« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
‫« سند من »
‫« قسمت بیست‌ویکم: روایتی از فرجام‌های نیکو »
‫نباید می‌ذاشتم بره
‫نباید به قلمروی پریان برمی‌گشتم
‫باید من هم باهاش می‌رفتم. ‫من نباید الان این‌جا باشم
‫متیو
‫چرا باید این‌جا باشم وقتی ‫ اون دیگه نیست؟
‫لوسین
‫- اربابمون منو فرستاد تا... ‫- اون اربابِ ما نیست
‫اون می‌خواد بدونه که مهمون‌هامون ‫ چه موقع می‌رسن
‫هر لحظه ممکنه بیان داخل
‫خوبـه، پس کسی ‫ متوجه نبودِ من نمیشه
‫توی خاکسپاری شرکت نمی‌کنی؟
‫باید باهاش خداحافظی کنی، متیو
‫خداحافظ
‫خودش برمی‌گرده
‫دنیل چطوره؟ یا...
‫باید دنیل صداش کنیم دیگه؟ ‫چی باید بهش بگیم؟
‫به نظرم « ارباب » یا ‫ « اعلیحضرت » خوب باشه
‫- حالش خوبـه؟ ‫- به نظر که خوب میاد
‫با توجه به این که تا دیروز یه بچه بود ‫و الان شده رؤیای خاندانِ جاودانه
‫اون اتاقمو بهم پس داد
‫جدی؟
‫من هم اتاقمو پس گرفتم، ‫دست‌نخورده بود، عین قبلش
‫چطور ممکنـه؟ اون که ‫ تازه باهاتون آشنا شده
‫فکر کنم یکم شبیه خودم باشه
‫چطور مگه؟
‫با توجه به چیزی که از زندگیِ ‫ کورینتیان اول یادمـه میگم
‫- کجاست؟ ‫- دنبال کی می‌گردی؟
‫شاهزاده کوچولوتون رو میگم. ‫کجاست؟
‫حتماً رو تختش لم داده و ‫هیچ‌کاری نمی‌کنه
‫قابیل، اون نمی‌خواد کسی ‫ مزاحمش بشه
‫حالا می‌بینیم
‫سرورم، من درخواست ملاقات دارم
‫تو... قابیل هستی
‫بله و این، قرارداد من با رؤیای قبلیـه
‫قابیل، قراردادت با منـه
‫من، رؤیا، از خاندان جاودان هستم
‫طرف قرارداد تو، منم
‫خیلی هم عالی
‫توی حکمِ من قید شده که ‫من بخشی از یک گروه دو نفره‌ام
‫هابیل و قابیل
‫راز‌ها و اسرار
‫من اصرار دارم... نه، من تقاضا می‌کنم ‫ که برادرم رو به زندگی برگردونید
‫وگرنه دست به یک اقدامِ ‫ فوری و قاطع می‌زنم
‫قابیل....
‫تهدید کردنِ من عاقبت خوبی نداره
‫چه استنباط شده باشه چه نباشه
‫با صمیمیت بیش از حد هم ‫ میونه‌ خوبی ندارم
‫معذرت می‌خوام، قربان
‫اما، لطفاً
‫برادرم
‫برام توصیفش کن
‫خب... اون به اندازه‌ی من جذاب نیست
‫راستش، یه احمق به تمام معناست و ‫فقط بلده گریه و زاری کنه
‫تیپش هم اصلاً خوب نیست
‫و همیشه... به طور عجیبی ‫ بوی آب کلم میده
‫متشکرم، قابیل
‫گلدی!
‫برادر! فکر می‌کردم کارم دیگه تمومـه
‫چرند نگو، لـرد مورفیوس تو رو ‫عین روز اولت برگردوند این‌جا
‫« لـرد مورفیوس »
‫من لیاقت اون اسم رو ندارم
‫من رؤیا هستم، از خاندان جاودان. ‫ همین کافیـه
‫هابیل؟
‫- تو برگشتی ‫- آره
‫به لطف ایشون
‫نمی‌خواد چاپلوسی کنی. ‫بیا، نباید واسه خاکسپاری دیر کنیم
‫خاکسپاری کیـه؟ نکنه واسه خودمـه؟
‫خاکسپاری مورفیوسـه
‫بیا
‫ممنونم
‫شما هابیل رو برگردوندید
‫آره
‫- کورینتیان گفت می‌خواستید منو ببینید ‫- درستـه
‫درمورد مهمون‌هامون،
‫چیزی نمونده تا برسن، من ‫ آماده‌ام ازشون استقبال کنم
‫من هم باید توی خاکسپاری شرکت کنم؟
‫طبق چیزی که توی کتاب اومده،
‫ممکنـه خانواده تا بعد از ‫خاکسپاری، از شما استقبال نکنن
‫فهمیدم
‫نگهبان‌ها توی جایگاه خودشون می‌مونن،
‫و بقیه میرن توی سالن اصلی
‫مگر این که شما چیزی ‫ لازم داشته باشید
‫این چیزها برای من خیلی عجیبـه، ‫اونقدر با این عالم آشنایی ندارم
‫امشب برای اولین بار، خواهر و برادرهام رو ‫ می‌بینم و واقعاً از این اتفاق می‌ترسم
‫امیدوارم بتونم امشب روی تو حساب کنم
‫من؟
‫مگه تو مشاور لـرد مورفیوس نبودی؟
‫آره، هروقت به من نیاز داشتن ‫ کنارشون بودم، اما...
‫اما من لـرد مورفیوس نیستم
‫فقط این که...
‫چون ایشون دلیلی بودن که من به ‫ این‌جا اومدم و همین‌جا هم موندم...
‫گفتم شاید بهتر باشه که ‫دیگه من هم از این‌جا برم
‫عجب
‫البته نه به این زودی‌ها، نه تا قبل از ‫ این‌که یه جایگزین مناسب پیدا بشه
‫ببخشید که وسط حرفتمون می‌پرم، قربان
‫مهمانانمون رسیدن
‫باید برم به استقبالشون
‫اگر شما کاری با من ندارید
‫نه، بعید می‌دونم در نبودت ‫ مشکلی پیش بیاد
‫برو به سلامت
‫سلام
‫- اومدم چون تو... ‫- خوشحالم که اومدی
‫ببخشید
‫اول تو بگو
‫این‌جا کجاست؟
‫این‌جا کاخـه
‫مراسم یادبودی طبقه‌ی بالاست
‫پس اون واقعاً مرده
‫آره
‫متأسفم
‫میشه بپرسم که...
‫کی مرده؟
‫لـرد مورفیوس. پادشاه رؤیا
‫نه
‫این یه رؤیاست دیگه، درستـه؟
‫این...
‫این یه کابوسـه
‫این واقعاً یه رؤیاست
‫خاکسپاری پادشاه رؤیاست دیگه، ‫مراسمش هم توی رؤیا برگزار میشه
‫این آدم‌ها چی؟
‫رؤیا پردازان و مهمانان
‫اهل شادی و سوگوار
‫نمیشه که مرده باشه... اون...
‫اون دوست منـه
‫تو هاب گدلینگی؟
‫تو لوسینی؟
تعریفتو شنیده بودم
‫من هم خیلی از تو شنیده بودم
‫واقعاً مرده؟
‫اگه اون مرده، پس اون یکی کیـه؟
‫اون رؤیا از خاندان جاودانـه
‫اما اون...
‫رؤیایی که من می‌شناختم نیست
‫نه
‫نیست
‫قایم شدی من نبینمت؟
‫من بخاطر تو نیومدم
‫می‌دونم
‫اما می‌دونستی که من این‌جام
‫یکی از دوستای من مرده
‫مگه اون دوست تو هم بود؟
‫فکر کنم ابراز علاقه به یه نفر، ‫بعد از مرگش راحت‌تر باشه
‫تو هم خیلی دوستش داشتی، نه؟
‫می‌دونی، این دفعه یه‌کم متفاوت بود
‫وقتی منو ساخت
‫پس من هم متفاوتم
‫اما الان که دیگه رفته
‫من تنها موندم
‫همه‌مون تنها موندیم
‫شاید حق با توئـه
‫اما وقتی اون این‌جا بود ‫ احساس تنهایی نمی‌کردم
‫مثل وقتی که با تو بودم
‫اینا همش احساساتـه
‫احساسات عوض میشن
‫« ترجمه از نـیـک و محیا مبین مقدم »
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
‫رز واکر
‫تورو یادمـه
‫وای یا خدا
‫مشکلی پیش اومده؟
‫چیزی نشده
‫اون کورینتیانی نیست که قبلاً دیدی
‫اون یه کورینتیان جدیده
‫خیلی هم خوش برخورده
‫بابت اتفاقی که افتاد متأسفم
‫الان خیلی حضور ذهن ندارم اما...
‫آخرین بار خیلی بهمون ‫ خوش گذشت، مگه نه؟
‫من می‌برمش توی سالن اصلی
‫دنبالم بیاید، مراسم به زودی شروع میشه
‫ممنونم
‫جوانا کنستانتین
‫سلام، هتی
‫حالت چطوره؟
‫خب راستشو بخوای،
‫نمی‌دونستم درستـه که ‫ بیام تو مراسم یا نه
‫چرا نیای؟
‫مورفیوس که خیلی دوستت داشت
‫همون‌قدر که بقیه رو دوست داشت
‫بعید می‌دونم این اواخر هم ‫ همین‌جوری بوده باشه
‫موجودِ بیچاره
‫تو تنها اومدی؟
‫آره
‫بیا بریم داخل بشینیم
‫تو دیگه کدوم خری هستی؟
‫من رؤیا از خاندان جاودانم
‫نه بابا
‫چجوری این‌جوری شد؟
‫خودم هم نمی‌دونم
‫امیدوار بودم تو بتونی بهم بگی
‫جهت اطلاعت میگم که
‫نمایندگان قلمروی پرویان رسیدن
‫ممکنه تیتانیا تورو برگردونه اون‌جا؟
‫شاید هم خودت بخاطر مرگِ ‫ لـرد مورفیوس می‌خوای برگردی
‫نه، چرا باید همچین کاری کنم؟
‫یعنی میگی اوضاع با حضورِ ‫ رؤیای جدید، تغییر می‌کنه؟
‫قطعاً همین‌طوره
‫ولی تو این‌جایی، پس خوبـه
‫خواهر
‫قیافه‌ات دقیقاً همون‌طوریـه که ‫ تصور می‌کردم
‫ولی خوشحالم که نمردی
‫سلام، لوسین. تسلیت میگم
‫متشکرم، لـرد کلوراکان
‫من تنهاتون می‌ذارم
‫- لوسین ‫- بذار بره، بگو ببینم
‫رؤیای جدید چطوره؟
‫خوشگلـه؟
‫اون یه بچه‌ست توی بدن یه بزرگسال
‫این حرف درمورد من هم صدق می‌کنه
‫کدومشونـه؟
‫تا بعد از مراسم حق نداره بیاد پیشمون
‫خوش به حالش والا، ‫مراسمای خاکسپاری خیلی دلگیرن
‫- شاید چون یه نفر مُرده؟ ‫- آره فکر کنم دلیلش همینـه
‫تیتانیا چیزی درمورد برگشتنِ ‫ من به قلمروی پریان نگفته؟
‫نه، هیچی نگفته
‫احتمالاً می‌دونه که اصلاً از ‫قلمروی پریان و خودش،
‫خوشت نمیاد
‫بهت تبریک میگم، خواهر. ‫تو به آرزوت رسیدی
‫الان دیگه قلمروی رؤیاها خونه‌ی توئـه
‫حتی الان که لـرد مورفیوس دیگه نیست
‫این‌جا شراب سرو نمی‌کنن؟
‫تارامیس کجاست؟
‫منو ببخشید، خانم
‫به چی زل زدید؟
‫به تو. فکر می‌کردیم تو مُردی
‫آره خب، اون زنده‌ام کرد
‫- کی؟ ‫- همین اعلیحضرت
‫منظورت دنیلـه؟
‫فکر نکنم دیگه اسمش دنیل باشه
‫داره همه رو زنده می‌کنه؟
‫باید بری از خودش بپرسی
‫میشه بگی داری چیکار می‌کنی؟
‫دارم خوبت می‌کنم. ‫تورو به زندگی برمی‌گردونم
‫چرا خب؟
‫می‌پرسی چرا؟
‫من مُردم
‫من تو شرایطی که برای خودم ‫ خیلی ناخوشایند بود، کشته شدم
‫من واقعاً مُردم
‫پس اگر دلیل خوبی برای ‫ برگردوندن من نداری...
‫تو باغ جاوادنه‌ی شادی هستی
‫همیشه بخش جدایی‌ناپذیری از ‫ قلمروی رؤیاها بودی
‫نه، این‌طور نیست
‫من اولش فقط یه ایده ‫ توی ذهنِ رؤیای قبلی بودم
‫به مرور زمان این فکر توی ‫ تخیل مردم ریشه کرد
‫هر فکری که شما دارید هم ‫ از این به بعد همین میشه
‫مشکل این‌جاست که
‫من هیچ فکری ندارم
‫اصلاً نمی‌دونم چطور سر از این‌جا در آوردم ‫ و حتی نمی‌دونم باید چیکار کنم
‫تنها چیزی که توی سرمـه ‫خاطراتِ رؤیای قبلیـه،
‫مثل این‌که تو خیلی بهش کمک می‌کردی
‫من همیشه خیلی رک حرفمو می‌زدم
‫فکر نکنم اونقدرا بهش کمک کرده باشم
‫میشه به من کمک کنی؟
‫من حتی دیگه به خودم هم ‫نمی‌تونم کمک کنم
‫من مُردم
‫درستـه
‫اما نیازه که زنده بشی
‫کاملاً می‌فهمم که چی بهم پیشنهاد می‌کنی
‫اما چرا اومدی سراغ من؟
‫چرا مورفیوسو زنده نمی‌کنی؟
‫به نظرت می‌تونم؟ ‫یعنی می‌تونم اونو هم زنده کنم؟
‫پسرم، مگه نمی‌بینی؟
‫اگر تونستی ما رو برگردونی
‫پس دیگه مرگ و زندگی‌ِ ما معنایی نداره
‫راستشو بخوای نمی‌فهمم چی میگی
‫لـرد مورفیوس بخاطر عشق جونشو ‫ از دست داد، بخاطر پسرش و قلمروش
‫تا تو بتونی رؤیایی باشی ‫ که خودش نتونست باشه
‫و اگه تو اونو برگردونی دیگه ‫فداکاریش و داستانش
‫برای همه بی‌ارزش میشه
‫درستـه، فهمیدم
‫فکر کنم که... فهمیدم
‫فهمیدنش زمان می‌بره
‫خیلی‌خب
‫ممنون، گیلبرت
‫معذرت می‌خوام که مزاحمت شدم
‫دیدی؟ لـرد مورفیوس هیچوقت ‫ حاضر نبود عذرخواهی کنه
‫تو خودت همین‌طوری یه رؤیای جدیدی
‫همین؟ فقط همینا بودن؟
‫- تقریباً ‫- دیگه کیا موندن که هنوز نیومدن؟
‫خانواده‌اش
‫سلام به همگی
‫من اومدم
‫خودم تنها
‫بدون هیچکس دیگه‌ای
‫من هم هستم
‫و بارناباس
‫سلام
‫فکر می‌کردم ویرانی هم این‌جا باشه
‫فکر می‌کردم اون هم میاد
‫مثل این‌که نمیاد
‫شاید یهویی اومد
‫من جای ویرانی بودم نمی‌اومدم
‫راستش یه‌کم غافلگیر ‫ شدم دیدم تو این‌جایی
‫چرا؟
‫یه بار قسم خوردی که رؤیا رو وادار می‌کنی ‫ تا به خونواده‌ آسیب بزنه، یادتـه؟
‫- یادمـه ‫- این تقصیر تو نبود
‫درستـه
‫اما چیزی بود که می‌خواستم
‫الان خوشحالی؟
‫فکر می‌کنی خوشحالم
‫اما...
‫نیستم
‫سلام، متیو
‫فکر می‌کردم عین رئیسا ‫ همیشه مشکی می‌پوشی
‫امروز نپوشیدم
‫قبلاً تو و جنون رو دیدم
‫و شما باید... بذار ببینم
‫سرنوشت، آرزو، یأس
‫و سگ؟
‫اسمم بارناباسـه
‫اون با منـه
‫یعنی... من با اونم
‫خداروشکر، همه‌تون اینجایید
‫راستش، نه هممون
‫نه. متأسفم. تسلیت میگم
‫لوسین، تو و برادرمون ‫خیلی صمیمی بودید
‫میشه توی مراسم یادبود سخنرانی کنی؟
‫باعث افتخارمـه، ممنون. حتماً
‫و تو، متیو. تو اون‌جا سخنرانی می‌کنی؟
‫من گفتنی‌ها رو گفتم
‫به خودش هم گفتم
‫این برای تو نیست متیو. ‫برای اون هم نیست
‫این برای مائـه
‫منظورت چیـه؟
‫اون برادرمون بود
‫اما... من اصلاً شناختی ازش نداشتم
‫دوست دارم از زبونِ کسایی ‫ که می‌شناختنش ازش بشنوم
‫و همچنین از زبون پرنده‌ها
‫حداقل میشه فقط توی مراسم باشی؟
‫میام، اما... تو باید به ‫جای جفتمون حرف بزنی
‫پارچه‌ی کفن رو آوردی؟
‫آره
‫ببر بندازش روی ‫ جایگاهی که مشخص کردن
‫بهتون کمک کنم جا ‫واسه‌ی نشستن پیدا کنید؟
‫اون با منـه، مشکلی نیست
‫دنیل اینجاست؟
‫اون توی مراسم نمیاد، ‫اما بله، توی کاخـه
‫از این طرف، عزیزم
‫من فرزند ارشدم
‫شروع صحبت با منـه
‫برادرم
‫وظایفش رو به بهترین نحو انجام داد
‫تا جایی که می‌تونست ‫به تعهداتش عمل کرد
‫الان دیگه بین ما نیست
‫ما این‌جا جمع شدیم تا
‫به یادش باشیم
‫بهش ادای احترام کنیم
‫و در نهایت...
‫این‌جاییم تا فراموشش کنیم
‫یک نفر به ملاقاتتون اومده، سرورم
‫متشکرم، وایورن
‫روز بخیر، جناب
‫فکر کنم مراسم شروع شده باشه
‫من واسه اون مراسم نیومدم، رفیق
‫فقط دارم از قلمروت ‫رد میشم تا به مقصدم برسم
‫اشکالی نداره تا بارون ‫ بند بیاد، این‌جا بمونم؟
‫نه، مشکلی نیست. بفرما تو
‫اما، قربان...
‫اون بی‌خطره، وایورن
‫می‌تونه بیاد داخل
‫- عجب جاییـه... ‫- آره، می‌دونم
‫تاحالا نیومده بودی؟
‫تاحالا کسی دعوتم نکرده که بیام
‫منو می‌شناسی؟
‫فکر کنم
‫تو برادر منی
‫یه جورایی
‫بیا
‫بیا بقیه‌اشو ببین
‫من و برادر مرحومم...
‫اگر نسبتی باهم نداشتیم...
‫هیچوقت همدیگه رو نمی‌شناختیم
‫و زندگی هر دوی ما ‫ خیلی بهتر می‌گذشت
‫اما...
‫ما خانواده بودیم
‫و... حداقل چیزی که می‌تونم بگم،
‫اینـه که از بدشانسیمون بود
‫برای رؤیا،
‫من همیشه اونی بودم که سعی می‌کرد ‫ توجه برادر بزرگترشو جلب کنه
‫و برای من،
‫اون مغرور و...
‫قضاوت‌گر و
‫بی‌احساس بود
‫اون همه‌ی این صفاتو داشت...
‫اما...
‫من هم همین‌طور بودم
‫همه‌ی شما همین‌طور بودید
‫اما الان ما این‌جاییم
‫و اون مُرده
‫اون هیچوقت یاد نگرفت چطوری ‫ درست از خودش محافظت کنه
‫و من...
‫من دلم برای عصبانی کردنش
‫خیلی تنگ میشه
‫همین
‫قرار نبود بیام این‌جا
‫اما با خودم گفتم مگه چی میشه
‫سر راه این‌جا وایمیسم و ‫ یه‌کم نصیحتت می‌کنم
‫تو که قبلاً به نصیحتام گوش نمی‌دادی
‫اما گفتم شاید یه‌کم عوض شده باشی
‫من که خیلی عوض شدم
‫خیلی یهویی عوض ‌شدم
‫تاحالا کسی بهت گفته که...
‫برای چی این‌جایی؟
‫من یه ملاقات کوتاه با ‫لـرد مورفیوس داشتم
...درست قبل از اینکه
ما رو ترک کنه
بهت چی گفت؟
گفت من تنها کودک انسانی هستم که در سرزمین رویا، به وجود اومده
،گفت روزی می‌رسه که این سرزمین مال من میشه
ولی اون روز خیلی زود از راه رسید
برای هردونفرمون خیلی زود بود
من هیچوقت نخواستم این اتفاقات بیفته
نه
ولی هیچکدوممون نمی‌خوایم، مگه نه؟
وقتی متولد میشیم
،باید همینطور که پیش میریم مسیر زندگی رو پیدا کنیم
ولی اینو بهم داد
قدرتش
خاطراتش
...نه، اون
اون فقط یک ابزاره
برای اینکه کمکت کنه تمرکز کنی
هرچیزی که ممکنه بهش ...نیاز پیدا کنی
اینجا داری
خودم که همچین حسی ندارم
احساست رو درک می‌کنم
مدت‌ها قبل، من و خواهر بزرگتر به ستاره‌ها نگاه می‌کردیم
بهش گفتم حس می‌کنم چقدر کوچک و بی‌اهمیتم
گفتم کاش دانسته‌های بیشتری داشتم
:اونم گفت
،هرچیزی که سرنوشت می‌دونه و حتی بیشتر» «همه می‌تونن بدونن
گفت:«ما نه تنها می‌تونیم ،همه‌چیر رو بدونیم
«بلکه همه‌چیز رو می‌دونیم
...فقط به خودمون میگیم نمی‌دونیم تا»
«بتونم تحمل کنیم
این داستان رو برای لرد مورفیوس تعریف کردی؟
،از وقتی من رفتم دیگه باهم حرف نزدیم
پس دلت براش تنگ میشه؟
تنگ شده
قرن‌هاست که دلتنگم
رویا، دومین برادریه که از دست دادم
و واقعاً درد داره
او زاده امید بود
چرا که رویا، همون امیده
و انعکاسی از امید
و من زاده یأس هستم
گاهی اوقات به اولین یأس فکر می‌کنم
همونی که قبل از من بود
،احتمالاً صدهزار ساله کسی جز من بهش فکر نکرده
...به یک چشم بهم زدن
فراموش شد
شما هم فراموش خواهید کرد
،مرگ
،یا زندگی
اون رو از ذهن شما پاک خواهد کرد
می‌دونم
،ولی من اونو به خاطر خواهم داشت
« کاری از دیـــجـــی مــــوویــــز »
قشنگ بود
حالا نوبت توئه
من راحتم
،خواهرم، به اینجای مراسم که می‌رسیم باید حرف بزنی
اوه. چی بگم؟
میشه منم ببینم؟
ولی من حرفی ندارم
از کی تاحالا حرفات تموم شده؟
برو دیگه
لازم نیست زیاد طولانی باشه
من همین‌جا هستم
باشه
اون داداش بزرگه‌ من بود
واقعاً بود
همیشه یه‌ذره ازش می‌ترسیدم
هرچند درنهایت، فکر کنم ترسناک نبود
البته شایدم بود
ولی فکر کنم خوشش میومد مردم «فکر کنن» ترسناکه
چون اینطوری زیاد حرف نمی‌زدن و زیاد سوال نمی‌پرسیدن
قبلاً فکر می‌کردم علتش اینه که همه ما رو احمق فرض می‌کرد
الان فکر کنم خوشش نمیومد ...سوال‌ پیچ بشه چون
چون جواب سوالاتشون رو نمی‌دونست
خب، می‌دونست
ولی دوست نداشت بدونه
...فکر کنم
اون همیشه ترسیده بود
...منم
انقدر ازش می‌ترسیدم که نفهمیدم اونم ترسیده
...و اگه می‌دونستم هردومون ترسیدیم
حرفای زیادی برای گفتن داشتیم
که البته اونم اصلاً خوشش نمیومد
ولی دیگه ازش نمی‌ترسم
درعوض، یکم واسش ناراحتم
خب، همین بود
نمی‌خوام فراموشش کنم
می‌دونم باید این کار رو بکنیم
،می‌دونم به جز چند نفر ...بقیه ما فراموشش خواهیم کرد. ولی
من فراموش نمی‌کنم
نمی‌تونم
اون بخشی از وجود من بود
عذر می‌خوام
اون بخشی از وجود همه ما بود
،گاهی اوقات بهترین بخشِ وجودمون
گاهی وقتا هم بخش کابوس‌وارش
،وقتی که ما بیشتر ار هر زمانی بیشترینِ خودمون هستیم
در خواب و درحال رویا دیدن
...شنیدم میگن
انسان باید تغییر کنه یا بمیره
ولی اون تغییر کرد
من دیدم که تغییر کرد
همتون دیدید
،ولی درنهایت ...شاید در مقداری که
،می‌تونست به خودش اجازه تغییر بده محدودیت داشت
،حالا مرگش همه ما رو تغییر میده
برادر
بهم نگفتی چی در انتظارمه
چیزهای زیادی
ولی به نظرم کمک‌کننده‌ست یادت بمونه که سکه یک‌رو وجود نداره
خواهر ما، به زندگی معنا میده
.یأس، به امید معنا میده آرزو، به نفرت معنا میده
سرنوشت، به آزادی معنا میده
من به چه چیزی معنا میدم؟
شاید به واقعیت
،اگه روزی خیلی بهت فشار اومد می‌تونی همه اینا رو ول کنی بری
،حتی بدون تو همه‌چی ادامه پیدا می‌کنه
برم کجا؟
بیا بیرون و با من روی ستاره‌ها قدم بردار
،واقعاً حیرت انگیزه که اگه تلاشتو بکنی چه دردسرهایی می‌تونی واسه خودت درست کنی
و اینم حیرت‌انگیزه که ...فقط کافیه فرض کنی
که در نهایت همه‌چیز به نحوی ...ختم به خیر میشه
تا از دردسر نجات پیدا کنی
،اگه این حقیقت داره
پس تمایلی ندارم الان از اینجا برم
ممنونم که بهم مشورت دادی، برادر
به زودی بقیه رو می‌بینی
اونقدری که می‌ترسی، سخت نیست
بهشون بگم تو رو دیدم؟
.بهتره نگی ناسلامتی من لکه ننگ خانواده‌ام
بسیارخب
یه روزی مایه افتخار من خواهی شد
بازم می‌بینمت؟
من که بعید نمی‌دونم
برادرم خودش رو وقفِ وظایفش کرده بود
حتی شاید بعضی‌ها بگن کل فکر و ذکرش همین بود
،ولی در خلوت
،وقتی من و اون تنها بودیم
...اعتراف کرد در آرزوی هدفیه
فراتر از وظایف عملکردیش
می‌گفت هرچند که اون ،شاهزاده قصه‌هاست
خودش هیچ داستانی نداره
که البته مزخرف گفته
داستان اون دیگه تموم شده
ولی هر داستانی روزی به پایان می‌رسه
تا داستان جدیدی بتونه آغاز بشه
...پس اگه دلتنگ برادرم شدید
...اگه نمی‌‌خواید فراموشش کنید
داستانش رو تعریف کنید
،بگذارید داستان اون الهام بخشِ داستان شما باشه
همه دوست دارن داستان‌های خوب بشنون
می‌دونم برادرم که دوست داشت
عیبی نداره بیام پیشت؟
سلام، هاب
اومدم باهات حرف بزنم
فکر کردم اینو به تو بدهکارم
یا شاید به اون
می‌خوای بفهمی همه‌چی تموم شده یا نه؟
می‌خوای بدونی آماده‌ام دست از کار بکشم؟
تصمیمش با خودته
فرض کن همه‌چی رو بذارم کنار
اونوقت چی میشه؟
خودت می‌فهمی
اگه آماده باشی
ششصدو پنجاه سال گذشته
چیزی نیست که ندیده باشم
همه کار کردم
همه‌چی شنیدم
همه احساسات رو تجربه کردم
،یه دفعه می‌بینم در مراسم ترحیمِ شاه رویا دارم با مرگ گپ می‌زنم
آدم هیچوقت نمی‌دونه چی پیش میاد
پس، نه
...از پیشنهادت ممنونم، ولی
من آماده نیستم بمیرم
امروز نه
.شایدم هیچوقت آماده نباشم ایرادی نداره؟
این قراریه که با برادرم گذاشتی
آره، تو هم سر همین باهاش شرط بستی
،آخرین باری که دیدمش اینو بهم گفت
چه حیف اینجا نیست که ببینه برنده شدم
چرا هنوز اینجایی؟
دنبال تو می‌گردم
خوشم نمیاد تصور کنم اینجا تنهایی
بدون مورفیوس
نباید بذاریم تو هم به راه اولین کورینتیان کشیده بشی، نه؟
خب چطوری میشه؟
فقط توی رویا همدیگه رو می‌بینیم؟
چطور مگه؟ وقتی بیداری یکی دیگه رو می‌بینی؟
.نمی‌دونم شاید
،تو از اینکه من کابوسم ناراحت نیستی؟
،با هر مردی قرار گذاشتم کابوس بود
بیشتر زن‌ها هم همینطور
خب الان چی میشه؟
بعضی‌هامون خودمون رو به رویا از خاندان جاودان، معرفی می‌کنیم
بقیه هم به جهان بیداری برمی‌گردن
اون بچه، رویا از خاندان جاودان نیست
ولی هست، متیو
من که مشکلی باهاش ندارم
.منم دشمنی باهاش ندارم فقط میگم اون رئیس نیست
نه
خب تو می‌مونی یا میری؟
واقعاً می‌خوای از اینجا بری؟
جای من کنار اون بود
...می‌دونم، ولی
...ولی اگه بری
میشه منم باهات بیام؟
البته - من چی؟ -
حتماً
.بیاید همه پیش هم بمونیم درسته، مروین؟
من یه‌جورایی از این پسره خوشم میاد
رز؟
همه‌چی مرتبه؟
لیتا رو پیدا نمی‌کنم
تو ندیدیش؟
عصر به خیر، هیپولیتا هال
دنیل؟
نه
...بدن فانی دنیل
سوزانده شد
،قسمتی که فانی نبود تغییرشکل پیدا کرد
،همون وقتی که تو شاه رویا رو به کام مرگ فرستادی
فکر می‌کردم تو رو کشته
برای همین خواستی انتقام بگیری
الان می‌خوای منو بکشی؟
من فقط برای محافظت از سرزمین رویا اجازه دارم جون کسی رو بگیرم
،ولی می‌تونم هر مجازاتی دوست دارم تعیین کنم
به خاطر خودت این کار رو کردم
و تاابد پسرت رو از دست دادی
من پسرم رو از دست ندادم
اونو ازم گرفتن
شوهرم رو ازم گرفتن
زندگیم رو ازم گرفتن
چرا؟
مگه من چی کار کردم؟
هیچی
تو کاری نکرده بودی
همونطور که منم کاری نکرده بودم
...ولی گاهی اوقات، زندگی
،و مرگ ...تاثیری روی ما می‌ذارن که
هیچ ربطی به انتخاب‌های گذشته‌مون نداره
اینطوریه که داستان‌ها متولد میشن
تا چیزهایی رو توجیه کنن که قابل توجیه نیست
،توی این داستان‌ها خودمون رو سرزنش می‌کنیم
،یا بیشتر از اون دیگران را سرزنش می‌کنیم
به دنبال انتقام هستیم
ولی انتقام، یک جاده بی‌انتهاست
دلیلی نداره بترسی
به اندازه کافی رنج کشیدی
اونم بدون هیچ دلیلی
،به این خاطر ازت تقاضای بخشش می‌کنم
من فقط می‌خوام پسرم برگرده
تو پسرت رو داری
،هروقت بهم نیاز داشتی من درکنارت هستم
منم بهت نیاز پیدا می‌کنم
،از این به بعد هیچکس بهت آسیب نخواهد زد
در آرامش برو
زندگیت رو بکن
منو در رویاهات خواهی دید
کار خوبی کردی
مراسم چطور بود؟
کاش خودت اونجا بودی
همون بهتر که نبودم
دلیلی نمی‌بینم به خودم یادآوری کنم
،هرچی نباشه من من هستم
می‌دونم خودت هستی
ولی آیا اون هم هستی؟
،من از آغاز زمان وجود داشتم
و من تازه متولد شدم
،تمام ضمیر ناخودآگاه جمعی در من وجود داره
و اصلاً نمی‌دونم دارم چی کار می‌کنم
تو اولین عضو خاندان جاودان هستی که انسان هم هست
،و همون قسمت ...همون قسمت دنیل وجودت
همونه که تفاوت زیادی ایجاد می‌کنه
،و قرار هم نیست تنهایی کار کنی
اگه هنوزم کتابدار لازم داری
من نخست‌وزیر می‌خوام
ممنون
،وقتی خانواده آماده باشن ببیننت بهت اطلاع میدم
...قبل از اینکه برم، میشه معرفی کنم
سلام، هاب گدلینگ
منو می‌شناسی؟
...تاحالا همدیگه رو ندیدیم، ولی
بله
می‌شناسمت
تو شخص پیشین من رو به ویلیام شکسپیر معرفی کردی
نه، نه. با یه بازیگر بنجل به اسم ویل شکسبرد آشناش کردم
رویا بود که اونو به شکسپیر تبدیل کرد
ولی هیچوقت دلیلش رو بهم نگفت
چه دلیلی داره که شاه رویا، دو نمایشنامه به یک انسان فانی سفارش بده؟
شکسپیر هم همین سوال رو ازش پرسید
...حالا می‌خواهم»
ارواح را به فرمان درآورم
هنر را به افسونگری وادارم
و پایان من، نومیدی است
مگر اینکه با دعایی ...خلاصی یابم
چنان نافذ که رحمت ایزدی را «در خود بشکند
تموم شد؟
بله
پس دیگه بی‌حساب شدیم، ویل شکسپیر
حالا فقط مونده ازت تشکر کنم
،و برای زندگی پیش‌روت برات آرزوی موفقیت کنم
قربان
فکر می‌کنم لیاقتم بیشتر از این باشه
،مدت زیادی از عمرم در خدمت شما بودم
هیچ استادی بدون صرف حداقل ...یک جام شراب در عمارت اربابی خود
شاگردش رو آزاد نمی‌کنه
قربان، این خواست شماست؟
بله قربان
که اینطور
...پس در منزل من
شرابی خواهیم نوشید
قربان
دارم خواب می‌بینم؟
بدون شک
ازتون تشکر می‌کنم که ...این کار رو کردید، ولی
چرا این نمایشنامه؟
...چرا یک تراژدی نخواستید
داستان قهرمانی نجیب با نقصی مصیبت‌بار؟
داستانی با پایانی باوقار می‌خواستم
نمایشی درمورد دوکی که ...کتاب‌هاش رو غرق می‌کنه
عصاش رو می‌شکنه
و خونه‌ش رو ترک می‌کنه
داستان شعبده‌بازی که مرد میشه
،داستان مردی که به جادو و شعبده پشت می‌کنه
ولی چرا؟
...چون برخلافِ پروسپروی تو (شخصیت‌ نمایشنامه)
من هرگز جزیره خودم رو ترک نخواهم کرد
توی جزیره زندگی می‌کنید؟
خودم یک جزیره هستم
خب، این می‌تونه تغییر کنه
همه انسان‌ها می‌تونن تغییر کنن
من انسان نیستم
و من تغییر نمی‌کنم
نشون میده هنوز خیلی چیزها رو نمی‌دونسته
اون تغییر کرد
فقط کافی بود جزیره‌ش رو ترک کنه
سرورم
وقت دیدار با خانواده‌ست
.نگران نباش هیچی نمیشه
خودت اونا رو دیدی؟
خب، خواهر بزرگترت که باهام خوب رفتار می‌کرد
عاشقت میشه
بهت میگم چی کار کنیم
صد سال دیگه، اگه حوصله داشتی ،مشروب بخوریم و قضیه رو تعریف کنی
یه حسی بهم میگه من هنوز هستم
،توی اتاق غذاخوری خصوصی شما منتظرتون هستن
با تارامیس درمورد غذا صحبت کردم
...هرچند انتظار ندارم کسی چیزی بخوره
،ولی اگه توی صحبت ...مکث‌های معذب‌کننده‌ای پیش اومد
حداقل اینطوری بهانه دارید با دست‌هاتون بازی کنید
...و با شناختی که از خانوادتون دارم
،مکث‌های معذب‌کننده تازه قسمت‌های خوب مکالمه‌ست
...یا
شاید این دفعه واقعاً خوشتون بیاد
!اومدش
چقدر دوست‌داشتنی هستی - به خانواده خوش اومدی، برادر -
خیلی زیادیم، نه؟ - خوشحالم بالاخره می‌بینمت -
سگ دوست داری؟ - باهمدیگه کلی تفریح می‌کنیم -
نگاهش کن، یأس
بهش نخند، آرزو - همه‌چی درست میشه -
.لطفاً بشین روی صندلی بیا توی جمع
بیا، بشین کنار من
« این قسمت پس از تیتراژ ادامه دارد »
هزاران خیال
و ملاحظه
برای تو
عزیزم
هرچند می‌دونم نمی‌تونیم بهم نزدیک باشیم
،بیشتر از همه به تو فکر می‌کنم
از ابدیت می‌گذرم
تا «تو اونجایی»رو تبدیل کنم به «اینجا کنار منی»
هر طوفانی، بارانش تموم میشه
،می‌دونم به وقتش ...روزی می‌رسه که
کنار همدیگه خواهیم بود
دنیا دوباره کامل میشه
اوه
...پس چطور می‌تونم نشونت بدم
منظورت چیه؟
در این لحظه
...ما چیزی نداریم
به جز خاطرات
...فقط باعث شده عشق
برام شفاف‌تر بشه
پس تموم شد؟
بله
چی درست کردیم؟
آخرش چی شد؟
مثل همیشه شد
،یه مشت نخ یکم بافتتنی و دوخت و دوز
،هنوز یه چیزهایی ناتموم مونده ولی طبیعیه
همیشه همین داستانه
...هر چیزی که اول تصمیم بگیری
،ببافی یا بدوزی یا بریسی
،اگه به اندازه کافی طولش بدی
همیشه تهش می‌رسی به کفن
همونطور که به اون زن جوان گفتم
هیپولیتا هال؟
،بهش گفتم :گفتم
،کار خودت رو کردی» «الانم پاش وایستا
،الانم بیسکوییت فلورنتین دارم
،کلوچه طالع‌بینی و بیسکوییت دریایی
هرکس چی می‌خواد؟ - من کلوچه طالع‌بینی برمی‌دارم -
فلورنتین رو بده من
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
خب، چی نوشته؟
خب، من که به این نمیگم پیشگوییِ درست‌حسابی
شاید تو بتونی ازش سر دربیاری
،گل‌هایی که صبح چیده می‌شوند
عصرها شکوفه می‌کنند
،و باز هم شبانه پژمرده می‌شوند
،وقتی دیگه نباشم تو می‌تونی جای من باشی
شعرش وزن و قافیه هم نداره
بیشتر شبیه شعاره تا پیشگویی
خب حداقل پند اخلاقی نبود
پند اخلاقی از شروع داستان هم بدتره
من واسه این چیزها وقت ندارم
اصلاً وقت ندارم
اینم از این
،خوب یا بد
دیگه تموم شد
‫« ترجمه از نــیــک و محیا مبین مقدم »
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]