تونم! گندش بزنن!
‫صبر کنید! وقتی میگم نمی‌تونم ‫چرا دارید اون رو می‌دید بهم؟
‫اینقدر غر نزن
‫و گم شو برو اون پایین، ‫دارم بهت دستور میدم!
‫- نه، من... ‫- اگه اینقدر حرف نمی‌زدی
‫- تا الان یه دونه‌ی دیگه درآورده بودی! ‫- گندش بزنن
‫شما بگید با این سرعت ‫چطور می‌خوایم هزارتا دربیاریم!
‫با این اوضاع حتی نمی‌تونیم ‫دستمزد کارگرها رو هم دربیاریم
‫این همه سختی کشیدیم ‫فقط برای اینکه یه دونه سرامیک دربیاریم؟
‫لعنتی
‫منتظر چی هستی؟ برو دیگه!
‫بیخیال. می‌خواید من رو به کشتن بدید؟
‫اگه همین‌الان نری پایین ‫با دست‌های خودم می‌کُشمت!
‫گندش بزنن
‫گفتم که تنهایی نمی‌تونم!
‫گور پدرتون
‫عموم درست می‌گفت
‫با این سرعت، حتی پولی ‫که خرج کرده بودیم هم درنمی‌اومد
‫تا صبح می‌خواد اون پایین بمونه؟
‫خورشید داره غروب می‌کنه، ‫چرا اینقدر طولش میده؟
‫بگیر
‫نه، ممنون. خیلی مضره
‫می‌خوای همه‌ش زیرش بزنی؟
‫تو باید اول بری توی آب، پسر. ‫آخه تو از من کوچیک‌تری
‫چه ربطی داره؟ ‫باید طبق ترتیب بریم توی آب
‫عوضی، چرا من باید نفر بعدی باشم؟
‫چی؟ من از کجا می‌دونم. ‫باید از اون بپرسی، اون رئیسه
‫ببین، ازت می‌خوام تو اول بری. ‫من از آب می‌ترسم
‫من حتی غذای دریایی هم نمی‌خورم
‫بی‌مصرفِ آشغال! ‫من که نمیگم برو ماهی بگیر
‫اومد!
‫- برگشت؟ ‫- کجاست؟
‫لعنتی، آب بردش اونجا
‫- وای، وای ‫- چیه؟
‫جریان آب خیلی شدیده، نه؟
‫چی شد؟
‫همونطور که گفتم، ‫اون پایین اصلاً چیزی معلوم نیست
‫- گندش بزنن ‫- یعنی هیچ کاری نمیشه کرد
‫- به نظرم دیگه باید برگردیم ‫- گندش بزنن
‫لعنتی. این همه بدبختی کشیدیم برای یه...
‫برمی‌گردیم!
‫- ببخشید که مزاحم شدم ‫- شب بخیر، آقا
‫«اوه گوان‌سوک» اینجا اقامت داره؟
‫اوه، عزیزم. ‫خیلی‌هاشون رفتن به جونگ‌دو
‫- جونگ‌دو؟ ‫- آره
‫اوه
‫- خیلی‌خب، مراقب باشید، بچه‌ها ‫- بریم!
‫بگیرش، مراقب باش!
‫دستم رو بگیر
‫- کمرم درد می‌کنه ‫- باید قدم خیلی بزرگی بردارید
‫لعنتی، چرا اینقدر سخته؟ ‫تا صد سال دیگه تموم نمیشه
‫خسته شدم از بس غر زدید
‫ببر، یه سیگار بده بهم، باشه؟
‫ناخدا هوانگ
‫تو بیارش بالا
‫می‌تونی چندتا غواص دیگه پیدا کنی؟
‫ببینم چی میشه
‫فصل کاشت برنج تموم شده، ‫پس حتماً مردم دنبال کار می‌گردن
‫باید از اون خانم‌هایی پیدا کنیم ‫که برای گرفتن غذاهایی دریایی غواصی می‌کنن
‫زن و مرد فرقی نداره. ‫فقط باید تعداد زیادی پیدا کنیم
‫- دارم می‌میرم ‫- واقعاً اوضاعش خرابه
‫چرا اونطوریه؟
‫بیماری ناشی از کاهش ناگهانی فشار
‫بیماری ناشی از کاهش ناگهانی فشار چیه؟
‫وقتی میری اعماق آب...
‫نمی‌دونم، پسر. ‫یه اتفاقیه که می‌افته
‫خوبه، خوبه، خوبه. ‫آروم آب بریزید، باشه؟
‫آروم. آروم. آب بیش‌تری بیارید
‫- چقدر بیش‌تر؟ ‫- تا اینجا
‫باید اونقدر زیاد باشه که این بره زیر آب
‫آب شیرین مشکلی نداره؟
‫باید آب شیرین بریزیم
‫اینطوری نمکش درمیاد
‫یه مدتی طول می‌کشه، ‫ممکنه حتی یک سال طول بکشه
‫- یک سال؟ ‫- اگه عجله کنیم تیکه‌تیکه میشه
‫مثل یه نوزاد ظریفه، ‫پس باید مراقب باشیم
‫باید همه‌ی کشتی‌چسب‌ها رو جدا کنیم. ‫اما واقعاً خیلی خوشگله
‫لعنتی، تصور کنید هزار تا از اینا ‫اون پایین منتظر خودمون باشن
‫هی، یه‌کم از این بخور. میوک‌گوک‌ـه
‫تیکه‌های سالم رو نخور
‫فقط سوپ رو بخور
‫با خوردن این حالش بهتر میشه؟
‫نمی‌دونم
‫اینجا دارو نداریم، ‫پس باید یه چیزی بخوره
‫وای، پسر
‫اگه زیاده تفش کن بیرون، باشه؟
‫فقط... فقط...
‫بول‌گو. اون پایین چی شد؟
‫سعی می‌کردم نفس بکشم
‫- اصلاً اکسیژن نبود ‫- اکسیژن نبود؟
‫یعنی چی؟ من که داشتم ‫تمام زورم رو می‌زدم. گندش بزنن
‫داشتم سعیم رو می‌کردم، اما... ‫نمی‌تونستم نفس بکشم
‫بعدش نمی‌دونم...
‫ممکنه شلنگ سوراخ باشه؟
‫خیلی بد میشه
‫اگه شلنگ سوراخ باشه، ‫غواص‌ها اون پایین هیچ شانسی ندارن
‫گندش بزنن
‫باید مطمئن بشیم. ‫برید شلنگ رو بیارید
‫- یالا، بیاید بریم ‫- کامل بیاریدش اینجا
‫- باشه ‫- آره
‫آروم، خیلی‌خب؟ آروم‌آروم
‫آروم. شما اون رو بالا و پایین کنید، ‌باشه؟
‫- چی؟ ‫- ببینیم چطوره
‫اوه! اینجاست. پیداش کردم! ‫وای، پسر
‫هی، جاش رو مشخص کن
‫این رو ببند دورش
‫چرا یه شلنگ سوراخ آوردی؟
‫شما کارتون رو بکنید. ‫باید همه‌ی سوراخ‌ها رو پیدا کنیم
‫دست‌هام دیگه توان ندارن
‫- ببینید، یکی دیگه هم هست! ‫- بیخیال
‫حرومزاده. ممکن بود یکی‌مون بمیره
‫احمق بی‌شعور، چرا این آشغال رو آوردی؟
‫شلنگی رو آوردم که قبلاً استفاده کردن. ‫من از کجا می‌دونستم؟
‫هی! بسه. دیگه کافیه
‫بیخیالش بشید
‫می‌ریم از موکپو یه شلنگ دیگه می‌خریم
‫کافیه
‫خب، بگذریم، ‫اگه تو نبودی ممکن بود بمیریم
‫قبلاً چنین چیزی دیدم، ‫آخه روی قایق کار می‌کردم
‫نمیشه درستش کرد
‫واقعاً؟ قایق چند تنی؟
‫کشتی‌های ماهی‌گیری آب‌های عمیق. ‫بیش‌تر توی اقیانوس هند
‫کار سختی به نظر میاد، ‫قیافه‌ت به ملوان‌ها می‌خوره
‫هی، سوک‌به. اینجا الکل داری؟
‫چونگ‌جو دارم
‫آره، پس برو بیار. ‫بیاید مست کنیم
‫احتمالاً فکر خوبی نیست
‫بدون مشروب چطور می‌خوایم کار کنیم؟ ‫درست نمیگم؟
‫توی دریا آدم‌ها با مشروب ‫با همدیگه رفیق میشن
‫کاملاً درسته
‫غذا چی؟ چیزی برای خوردن نداری؟
‫بیرون که خودت دیدی. قوقولی قوقو
‫هی، هی! نه، اونا رو نمی‌خوریم
‫چرا نمی‌خوریم؟
‫اگه قرار نیست خورده بشن، ‫پس چرا نگهشون داشتی؟
‫خب، من فقط... ‫اونا فقط...
‫هی! صبر کن! گفتم نه. ‫صبر کن. بیخیال
‫- سریع تمومش می‌کنم ‫- نه، برای خوردن نگهشون نداشتم. هی!
‫- جرات نداری بری سمتشون! ‫- بیاید بریم
‫اونا مرغ‌های سیامی هستن! ‫برای تخم‌مرغ نگهشون داشتم! بهشون دست نزنید!
‫- گفتم اونا رو نخورید! ‫- چیزی نیست
‫منم ناراحتم. خودم کنارتم
‫به نظرم اگه ازش تعریف کنی ‫خیلی خوب میشه
‫شرط می‌بندم اگه اون کار رو بکنی، ‫خیلی راحت یه کار برای بول‌گو پیدا میشه
‫هونگ‌گی، برای خاله‌ت این کار رو می‌کنی
‫یادته کلاس سوم بودی ‫و توی خونه‌ی ما از پله‌ها افتادی پایین
‫و سرت شکست؟
‫من توی آشپزخونه بودم ‫و دستم پر بود از دونگ‌جانگ
‫ولی بدو بدو اومدم بالای سرت
‫همه‌جا خونی شده بود، ‫پس منم دونگ‌جانگ‌ها رو مالیدم به سرت!
‫اون روز خیلی خونریزی داشت،
‫و گردنش هم شکسته بود،
‫و چشم‌هاش هم کج و کوله شده بودن
‫وای، خدا
‫من داغون شده بودم. ‫قلبم تند تند میزد
‫ولی خاله‌ت آرامشش رو حفظ کرد
‫اومد بالای سرت و خمیر رو زد توی سرت
‫من اعصاب فولادین دارم، درسته!
‫خیلی‌خب، کافیه
‫من کارمند دولتم
‫اگه به‌خاطر پارتی‌بازی من مشکلی پیش بیاد،
‫من تنها کسی نیستم که تنبیه میشم
‫اوه، فکر می‌کنی من... ‫هیچی نمیگم!
‫اصلاً می‌خوام به کی بگم؟ ‫اون کار رو نمی‌کنم
‫این به کنار،
‫بیا درمورد جعبه‌های مغازه‌ی عمو حرف بزنیم
‫خب؟
‫چرا هی جعبه‌ها رو می‌بری توی انباری بغلی؟
‫خب، فقط برای این که... ‫می‌بینی، همسایه گفت...
‫ولی خیلی دعوا کردید، نه؟
‫صاحب مغازه همیشه ‫شکایت می‌کنه، می‌دونی؟
‫میگه اگه بذاری‌شون اونجا، ‫همه‌شون رو آتیش می‌زنه
‫نمی‌دونم چه مرگشه ‫که چنین حرفی می‌زنه
‫می‌بینی؟ باید این حقه‌ها رو بذاری کنار
‫فقط منصفانه رفتار کن
‫همیشه سعی می‌کنی یواشکی ‫یه کاری بکنی
‫منظورت از حقه چیه؟
‫قلبم رو شکوندی، هونگ‌گی
‫چطور می‌تونی چنین حرفی رو ‫به خاله‌ی عزیزت بزنی، ها؟
‫- خیلی‌خب، قبوله ‫- خوبه
‫به شرکت زنگ می‌زنم، باشه؟
‫اما قولی نمیدم
‫هونگ‌گی! چرا...
‫نیاز نیست پاشی بری
‫خیلی متاسفم
‫عوضی فخرفروش
‫فکر می‌کنه یه کله‌گنده‌ست
‫حرومزاده‌ی آشغال
‫♪ بیا بریم به ساحل ♪
‫♪ جایی که از آسمون ستاره می‌باره ♪
‫♪ بیا بریم به ساحل ♪
‫هیزم بیش‌تری نیاز داریم
‫هی، اینقدر مسخره‌بازی نکنید ‫و یه‌کم هیزم بیارید، بچه‌ها
‫خیلی‌خب، باشه
‫برای گرما هم نیاز داریم، ‫پس هیزم زیادی بیارید
‫گفتم باشه
‫قطعاً هیزم زیادی می‌خوایم
‫یالا، نمیشه بدون اینکه من نق بزنم ‫خودتون برید بیارید؟
‫اینا نه
‫حالا این... به این میگن دورهمی
‫من قبلاً با کلاه گذاشتن سر آدم‌های ساده‌لوح ‫یه عالمه پول درمی‌آوردم
‫[ یه مورد خفن با سرمایه‌گذاری ناچیز ]
‫یه بار برای یه دونه، ‫‏۵ میلیون وون گیرم اومد
‫- ‏۵ میلیون با یه دونه؟ ‫- درسته
‫صبر کن، اصلاً نمی‌دونستم ‫چنین چیزهایی هم وجود دارن
‫بفرمایید، بخورید
‫چاوان، یه چاوان بود...
‫[ کاسه‌ی چای با درپوش ]
‫و بی‌نظیر بود
‫به محض اینکه دیدمش، ‫فوراً خریدمش
‫جدی میگم
‫کی برای یه چاوان ۵ میلیون میده؟
‫بیاید بخورید
‫- مشروب تموم کردیم؟ ‫- خیلی داغه
‫- هی، سوک‌به ‫- چیه؟
‫دیگه مشروب نداری؟
‫- وای، پسر ‫- فقط همونا رو داشتم
‫پس برو از همسایه‌هات بگیر
‫اینجا فقط سالمندها زندگی می‌کنن. ‫اونا مشروب ندارن
‫- چرا ندارن؟ ‫- دیگه مشروب کافیه
‫فردا باید بریم توی آب و کار کنیم
‫- هی، تازه داریم شروع می‌کنیم ‫- مست‌های عوضی
‫- دِشیک ‫- هوم؟
‫تو اول میری توی آب
‫یادت نره، خودت گفتی، قسم خوردی
‫خدایا. بهت قول دادم، نه؟
‫هی، جون‌چول. فکر می‌کنی کی هستی؟ ‫خودت اول میری
‫- بیخیال، آروم باشید و سوجو بخورید ‫- گندش بزنن
‫چرا؟
‫هی‌دونگ،
‫می‌خوای با پولت چیکار کنی؟
‫یه خونه بخرم
‫چه جور خونه‌ای؟
‫یه خونه‌ی بزرگ که فضای سبز داشته باشه ‫و یه سگ هم توش باشه
‫گوان‌سوک، تو چی؟
‫تو می‌خوای با پولت چیکار کنی؟
‫به تو ربطی نداره
‫تو چی، ناخدا؟
‫یه قایق بزرگ می‌خرم ‫و توی اقیانوس هند ماهی تُن می‌گیریم
‫بیخیال، چرا خودت رو اذیت می‌کنی؟
‫فقط باید توی دریا بچرخی ‫و از زندگی لذت ببری
‫تو اگه پولدار بشی چیکار می‌کنی؟
‫من چیکار می‌کنم؟ ‫برای مامانم یه خونه می‌خرم
‫کل زندگیش توی یه مزرعه کار کرده
‫ولی هنوزم هیچی نداره
‫می‌خوام ازش مراقبت کنم
‫براش یه خونه بخرم
‫یه مزرعه‌ی بهتر، با چندتا گاو
‫رویای همه همینه، نه؟
‫دِشیک، هی، چیکار می‌کنی؟
‫باید بشاشم
‫- هی، برو اون‌طرف. برو ‫- لعنتی
‫جدی، رفیق؟ ‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫- دیوونه‌ای ‫- باید بشاشم
‫- هی، اونجا نشاش، احمق! ‫- بیخیال. برو دستشویی
‫- چه غلطی می‌کنی؟ ‫- چیه؟
‫گندش بزنن!
‫- این چه کاریه؟ ‫- بیخیال، پسر!
‫- بیخیال! ‫- ببرش اونور!
‫شما بی‌بخارها می‌خواید سریع پولدار بشید
‫هیچ‌کدوم‌تون چیزی نمی‌دونید
‫اون حرومزاده وقتی مست می‌کنه ‫واقعاً یه حیوون میشه
‫از بچگی از دریا می‌ترسیدی؟
‫بهت گفتم، یه روز نزدیک بود غرق بشم
‫فقط به‌خاطر رئیس «چون» اینجام
‫اگه می‌تونستم تا الان رفته بودم
‫حقیقت اینه که توی دریا بودن سخته
‫توی یه قایق به راحتی ‫هر کسی می‌تونه بهت خیانت بکنه
‫همیشه حواسم جمعه
‫ولی مجبوری بمونی؟
‫می‌تونی بری
‫شوخی می‌کنی؟ ‫اصلاً گوش دادی چی گفتم؟
‫می‌تونی با همسر رئیس حرف بزنی
‫لعنتی
‫هی
‫نه، فراموشش کن
‫- هی ‫- چته؟
‫می‌دونی، همسر رئیس قبلاً زن من بود
‫چی؟
‫وقتی کشتی غرق شد، ‫فکر کرد منم باهاش غرق شدم
‫فکر می‌کرد مُردم
‫پس رفت ازدواج کرد
‫نمی‌تونم از دستش عصبانی باشم
‫حدوداً...
‫‏۱۲ سال غیبم زده بود
‫پس چرا برای رئیس «چون» کار می‌کنی؟
‫میگه پیرمرد به زودی می‌میره
‫و بعد از مرگش، همه چیز مال ما میشه
‫پس چیکار می‌تونم بکنم؟
‫ولی یهویی...
‫«چون» من رو فرستاد اینجا ‫تا با گروه کار بکنم
‫حس شیشمم هیچوقت اشتباه نمی‌کنه
‫یه کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه‌ست
‫هی‌دونگ،
‫دوست ندارم اینجا بمیرم. ‫کمکم کن زنده بمونم
‫اگه کمکم کنی، اون خونه‌ای ‫که حیاط پشتی داره رو برات می‌خرم
‫بهت قول میدم
‫یالا، بیا بریم مشروب بخوریم
‫خیلی‌خب، آقا. می‌تونید برید
‫ممنون
‫سلام
‫شب بخیر، خانم. ‫چه کمکی می‌تونم بهتون بکنم؟
‫خب، دوستم اینجا کار می‌کنه. ‫و ما هم مهمون اونیم، باشه؟
‫کی دعوت‌تون کرده؟
‫هوم؟ دوست‌مون
‫فکر کنم می‌خواد اسمش رو بدونه
‫اوه. سونگ‌یونگ
‫سونگ‌یونگ
‫گفتم اینجا کار می‌کنه
‫مسئول مزایده‌ست!
‫- میشه کارت شناسایی‌تون رو بدید؟ ‫- هوم؟
‫بدش بهش دیگه
‫فکر می‌کنه کیه که کارت شناسایی می‌خواد؟
‫تو هم بده، جونگ‌سوک
‫منم بدم؟
‫- من؟ ‫- آره، هر دوتاتون
‫- باشه ‫- آره
‫اصلاً اینجا رو از کجا بلدی؟
‫یکی از مشتری‌هام اینجا کار می‌کنه. ‫شوهرش یه سرباز آمریکاییه
‫که اینطور
‫اوه
‫سونگ‌یونگ
‫ببخشید. خیلی خوشحالم که اومدی
‫سونگ‌یونگ، خیلی خوشگل شدی
‫این لباس رو از مغازه‌ی خودت خریدم
‫می‌دونم. اصلاً برای تو دوخته شده
‫خیلی خوشگل شدی
‫اوه، ایشون همسر رئیس هونگ‌بک‌ـه
‫از آشنایی باهات خوشحالم
‫منم همینطور. اینجا دقیقاً چیکار می‌کنن؟
‫این سالن اجتماعات ارتش آمریکاست
‫و بعضی‌وقت‌ها اینجا مزایده برگزار می‌کنن
‫آمریکایی‌های زیادی هم ‫به ظروف سفالی علاقه‌مندن
‫- که اینطور ‫- عجب، نمی‌دونستم!
‫بگیر
‫سونگ‌یونگ، بگیر
‫همونه که از شینان آورده شده؟
‫توی دریا بود. به سختی پیداش کردن
‫- لطفاً از این طرف بیاید ‫- خیلی‌خب
‫من روند ارزشیابی رو شروع می‌کنم. ‫شما برید داخل
‫- باشه ‫- ممنون،‌سونگ‌یونگ
‫- خواهش می‌کنم. داخل می‌بینمتون ‫- خوبه
‫سلام، بیا داخل
‫این رو از شینان آوردن. ‫لطفاً بررسیش کنید
‫- چند لحظه‌ی دیگه بررسیش می‌کنم ‫- باشه
‫- بریم داخل؟ ‫- آره
‫عجب
‫وای، خدا
‫جونگ‌سوک، اون رو ببین
‫اوه
‫خیلی مزایده‌ی مهمیه، نه؟
‫- آره، می‌دونم ‫- خانم یانگ، خودتونید؟
‫خب، آقای کیم هم اینجاست
‫اصلاً انتظار نداشتم ببینم‌تون
‫منم اصلاً انتظار نداشتم
‫اصلاً نمی‌دونستم شما هم ‫به اینجور چیزهایی علاقه دارید
‫نه. اصلاً
‫فقط اومدم با فرمانده‌ی اینجا احوال‌پرسی کنم،
‫و گفتم بد نیست یه سری هم به اینجا بزنم
‫که اینطور
‫ایشون دوست صمیمی من هستن. ‫باید به هم معرفی‌تون کنم
‫- سلام ‫- آره، سلام
‫خب، امیدوارم لذت ببرید، خانم‌ها
‫ممنون
‫اون کی بود؟
‫نماینده‌ی مجلس کیم میونگ‌گو بود، ‫حامی شوهرمه
‫اوه
‫- دوست داری کجا بشینیم؟ ‫- خب، اونجا چطوره؟
‫- حتماً ‫- باشه. برو
‫‏۵ هزار و ۲۰۰
‫کسی ۵ هزار و ۳۰۰ نمیگه؟
‫کسی ۵ هزار و ۳۰۰ دلار پیشنهاد میده؟
‫کسی پیشنهاد بالاتری نمیده؟
‫هیچکس نیست؟
‫شماره‌ی نُه. ۵ هزار و ۲۰۰
‫این بالاترین پیشنهاده. ‫یک. دو
‫باشه، فروخته شد
‫‏۵ هزار و ۲۰۰
‫- به قیمت ۵ هزار و ۲۰۰ دلار فروخته شد ‫- می‌دونی چند وون میشه؟
‫هر یه دلار میشه ۴۴۸ وون...
‫یعنی ۲.۵ میلیون وون؟
‫صبر کن، واقعاً؟ ‫برای اون آشغال؟
‫کی فکرش رو می‌کرد؟
‫من اون رو می‌خوام
‫مورد بعدی یه سفال چینیه
‫سفال چینی
‫این سفال متعلق به قرن چهاردهمه، ‫یعنی دودمان یوآن در چین
‫در سواحل شینان پیداش کردن
‫همونطور که می‌بینید، ‫میشه گفت هیچ ساییدگی یا آسیبی ندیده
‫شرایط عالی‌ای داره. ‫رنگ و فرم ظرف کاملاً حفظ شدن
‫این قطعه یه نمونه‌ی نادر و بی‌نقص
‫از سفال‌های اون دوره‌ست
‫پس بیاید مزایده رو با ۳ هزار دلار ‫شروع کنیم، باشه؟
‫- کسی ۳ هزار دلار میده؟ ‫- ‏۳ هزار؟ یعنی ۱.۵ میلیون وون...
‫انگار خیلی محبوبه
‫خیلی‌خب، چطوره پیشنهاد رو بالا ببریم؟
‫‏۳ هزار و ۲۰۰؟ ۳ هزار و ۲۰۰
‫بعدی کیه؟ ۳ هزار و ۵۰۰
‫کسی ۳ هزار و ۵۰۰ دلار می‌خواد؟
‫‏۳ هزار و ۵۰۰
‫عجب، خیلی‌خب. ‫کسی پیشنهاد ۴ هزار دلاری میده؟
‫‏۴ هزار. ۴ هزار دلار
‫کسی نمی‌خواد؟ ۴ هزار؟
‫باشه، می‌ریم سراغ ۴ هزار و ۲۰۰
‫کسی ۴ هزار و ۲۰۰ پیشنهاد میده؟
‫‏۴ هزار و ۲۰۰ دلار... ‫باشه، یه پیشنهاد ۴ هزار و ۲۰۰ دلاری داریم
‫کسی پیشنهاد ۴ هزار و ۵۰۰ دلاری داره؟
‫کسی ۴ هزار و ۵۰۰ میده؟ ‫‏۴ هزار و ۵۰۰
‫[ گوموریونگ بارانی ]
‫♪ Rainy Gomoryeong - Hyeon In ♪
‫هنوز بیداری؟
‫از صبح کجا بودی؟
‫با دخترها بیرون بودم
‫چرا اینقدر طول کشید؟
‫اونقدر گرم حرف زدن بودیم ‫که نفهمیدیم زمان چطور گذشت
‫اما تو این وقت شب اینجا چیکار می‌کنی؟
‫- فکر می‌کردم حالت خوب نیست ‫- جستجوی سفال‌ها در چه وضعیه؟
‫یه دونه پیدا کردن
‫با توجه به اینکه زیر آب بوده ‫شرایطش عالیه
‫خب، پس کجاست؟ ‫چرا با خودت نیاوردیش؟
‫گفتن باید نمک‌زداییش کنن
‫همه‌ی اینا به کنار، ‫به نظر می‌رسه پول زیادی گیرمون میاد
‫به این بستگی داره که آمریکایی‌ها ‫ازشش خوششون میاد یا نه
‫مطمئنم عاشقش میشن
‫کاملاً مطمئنم
‫هی، بچه‌ها! بیدار شید. ‫بجنبید! دیرمون شده، پاشید
‫- گندش بزنن ‫- سرم داره می‌ترکه. خیلی مزخرفه
‫هی، بیدار شید
‫بهت گفتم اینقدر مشروب نخور
‫دِشیک، بیدار شو
‫پام درد می‌کنه
‫نشونم بده ببینم
‫نقرس داری؟
‫حتی نمی‌تونه راه بره، ‫چه برسه به اینکه غواصی کنه
‫گندش بزنن، همینطوریش هم تعدادمون کمه
‫دِشیک. حالت خوبه؟
‫قرار بود امروز تو غواصی کنی
‫لعنتی. بهم دست نزن
‫جون‌چول
‫انگار امروز تو اول میری توی آب
‫می‌دونی که همه‌مون نوبتی می‌ریم،
‫پس از زیر کار در نرو. فهمیدی؟
‫آخ، چی...
‫پاشو آماده شو
‫من و هوانگ می‌ریم به موکپو ‫و یه شلنگ جدید می‌خریم
‫مراقب دِشیک باشید
‫خدایا. احمق بی‌شعور
‫نمی‌تونم اون کار رو بکنم، باشه؟
‫حتی وقتی بهش فکر می‌کنم هم ‫حس می‌کنم دارم خفه میشم
‫هی، قبلاً روی یه کشتی کار می‌کردی
‫حداقل تجربه داری
‫واقعاً اول باید یه تازه‌کار ‫بیچاره رو بفرستی توی آب؟
‫خیلی تأسف‌باره
‫- عجله کن ‫- باشه
‫دریانورد بزرگ‌مون خودش رو خیس کرده
‫لعنتی، عجب بادیه. ‫نمی‌دونم می‌تونیم بریم به موکپو یا نه
‫منظورت چیه؟ قایق‌ها حرکت نمی‌کنن؟
‫نه، توی این هوا نه. ‫قایق غرق میشه
‫هر روزی که تلف می‌کنیم ‫داریم پول هدر می‌دیم
‫می‌تونیم بریم نگاهی بندازیم
‫ممنون
‫سلام، گوان‌سوک!
‫- رفیق، خوشحالم که رسیدم بهتون ‫- تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫من اینجا چیکار می‌کنم؟ ‫گوش کن، باید باهات حرف بزنم
‫باید برم. میشه بعداً حرف بزنیم؟
‫فقط یه دقیقه طول می‌کشه. ‫همین‌الان که نمی‌خوای بری
‫هی. من قایق رو نگه می‌دارم، ‫شما حرف‌هاتون رو بزنید
‫- خیلی‌خب، اونجا می‌بینمت ‫- باشه
‫چی شده؟
‫گوش کن
‫تو رفیق منی یا رفیق خانم یانگ؟ ‫صادقانه جواب بده
‫قضیه چیه؟
‫می‌دونی اون زن چی گفت؟
‫بعد از اینکه اومد اینجا،
‫گفت همه‌ی سفال‌های شینان ‫الان مال اونن
‫گوان‌سوک، باهام حرف بزن. ‫دارم دیوونه میشم
‫طرف کی هستی؟
‫محض رضای خدا
‫هی. اون زن مجابت کرده؟
‫یه چیزی رو بهم بگو. پولداری؟
‫منظورت چیه؟
‫اونقدر پول داری که اون رو ‫از معامله حذف کنیم؟
‫ببین، ترجیح دادن پول به انسان‌ها، ‫کار درستی نیست
‫و اینکه من رو کنار گذاشتی؟ ‫اصلاً درست نیست
‫ببین، اون زن همه چیز رو راحت می‌کنه
‫می‌خواد همه چیز رو بخره. ‫همه رو می‌خره، هیچ استثنایی نیست
‫منم دقیقاً همین رو بهت قول دادم
‫اینجا اوضاع خیلی خراب شد. ‫یه عالمه آدم اینجا بودن
‫ولی اون اومد و همه چیز رو درست کرد
‫خیلی خوبه. همون موقع ‫من رو از معامله کنار گذاشت؟
‫اصل ماجرا رو نمی‌فهمی
‫اگه یه لحظه گوش بدی ‫تو هم هنوزم می‌تونی سود بکنی
‫خب بهم بگو چطور می‌تونم سود بکنم
‫اون سفال تقلبی‌ها رو داری؟
‫می‌تونی بدیشون به ما ‫تا ما بدیم‌شون به اون
‫اونطوری از شر همه‌ی بدل‌ها خلاص میشی
‫پس همه‌شون رو بیار! ‫با هم قاطی‌شون می‌کنم تا نفهمه!
‫منم به قیمت بالایی می‌فروشم‌شون
‫الان خوبه؟
‫صبر کن. سر حرفت می‌مونی؟
‫به من نگاه کن. توی چشم‌هام نگاه کن. ‫به نظرت دارم دروغ میگم؟
‫جدی میگی دیگه؟
‫من طرف توئم، سونگ
‫خیلی‌خب
‫- باورم نمیشه که بهم اعتماد نداری ‫- گرفتم، باشه. باشه
‫گوان‌سوک، ممنون. ‫واقعاً ازت ممنونم
‫اوه. قبل از اینکه یادم بره
‫این دیگه چیه؟
‫‏۵ میلیون وونه. ‫از طرف رئیس «چون»
‫برای جون‌چول، نه معامله‌ی سفال
‫اگه از پسش برنمیایی، ‫پول رو به چون پس میدم
‫بهم بگو می‌خوای چیکار کنی
‫یالا، بگیرش
‫پاش خیلی داغونه
‫کی می‌دونست نقرس داره؟
‫برای همین بهش گفتم ‫مشروب رو بذاره کنار
‫اصلاً خوب نیست. ‫توی موکپو دکتر هست دیگه، درسته؟
‫- آره ‫- گوش کن
‫اوضاع اون هم خیلی خوب نیست. ‫اون رو هم باید ببریم
‫آسیب دیده؟
‫چه بلایی سرش اومده؟
‫با یه شلنگ سوراخ رفت زیر آب
‫میشه یه لحظه بیرون باهات حرف بزنم؟
‫بیا اینجا
‫چی توی سرته؟
‫چی؟
‫رنگ و رخسارش رو ندیدی؟ ‫ممکنه زنده نمونه
‫و اگه اینجا بمیره، ‫اوضاع خیلی خراب میشه
‫و نمی‌تونیم ببریمش به موکپو
‫اصلاً نمیشه کمکش کرد، درسته؟
‫می‌تونید بندازیدش توی دریا
‫توی دریا؟
‫آدم‌ها می‌میرن، زندگی همینطوره
‫اما اگه اینجا بمیره و بقیه بفهمن، ‫همه‌مون توی دردسر می‌افتیم
‫فقط بهش فکر کن
‫هی. چطور اینقدر تعدادتون زیاد شد؟
‫اصلاً نپرس
‫اوضاع خیلی خراب شد. ‫الانم که داره بدتر میشه
‫خدایا
‫ای بابا
‫بهتره درست اندازه بگیری
‫مسخره‌بازی درنیار، ‫چون بعداً خودم اندازه‌ش رو می‌گیرم
‫درسته، و پول ناچیزی هم میدی بهم
‫چی شده؟
‫گوش کن...
‫وقتی میری ماهی می‌گیری، ‫بعضی‌وقت‌ها حادثه هم رخ میده، درسته؟
‫آره، اتفاقاتی می‌افته
‫معمولاً چطور اوضاع رو مدیریت می‌کنی؟
‫به پلیس زنگ می‌زنی و خبر میدی؟
‫البته، باید زنگ بزنی
‫اگه قضیه مشکوک باشه ‫میشه ماست‌مالیش کرد
‫چی؟ ماست‌مالی؟ میشه اون کار رو کرد؟
‫بستگی به شرایط داره
‫چطور شرایطیه؟
‫خب، فرض کنیم توی دریا ‫برای یکی‌مون حادثه‌ای پیش بیاد
‫به نظرت میشه ماست‌مالی کرد؟
‫فهمیدم. بازم یه خبرایی هست
‫اگه کمکم رو می‌خوای ‫باید بهم جزئیات رو بگی
‫باشه؟ باشه
‫بین خودمون بمونه
‫نه بابا؟!
‫اگه نگران اینی که من به بقیه میگم، ‫پس اصلاً نگو
‫حقیقت اینه که اینجا بودن من ‫یه دلیل دیگه‌ای هم داره
‫یه کار دیگه هم باید انجام بدم
‫باید یه نفر رو بُکُشم
‫کی؟
‫جون‌چول
‫بهت گفتن جون‌چول رو بکشی؟
‫آره
‫این کاریه... که به نظر درست نمیاد
‫آخه دو نفری با هم سوجو خوردیم
‫گوش کن، من نیومدم اینجا ‫که رفیق پیدا کنم، می‌دونی
‫باید کاری رو انجام بدیم ‫که به‌خاطرش بهمون پول دادن
‫کشتن یه نفر خیلی ساده نیست
‫می‌دونم
‫اگه می‌خوای اون کار رو بکنی...
‫به نظرم بهترین فرصت ‫وقتیه که داره غواصی می‌کنه
‫باشه. چطور؟
‫خب، ممکنه شلنگ پیچ بخوره
‫چقدر گیر من میاد؟
‫اگه تمیز انجامش بدی...
‫بهت یک میلیون نقد میدم
‫و بهتره پولت نقد باشه
‫چون جون یه نفر رو می‌خوام بگیرم
‫البته
‫و اگه پیش کسی چیزی بگی، ‫می‌دمت به خورد ماهی‌ها
‫گرفتم
‫موج‌ها آروم شدن. ‫الان می‌تونیم بریم
‫خیلی‌خب، باید ترتیب غواصی رو مشخص کنیم
‫جمع بشید
‫بیخیال. چرا باید اون کار رو بکنیم؟
‫به هر حال همه قراره بریم توی آب
‫همه خوب گوش کنید
‫کسی که با شلنگ میره پایین ‫باید کف دریا رو تمیز کنه
‫و کسی که کپسول داره ‫چیزی که نفر اول پیدا کرده رو درمیاره
‫و میارش وسط راه، جایی که نفر دوم ‫با یه کپسول منتظره
‫و اون هم سفال رو میاره برای ‫کسایی که توی قایقن. فهمیدید؟
‫این رفت و برگشت‌ها خیلی خسته‌کننده‌ان
‫من می‌مونم بالا، چون کمرم خرابه
‫صبر کن ببینم. می‌دونی که ‫زانوهای من داغونن. نمی‌تونم پا بزنم
‫من باید بالا باشم
‫لعنتی، چقدر مزخرف می‌گید
‫گوش کنید، عوضی‌ها. ‫قدیم‌ها اینطور می‌گفتن
‫«وقتی ترتیب سنی وجود داشته باشه، ‫باید ترتیب رو رعایت کرد»
‫فکر می‌کنی کی هستی که می‌خوای ‫همه‌ی تصمیم‌ها رو بگیری؟
‫من باید بالا باشم
‫اینقدر غر نزنید و گوش کنید. ‫کاری که میگم رو انجام بدید
‫سوک‌به!
‫- سلام ‫- آماده‌ی رفتنید؟
‫آره، آماده‌ایم
‫- شلنگ خریدی؟ ‫- توی قایقه
‫خیلی‌خب، همگی راه بیُفتید. بریم! ‫داریم می‌ریم!
‫- جون‌چول، آماده باش ‫- یالا. وسایل رو بردارید تا بریم
‫همه حرکت کنید
‫سلام، چطوری؟ خوبی؟
‫رسیدیم!
‫- خیلی‌خب! ‫- باشه!
‫خیلی‌خب! همه آماده بشید!
‫[ یون‌جین ]
‫- بیاید سریع بریم توی کارش ‫- بچه‌ها، کپسول‌ها رو بردارید
‫- عجله کنید ‫- آماده‌ی شیرجه بشید
‫امروز جریان آب خوبه!
‫درسته! آب آرومه، نه؟
‫اما بازم باید مراقب باشید!
‫جون‌چول
‫آماده شو که بری پایین
‫من میرم
‫- نه، جون‌چول اول میره ‫- گفتم من می‌خوام برم
‫- محض رضای خدا ‫- هی، فراموشش کنید
‫فکر می‌کنید می‌تونید غواصی بکنید؟
‫چون ما می‌تونیم، فکر می‌کنید آسونه
‫فقط یه‌کم بیش‌تر به خودم پول بدید. ‫کار رو تموم می‌کنم براتون
‫- ممنون ‫- آره، آره
‫پس شما دو نفر برید ‫اون رو بالا و پایین کنید
‫بیا ببریمش اونجا
‫یک، دو، سه، بلند کن
‫هی، اینجا
‫- بیارش اینجا. اون‌طرفش رو بگیر ‫- برو کمک‌شون بده
‫مراقب باشید شلنگ هوا پیچ نخوره، باشه؟
‫نذارید پیچ بخوره
‫بول‌گو...
‫قراره بمیره، نه؟
‫آره، خب، توی ریه‌هاش حباب هست، ‫پس عملاً مُردنیه
‫پس...
‫فکر می‌کنی می‌تونی انجامش بدی؟
‫صبر کن
‫اون یه مشکل دیگه‌ست
‫اگه روی دست خودمون بمیره بیچاره می‌شیم. ‫باید سریع حلش کنیم
‫لعنتی، راست میگی
‫پس چیکار کنیم؟
‫فکر کنم...
‫یه جایی رو بلدم که می‌تونیم جسدش رو ‫بندازیم اونجا، تا یه مدتی کسی پیداش نمی‌کنه
‫کسی گزارشش نمی‌کنه، درسته؟
‫دیگه به درد خانواده‌ش هم نمی‌خوره
‫وقتی بمیره، جشن می‌گیرن
‫کل محله‌شون خوشحال میشن
‫دِشیک. بیدار شو
‫پاشو
‫اگه تا شب بخوابی، ‫برنامه‌ت به هم می‌ریزه
‫پام خیلی درد می‌کنه. چی...
‫خیلی‌خب، استراحت کن
‫یه خواب خوب به نقرست کمک می‌کنه
‫چشم‌هات رو ببند. فقط استراحت کن
‫پام... حس می‌کنم پام...
‫می‌دونم. حتماً خیلی درد داری
‫بیچاره
‫یه‌کم استراحت کن، ‫بخواب تا خوب بشی
‫امیدوارم امروز سفال‌های بیش‌تری پیدا کنیم
‫خدایا
‫خوب اون پایین رو جارو بکش، باشه؟
‫برید بالا. یالا!
‫آماده‌اید؟
‫- خیلی‌خب ‫- یک، دو، سه. برید!
‫ها؟
‫اوه! پیدا کردن!
‫- بکشیدش بالا! ‫- آره!
‫- ادامه بدید ‫- آروم‌تر! آروم‌تر بکشید!
‫- آره! ‫- آروم! آروم!
‫داره میاد بالا
‫- خیلی‌خب، گرفتمش ‫- گرفتیمش! ای جان!
‫- آروم. آروم ‫- هی! سیگار رو خاموش کن و بیا کمک!
‫من این همه دردسر کشیدم، ‫حقمه یه‌کم استراحت کنم
‫برای اینکه پول خوبی دربیاریم، ‫همه باید دست به کار بشیم!
‫یالا، تمام توان‌تون رو بذارید!
‫- آفرین! ‫- مراقب باش نشکنه
‫مراقب باش! مراقب باش!
‫به‌به، اینجا رو ببینید! ‫چقدر خوشگلن. عجب صیدی
‫مراقب باش!
‫- الان داریم به یه جایی می‌رسیم ‫- وای!
‫این رو می‌بینید؟ ‫به این میگن «زدن به هدف»!
‫- بذارشون اونجا ‫- بچه‌ها، شما پمپاژ کنید، خب؟
‫[ بخش اورژانس ] ‫[ بیمارستان یول‌سونگ ]
‫[ اتاق تزریق ]
‫- تموم شد ‫- حالش چطوره؟
‫از هفته‌ی پیش فشار خونش ‫مدام بالا و پایین میشه
‫داروهاش رو می‌خوره؟
‫آره، البته. هر روز می‌خوره
‫فشار خونش به طرز خطرناکی ‫بالاست. بالای بیسته
‫احتمالاً به‌خاطر فشار کار باشه
‫صدای قلبش هم زیاد عالی نیست
‫می‌دونید که مشکل قلبی داره
‫بیمارستان خوبی خارج از کشور بلدید؟
‫اگه سفر خارجی بره ‫ممکنه ایست قبلی بکنه
‫اصلاً نباید سوار هواپیما بشه
‫خارج از کشور؟ مسخره‌ست
‫از این به بعد رعایت می‌کنم ‫و هر چیزی نمی‌خورم
‫ممنون که معاینه‌م کردید، دکتر
‫خواهش می‌کنم، رئیس. ‫مراقب خودتون باشید
‫تو برو. من می‌خوام از دکتر ‫چندتا سوال بپرسم
‫باشه
‫- میری دفتر، درسته؟ ‫- البته
‫و قربان، لطفاً زود به زود بیاید
‫خیلی‌خب، روز خوبی داشته باشید. ممنون
‫[ دکتر کیم بیونگ‌سوک ]
‫سلام
‫پس...
‫میشه جزئیاتش رو بهم بگید؟
‫شرایطش چقدر بده؟ ‫امیدی به بهبودی هست؟
‫با توجه به سنش، ‫بهبودی خیلی کند خواهد بود
‫پس باید خیلی مشغول کار نباشه
‫و دیگه مشروب هم نباید بخوره
‫خیلی بد شد. عاشق مشروبه
‫مشروب ممنوعه. ‫ممکنه باعث مرگش بشه
‫نباید اجازه بدید مشروب بخوره
‫خیلی وقت گذشته
‫خیلی حیف شد که بعد از برگشتنت ‫از سفر، شام نخوردیم
‫آره، برای همین برای ‫یه شام دیگه برنامه ریختم
‫به نظرم خونه‌ی من بهتره، ‫در کنار رئیس غذا می‌خوریم
‫آره
‫اون ده مدیری که اخیراً ترفیع گرفتن،
‫باید همه‌شون رو دعوت کنی
‫آره
‫مشروب موردعلاقه‌ت چیه؟
‫البته
‫آخه تازه خارج رفتی
‫درسته. ویسکی زیادی دارم
‫مشکلی نیست، نه
‫اصلاً نگران نباش
‫آره، حتماً
‫خیلی‌خب، بعداً باهات ‫حرف می‌زنیم، مدیر
‫همه‌تون کله‌گنده‌های سخت‌کوش هستید. ‫حق دارید یه‌کم خوش بگذرونید
‫اوه، دارم می‌میرم! ‫دیگه نمی‌تونم، کافیه
‫و به زودی هوا هم تاریک میشه
‫سفال‌های زیادی رو هم بیرون کشیدیم
‫باشه، برای امروز کافیه. بزن بریم!
‫- همه‌ی کوزه‌ها رو آوردی؟ ‫- آره، برای امروز کافیه
‫بزنید بریم! دیگه از دریا خسته شدم
‫آره، منم می‌خوام برم
‫بوک‌گون، لنگر رو بکش بالا
‫قایق رو راه بنداز!
‫- خیلی‌خب، همگی خسته نباشید! ‫- بزنید بریم!
‫کارتون عالی بود
‫برای اولین بار، واقعاً تونستیم ‫کار رو جلو ببریم
‫آفرین به همه
‫معلوم شد کاری نیست ‫که با تعداد کم بشه انجامش داد
‫قبلاً درک نمی‌کردم. ‫اما الان دیگه می‌دونم
‫[ کافی‌شاپ خوش‌شانسی ]
‫البته، قول میدم
‫اینم از مهرش
‫چطوره؟
‫چون قلبت شکسته ‫دراز کشیدی روی زمین؟
‫- جونگ‌مال ‫- بله؟
‫به نظرت خانم جانگ داره ‫توی گوانگ‌جو چیکار می‌کنه؟
‫خونه‌ی یکی از اقوامش ‫یه مراسم یادبود برگزار میشه
‫پس احتمالاً امروز برنمی‌گرده
‫احتمالاً نمیاد. فکر نمی‌کنم ‫وسیله‌ای برای برگشت داشته باشه
‫- جونگ‌مال ‫- بله؟
‫من باید برم یه جایی، باشه؟ ‫جای منم پر کن، باشه؟
‫چی؟
‫صبر کن، بازم داری میری؟
‫بیخیال. هی!
‫[ کافی‌شاپ خوش‌شانسی ]
‫- هی، زود برگرد، باشه؟ ‫- باشه
‫تا از این گوشش وارد میشه، ‫از اون یکی گوش می‌زنه بیرون
‫اصلاً برام مهم نیست
‫هیچ قایقی به طرف جونگ‌دو نمیره؟
‫جونگ‌دو، ها؟ مطمئن نیستم
‫« احتمال آتش‌سوزی وجود دارد، ‫همه هوشیار باشید »
‫ببخشید، آقا. ‫هیچ قایقی به جونگ‌دو نمیره؟
‫جونگ‌دو؟ آخرین قایق رفت
‫هی
‫- می‌خوای بری به جونگ‌دو؟ ‫- آره
‫من می‌رسونمت. ‫خودمم دارم میرم همون‌جا
‫مطمئنی؟
‫خدایا، ممنون
‫مراقب جلوی پات باش
‫- باشه ‫- باشه، برو
‫حواسم هست، پس تو برو داخل قایق
‫هی، تو همون گارسون ‫کافی‌شاپ خوش‌شانسی هستی، درسته؟
‫چرا می‌خوای بری به جونگ‌دو؟
‫می‌خوام برم به دیدن یه نفر
‫درسته، کی؟
‫چیه؟ فکر می‌کنی جونگ‌دو ‫یه جزیره‌ی کوچیک و جذابه؟
‫می‌خوای کی رو ببینی ‫و کجا می‌خوای بری؟
‫میشه سریع‌تر ببریم اون‌جایی ‫که اون سئولی‌ها حضور دارن؟
‫کدوم سئولی‌ها؟
‫همونایی که از سئول و بوسان ‫اومدن، نمی‌شناسی‌شون؟
‫آه، اون غارت‌گرها رو میگی، درسته؟ ‫چرا می‌خوای بری به دیدنشون؟
‫این همه سوال چیه می‌پرسی؟
‫نمیشه بی‌سروصدا بریم تا اونجا؟
‫چی؟ دارم سوختم رو می‌سوزونم ‫و رایگان می‌برمت اونجا
‫حق سوال پرسیدن هم ندارم؟
‫هی، میشه بریم سر یه قرار عاشقانه؟
‫دوست داری بمیری؟
‫حتماً. حاضرم با خوشحالی ‫توی بغل تو بمیرم. عزیزدلم
‫حالا بیا اینجا
‫چیکار می‌کنی؟ گفتم بیا اینجا
‫هی، اگه به حرفم گوش ندی، می‌کُشمت
‫گفتم بیا اینجا!
‫آفرین، دختر خوب. آروم بیا
‫اگه مراقب نباشی، ‫ممکنه سرت بشکنه
‫هی، نترس. خیلی حرفه‌ایم
‫بیا اینجا. ‫بیا سریع انجامش بدیم و بریم
‫یالا. بجنب
‫گفتم عجله کن
‫چیه؟
‫چی... چه غلطی می‌کنی؟
‫تا اونجا شنا می‌کنم
‫گوش کن، هرزه‌ی دیوونه، ‫فکر می‌کنی الان کجایی؟
‫الان وسط اقیانوسیم
‫چی؟
‫هی، هی، هی، هی! هی!
‫هی! دیوونه شدی؟ ‫می‌خوای خودت رو به کشتن بدی؟
‫دستم رو بگیر! بگیرش!
‫یالا، دستم رو بگیر!
‫روانی! فقط... ‫برگرد بیا توی قایق!
‫باشه، قول میدم کاریت نداشته باشم، ‫فقط بیا بالا! محض رضای خدا!
‫لعنتی!
‫آب می‌برتت و می‌میری!
‫وای، پسر
‫ببین، واقعاً عقل توی سرت نیست، می‌دونی؟
‫می‌دونی، شنیده بودم که دیوونه‌ای
‫فقط آروم باش، می‌برمت اونجا
‫لعنتی، خیلی ترسوندیم
‫ترجمه از «امــیــررضــا» ‫ARZ_110_SUB@
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]