WEBVTT 00:00:00.200 --> 00:00:06.000 « فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ] 00:00:06.030 --> 00:00:14.000 « فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ] 00:01:35.910 --> 00:01:38.580 ‫بیرون چه سرد بود. 00:01:39.270 --> 00:01:42.360 ‫قطار هنوز راه نیفتاده. 00:01:42.720 --> 00:01:46.580 ‫اگه این ساعت می‌خواستم پیاده برم خونه، جدی سرما می‌خوردم. 00:01:46.940 --> 00:01:48.670 ‫خیلی ممنون. 00:01:52.760 --> 00:01:54.070 ‫گوجو-کون... 00:01:55.380 --> 00:01:57.670 ‫موندم کدومشو خریده. 00:01:59.090 --> 00:02:00.150 ‫کیتاگاوا-سان؟ 00:02:00.150 --> 00:02:00.960 ‫هــه؟! 00:02:01.770 --> 00:02:03.730 ‫می‌خوای بری حموم؟ 00:02:06.750 --> 00:02:07.960 ‫آله... 00:02:09.640 --> 00:02:12.140 ‫فکر نکنم اینطوری... بتونم. 00:02:12.140 --> 00:02:13.450 ‫البته. 00:02:13.450 --> 00:02:16.450 ‫من بازی رو ادامه می‌دم، بفرما برو. 00:02:18.170 --> 00:02:19.180 ‫باشه. 00:02:23.470 --> 00:02:27.410 ‫چون نمی‌خوام امشب بخوابم. 00:02:31.110 --> 00:02:34.660 ‫چون نمی‌خوام امشب بخوابم. 00:02:41.580 --> 00:02:43.460 ‫هوم... این‌ یکی بهتره. 00:02:43.460 --> 00:02:47.430 ‫موقع عکاسی خیلی ناناز بود، خوشحالم خریدمش. 00:02:47.430 --> 00:02:49.310 ‫بدون شک این ‌یکی! آره! 00:02:56.550 --> 00:03:00.820 ‫کارم تموم شد. گوجو-کون، می‌تونی بری. 00:03:01.110 --> 00:03:03.260 ‫باشه. ممنون. 00:03:03.880 --> 00:03:06.310 ‫بـ ـ برات یه دست لباس اضافه گذاشتم. 00:03:06.700 --> 00:03:10.240 ‫می‌خوام لباس بشورم، می‌تونی ماشین لباس‌شویی رو روشن کنی؟ 00:03:10.240 --> 00:03:12.080 ‫کافیه دکمه‌شو فشار بدی. 00:03:12.340 --> 00:03:13.480 ‫باشه. 00:03:21.400 --> 00:03:24.330 ‫جدی نمی‌خواستم اینطوری بشه. 00:03:24.330 --> 00:03:27.250 ‫ا ـ‌ اما انگار گوجو-کون می‌خواست؟ 00:03:28.000 --> 00:03:31.130 ‫ولی چرا یهویی انقدر مصمم شد؟ 00:03:31.400 --> 00:03:34.950 ‫می‌دونم قطارا حرکت نمی‌کنن، ولی من نمی‌خواستم اینطوری بشه. 00:03:34.950 --> 00:03:37.170 ‫بعدشم، باید کلی چیز آماده کنم. 00:03:39.000 --> 00:03:40.700 ‫موندم اون باور عامیانه درمورد... 00:03:40.700 --> 00:03:43.270 ‫اینکه کاندوم بذاری توی کیف پولت پولدار می‌شی، واقعیه؟! 00:03:43.710 --> 00:03:45.410 ‫بیا! گوجو-کون، یکی هم برای تو! 00:03:45.410 --> 00:03:46.520 ‫گوجو-کون، برای تو! 00:03:46.520 --> 00:03:47.350 ‫گوجو-کون، برای تو! 00:03:47.350 --> 00:03:49.530 ‫از قبل آماده بودیم که! 00:03:51.950 --> 00:03:56.200 ‫وانِ کیتاگاوا-سان چه بزرگه. خیلی حال می‌ده. 00:03:57.740 --> 00:03:59.530 ‫اینجا خوابیدن چیز بدیه، 00:03:59.530 --> 00:04:03.670 ‫اما بعد از اینکه فهمیدم اگه ‫ نخوابم مشکلی نیست، خیلی خیالم راحت‌تر شده. 00:04:05.220 --> 00:04:08.460 ‫اینکه از چه زاویه‌ای به موضوع نگاه کنی، خیلی مهمه. 00:04:08.890 --> 00:04:10.180 ‫کیتاگاوا-سان. 00:04:12.030 --> 00:04:15.790 ‫واقعاً اشکالی نداره این لباس رو قرض کنم؟ 00:04:15.790 --> 00:04:17.230 ‫برات مگه مهم نیست؟ 00:04:17.230 --> 00:04:19.280 ‫نـ ـ نه بابا! مشکلی نیست. 00:04:19.280 --> 00:04:20.680 ‫چیز دیگه‌ای داری؟ 00:04:20.680 --> 00:04:23.060 ‫لباس گرمی که اندازه‌ت بشه فقط همینو دارم. 00:04:23.670 --> 00:04:25.280 ‫که اینطور. 00:04:25.690 --> 00:04:28.430 ‫دوباره دارم دست‌پاچه می‌شم. 00:04:29.780 --> 00:04:33.910 ‫لباسایی که امروز پوشیدم تو ماشین لباس‌شویی‌ان، کاریش نمی‌شه کرد. 00:04:33.910 --> 00:04:36.590 ‫باید به خودم بیام و بازیو ادامه بدم. 00:04:40.340 --> 00:04:41.680 ‫کیتاگاوا-سان. 00:04:42.690 --> 00:04:44.040 ‫چـ ـ چیه؟ 00:04:44.380 --> 00:04:46.340 ‫چرا اونطوری یه گوشه نشستی؟ 00:04:47.180 --> 00:04:50.640 ‫ها؟ جـ ـ جدی؟ 00:04:50.640 --> 00:04:51.720 ‫آره. 00:04:52.160 --> 00:04:56.320 ‫کیتاگاوا-سان، اینجا خونه‌ی خودته. باید وسط مبل بشینی. 00:04:56.320 --> 00:05:00.180 ‫ها؟ گوجو-کون با همیشه فرق کرده. 00:05:00.640 --> 00:05:03.700 ‫یـ ـ یکم جسورتر شده؟ 00:05:06.050 --> 00:05:09.750 ‫باشه. پس میام... اونجا. 00:05:09.750 --> 00:05:10.520 ‫باشه. 00:05:25.760 --> 00:05:28.640 ‫می‌خوایم شروع کنیم؟ 00:05:29.040 --> 00:05:32.100 ‫ولی خدایی... چـ ـ چطوری اصلاً باید شروع کنیم؟ 00:05:32.940 --> 00:05:36.880 ‫گوجو-کون اول قراره یه‌چیزی بگه... نه؟ 00:05:37.800 --> 00:05:41.690 ‫مطمئنم همینطوره، ولی منطقی که بهش فکر می‌کنم... 00:05:42.070 --> 00:05:44.140 ‫یهویی مراحل زیادی رو رد نمی‌کنیم؟ 00:05:44.140 --> 00:05:50.120 ‫مثلاً قرار رفتن، گرفتن دست هم... و بـ ـ بوس کردن هم. 00:05:50.120 --> 00:05:52.100 ‫هیچ‌کدوم‌شونو انجام ندادیم! 00:05:53.460 --> 00:05:54.200 ‫عا. 00:05:54.650 --> 00:05:57.210 ‫پس همه‌شو قراره الان انجام بدیم؟! 00:05:57.210 --> 00:05:58.370 ‫پس همه‌شو... 00:05:58.370 --> 00:05:59.380 ‫قراره الان... 00:05:59.380 --> 00:06:01.030 ‫انجام بدیم؟! 00:06:05.900 --> 00:06:07.780 ‫آخ سرم. 00:06:14.610 --> 00:06:15.840 ‫کیتاگاوا-سان! 00:06:24.550 --> 00:06:27.680 ‫خوبی؟! خیلی صداش بلند بود! 00:06:28.070 --> 00:06:29.700 line:20% ‫زخمی نشدی؟ 00:06:28.410 --> 00:06:29.700 ‫گوجو-کون... 00:06:29.700 --> 00:06:31.020 ‫خـ ـ خیلی نزدیکه! 00:06:31.020 --> 00:06:32.200 ‫کیتاگاوا-سان! 00:06:41.090 --> 00:06:42.430 ‫کیتاگاوا-سان؟ 00:06:43.090 --> 00:06:46.070 ‫گوجو-کون... وایسا. 00:06:46.720 --> 00:06:52.580 ‫الان وقت خوبی نیست. مـ ـ می‌خوام اول آروم شم. 00:06:54.340 --> 00:06:56.600 ‫می‌شه اول یه‌چیزی بخورم؟ 00:06:57.750 --> 00:06:58.900 ‫آره. 00:06:59.360 --> 00:07:01.000 ‫واقعاً ببخشید. 00:07:01.560 --> 00:07:02.400 ‫اشکالی نداره. 00:07:10.050 --> 00:07:11.400 ‫چه خوبه! 00:07:11.400 --> 00:07:15.880 ‫خیلی استرس داشتم، ولی الان ‫ که یه غذای گرم و خوب خوردم، یکم آروم شدم. 00:07:15.880 --> 00:07:17.240 ‫استرس؟ 00:07:18.180 --> 00:07:22.580 ‫آروم موندن خیلی مهمه. باید عادی رفتار کنم. 00:07:22.580 --> 00:07:25.870 ‫کیتاگاوا-سان، اشکال نداره رامن فوری بخوری؟ 00:07:25.870 --> 00:07:27.070 ‫مگه رژیم نیستی؟ 00:07:27.070 --> 00:07:30.570 ‫ر ـ رواله بابا! این‌ کالریش کم‌تره! 00:07:34.770 --> 00:07:37.220 ‫رامن‌های نصفه‌‌شبی جدی خدا نیستن؟ 00:07:37.220 --> 00:07:39.890 ‫راستش اونقدر هم نخوردم. 00:07:39.890 --> 00:07:41.160 ‫جدی؟ 00:07:43.480 --> 00:07:46.020 ‫بابام عاشق فیلمه، 00:07:46.020 --> 00:07:49.190 ‫برای همین آخر هفته‌ها یه‌عالمه فیلم می‌بینه. 00:07:49.190 --> 00:07:54.120 ‫و وقتی نصفه‌شب گشنه‌ش می‌شد و قایمکی رامن فوری درست می‌کرد، 00:07:52.770 --> 00:07:55.480 line:20% ‫عه، بابایی، داری تنهایی می‌خوری! خیلی نامردی! 00:07:54.120 --> 00:07:57.000 ‫صدای جوشوندن آب همیشه بیدارم می‌کرد، 00:07:55.480 --> 00:07:57.620 line:20% ‫فقط یه قاشق! توروخدا فقط یکی! 00:07:57.620 --> 00:07:59.370 ‫برای همین همیشه می‌رفتم باهاش می‌خوردم. 00:07:57.620 --> 00:07:59.370 line:20% ‫چه خوبه! 00:07:59.780 --> 00:08:02.490 ‫و همیشه‌ی خدا هم خوشمزه بودن. 00:08:02.490 --> 00:08:03.440 ‫راستش... 00:08:03.440 --> 00:08:06.500 ‫شاید چون سرشون با بابام دعوا می‌کردم، خوشمزه بودن. 00:08:09.240 --> 00:08:11.390 ‫همچین داستانای خانوادگی‌ای خیلی قشنگن. 00:08:12.520 --> 00:08:16.900 ‫رژیم بسه دیگه... دلم لک زده برای سیب‌زمینی سرخ‌کرده! 00:08:16.900 --> 00:08:18.110 ‫منطقیه. 00:08:38.860 --> 00:08:40.000 ‫هوم؟ 00:08:42.160 --> 00:08:46.570 ‫یکم، حرفش بد نیست؟ 00:08:46.570 --> 00:08:48.490 ‫مکالمه‌شون عجیب شده. 00:08:50.050 --> 00:08:52.870 ‫نکنه گزینه‌ی اشتباهی رو انتخاب کردم؟ 00:08:57.270 --> 00:09:00.400 ‫کل سیو‌هام غیب شدن. 00:09:01.320 --> 00:09:03.080 ‫نمی‌تونم برگردم. 00:10:38.730 --> 00:10:40.160 ‫صبح شده؟ 00:10:41.690 --> 00:10:44.080 ‫اون هیچ، ظهره؟ 00:10:50.200 --> 00:10:52.960 ‫وایسا! کاریم نکرد! 00:10:52.960 --> 00:10:54.410 ‫گوجو-کون؟! 00:10:54.840 --> 00:10:57.400 ‫ها؟!‍ تمام مدت تو هال بودی؟! 00:10:57.400 --> 00:10:58.420 ‫آره. 00:10:58.420 --> 00:10:59.840 ‫چرا خب؟! 00:11:05.910 --> 00:11:07.980 ‫چیزی که دیشب خرید... 00:11:10.560 --> 00:11:12.290 ‫نوشیدنی انرژی‌زای عادی بود؟! 00:11:12.770 --> 00:11:16.020 ‫وقتی گفتی قصد نداری بخوابی، برای این بود که بازیو تموم کنی؟! 00:11:16.020 --> 00:11:19.040 ‫نـ ـ نه دقیقاً. 00:11:19.040 --> 00:11:20.580 ‫چی شده؟ 00:11:21.880 --> 00:11:25.570 ‫ظاهراً از اون آدمایی‌ام که سریع احساساتی می‌شن. 00:11:25.570 --> 00:11:30.870 ‫چون این‌بار قرار نیست لباس درست کنم، ‫بیشتر هم رو داستان تمرکز کردم... 00:11:31.390 --> 00:11:35.430 ‫هعی... خسته‌م. 00:11:35.430 --> 00:11:38.500 ‫پس می‌خوای صبحونه یه‌چیز شیرین بخوریم؟ 00:11:38.500 --> 00:11:39.690 ‫صبحونه؟ 00:11:42.050 --> 00:11:45.390 ‫فکر نکنم فعلاً اشتها داشته باشم، نیازی نـ- 00:11:54.560 --> 00:11:56.120 ‫چـــی؟! 00:12:00.740 --> 00:12:04.330 ‫تمام قتل‌ها زیرِ سر میرا بود. 00:12:04.930 --> 00:12:06.060 ‫درواقع... 00:12:06.750 --> 00:12:10.290 ‫بقیه‌شون اصلاً وجود خارجی نداشتن. 00:12:10.290 --> 00:12:13.720 ‫فقط می‌خواست زندگی خانوادگی دردناکش رو فراموش کنه. 00:12:13.720 --> 00:12:18.080 ‫برای همین تو ذهنش یه خانواده‌ی جدید ساخت، اما تو واقعیت، 00:12:18.080 --> 00:12:21.120 ‫تمام مدت تو تخت بیمارستان بود. 00:12:21.120 --> 00:12:25.630 ‫مکالمات هذیون‌وارش هم نشونه‌ی این بود که ‫بیشتر و بیشتر داره ثبات فکری‌ش رو از دست می‌ده. 00:12:25.850 --> 00:12:27.880 ‫و اون صفحه‌ی سیوهای پاک‌شده هم... 00:12:27.880 --> 00:12:31.640 ‫فکر می‌کردم اگه معنیِ «نمی‌خوام به‌یاد بیارم.» رو ‫بفهمم، جدی هوش از سرم بپره. 00:12:32.480 --> 00:12:36.200 ‫حس کردم مجبورم کردن توی ذهن یکی دیگه رو ببینم. 00:12:36.650 --> 00:12:39.830 ‫واکنش‌های داغ و تازه‌ش نسبت به اولین‌باری که بازیش می‌کنه... عاشقشم! 00:12:40.340 --> 00:12:44.320 ‫هی بیشتر و بیشتر بحث‌شون می‌شد، ‫و کمتر به‌صورت فردی عمل می‌کردن. 00:12:44.630 --> 00:12:48.690 ‫و بعد کم کم همه تبدیل به شام شدن. 00:12:49.690 --> 00:12:54.740 ‫اگه می‌خوردشون و باهاشون یکی می‌شد، خانواده‌ش در نمی‌رفتن... 00:12:54.740 --> 00:12:56.720 ‫هضمش برام خیلی سخت بود. 00:12:57.130 --> 00:12:58.180 ‫و تازه جا داره بگم... 00:12:58.420 --> 00:13:01.340 ‫صفحه‌ی عنوانی که بعد از تموم کردن بازی میاد... 00:13:03.080 --> 00:13:06.470 ‫می‌فهممش! اون صفحه شاهکار نیست؟! 00:13:06.960 --> 00:13:08.720 ‫عاشقشم! 00:13:12.890 --> 00:13:14.450 ‫راستی... 00:13:14.450 --> 00:13:17.120 ‫موقعی که دنبال مکان برای بیمارستان متروکه ‫بودیم هم خیلی بهش خوش گذشت. 00:13:19.310 --> 00:13:20.460 ‫تمام. 00:13:21.380 --> 00:13:24.700 ‫بافت موهاشم خوب شده. 00:13:23.110 --> 00:13:27.400 line:20% ‫میرای... شیون دیگه شیون قبلی نیست! 00:13:24.700 --> 00:13:27.400 ‫کار درستی کردم که موهاشو باز کردم و از اول بافتمش. 00:13:27.390 --> 00:13:29.920 ‫شیون-چان! به حرفم گوش کن! 00:13:29.920 --> 00:13:30.220 ‫شیون-چان! به حرفم گوش کن! 00:13:30.220 --> 00:13:31.450 ‫خفه شو، میرای! 00:13:31.450 --> 00:13:34.680 ‫از ریخت و قیافه‌ی نحست حالم به‌هم می‌خوره! 00:13:34.680 --> 00:13:36.660 ‫چشمم که بهت میفته، می‌خوام بالا بیارم! 00:13:36.660 --> 00:13:40.750 ‫بهت که گفتم! شادی ابدی نیست! 00:13:44.200 --> 00:13:45.230 ‫بیا داخل. 00:13:45.990 --> 00:13:47.340 ‫اونه-چان. 00:13:47.670 --> 00:13:48.810 ‫چیکارم داری؟ 00:13:48.810 --> 00:13:49.830 ‫می‌گما... 00:13:50.110 --> 00:13:52.420 ‫سوزوکا-سان ازم پرسید که شنبه... 00:13:52.980 --> 00:13:56.040 ‫می‌تونیم باهاش بریم به چندتا لو ـ لوکیشن سر بزنیم. 00:13:56.040 --> 00:13:57.100 ‫عا. 00:13:57.100 --> 00:13:58.330 ‫یکیم اینکه... 00:13:58.330 --> 00:14:01.590 ‫من بعد از خرید کردن با مارین-سان میام، 00:14:01.590 --> 00:14:04.040 ‫اگه می‌شه تو زودتر برو. 00:14:04.040 --> 00:14:05.270 ‫خیلی‌خب. 00:14:07.910 --> 00:14:09.950 ‫کلاه‌گیسِ میرا-چان... 00:14:09.950 --> 00:14:12.750 ‫قراره من بپوشمش، اما به‌خاطر من بهش حالت دادی؟! 00:14:12.750 --> 00:14:13.950 ‫آره. 00:14:14.630 --> 00:14:18.200 ‫تو با سوزوکا-سان و بقیه‌ حرف ‌زدی. 00:14:18.200 --> 00:14:21.080 ‫برای همین خودم ترتیبش این‌یکی رو دادم. 00:14:27.390 --> 00:14:29.660 ‫مرسی، اونه-چان. 00:14:31.700 --> 00:14:34.130 ‫بعدش به کلاه‌گیسِ کلیر-چان حالت می‌دی؟ 00:14:34.130 --> 00:14:35.620 ‫می‌شه منم ببینم؟ 00:14:35.620 --> 00:14:38.520 ‫اگه انقدر نزدیکم وایسی، نمی‌تونم کارمو بکنم. 00:14:38.520 --> 00:14:39.990 ‫چاره‌ای نیست. 00:14:43.530 --> 00:14:46.140 ‫خیلی خرم. 00:14:46.140 --> 00:14:49.480 ‫باورم نمی‌شه سر یه سوءتفاهم، الکی امیدوارم شدم. 00:14:49.480 --> 00:14:53.100 ‫گفتم احتمالاً‌ گوجو-کون از رنگ سفید خوشش بیاد. 00:14:53.100 --> 00:14:56.530 ‫برای همین جوگیر شدم و لباس‌زیر تمام سفید پوشیدم. 00:14:57.480 --> 00:14:59.340 ‫سر هیچی دلم رو صابون زدم. 00:14:59.340 --> 00:15:01.450 ‫آه... 00:15:01.990 --> 00:15:07.040 ‫هنوز یه‌جوری تو شوکشم که نمی‌تونم از فکرش دربیام. 00:15:07.700 --> 00:15:09.290 ‫آخه فکر کردم بالأخره می‌تونیم... 00:15:10.400 --> 00:15:12.540 ‫باهم بریم تو رابطه.‫ 00:15:13.350 --> 00:15:15.650 ‫جدی باید... 00:15:17.070 --> 00:15:19.710 ‫به گوجو-کون بگم که دوستش دارم. 00:15:19.710 --> 00:15:22.460 ‫و ـ‌ و ازش بخوام که باهم قرار بذاریم. 00:15:25.020 --> 00:15:27.560 ‫آره بابا، قطعاً می‌تونم بهش بگم. آب خوردنه. 00:15:28.400 --> 00:15:31.590 ‫قبلاًها... خیلی راحت می‌تونستم به زبون بیارمش. 00:15:32.140 --> 00:15:36.090 ‫اما اون حتی یه‌بارم واکنش درستی نشون نداده. 00:15:36.090 --> 00:15:38.910 ‫تازه گوجو-کون با شدت ردش هم می‌کنه. 00:15:39.670 --> 00:15:43.700 ‫بدترین حالتش اینه که احتمالاً‌ منو فقط دوست خودش می‌دونه. 00:15:45.440 --> 00:15:48.810 ‫یعنی اگه بهش می‌گم که دو ـ‌ دوستش دارم... 00:15:49.430 --> 00:15:51.250 ‫گوجو-کون چه جوابی می‌داد؟ 00:15:53.800 --> 00:15:54.620 ‫عـــه؟ 00:15:55.630 --> 00:15:59.620 ‫فکر می‌کردم صرفاً ازم می‌خوای برات لباس بدوزم. 00:15:59.620 --> 00:16:01.920 ‫خیال می‌کردم فقط دوست همیم. 00:16:02.300 --> 00:16:05.050 ‫آه... پس قضیه از این قراره. 00:16:05.050 --> 00:16:08.070 ‫شرمنده. بذار خوب درموردش فکر کنم. 00:16:08.070 --> 00:16:13.240 ‫ا ـ‌ امروز؟ امروز که سرم حسابی شلوغه. واقعیتش... 00:16:13.240 --> 00:16:16.730 ‫آه! می‌خوام نقاشی صورت تمرین کنم، به بزرگی خودت ببخش! 00:16:16.730 --> 00:16:18.510 ‫امروز هم نمی‌شه. 00:16:18.510 --> 00:16:20.230 ‫گوجو، بیا بریم مک‌دونالد. 00:16:20.550 --> 00:16:22.140 ‫گوجو رفته خونه. 00:16:28.250 --> 00:16:29.870 ‫نمی‌تونم... 00:16:29.870 --> 00:16:32.880 ‫انقدر واقعی به‌نظر میاد که اشکم در اومد. 00:16:32.880 --> 00:16:37.550 ‫اتفاقاً قبلاً یه‌بار منو پیچونده. 00:16:44.340 --> 00:16:45.680 ‫مارین. 00:16:45.680 --> 00:16:48.530 ‫امروز رسماً جنازه‌ شدی. چته دختر؟ 00:16:48.530 --> 00:16:51.640 ‫خیلی افسرده‌م. هیچی هم نخوردم. 00:16:51.640 --> 00:16:52.770 ‫جان من؟ 00:16:53.250 --> 00:16:56.710 ‫می‌دونم ناهار نخوردی، پس یعنی به‌خاطر رژیمت نبوده؟ 00:16:56.710 --> 00:16:58.160 ‫نووا. 00:16:58.430 --> 00:17:00.960 ‫اگه یکی که احساسی بهش نداری، 00:17:00.960 --> 00:17:03.280 ‫یا مثلاً دوستت ازت بخواد باهاش قرار بذاری، چیکار می‌کنی؟ 00:17:03.280 --> 00:17:05.360 ‫کسی بهت اعتراف کرده؟ بنازم. 00:17:05.360 --> 00:17:07.240 ‫دارم می‌گم، «مثلاً». 00:17:07.930 --> 00:17:09.090 ‫هوم... 00:17:10.130 --> 00:17:11.370 ‫شدنی نیست. 00:17:12.000 --> 00:17:13.320 ‫ناسلامتی دوستیم ها. 00:17:13.320 --> 00:17:15.390 ‫عـــه؟ ولی آخه... 00:17:15.390 --> 00:17:17.060 ‫مثلاً اگه کنسه-کون بهت اعتراف کنه‌ــ 00:17:17.060 --> 00:17:17.760 ‫نچ. 00:17:17.760 --> 00:17:19.170 ‫حتی نذاشتی جمله‌م رو تموم کنم. 00:17:20.550 --> 00:17:23.070 ‫قشنگ می‌تونم تصورش کنم. اصلاً شدنی نیست. 00:17:23.070 --> 00:17:23.920 ‫دقیقاً. 00:17:24.220 --> 00:17:26.800 ‫آخه ما اصلاً تایپ هم نیستیم. 00:17:26.800 --> 00:17:29.720 ‫مطمئنم کنسه-کون هم بهم جواب رد می‌ده. 00:17:29.720 --> 00:17:30.710 ‫درسته. 00:17:30.710 --> 00:17:33.570 ‫«درسته»، ها؟ ولی واقعاً همینه. 00:17:34.810 --> 00:17:39.410 ‫خب... اینکه معلومه. خودم از قبل می‌دونستم. 00:17:39.890 --> 00:17:41.200 ‫با اجازه. 00:17:41.720 --> 00:17:43.210 ‫آه! چیکار بکنم؟ 00:17:43.600 --> 00:17:44.790 ‫کیتاگاوا-سان. 00:17:45.580 --> 00:17:47.000 ‫می‌شه برگردی خونه‌تون؟ 00:17:47.830 --> 00:17:48.780 ‫هان؟ 00:17:48.780 --> 00:17:50.760 ‫آه!‌ منظور بدی نداشتم! 00:17:51.510 --> 00:17:53.250 ‫ماهی خال‌خالی سوخاری؟ 00:17:53.250 --> 00:17:54.460 ‫بله... 00:17:54.460 --> 00:17:58.370 ‫اون روزی گفتی غذای سوخاری هوس کردی. 00:17:58.600 --> 00:18:01.390 ‫گفتم احتمالاً ماهی سوخاری بهت بچسبه. 00:18:01.730 --> 00:18:04.690 ‫ولی گویا نباید همچین چیزی رو برای شام بخوری. 00:18:05.390 --> 00:18:10.750 ‫من تابه‌حال رژیم نگرفتم، برای همین هیچ‌وقت ‫دغدغه‌ی اینو نداشتم که بهترین زمانِ‌ غذا خوردن کِیه. 00:18:13.210 --> 00:18:16.490 line:20% ‫ولی تو قبل از اینکه باهات تماس بگیرم، اومدی... 00:18:13.690 --> 00:18:17.160 ‫من... همین‌طوری روی هوا گفتم، ولی... 00:18:16.490 --> 00:18:17.740 line:20% ‫واقعاً متأسفم. 00:18:20.930 --> 00:18:23.890 ‫می‌دونم این‌همه راه اومدی، ولی... 00:18:23.890 --> 00:18:24.660 ‫می‌خورمش. 00:18:25.820 --> 00:18:27.250 ‫هرطوری شده می‌خورمش. 00:18:27.980 --> 00:18:29.670 ‫هـــه؟ ولی... 00:18:29.670 --> 00:18:31.770 line:20% ‫چیت میل و چیت دی یک وعده و یک روز تقلب در برنامه‌‌ی رژیم غذایی است ‫که می‌تواند در کاهش وزن و ایجاد انگیزه برای بعضی افراد مفید باشد. 00:18:29.670 --> 00:18:31.770 ‫امروز چیت می‌کنم. 00:18:31.770 --> 00:18:32.880 ‫چیت می‌کنی؟ 00:18:32.880 --> 00:18:34.930 ‫می‌خوای اقلاً سوخاری‌هاشو جدا کنم؟ 00:18:34.930 --> 00:18:37.200 ‫می‌تونم برای تو هم مثل بابابزرگ کبابش کنم. 00:18:37.200 --> 00:18:38.150 ‫نه. 00:18:39.440 --> 00:18:40.950 ‫می‌خوام همین‌طوری بخورمش. 00:18:48.090 --> 00:18:52.210 ‫به به! سوخاری‌اش خیلی خوش‌مزه‌ست ‫و خود ماهی هم خیلی نرم و لطیفه! 00:18:52.820 --> 00:18:55.530 ‫لطفاً تا می‌تونی سبزیجات بخور! 00:18:56.950 --> 00:18:58.800 ‫راستی، چیزی توش هست؟ 00:18:58.800 --> 00:19:00.390 ‫ترشی آلو و برگ شیسو. 00:19:00.390 --> 00:19:03.200 ‫اینا رو ریختم توش تا نیازی به سس یا ادویه نداشته باشه. 00:19:03.200 --> 00:19:06.230 ‫واکانا، خداییش دست‌پختت خیلی بهتر شده. 00:19:06.230 --> 00:19:07.190 ‫راست می‌گین؟ 00:19:07.190 --> 00:19:08.130 ‫آره. 00:19:08.670 --> 00:19:11.910 ‫آه راستی، بابابزرگ. برای تو دایکونِ رنده‌شده داره. 00:19:11.910 --> 00:19:14.220 ‫به به. به‌نظر که خوش‌مزه میاد. 00:19:14.220 --> 00:19:18.920 ‫غذا خوردن مارین-چان رو که دیدم، ‫منم ماهی خال‌خالی سوخاری هوس کردم. 00:19:18.920 --> 00:19:20.260 ‫پس تو هم نصفشو بخور. 00:19:20.260 --> 00:19:21.460 ‫فقط نصفشو؟ 00:19:22.210 --> 00:19:26.710 ‫امشب غذای سوخاری داشتیم، ‫برای همین ببخشید که ‫چیزی نداریم بدم ببری خونه. 00:19:27.450 --> 00:19:28.590 ‫اشکالی نداره. 00:19:29.700 --> 00:19:30.710 ‫خب، پس‌ــ 00:19:35.080 --> 00:19:36.460 ‫گوجو-کون... 00:19:38.120 --> 00:19:40.820 ‫می‌تونی تا ایستگاه... همراهم بیای؟ 00:19:42.450 --> 00:19:43.620 ‫به روی چشم. 00:19:43.980 --> 00:19:46.470 ‫لطفاً یه‌لحظه صبر کن، برم کتم رو بپوشم. 00:19:46.930 --> 00:19:47.820 ‫باشه. 00:19:56.420 --> 00:19:59.430 ‫تازگی‌ها هوا خیلی زود تاریک می‌شه. 00:19:59.430 --> 00:20:00.310 ‫آره. 00:20:02.530 --> 00:20:04.260 ‫راستی، اون روز، 00:20:04.260 --> 00:20:05.780 ‫با موراکامی و بقیه‌ی بچه‌ها... 00:20:08.380 --> 00:20:09.680 ‫کیتاگاوا-سان؟ 00:20:10.410 --> 00:20:12.360 ‫عا، چیزه... 00:20:13.430 --> 00:20:15.380 ‫شاید یکم جا بخوری... 00:20:17.770 --> 00:20:19.000 ‫من... 00:20:28.520 --> 00:20:30.390 ‫می‌شه فردا بازم بیام خونه‌تون؟ 00:20:33.480 --> 00:20:35.370 ‫بله، البته. 00:20:42.700 --> 00:20:45.430 ‫بابت غذا بهت پول می‌دم. 00:20:45.430 --> 00:20:47.460 ‫چی؟!‌ لازم نیست! 00:20:47.460 --> 00:20:50.880 ‫بابت لباس‌ها به اندازه‌ی کافی بهم پول می‌دی. 00:20:51.500 --> 00:20:52.450 ‫آره... 00:21:02.390 --> 00:21:07.150 ‫نمی‌تونستم... به صورت گوجو-کون نگاه کنم. 00:21:07.730 --> 00:21:10.760 ‫همیشه با خودم گفتم که هرچه بادا باد. 00:21:10.760 --> 00:21:16.050 ‫اینجوری بودم که، «نشد هم نشد. فدای سرم.» 00:21:22.430 --> 00:21:25.560 ‫ولی الان همه‌ش می‌ترسم که نشه... 00:21:26.370 --> 00:21:29.140 ‫من همیشه همین‌طوری بودم؟ 00:21:34.940 --> 00:21:36.920 ‫ای خدا، افسرده بودنی خیلی رواعصابم. 00:21:37.360 --> 00:21:40.710 ‫هی، خوشگل خانوم. تک‌وتنها بیرون چیکار می‌کنی؟ 00:21:40.710 --> 00:21:41.730 ‫اگه حوصله‌ت سر رفته‌ــ 00:21:41.730 --> 00:21:42.980 ‫دهنتو ببند. 00:21:44.480 --> 00:21:46.690 ‫ایش، از این حالتم بدم میاد! 00:21:46.690 --> 00:21:49.180 ‫وقتی افسرده‌م، خیلی ضعیف می‌شم و اعصابم نمی‌کشه! 00:21:50.110 --> 00:21:55.250 ‫الان از نظر روانی داغونم و این هفته هم که کاسپلی گروهی داریم. 00:21:55.470 --> 00:21:57.560 ‫بسمه! دیگه نمی‌تونم سر این قضیه استرس بکشم! 00:21:57.560 --> 00:21:59.040 ‫بعد از کاسپلی گروهی بهش می‌گم! 00:21:59.040 --> 00:22:01.160 ‫بهش می‌گم! بهش می‌گم! بی‌بروبرگرد بهش می‌گم! 00:22:01.490 --> 00:22:04.170 ‫خدا شاهده به گوجو-کون می‌گم که دوستش دارم! 00:22:05.000 --> 00:22:10.000 « فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ] 00:22:10.030 --> 00:22:18.000 « فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ] 00:23:35.390 --> 00:23:36.450 ‫قسمت بعدی! 00:19:50.630 --> 00:19:54.340 Tenshi Hunter & Cielo :کاری از 00:01:30.020 --> 00:01:33.030 قسمت 22 ‫پس الان دیگه همه‌چی رواله!؟ 00:02:03.800 --> 00:02:04.810 position:20% line:50% ‫تالاپ 00:03:10.240 --> 00:03:12.080 line:20% ‫داده‌ای در دسترس نیست 00:03:56.210 --> 00:04:00.130 line:20% ‫شب رو موندن 00:07:30.340 --> 00:07:32.050 position:80% line:50% ‫۵۰ درصد کالری کم‌تر 00:08:39.990 --> 00:08:43.660 position:20% line:50% ‫شارلوت 00:08:39.990 --> 00:08:43.660 position:80% line:50% ‫می‌شه خفه‌خون بگیری؟ صدات خیلی گوش‌خراشه. 00:08:50.040 --> 00:08:50.790 ‫شارلوت 00:09:04.810 --> 00:09:07.100 line:20% ‫«چون‌که ما یه خانواده‌ایم» «بیاین غذا بخوریم» 00:09:07.100 --> 00:09:09.980 line:20% ‫ماده‌ای سرخ و سیاه روی ظرف غذایم انباشته شده بود. ‫چشیدمش و پرسیدم: «هی، این چیه؟» 00:09:09.980 --> 00:09:14.070 line:20% ‫چرا؟ 00:09:10.980 --> 00:09:14.070 ‫نمی‌توانستم نفس بکشم، حس می‌کردم هوا از گردنم به بیرون درز می‌کند. ‫همه‌چیز دارد از هم می‌پاشد ‫فقط یک ظرف خالی باقی مانده است 00:09:14.070 --> 00:09:16.320 ‫صدای فریادش می‌پیچد ‫مانند یک کرم ابریشم، به آرامی در خود فرو می‌روم. 00:09:16.320 --> 00:09:21.530 ‫صدای فریادها مدام در سرم می‌پیچد. ‫چندین و چندبار صدایم را بالا می‌برم، ‫اما کم‌کم حس می‌کنم که دنیای پیرامونم محو می‌شود. ‫سپس، با من حرف زد: 00:09:21.530 --> 00:09:25.490 ‫«تو به قدر کافی باهوش نیستی. برای همینه که همیشه دست‌هات رو دراز می‌کنی.» «دست‌هات پرن، برای همینه که حتی نمی‌تونی چیزی رو که روی زمین افتاده، برداری.» 00:09:25.490 --> 00:09:30.250 ‫پس از شنیدن این حرف، خرده‌تکه‌هایش را که روی زمین پراکنده شده، برمی‌دارم. 00:09:33.250 --> 00:09:36.050 ‫هرگز نگاه مادرم را فراموش نمی‌کنم. ‫طوری به من نگاه می‌کرد که گویی فاسد و آلوده‌ام. ‫هرگز نگاه مادرم را 00:09:36.050 --> 00:09:37.050 ‫فراموش نمی‌کنم 00:09:37.050 --> 00:09:41.050 ‫گویا مادرم متوجه شده بود. ‫و مدام مرا سرزنش می‌کرد، اما من به میل خودم پاهایم را باز نکردم. ‫چکار باید می‌کردم؟ 00:09:41.050 --> 00:09:46.310 line:20% ‫نمی‌دانم 00:09:42.550 --> 00:09:46.310 ‫در نهایت همیشه می‌گویند: «چون‌که ما یه خانواده‌ایم.» ‫گویی هیچ اتفاقی نیفتاده است. ‫گویی هرگز آب از آب تکان نخورده است. 00:09:46.310 --> 00:09:49.560 با این حال، همچنان بخشی از من می‌خواست که مادرم ‫من را دوست داشته باشد. اما مادرم من را نجات نداد. ‫مادرم هم یک زن بود. ‫ احساس تهوع می‌کنم. 00:09:49.560 --> 00:09:52.650 ‫پدرم آن روز به من گفت، «بیا اتاق‌خوابم.» ‫هرگز آن راه‌پله‌ی سرد و تاریک را که به زیرزمین منتهی می‌شد، فراموش نمی‌کنم. 00:09:52.650 --> 00:09:56.900 ‫هنگامی که وارد اتاق‌خواب شدم، پدرم در اتاق را قفل کرد و از من خواست که انجیل را بخوانم. ‫«بیا اینجا.» ‫از من خواست که روی پاهایش بشینم. ‫هرگز نمی‌توانم دست‌های 00:09:56.900 --> 00:10:00.860 ‫پدرم را فراموش کنم ‫از او خواهش کردم که دست بردارد، اما او گفت: ‫ «هیچ ایرادی تو این کار نیست، چون‌که ما یه خانواده‌ایم.» ‫بارها و بارها در سرم فریاد زدم. 00:10:00.860 --> 00:10:02.860 ‫بارها و بارها و بارها و بارها و بارها و بارها و بارها و بارها و بارها و بارها و بارها و بارها و بارها و بارها 00:10:02.860 --> 00:10:08.620 چکار باید می‌کردم؟ ‫نمی‌دانم. ‫بین پاهایم متورم و هم‌رنگ انجیر شده بود. ‫پدرم به من دستور داد: «این قضیه رو به هیچکس نگو.» ‫تنها چیزی که در آن اتاق به جا ماند، قلب شکسته‌ام بود. 00:10:08.620 --> 00:10:12.820 ‫فقط فراموشش کن، فقط فراموشش کن، فقط فراموشش کن ‫چون‌که اصلاً اتفاقی نیفتاده است 00:10:18.340 --> 00:10:21.510 ‫«خانواده» بارها و بارها تکرار می‌کنم. «خانواده» «ما» ‫ «خانواده‌ایم» «خانواده» «چون‌که خانواده‌ایم» 00:10:23.840 --> 00:10:26.600 ‫«چون‌که خانواده‌ایم» 00:10:26.600 --> 00:10:27.600 «چون‌که خانواده‌ایم» «چون‌که خانواده‌ایم» «چون‌که خانواده‌ایم» «چون‌که خانواده‌ایم» «چون‌که خانواده‌ایم» «چون‌که خانواده‌ایم» 00:10:27.600 --> 00:10:30.600 «چون‌که خانواده‌ایم» «چون‌که خانواده‌ایم» «چون‌که خانواده‌ایم» «چون‌که خانواده‌ایم» «چون‌که خانواده‌ایم» «چون‌که خانواده‌ایم» 00:17:19.170 --> 00:17:20.550 موریتا کنسه، ۱۶ ساله، بدون حضور داشتن ‫دست رد به سینه‌اش خورد 00:23:35.010 --> 00:23:40.090 line:20% قسمت 23 ‫فکر نمی‌کردم اتفاقی خوبی برام بیفته.