« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
‫« سندمن »
‫« ترجمه از سینا صداقت و نهـال » ‫.:: SinCities & iredprincess ::.
‫« قسمت نوزدهم: مهربانان »
‫بفرما
‫اوه، ممنون، سرورم
‫ولی من کی هستم؟
‫تو کورینتیان هستی
‫کورینتیان
‫ولی کورینتیان اول که نیستم، نه؟
‫تو دومی هستی
‫برای اولی چه اتفاقی افتاد؟
‫اون ناامیدم کرد
‫تو ناامیدم نمی‌کنی
‫سرورم، چطور می‌تونید مطمئن باشید؟
‫تو لوسین هستی. تو رو یادمـه
‫- چشم‌های قشنگی داری، لوسین ‫- رئیس!
تو هم متیو هستی
‫قربان
‫حرفِ اشتباهی زدم؟
‫بله، همه‌ چی
‫کورینتیانِ جدید هیچ شباهتی به قبلی نداره
‫پس چرا ما رو یادشـه؟
‫چون جزئی از کورینتیانِ اول رو توی ذاتش داره
‫من بخشی ازش رو حفظ کردم
‫پس اون نمی‌تونسته کاملاً بد باشه
‫اون بهترین مخلوقم بود
‫ولی گاهی اوقات رؤیاها بد میشن
‫پس چرا اون رو برگردوندید؟
‫برای انجام کاری که من ازش عاجزم
‫چون من نمی‌تونم سرزمینِ رؤیا رو ‫بدون به خطر انداختنش ترک کنم
‫تو دنیل هال رو توی دنیای بیداری پیدا می‌کنی ‫و به اینجا میاری
‫از اعتمادتون بهم ممنونم، سرورم، ولی...
‫تنها نمیری
‫امیدوارم انتظار نداشته باشید ‫من ازش مراقبت کنم
‫- چنین انتظاری ندارم ‫- اوه. پس لوسین؟
‫- نه. ممنون ‫- نه
‫پس کی؟
‫به هیچ وجه من‌الوجوه
‫من با یه قاتل زنجیره‌ای همکاری نمی‌کنم
‫من یه قاتل زنجیره‌ای هستم؟
‫نیستی
‫این یه کورینتیان کاملاً متفاوته
‫پس اون آدم‌ها رو نمی‌کشه ‫و تخمِ چشم‌هاشون رو نمی‌خوره؟
‫من همچین کاری می‌کنم؟
‫کورینتیان هیچوقت قرار نبود ‫رؤیای دلگرم‌کننده‌ای باشه
‫پس درک می‌کنی چرا دلگرم نشدم
‫ولی اون قدرتمنده
‫و نترسـه
‫- خوش‌فکره ‫- پس به نظر میاد دیگه به من نیازی نداری
‫همچنین اون در اصل یه نوزاده
‫کسی رو لازم داره که راهنمایی‌اش کنه
‫کسی که ازش یاد بگیره
‫فکر می‌کنی من تأثیر خوبی روش میذارم؟
‫شاید این بهت دلگرمی بده
‫این یه سنگِ عقابه
‫یکی از 12 تایی که مدت‌ها قبل ‫با قدرتم پُرشون کردم
‫اگه یه وقت تهدیدت کرد...
‫که نمی‌کنم
‫این سنگ بهت قدرت میده ‫که از هستی ساقطش کنی
‫ببین، اودین لوکی رو انداخته زندان
‫چرا نمیذاری خودِ اودین پیداش کنه؟
‫چون اودین فکر می‌کنه ‫لوکی هنوز توی زندانـه
‫و ترجیح میدم از این خیال باطل درش نیارم
‫چرا؟
‫تو که لوکی رو آزاد نکردی
‫مگه نه؟
‫این ربطی به تحقیقاتت نداره
‫این دیگه تحقیقاتِ من نیست
‫تو پرونده رو سپردی دستِ کورینتیان
‫پس من از این کابوس بیدار میشم. ممنون
‫می‌دونی، به نظرم من و تو ‫شروع بدی باهم داشتیم
‫و به نظرم تو هنوزم داری بد پیش میری
‫و من اینجا پیاده میشم
‫دنبالم نیا
‫می‌دونی، اگه من کاری که ‫لرد مورفیوس بهم میگه رو انجام ندم،
‫اون وقت هیچ فرقی ‫با کورینتیان اول ندارم، مگه نه؟
‫تو بهم اعتماد نداری. می‌فهمم
‫یعنی، خودمم بودم به خودم اعتماد نمی‌کردم
‫در واقع، اگه جای تو بودم،
‫نمیذاشتم از جلوی چشمت دور شم
‫از کجا بدونم من رو نمی‌کشی؟
‫می‌تونی روی قولم حساب کنی،
‫یا چون تازه داریم باهم آشنا می‌شیم،
‫می‌تونی این رو بندازی گردنت
‫به محض این که چیزی بگم یا کاری بکنم ‫که ازش خوشت نیاد، می‌تونی راحت...
‫از هستی ساقطم کنی
‫تو از اینجا نمیری، مگه نه؟
‫تا وقتی دنیل رو پیدا نکنیم، نه. ‫برای همین من رو برگردونده.
‫تا بتونم دنیل رو پیدا کنم
‫و از تو محافظت کنم
‫و از خانواده‌ات
‫خانواده‌ام؟
‫رؤیا چیزی در موردم بهت نگفته، مگه نه؟
‫نه، راستش نه. فقط فرض می‌کنم ‫یه شوهر داشته باشی؟
‫دوست‌پسر؟
‫دوست‌دختر؟
‫اون رو بده به من
‫برو اون طرف بشین
‫چشم، خانم
‫متأسفم که مجبور شدید ‫اون عکس رو ببینید، خانم هال
‫فقط بدونید که هرکی این کارو با پسرتون کرده
‫به سزای اعمالش می‌رسه
‫ببخشید، ولی از کجا می‌دونید ‫این دنیلـه؟
‫یکی از کفش‌هاش رو پیدا کردیم
‫همون که توی عکسـه
کجا برده بودنش؟ ‫کجا پیداش کردید؟
‫یه اردوگاه توی منطقه
‫نزدیکِ آسایشگاه؟
‫من اینجا آسایشگاهی نمی‌شناسم. کجاست؟
‫متأسفانه اجازه ندارم بگم
‫تحقیقات هنوز در جریانـه
‫قطعاً می‌تونید به مادرِ بچه بگید
‫لزومی نداره
‫ممنون، کارآگاه. می‌تونید برید
‫باشه
‫شما هم همینطور، خانم شور
‫خانم
‫من خودم برمی‌گردم خونه
‫تسلیت میگم، خانم
‫شرمنده، ولی یه جای کار می‌لنگه
حرفش در مورد اردوگاه اشتباهـه
‫مشکلی برامون پیش نمیاد، خانم شور
‫البته. اگه کارم داشتید بهم زنگ بزنید
‫الان فقط نیاز دارم تنها باشم
‫باشه
‫توی خونه می‌بینمت؟
‫قربان؟
‫می‌تونم کمک کنم؟
‫فقط دنبال کتابی برای خوندن می‌گردم
‫چون اینجا گیر افتادم ‫و هیچ کارِ دیگه‌ای برای انجام دادن نیست
‫راستش یه سری کار هست ‫که نیاز به انجام دادن دارن
‫مثلاً؟
‫یه اختلاف جاری بین شوالیه‌ی ابرها ‫و هیئت سیاسی وجود داره
‫که نیاز به میانجی‌گری داره
‫باید فهرستی از جزایر صخره‌ای تهیه کنیم،
‫و بازرسی کامل قلمروها
‫از سواحل دریای شب تا دریاچه‌ی سحر
‫برای شروع
‫می‌دونم این براتون آزاردهنده‌ست
‫این که نمی‌تونم از اینجا برم بیرون؟
‫این که به اوضاع مسلط نیستید
‫ولی تنها چیزی که مهمـه اینـه که ‫خونه‌اید و در امان هستید
‫من اینجا در امان نیستم
‫مخفی شدم
‫مسیری که توش قرار دارم ‫به مرگم ختم میشه
‫فقط دیر و زود داره
‫جوری این حرف رو می‌زنید که ‫انگار در این مورد انتخابی ندارید
‫ندارم
‫دارید
‫همون انتخابی که بقیه‌مون که جاودان نیستیم
‫مجبوریم هر لحظه از هر روز بکنیم
چیـه اون‌وقت؟
‫زمانی که براتون مونده ‫شاید محدود باشه،
‫ولی می‌تونید انتخاب کنید ‫چطور صرفش کنید
‫من تعدادی دفترِ رؤیا دارم ‫که به توجه‌تون نیاز دارن،
‫همچنین پیمان‌ها و معاهداتی که ‫به بازبینی و امضاتون نیاز دارن
‫شاید بعداً بهشون رسیدگی کنم
‫کجا تشریف می‌برید؟
‫میرم یه اختلاف جاری بین شوالیه‌ی ابرها ‫و هیئت سیاسی رو حل و فصل کنم
‫برای شروع
‫کلورکان!
‫کلور...
‫کلورکان!
‫سلام، خواهر
‫می‌ترسیدم خواب باشی
‫خواب باشم؟ وقتِ چاییـه. ‫نباید ملکه رو منتظر بذاریم.
‫بعدش، این افسون رو برمی‌داری ‫و چهره‌ام رو بهم پس میدی؟
‫عزیزم، قلمروی پریان که یه مکانـه، ‫ولی من دوست دارم یه نگرش در نظرش بگیرم،
‫طبق آداب معاشرتِ خاصی اداره میشه
‫طبق سنت
‫و سنت اینه که افراد حاضر در دربار ملکه
‫تمام مدت افسون به چهره داشته باشن
‫تو هیچوقت من رو بدون افسون ندیدی
‫واقعاً؟ حتی وقتی که بچه بودیم؟
‫من هیچوقت بچه نبودم
‫حالا، بریم برای چایی به ملکه ملحق شیم؟
‫که امیدوارم منظورش ازش مشروب باشه
‫فکر می‌کنی فرمانده محافظان اوبرون هم اونجا باشه؟
‫کی، منتون؟ بهش علاقه داری؟ ‫من باهاش بودم. فوق‌العاده‌ست.
‫نه، ولی می‌خوام وقتی که زمانش رسید ‫به سرزمینِ رؤیا نیرو بفرسته
‫ماجرای تو و شاه رؤیا چیه؟
‫اتفاقی بینتون افتاد؟
‫- نه ‫- واقعاً؟
‫نه
‫خب، گردنبندی رو بهت داده ‫که چشمِ تیتانیا دنبالشـه
‫اگه باهوش بودی، ‫اون رو بهش می‌دادی
‫نمی‌تونم
‫این فقط یه گردنبند معمولی نیست. ‫یه نعمتـه.
‫خوشگلـه، ولی بعید می‌دونم نعمت باشه
‫نه. اگه سنگ رو توی دستم بگیرم ‫و لرد مورفیوس رو صدا کنم،
‫اون رو میاره پیشم
‫و اون یه نعمت بهم میده
‫بهتره قبل از این که دستِ مهربانان ‫بهش برسه آبش کنی
‫حالا، بریم منتون رو پیدا کنیم ‫و از افسونمون استفاده‌ی مفید کنیم؟
‫سلام، خانم شور
‫می‌بینم که مثل سایه دنبالمی
‫فقط برای این که دیشب ‫من مسئول مراقبت از دنیل بودم
‫و هنوزم در قبالش احساس مسئولیت می‌کنم
‫بریم یه جایی باهم صحبت کنیم؟
‫خصوصی
‫من هیچ دردسری درست نمی‌کنم
‫پس چطوره تفنگ رو کنار بذاری؟
‫چون من تفنگی دستم نیست
‫تو کی هستی؟
‫شما مذهبی هستی، خانم شور؟
‫به خدا اعتقاد داری؟
‫- البته ‫- به خدایان چطور؟
‫کثرتِ قدرت‌ها و قلمروها
‫این چه ربطی به دنیل داره؟
کاملاً به دنیل مربوط میشه
‫می‌دونی چی مردم رو به سمتِ مذهب سوق میده؟
‫میل به دونستن این که همه چی ‫چطور قراره تموم بشه
‫و تراژدیِ شما، خانم شور، اینـه که ‫با وجود تمام توجه و نیتِ خیرت
‫هیچوقت نمی‌دونستی هدف از این کارها چیـه
‫تو بچه رو دزدیدی، مگه نه؟
‫آره
‫چرا؟ بهم بگو
‫حداقل انقدر بهم مدیونی
‫چون من لوکی هستم
‫خدای آتش و حیله‌گری
‫و نفرت
‫و من زیر دِین هیچکس نمی‌مونم
‫می‌دونی، خب، یه سگی بود
‫اون سگِ خیلی باهوشی بود
‫چیزهایی مثل این می‌گفت که...
‫آم...
‫«من بی‌نهایت احساس راحتیِ بیشتری می‌کنم
‫اگه قبول کنی جاذبه رو یه قانون در نظر بگیری ‫نه تعدادی گزینه‌ی پیشنهادی»
‫این یه توصیه‌ی خیلی منطقیـه
‫اون خیلی منطقیـه. ‫در واقع خیلی شبیه توئـه.
‫فقط پشمالوتره، ولی باهوشـه
‫حالا رفته
‫نمی‌دونم کجا پیداش کنم
‫واسه همین یه مأموریت دیگه می‌خوام
‫بارِ آخری که مأموریت داشتم، ‫تو بهمون گفتی کجا بریم
‫و حرفت درست بود. ‫پس گفتم از تو بپرسم.
‫ولی خب آخرین باری که دیدمت ‫خیلی از دستت عصبانی شدم
‫امیدوار بودم تا الان فراموشش کرده باشی. ‫مثل من.
‫من هیچ کینه‌ای به دل نمی‌گیرم
‫من همه چی رو همونطور که هست می‌بینم
‫چطور می‌تونم کینه‌ای به دل بگیرم؟
‫تو واقعاً خیلی مهربون‌تر ‫از اونی هستی که یادم میاد
‫ولی باید درکم کنی، خواهر
‫رویدادها به طور جداگانه و منفرد رُخ نمیدن
‫هر چیزی هم که ارزشِ جستجو داشته باشه... ‫بهایی داره
‫می‌دونی، اگه سگه اینجا بود،
‫می‌تونست حرفی رو که الان زدی ‫جوری بهم توضیح بده که بفهمم
‫فکر می‌کنی کجا رفته؟
‫خواهر، تو برای مشورت پیشم اومدی ‫و من بهت مشورت میدم
‫خوبه. لطفاً این کارو بکن
‫اگه دنبال سگت بگردی، پیداش می‌کنی
‫عالیـه. ممنون، سرنوشت
‫ولی اگه سگت رو پیدا کنی، ‫چیزهای دیگه هم پیدا می‌کنی.
‫انتخاب با خودتـه
‫می‌فهمی؟
‫فکر می‌کنی باید رؤیا رو ببرم؟
‫دفعه‌ی پیش که رفتم مأموریت، ‫رؤیا رو هم بردم
‫فکر می‌کنی باید ازش بپرسم؟
‫بعد از اتفاقی که برای اورفیوس افتاد، ‫خیلی غمگینـه
‫یا می‌تونم برم سراغش،
‫حداقل سعی کنم خوشحالش کنم ‫و حواسش رو از مهربانان پرت کنم
‫همونطور که گفتم، تصمیم با خودتـه
‫- ولی پیشنهاد می‌کنم بهش اجازه بدی... ‫- کمکت ضرری براش نداره...
‫- خودش به تنهایی با مشکلاتش کنار بیاد ‫- و شاید بتونه مفید هم باشه
‫چطور این کارو کردی؟
‫می‌تونی این کارو بهم یاد بدی؟
‫خوشحال میشم بتونم همزمان ‫بیشتر از یه چیز بگم
‫به‌به. تشریف آوردید
‫امیدوار بودم بیاید
‫حالتون خوبـه، قربان؟
‫مثل همیشه‌ام
‫خب، می‌دونم این حقیقت نداره
‫لوسین ماجرای دنیل رو بهم گفت
‫و این که خودتون رو اینجا حبس کردید
‫واقعاً؟
هدف، ‫غیبت نبود
‫بلکه نگرانتونیم
‫آسمان‌های سرزمینِ رؤیا خاکستری و ماتم‌بارن
‫حتی اینجا، توی وجود من
‫اندک آفتابی که می‌بینیم ضعیف و کم‌نوره
‫بعد از مرگِ پسرتون
‫قصد ندارم از پسرم حرف بزنم
‫نه
‫نه. قرن‌ها، شما...
‫شما از اورفیوس حرف نمی‌زدید
‫یا از ملکه نادا
‫یا از ویرانی
‫الان هم نمی‌خوام ازشون حرف بزنم
‫نه، این عوض نشده
‫اما بقیه‌ی ویژگی‌هاتون عوض شده
‫شما برای نادا تا جهنم رفتید
‫به خاطر برادرتون به دنیای بیداری رفتید
‫رفتید با پسرتون آشتی کردید
‫من پسرم رو کشتم
‫شما جونتون رو فدای پسرتون کردید
‫یا اقلاً آزادی‌تون رو به خاطرش فدا کردید
‫هیچ ابراز عشقی بزرگ‌تر از این نیست
‫قبل از این،
‫شما همیشه تابع وظایفتون بودید
‫می‌تونستید توی همون مسیر بمونید
‫می‌تونستید مثل قبل ادامه بدید
‫ولی...
‫تغییر کردید
‫و وقتی یکی از جاودان‌ها تغییر می‌کنه...
‫خب،
‫این همه چی رو تغییر میده
‫ببین چه گوش‌های قشنگی داری
‫ازت خوشم میاد. ازت خوشم میاد
آره
‫خب... چی گرفتی؟
‫یه سری پیشکش
‫بیا، این رو نگه دار
‫آم...
‫سیگار؟
‫برای لوکی، خدای آتش
‫و طبق چیزهایی که از ‫اسطوره‌شناسی نورس یادمـه،
‫اودین نوشیدنی دوست داره
‫اوه. صبر کن. لرد مورفیوس گفت ‫سراغ اودین نریم
‫بهم اعتماد کن، ‫اگه می‌خوایم لوکی رو پیدا کنیم،
‫به اودین نیاز داریم
‫- پدرِ همگان، خدای آسیر ‫- هی، چیکار می‌کنی؟
‫- با این پیشکشِ ناچیز احضارت می‌کنیم ‫- هی. بس کن
‫- هی ‫- هی
‫چرا این کارو کردی؟
‫چون رؤیا بهمون گفت این کارو نکنیم
‫حق با رؤیاست. تو اصلاً شبیه کورینتیان اول نیستی. ‫تو یه قطب‌نمای اخلاقی هستی، لامصب!
‫کورینتیان قبلی خودش رو از هستی ساقط کرد
‫و اگه لوکی رو پیدا نکنیم، ‫رؤیا از هستی ساقط میشه.
‫پس به جای اودین، ‫لوکی رو احضار کن. بیا.
‫- می‌دونم طلسم مکان‌یابی انجام بدم ‫- آره
‫ولی لوکی خدای آتشـه. ‫پیدا کردنش غیرممکنـه.
‫ولی اونا پشت سرشون ‫خاکستر به جا میذارن
‫ای کسانی که از لوکی فریب خوردید،
‫از لوکی آسیب دیدید و دروغ شنیدید، ‫به دستش دزدیده و سوزونده شدید،
‫ما رو به اون برسونید. ‫راه رو نشونمون بدید.
‫دیدی، برای همین باید اودین رو پیدا کنیم
‫بفرما. دیدی؟ نیازی به اودین نداریم
‫تو رو داریم
‫بیا بریم. قبل از این که خاموش شه
‫بابتِ پسرت متأسفم
سه‌تن من رو فرستادن
‫سه‌بانو. مهربانان
‫اونا دیشب به دیدنت اومدن
‫اونا نمی‌تونن پسرت رو برگردونن
‫ولی می‌تونن مسببانش رو مجازات کنن
‫یالا. من می‌برمت پیششون
‫اون...
‫اون دنیلـه؟
‫دنیل بود
‫تو چیکار کردی؟
‫توی یونان باستان،
‫الهه دیمیتر
‫شاهزاده‌ی نوزاد دموفون رو توی آتیش گذاشت ‫تا انسانیتش رو بسوزونه
‫و اون رو تبدیل به خدا کنه
‫دنیل حالا یه ارباب رؤیای درست و حسابی شده
‫و درست به اندازه‌ی مورفیوس قدرتمنده،
چه‌بسا بیشتر
‫پس تو هیچوقت قصد نداشتی بکشیش
‫خب، اگه آتیش جواب نمی‌داد، ‫اون مُرده بود، مگه نه؟
‫می‌تونستی بهم بگی
‫که می‌خواستم بچه رو بسوزونم؟ ‫اصلاً بهم اجازه می‌دادی؟
خدا می‌دونه، چون بهم دروغ گفتی ‫و بعدش چیزخورم کردی
‫عزیزم، از دستم عصبانی نباش
‫تو یه چُرت زدی. دنیل هم خوبـه
‫و به لطف ایفای نقشم ‫به عنوان کارآگاه پینکرتون،
‫مادرِ دنیل فکر می‌کنه ‫رؤیا دنیل رو کشته
‫زیاد طول نمی‌کشه که مادره ‫لطفش رو جبران کنه و
من آزاد بشم
‫پس میذارم به کارت برسی
‫پاک، نرو
‫بیا در موردش حرف بزنیم
‫بیا یه نوشیدنی بخوریم
‫اون برمی‌گرده
‫فکر می‌کنی لوکی این کارو کرده؟
‫فقط یه راه برای فهمیدنش هست
‫چه راهی؟
‫از جنازه می‌پرسیم
‫من یه طلسم دارم که مُردها رو به حرف میاره
‫نگران نباش. من ردیفش می‌کنم
‫هی! اون گفت تو اصلاً شبیه ‫کورینتیان اول نیستی
‫کورینتیان اول آدم‌ها رو می‌کشت ‫و تخمِ چشم‌هاشون رو می‌خورد
‫این یکی قبلاً مُرده
‫تو واقعاً یه کابوسی
‫و غیب‌بینم
‫سلام، خانم شور. ‫می‌بینم که مثل سایه دنبالمی.
‫خوبی؟
‫فهمیدم لوکی کجاست
‫خانم شور تا همینجا بیشتر نتونست بیاد
‫طفلکی خانم شور
‫در عرض یه روز، هم زنده‌زنده سوزوندنش، ‫هم چشم‌هاشو نوش‌جان کردن
والا خوش‌وخرّم زندگیشو کرد
‫- تو از کجا می‌دونی؟ ‫- از چشم‌هاش
چشم آدمی خبر می‌دهد از سرّ درون
‫- مثلاً همین چشم‌های خودت... ‫- چشم‌های من جاشون خوبـه، مرسی
‫باید بفهمیم توی کدوم اتاق‌ها هستن
‫آره، گمونم باید یه اتاق بگیریم و ‫وانمود کنیم زن‌وشوهریم
‫تو برو لابی رو بِپا
‫یا که مشروب‌فروشی
‫یه نوشیدنی مهمونِ من؟
‫به‌ نظرم بهتره هر کدوممون یه طرف رو بگردیم
‫- من مخالفم ‫- به خاطر دنیل
‫- صحیح ‫- اینجوری زودتر به نتیجه می‌رسیم
‫صحیح
‫یالا دیگه
‫خب، بچه‌ها
‫برید تو رخت‌خواب‌تون
‫قبل اینکه شروع کنیم، ‫کتری رو بذارم جوش بیاد؟
‫نه، ممنون
‫روی تخت بشین
‫تمیزه. سگ‌ها پاشونو روی اون تخت نمیذارن
‫یکی از وسایل شخصیت رو لازم دارم
‫وای، چه قشنگـه
‫چیکار می‌کنی؟
‫حلقه‌ی محافظتـه
‫محافظت در برابر چی؟
‫هر کی که بخواد چپ نگاهت کنه
‫کی می‌خواد این کارو بکنه؟
‫هیچکس
‫البته وقتی کارم تموم بشه
‫اینجا جای کسیـه؟
‫- یا واسه کسی جا گرفتی؟ ‫- آره، ولی...
‫تا حالا که نیومده، ‫پس دیگه هم نمیاد
‫- ویسکی، لطفاً ‫- الساعه
‫حالا اگه اومد، من پا میشم
‫نه تو رو خدا. مطمئنم ‫معاشرت با شما دل‌نشین‌تره
‫چی بگم والا
‫شکسته‌نفسی می‌کنه
‫شما دوتا همدیگه رو می‌شناسید؟
‫نه خیلی
‫تازه عروس‌ودامادیم
‫هنوز خیلی چیزها هست که ‫از هم نمی‌دونیم
‫به عنوان مثال، من بچه می‌خوام
‫ولی من دودلم. ‫شما چی؟ بچه داری؟
‫خب، داشتم
‫واسه چند صباحی
‫الان دیگه حضانتش با همسر سابقمـه
‫- الان کجان؟ ‫- طبقه‌ی بالا
‫تازه از هم جدا شدیم
‫آخی!
‫- متأسفم ‫- نباش
‫عشقی در کار نبود، ‫اگه همچین چیزی وجود داشته باشه
‫معلومـه که وجود داره
‫انگار دلت پیششـه ها
‫تبریک میگم
‫- تازه داریم با هم آشنا می‌شیم ‫- دلیل نمیشه که عشقی در کار نباشه
‫واقعیتش، به‌نظرم ‫دوست‌داشتنِ یه غریبه راحت‌تره
‫این که دیگه عشق نیست، هوسـه
‫یعنی فقط اگه تا ابد دووم بیاره، عشقـه؟
‫این ابدیتـه که وجود نداره. ‫عشق تنها دلیلِ اینجابودنمونـه.
چقدر خوردنِ چشم این‌واون مفیده و نمی‌دونستم
‫ما همدیگه رو می‌شناسیم؟
‫شوخیت گرفته؟
‫آها، پس کورینتیان اولی رو می‌شناختی. ‫من جدیدم.
‫بعضی از خاطراتش باهام مونده، ‫اما انگار همش نیست
‫خب، چه حیف
‫خدا دوستت داره ها
‫حالا هر کی که هستی
‫جوانا کنستانتین
‫اسمت رو شنیدم
‫همون ساحره‌ی معروف
‫حالا نه تا این حد
‫چرا اتفاقاً، حرف نداره
‫از طرف رؤیا اومدید دیگه؟
‫آره
‫خب که چی؟ لابد توی یه ستاره‌ی پنج‌پر از ‫نمک مارگاریتا گیرم انداختید؟
‫نه
‫حرکت بعدیت چیـه حالا؟
‫اینکه سراغِ لوکی و دنیل رو بگیرم
‫اتاق ۴۰۵۹
‫- به همین راحتی؟ ‫- لوکیـه دیگه، حقشـه
‫- حالا، با اجازه‌تون رفع زحمت می‌کنم ‫- کجا تشریف می‌بری؟
‫برمی‌گردم قلمروی پریان
‫اگه با خانم به جایی نرسیدید، ‫بیا پیش خودم
خیلی خوش‌شانسی ها
‫سلام
‫انگار سرت شلوغـه. مزاحمم؟
‫باشه بعداً میام
‫خواهرجان
چی شد یادی از ما کردی؟
‫دنبال سگم می‌گردم
‫یادت میادش؟ ‫روزی که برادرمون رفت، گرفتمش
‫کمکم می‌کنی دنبالش بگردم؟
‫دفعه‌ی قبلی که رفتیم دنبال برادرمون، ‫خیلی خوش گذشت
‫خوش گذشت؟
‫نگذشت؟
‫این نوبه نمی‌تونم سرزمین رؤیاها رو ترک کنم
‫مسئولیت‌های زیادی روی دوشمـه
‫چقدر مسئولیت‌مسئولیت می‌کنی
‫تا حالا شده به مفهومش فکر کنی؟
‫وقتی میگم مسئولیت؛ ‫منظورم اون حوزه از هستیـه که
‫سرِ سوزنی روش نفوذ و کنترل دارم
‫یعنی قلمرو و عملِ رؤیادیدن
‫خیلی فراتر از این حرف‌هاست
‫هر کُنش ما پژواکی به همراه میاره
‫فرض کن، مثلاً، ‫سر نبشِ یه خیابون ایستادیم و
‫یه صاعقه توی آسمون رو تحسین می‌کنیم
‫خب، تا قرن‌ها بعد از اون،
‫مردم و موجودات دیگه درست همونجا می‌ایستن و ‫به بالا نگاه می‌کنن
‫حتی نمی‌دونن هدف‌شون از ‫این کار چیـه
‫شاید بعضی‌هاشون ‫شبح یه صاعقه رو ببینن
‫حتی ممکنه بعضی‌ها رو به کام مرگ بکشونه
‫می‌فهمی؟
‫دارم سعی‌ام رو می‌کنم
‫بودونبودِ ما کائنات رو ‫دستخوش تغییر می‌کنه
‫این یعنی مسئولیت
‫- منظورت تعریفشـه؟ ‫- نه، اصلاً
‫مردم فکر می‌کنن من چیزی حالیم نیست، ‫اما حالیمـه
‫هیچکدوم‌مون به اندازه‌ی من، ‫نسبت به ما شناخت نداره، فقط...
‫نمی‌دونم سگم کجاست
‫با سرنوشت حرف زدم
‫گفت ضرر نداره بیام دیدنت
‫البته این هم گفت که ‫اصلاً سمتت نیام
‫خب، جفتش رو گفت. دوتا بودن
‫دوتا سرنوشت؟
‫دیگه که داشتم می‌رفتم، ‫یه‌عالمه شده بودن
‫هر کدوم یه‌وَری می‌رفتن و ‫با خودشون حرف می‌زدن
‫من هم دیگه حسابی حوصله‌ام سر رفت و ‫اومدم اینجا
‫- رؤیا، خوبی تو؟ ‫- آره
‫چطور مگه؟
‫انگار... خوشحالی
‫خب... گمونم همینطوره
‫ببین، هر چی ‫سرنوشت بیشتر باشه، یعنی
‫بی‌شمار نتیجه و پیامد هم وجود داره
‫باز حوصله‌ام سر رفت
‫خواهر من
‫بذر امید رو تو دلم کاشتی
‫حالا بذار برات جبران کنم
‫جنون‌خانم
‫ایشون گُلدیـه
‫سلام، گلدی
‫گلدی، لطف می‌کنی ‫خواهرم رو توی مأموریتش
‫برای پیدا کردن سگ‌کوچولوش همراهی کنی؟
‫به هابیل و قابیل هم خبر میدم
‫گلدی، وایسا
‫صبر کن من هم بیام
‫رؤیا، مطمئنی نمی‌خوای باهام بیای؟
‫آره
‫ولی مرسی که بهم سر زدی
‫کاری نکردم
‫خب...
‫خداحافظ، رؤیا
‫امیدوارم به‌زودی ببینمت
‫یحتمل می‌بینی
‫این هم از این
‫فعلاً دیگه کاری از دستم ساخته نیست
‫برو در پناهِ الهه‌ی چهارراه‌ها، دختر
‫وایسا، شاید تله باشه
‫- دلواپسی بلایی سرم بیاد؟ ‫- نخیر
‫- دلواپسم باعث شی خودم چیزیم بشه ‫- من هم نمی‌خوام اینجوری بشه
‫شاید بهتره اول من برم تو. ‫نمی‌تونه بلایی سرم بیاره.
‫بعید می‌دونم
‫خیلی‌خب
‫تو حواسشو پرت کن. من بچه رو برمی‌دارم
‫چیـه؟
‫می‌بینی دوتایی کسی جلودارمون نیست؟
‫برو
‫- کورینتیان ‫- سرورم
‫سربلند بیرون اومدی...
‫از تموم آزمون‌هایی که ‫برای سنجش وفاداریت سر راهت گذاشتم
‫حالا می‌تونی برگردی سرزمین رؤیاها و
‫پاداشت رو بگیری
اون نیست
‫لوکیـه. گولِ این جونورِ دگرپیکر رو نخور
‫اگه فکر می‌کنی من کسی‌ام غیرِ خودم، ‫پس نادونی بیش نیستی
‫صداش که شبیه خودشـه
‫اگه اون باشه،
‫پس لرد مورفیوس مشکلی نداره ‫برم یه سر به بچه بزنم
‫صد البته
‫راست گفتی! رؤیا نیست!
‫کورینتیان، وایسا
‫چطور جرئت می‌کنی؟
‫- از کجا می‌دونی خودش نیست؟ ‫- از چشم‌هاش
چشم آدمی خبر می‌دهد از سرّ درون
‫کورینتیان
‫داره دردم میاد
‫یا خدا
‫دیدی؟ هیچوقت خودتو دست‌کم نگیر
‫چطور می‌تونی با خودت ‫همچین کاری کنی؟
‫بیخیال بابا، در موردِ خودم که ‫دیگه نمی‌تونی گولم بزنی
‫اگه منو بکُشی و چشم‌هام رو بخوری، ‫تا ابد وِل‌کُنت نیستم
‫بسـه!
‫اودین، برادرِ هم‌خونم!
‫خادمینِ رؤیا من رو
‫از جهان زیرین ربودن تا ‫سر از اسرار تو در بیارن،
‫ولی من لام تا کام حرف نزدم
‫همین خادمین رؤیا منو احضار کردن، لوکی
‫با ناگواراترین شهدآبی که به عمرم خوردم
‫به بزرگی خودتون ببخشید
‫می‌تونم بکُشمش؟
‫توی زندانش هزار بار آرزوی مرگ می‌کنه
‫می‌دونستید زنِ ثور ‫روی ران پاش یه ماه‌گرفتگی
‫شبیه سِندان داره؟
‫نمی‌دونستم
‫تو از کجا خبر داری؟
‫خودش گذاشت براش بلیسم
‫به شاه رؤیا بگید ‫با اینکه لوکی رو آزاد کرده،
‫اما کینه‌وکدورتی بین ما نیست
‫بذارید با آرامش‌خاطر... توی گور بخوابه
کسی نیست؟
‫بیا تو، خواهر
‫بیا، این از نوشیدنی داغ من
‫می‌دونستیم دوباره سر راهمون قرار می‌گیری
‫خیلی طول کشید تا بیاد اینجا
‫کینه‌ورزان شمایید؟
‫کینه‌ورزان ماییم؟
‫چه اسم زشتی
‫از اون لقب‌هاست که به ما زن‌ها میدن، ‫بلکه ما رو سر جامون بنشونن
به ما می‌خوره کینه بوَرزیم آخه؟
‫ما آزارمون به یه مورچه هم نمی‌رسه
‫از اذیت‌وآزار فراری‌ایم
‫مگه اینکه دلیل خوبی برای آزارواذیت ‫داشته باشیم
‫شاه رؤیا پسرم رو کُشته
‫همین بس نیست؟
‫نه متأسفانه
‫ببین، ما فقط می‌تونیم ‫انتقام خون‌بها رو بگیریم و بس
‫خون‌بهاست دیگه
‫خونِ تو، نه خونِ اون
‫حتی اگه پسرت رو هم کُشته باشه، ‫کاری از دست ما بر نمیاد
‫اگه پسر خودش رو کُشته بود، ‫قضیه فرق می‌کرد
‫که اینطور
‫دخترم
‫پسرِ خودش رو هم کُشته
‫یعنی حاضرید بکُشیدش؟
‫نه
‫ولی اگه اجازه بدی، ‫می‌تونیم راهنماییت کنیم
‫هدایتت کنیم
‫متحولت کنیم
‫تا خودت شاه رؤیاها رو به کام مرگ بکشونی
‫چطوره؟
‫حاضری، فسقلی؟
‫آره، می‌خوایم بریم سرزمین رؤیاها
‫به مامانش قول دادم برش گردونم
‫ولی مگه رؤیا نگفت...
‫خودم می‌دونم رؤیا چی گفت
‫ولی این بچه که دیگه دنیل نیست
‫اصلاً دیگه آدمیزاد نیست
‫یه رؤیاست
‫خودِ رؤیاست
‫یا یه روزی میشه
‫دنیل... دیگه پیش ما نیست
‫جواب مامانش رو چی بدم؟
‫خیلی‌خب، برش می‌گردونیم پیش مامانش
‫مامان‌جونش
‫حاضری از دستور رؤیا سرپیچی کنی؟
‫آره، اگه به چشم تو کار درستی باشه
‫به نظرم بهتره برش گردونی سرزمین رؤیاها
‫دنیل
‫کورینتیان نمیذاره آب تو دلت تکون بخوره
‫با قبلیه زمین تا آسمون فرق داره
‫با ما بیا
‫به نفع جفت‌مونـه که نیام
‫خب، باشه پیش خودت
‫اگه نگهش دارم،
‫اون‌وقت چی قراره از تو ‫در مقابل من محافظت کنه؟
‫آدم‌های دوروبرِ من همیشه یه‌چیزیشون میشه
‫من که آدمیزاد نیستم. نمی‌تونی بهم آسیب بزنی
‫لابد رؤیا یه چیزی می‌دونسته که ‫ما رو گذاشته کنار هم
‫می‌تونم دوباره ببینمت؟
‫بعید می‌دونم فکر خوبی باشه
‫حتی توی خواب‌ورؤیات؟
‫توی رؤیا که کسی چیزیش نمیشه
‫ولی اون‌موقع بیدارشدن دردناک میشه
‫کلوراکان!
‫بیا تو، خواهر!
‫خیلی نامردی که من رو با منتون تنها گذاشتی
‫هیچ‌جوره راضی نمیشه ‫نیرو بفرسته سرزمین رؤیاها،
‫ولی دم‌به‌دقیقه پیِ خبرچینیـه
‫اگه گفتی کی بعدِ ۳۰۰ سال ‫برگشته قلمروی پریان؟
زحمت نکش
‫خیال کردی کی به منتون گفته؟
‫آب رفته زیر پوستت، بانو نولا
‫سلام، رابین گودفلو. ‫به لطفِ برادرمـه.
‫ظاهراً لرد مورفیوس خواهرم رو ‫بدون افسونش می‌پسنده
‫آره، برادرت داشت می‌گفت که دیگه ‫شدی خادم سرزمین رؤیاها
‫نظرت در مورد لرد مورفیوس فقید چیـه؟
‫منظورت چیـه؟
‫تازه از قلمرو فانی‌ها برگشتم،
‫دیدم یکی از همکارهای سابقم موفق شده ‫کینه‌ورزان رو علیه‌اش بِشورونه
‫چی؟
والا این آتیشیـه که خودِ شاه رؤیا توی زندگی خودش ‫انداخته
‫لرد مورفیوس خبر داره؟
‫اگه نداشته باشه هم به‌زودی خبردار میشه
‫- باید بهش هشدار بدم ‫- چطوری؟
گردنبندم
‫آخ...
‫ببخشید، خواهر
‫موقع صرف چایی، ناخواسته به ملکه گفتم ‫نعمتیـه از طرف صورتگر رؤیاها
‫ در تلگرام: t.me/iredsub
‫از کجا معلوم؟ شاید اون گردنبند رو ندزدیده
‫مطمئنم تا گفتی می‌تونه لرد مورفیوس رو ‫احضار کنه، با جادو کِش رفتش
‫یحتمل تو هم فقط بِر و بِر تماشا کردی
‫- گمونم اون لحظه داشتم دنبال پاک می‌گشتم ‫- پس قبول داری که دزدیدتش؟
‫اگه خودت گردنبند رو دودستی تقدیمش می‌کردی، ‫کار به اینجاها نمی‌کشید
‫می‌بینی؟ قِلق خاندان سلطنتی اینطوریـه
‫هر وقت چیزی خواستی، ‫درخواست نکن، بلکه پیشکش کن
‫کلوراکان؟
‫بانوی من
‫نولا، تازه می‌خواستم بفرستم دنبالت
‫فکر کنم اینو توی تالار نشیمنم جا گذاشتی
‫مال خودتـه دیگه؟
‫انگار مال توئـه
‫دیدی گفتم؟
‫بله، بانوی من
‫مال من بود
‫دوست دارم پیش خودتون بمونه
‫ممنونم، نولا
‫در ازای اینکه اجازه بدید ‫فی‌الفور برگردم سرزمین رؤیاها
‫خواهر
‫نمی‌فهمم
‫همین الان پاک بهمون گفت که قراره مهربانان
‫به سرزمین رؤیاها هجوم ببرن
‫من می‌خوام برگردم پیش لرد مورفیوس و ‫بهش هشدار بدم
‫ولی نیازی نیست تا اونجا بری
‫کلوراکان گفته با این گردنبند میشه ‫ارباب رؤیاها رو احضار کرد
‫- درست میگم، کلوراکان؟ ‫- به نظرم کِشوندنِ لرد مورفیوس به...
‫ای صورتگر رؤیاها، ‫تو را به سوی خود می‌خوانیم
‫آیا می‌آیی؟ ‫امری‌ست بسیار فوری‌
‫در حقم جفا کردی، نولا
‫من احضارت کردم، رؤیا
‫عذرخواهم، سرورم
‫من دیگه سرورت نیستم
‫خیر، قربان
‫ولی پاک برگشته قلمروی پریان و
‫خبر آورده که مهربانان دارن میان سر وقتِ شما
‫باید فوراً اینجا رو ترک کنم
‫نمیشه. نابودت می‌کنن
‫توی سرزمین رؤیاها، ‫زور و زیان معنایی نداره
‫اما، سرورم، ‫شما توی سرزمین رؤیاها نیستید
‫نه
‫نیستم
‫تقدیر، آن‌گونه که باید، رقم می‌خورد
‫علت و معلول در هم می‌آمیزند
‫با وقوع این رویدادها، ‫سرنوشت‌های ضدونقیض...
‫ریشه‌کَن می‌گردند
‫سرنوشت‌ها ریشه‌کَن می‌گردند
‫ریشه‌کَن می‌گردند
‫بسیارخب
‫سرنوشت، آن‌گونه که باید، رقم می‌خورد
‫روز عالی متعالی
‫باغ جاودانه‌ی شادی ما رو منّور فرمودید...
لایتا هال، شمایید؟
‫شرمنده دیر به جا آوردم‌تون
‫منم، گیلبرت
‫دیگه لایتا هالی در کار نیست
‫ما رو می‌شناسی، باغ جاودانه‌ی شادی؟
‫می‌دونی چه کارهایی ازمون برمیاد؟
‫فکر می‌کنم بدونم کی هستید، بانوان مهربان
‫ضمن اینکه، شنیدم چه کارهایی ازتون برمیاد و
‫چه کارهایی که ازتون برنمیاد
‫ورود شما به این قلمرو، ‫به هنگام حضور اربابم، قدغنـه
‫توصیه می‌کنم اینجا رو ترک کنید و
‫لایتا هال رو به حال خودش رها کنید
‫همگی به خواستِ لایتا هال اومدیم اینجا
‫فقط داریم انجام‌وظیفه می‌کنیم
‫ارباب جنابعالی هم
‫اینجا حضور نداره
‫« ترجمه از سینا صداقت و نهـال » ‫.:: SinCities & iredprincess ::.
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]