‫آنچه در "راه بازگشت به خانه" گذشت...
‫- مامان؟ ‫- جیکوب، کجا بودی؟
‫دریاچه یه دریاچه‌ی معمولی نیست.
‫اولین گودوین قدیمی‌ترین عضو
‫معتبرترین خانواده‌ی این شهر بود.
‫هر چقدر زمان بیشتری میگذره
‫احساس امنیت بیشتری میکنم ‫که فقط خونه بمونم و با خاطرات سر کنم.
‫تو هیچ وقت از اینجا فرار نمیکنی.
‫خواهی دید.
‫امیدوارم بهت خوش بگذره
‫چون به من داره خوش میگذره.
‫میخوام از کت بخوام که بیاد با من زندگی کنه.
‫به جادو باور داشته باش، ‫ به دریاچه بیا.
‫فکر کنم بابا یه چیزی ‫راجع به دریاچه میدونست.
‫اون آلیسه.
‫داره با بابات آهنگی که اون
‫سال ۱۹۷۰ ضبط کرده رو میخونه
‫یکی دیگه داره به زمان سفر میکنه.
‫آب، جوش شیرین و آب لیمو به مقدار مساوی.
‫یه جاسوس به همین چیزها نیاز داره
‫تماشا کن.
‫وقتی هم سن تو بودم
‫با دوست‌هام این کار رو انجام میدادم.
‫ولی چطوری بخونیمش؟
‫با آتیش، ‫که البته قرار نیست انجامش بدیم
‫پس زیاد ذوق نکن. ‫یا اسید.
‫هی!
‫بعد... بیا اینجا
‫رفیق، نکته‌اش اینه که ‫هیچ وقت فراموش نکن
‫پیغام میتونه هرجایی باشه
‫فقط باید خوب دنبالش بگردی
‫- نظرت چیه؟ ‫- این جوهر
‫یادمه اینو بابا بهم یاد داده بود.
‫اینو مطمئناً بابا نوشته.
‫باید آلیس رو پیدا کنم
‫و بعد همه با هم ‫در این مورد حرف میزنیم.
‫به نظرت اون باهاش خونده؟
‫باید خودش باشه.
‫باید بهش بگم.
‫گوشیم دستم نیست.
‫خیلی‌خب، میرم گوشیم رو پیدا کنم.
‫و بعد یه کاریش میکنیم
‫قول میدم
‫ال اینجایی؟
‫اوه، ایناهاش.
‫- هي؟ ‫- سلام.
‫آلیس خونه نیست. ‫قبل اینکه بره چیزی نگفت؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- پیغام گذاشته.
‫صدای زنگ گوشیم رو نشنیدی؟ کجا بودی؟
‫- همین جا بودم. ‫- صبر کن.
‫یه چیزی فهمیدم
‫غیر از ما یکی دیگه هست ‫که داره از دریاچه استفاده میکنه.
‫یکی دیگه داره ‫به زمان سفر میکنه
‫و من توی زمین دیدمش .....
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫صبر کن!
‫کی هستی؟ ‫تو هُلم دادی
‫کت، صبر کن ‫بیا در موردش حرف بزنیم!
‫آلیس به یه دورانی ‫از زمان برده شده، الیوت
‫- و من باید پیداش کنم. ‫- تو حتی نمیدونی
‫قراره سر از کجا دربیاری. ‫ببین، بذار من باهات بیام.
‫- با همدیگه انجامش میدیم. ‫- نه.
‫- بمون. ‫- چرا؟
‫چون نمیخوام با همه‌ی این داستان‌ها
‫از تو هم مراقبت کنم.
‫[ویک آگوستین]
‫ویک آگوستین، بهت که گفتم
‫اون گیتار واسه کولتونه، ‫بده من ببینم....
‫بیخیال، ویک ‫یالا، پسر.
‫بجنب. بده من. ‫واسه كولتونه.
‫یه چیزی هست باید بهت بگم.
‫- ای وای ‫- نه، چیز خوبیه
‫امشب به جیکوب قول دادم
‫که دیگه مثل یه فرد بالغ باهاش رفتار کنم
‫و سعی کنم آزادی بیشتری بهش بدم
‫این قدم اول مهمیه
‫و شاید قدم دوم خوب این باشه که
‫این به ما آزادی بیشتری میده.
‫این شش ماه اخیر
‫واقعاً برام فوق العاده بوده دل، ‫جدی میگم.
‫از این همه قایم باشک بازی‌ها
‫و دروغ گفتن‌ها خسته نشدی؟
‫- از دروغ گفتن خسته شدم ‫- آره.
‫جشن انتشار کتاب کت فرداست
‫قضیه اینه، دل.
‫میخوام برای حمایت ازش ‫توی جشن حضور داشته باشم.
‫نه فقط به عنوان وکیلش، ‫بلکه به عنوان دوستش.
‫و میخوام بتونم ‫برای تو هم همین کار رو کنم
‫ازت حمایت کنم، ‫کنارت بایستم.
‫جلوی همه.
‫چون دوستت دارم.
‫اوه، سم...
‫این خیلی... خوبه
‫- نه، متأسفم، آخه... ‫- نه، اشکال نداره
‫میشه آروم پیش بریم
‫- و به نوبت کارها رو حل کنیم؟ ‫- البته.
‫البته.
‫دیگه حتی کوک هم نیست.
‫فقط داشتم نگاهش میکنم ‫قسم میخورم
‫- خب... ‫- هی!
‫هی، میبینم داری ‫جاسوسی ما رو میکنی!
‫شرمنده، جاسوسی نمیکنم، فقط...
‫مطمئناً داری بی‌اجازه وارد میشی
‫- میدونی اینجا زمین لندری‌ـــه؟ ‫- آره میدونم.
‫- تو ویک آگوستینی؟ ‫- به تو چه؟
‫خیلی خب... بازجویی کافیه و یک
‫خیلی خب... بازجویی کافیه، ویک
‫فکر نکنم اومدن یه دختر خوشگل ‫به حیاطمون...
‫چیز ناراحت‌کننده‌ای باشه. ‫شرمنده، ریک آگوستینم.
‫من برادر بزرگتر و مهربون‌تر...
‫- این نیم‌وجبی بدجنسم ‫- آلیس هستم، سلام.
‫گفتی این هدیه واسه کسیه؟
‫پس داشتی جاسوسی میکردی؟
‫آره، واسه بهترین رفیقم کول لندری‌ـــه
‫توی شهر واسه تابستون ‫یه کار خوانندگی پیدا کرده،
‫واسه همین من و رفیقم شریکی پول گذاشتیم ‫و اینو براش خریدیم.
‫- آره، تو که حتماً پول میدی. ‫- واسه تابستون اومدی اینجا؟
‫آره، آره، چون الان اینجا تابستونه.
‫تابستون سال ۷۴، آره ‫قراره خفن باشه.
‫ولی قراره این کادوی کوک نشده رو ‫به کول بدم و دیرم شده.
‫اگه بخوای، من میتونم بیام
‫میتونم کوکش کنم ‫این نوع گیتار رو میشناسم.
‫ایول. آره، قبوله.
‫- صبر کن، منم میخوام بیام ریک ‫- شرمنده رفیق،
‫فقط واسه دو نفر جا هست ‫وسایلم عقبه.
‫درضمن، کمربند ایمنی نداریم.
‫از کی تا حالا ‫کمربند ایمنی برات مهم شده؟
‫چی گفتی؟ ‫نمیشنوم چی میگی. میبینمت، رفیق
‫تو داداش من نیستی
‫آلیس ‫تو داداش من نیستی
‫آلیس
‫- شنیدی، ریک آگوستین؟ ‫- صبر کن!
‫- تو یه احمقی! ‫- یه لحظه صبر کن.
‫گفتی: «داداش»؟
‫تو ویکتور آگوستینی؟
‫چرا همه امروز ‫اینو ازم میپرسن؟
‫داداشت، اون با یه دختری رفت.
‫- آره دختره واسه تابستون اومده. ‫- کجا بردش؟
‫- شهر. ‫- باشه.
‫بچه جون، به دوچرخه‌ات نیاز دارم ‫- شهر. ‫- باشه.
‫بچه جون، به دوچرخه‌ات نیاز دارم
‫فکرشم نکن، خانم اون واسه منه
‫پا که داری. اگه میخوای بری شهر، ‫ازشون استفاده کن!
‫ویکتور آگوستین.
‫آره، مشخصه.
‫پس چی؟ فقط قراره صبر کنیم؟
‫فکر کردن به اینکه اونا الان اونجا ‫یه جایی در زمانن.
‫اليوت، تموم اون سال‌ها چطور از پسش براومدی؟
‫گمونم آدم میفهمه ‫وقتی اونا توی دریاچه‌ان،
‫کار زیادی ازت برنمیاد
‫[ویک آگوستین]
‫بهتره همگی سعی کنیم بخوابیم.
‫تشریف آورد.
‫سورپرایز، پسرم.
‫امیدوارم کول هنوز نرسیده باشه.
‫اوی
‫اوه
‫گرفتیش
‫قشنگه، ریک.
‫اوه.
‫اونم با گیتار بود؟
‫نه، راستش سر زمین پیداش کردم.
‫آلیس، معرفی میکنم
‫موی دماغ دوستی ما، اولین گودوین
‫اولين، سلام. ‫از دیدنت خوشحالم.
‫اون به تاروت علاقه داره! ‫کارت ملکه!
‫اون احساساتش رو توی جام
‫و قلبش رو توی آستینش حمل میکنه
‫ولی وقتی ملکه برعکس بشه
‫جامش سرازیر میشه.
‫تو رو در عطش عشق و توجهش ‫غرق میکنه.
‫بالاخره یکی توی این شهره که
‫علایقش با من یکیه
‫آره، همین رو کم داشتیم.
‫من یه چیزهایی میدونم ‫میتونم نشونه‌ها رو ببینم، آلیس
‫و این یکی برام مثل روز روشنه
‫ما قراره با هم دوست بشیم
‫هی، میخوای سوار شی؟
‫نه، ممنون. ‫به راهت ادامه بده.
‫- مطمئنی؟ ‫- مگه نشنیدی که
‫نباید غریبه‌ها رو سوار کنی؟
‫این اطراف مسافر سرراهی زیاده
‫وگرنه بدون ماشین ‫چطوری میخوای بری شهر؟
‫ببين رفيق، من...
‫كويل.
‫اینجا بازه؟ الان؟
‫- در موردش شنیدی؟ ‫- بشناسمش؟ مال خودمه
‫جسپر هستم.
‫فکر کنم پیشنهادت رو قبول کنم، جسپر.
‫ایول، بپر بالا.
‫واسه تابستون اومدی؟
‫آرد، راستش با دخترم اومدم
‫- میخوام تعقیبش کنم. ‫- اوه. چند سالشه؟
‫- ۱۷. خودش فکر میکنه سنش بیشتره. ‫- نوجوون داری؟
‫به احتمال زیاد کویل باشه
‫- بپر بالا. ‫- باشه.
‫دوربین‌ها فیلمش رو گرفتن که داشته ‫با «ارتش آزادی‌بخش همزیست» دزدی میکرده
‫مگه میشه؟
‫مشخصه که پتی هرست ‫شست وشوی مغزی شده.
‫آخه خیلی بعیده!
‫كولتون
‫خب، خب، خب
‫سر لنسلات تشریف‌فرما می‌شوند.
‫همین‌جا صبر کن.
‫سورپرایزه، یادته که؟
‫آره... سورپرایزه.
‫ولی هنوزم خودتی
‫وای، اینجا رو باش
‫چرا در موردش بهم نگفتی؟
‫- نمیدونم، من... ‫- آروم باش.
‫از کارت خوشم اومده.
‫- چرا اومدی اینجا، بابا؟ ‫- واسه جشن کتاب
‫رفيقم من رو در جریان گذاشت
‫و گفت که ما آگوستین‌ها ‫قراره دوباره در مرکز توجه قرار بگیریم
‫منم خواستم از موقعیت استفاده کنم.
‫و با خودت گفتی ‫هیچ اشکالی نداره بدون هیچ اطلاعی
‫این همه راه رو از مکزیک بیای؟
‫من که زنگ زدم، نزدم؟
‫خیلی خسته‌ام،
‫پس بیا صبح صحبت کنیم.
‫و طبل بزنید لطفاً!
‫- سورپرایز! ‫- جدی؟
‫من و ریک با خودمون فکر کردیم که ‫خواننده‌ی خفن کویل
‫- لیاقت اینو داره که عالی به نظر برسه. ‫- چی؟! نه!
‫بی‌خیال. تو لیاقتش رو داری ‫کارت حرف نداره.
‫خارق‌العاده‌ست.
‫ممنونم بچه‌ها. ‫خیلی لطف کردین.
‫نه رفیق. تو لیاقتش رو داری.
‫ببینش، جی. ‫معرکه‌ست، مگه نه؟
‫آره، فقط یه چیزش کمه.
‫یه ستاره متولد شده، میتونم حسش کنم.
‫راستش همین که ‫واسه خوندن بهم پول میدن راضی‌ام.
‫گوش کنید، حتی قشنگ کوکه! چی؟!
‫به خاطرش از آلیس تشکر کن.
‫وسط راه توی ماشینم، ‫با اون همه چاله‌چوله کوکش کرد.
‫وای. استعداد داری، آلیس
‫سلام. آره، ممنون.
‫واسه تابستون اومدی شهر؟
‫به مهمونی‌مون توی خلیج بیا.
‫- جشن شروع تابستونه. ‫- این کارم میکنی؟
‫منظورم جشنه.
‫میدونم شهرمون کوچیکه ‫ولی آره تفننی از این کارها هم میکنیم
‫- خب؟ میای؟ ‫- آره.
‫- من همراهیش میکنم. ‫- امشب میبینمت.
‫پس...
‫چشمت کدوم رو گرفته؟
‫چی؟ ‫مطمئناً کولتون نه.
‫اوه. پس ریک؟
‫- اوه، نه. مگه تو ازش خوشت نمیاد؟ ‫- دقیقاً برعکس!
‫نه، اون بیشتر برام مثل برادر میمونه ‫ولی بهتره سریع دست به کار بشی.
‫واسه تابستون اینجا نیست. ‫میره هاکی جوانان بازی کنه
‫چیز مهمیه
‫در ضمن، منم دارم میرم
‫دوست‌های مدرسه‌ی شبانه‌روزی سابقم
‫دارن توی جادویی‌ترین جای دنیا ‫ویلا اجاره میکنن، مراکش
‫صبر کن ببینم. فقط دوست‌ها؟ ‫بدون هیچ والدینی؟
‫مامان و بابا ازم میخوان از مهمون‌های ‫تابستونی‌شون
‫توی لینگرمور میزبانی کنم.
‫اونجا خونه‌امه ‫بیشتر شبیه زندونه
‫ولی من قراره فرار کنم.
‫چون تابستون واسه آزادی و جادو و قصه‌هاست!
‫آره، گمونم این‌طوره.
‫نه، باید این جوری باشه آلیس ‫بی‌خیال جادو نشو.
‫نوشتن کتاب تابستونیت تازه داره شروع میشه.
‫بیا بریم
‫وسط راه، برات یه آهنگی رو میذارم
‫که تازه کشفش کردم.
‫یه دختره‌ی جیگر به اسم استیوی نیکس
‫که با دوست‌پسرش از عشق و عاشقی میخونه.
‫- اون خیلی الهام بخشه. ‫- زودی میام
‫- باید برم دستشویی ‫- باشه.
‫مامان، اینجا چیکار میکنی؟
‫من؟ تو اینجا چیکار میکنی، آلیس؟
‫واسه خودت اینجایی ‫و بقیه‌مون داریم
‫توی خونه جون‌به‌لب میشیم؟
‫- معلومه چه خبره؟ ‫- هلم دادن توی دریاچه
‫ولی الان اینجام ‫و این معرکه‌ست.
‫کی هلت داد؟ ‫- نمیدونم، گمش کردم.
‫ولی یکی در مورد دریاچه میدونه
‫آره، یا یکی بهت حمله کرده.
‫بیا بریم.
‫نه، مامان. به جشنی هست.
‫حتماً شوخی میکنی.
‫خواهش میکنم؟ لطفاً.
‫- کولتون رو دیدی؟ ‫- آره.
‫اون فوق العاده‌ست.
‫و اون اینجا هم‌سن منه
‫فقط میخوام یه کم دیگه پیشش باشم.
‫- اولین بیرون منتظره. ‫- چی؟ اولین؟
‫- اولین گودوین رو میگی؟ ‫- آره
‫و اون اینجا آدم شگفت‌انگیز و مهربونیه.
‫تابستون واسه قصه‌هاست
‫و به این نتیجه رسیدم که ‫من هنوز تابستون خودم رو نداشتم.
‫واقعاً این یکی رو میخوام.
‫قبل اینکه سپتامبر بشه و مدرسه شروع بشه
‫و تبدیل به یه کدوتنبل جدی بشم
‫باشه.
‫بمون.
‫فقط صحیح و سالم برگرد خونه باشه؟ ‫خواهش میکنم.
‫دوستت دارم
‫کت گفت جات اینجاست.
‫الايژا لندری ‫ تولد: ۱۷۵۲ / وفات: ۱۸۲۰
‫معذرت میخوام که نتونستم زودتر بیام
‫دلم برات تنگ شده.
‫و اینجا بدون تو خیلی سردرگمم.
‫چطور جایگاهم رو پیدا کنم ‫وقتی تو پایه و اساسم بودی؟
د ی ج ی م و و ی ز
‫سلام.
‫سوزان آگوستین
‫چیکار میکنی؟
‫این درست نیست.
‫بنیان‌گذاران‌مون ‫لیاقتشون بیشتر از ایناست.
‫الايژا و ربکا لندری
‫می دونی؟ ‫زندگی‌شون اون موقع سخت بود.
‫ولی الایژا قوی بود.
‫- و خیلی هم باهوش بود. ‫- تو از کجا میدونی؟
‫از داستان‌های خانوادگی
‫مادربزرگ به من گفت ‫و الان من دارم به تو میگم.
‫که هیچ‌وقت یادمون نره.
‫لندرى ‫به یاد خاطرات دوست داشتنی...
‫کولتون لندری: ۱۹۵۷ - ۲۰۰۰ ‫جيكوب لندری: ۱۹۹۰- ۱۹۹۹
‫جيكوب لندرى.
‫در هر دو دوران مُرده.
‫انگاری کولتون رو خوب میشناسی.
‫آره، نسبت به اون پسر حس پدری دارم.
‫خیلی کوچیک بوده که پدرش رو از دست داده.
‫- داداش بزرگترش رفته. ‫- آره، میدونم.
‫از مردم شهر شنیدم.
‫پسر با استعدادیه.
‫صداش معرکه‌ست.
‫دوست دارم ازش استفاده کنه.
‫توی کویل؟
‫چرا این اسم؟
‫چون واسه خانواده‌ی منه.
‫فامیلیت کویله؟
‫واسه همین از ایالات متحده به اینجا نقل مکان کردم
‫هم اون و هم خواستم ‫از جنگ بی‌پایان ویتنام جیم بزنم.
‫وای. چه رُک حرفت رو میزنی
‫من به باورهام پایبندم.
‫بعد از فراری شدنم،
‫اینجا دنبال جاهایی گشتم که بهشون مرتبط بودم.
‫کاشف به عمل اومد که ‫اجدادم یه زمانی اینورها پرسه می زدن
‫- یه قاچاقچی بدنام ‫- توماس كويل.
‫باعث میشی آدم تعجب کنه
‫من بخش خودم ‫از تاریخ پورت هیون رو خوب بلدم
‫وقتی اومدم توی تالار شهر مشغول به کار شدم
‫و داستان‌هایی از اینجا شنیدم ‫و عاشقش شدم.
‫به علاوه، هرجایی که ‫واسه اجدادم خوب بوده
‫واسه منم خوبه.
‫پس اجدادت سر از ایالات متحده درآوردن؟
‫- جایی که تو ازش اومدی؟ ‫- آره. نیویورک.
‫- خانواده‌ی پرجمعیتی هم هستیم. ‫- خانواده‌ی شادی دارین.
‫خوبه
‫خوبه...
‫خوبی؟
‫آره راستش. ‫من... خوبم.
‫خوشحالم که تو ‫پایان خوشت رو اینجا پیدا کردی.
‫و توماس هم پایان خوشش رو پیدا کرد.
‫- نوش ‫- نوش
‫تو تنها عضوی از خانواده نیستی که
‫نسبت بهش احساس حفاظت دارم.
‫به فکر اینم که منم برم دنبالشون
‫راه‌حل این نیست که ‫لندری‌های بیشتری برن توی دریاچه
‫اگه به من بود ‫نمیذاشتم کسی بره
‫ولی دست من نیست.
‫مامان، خیلی دلم واسه بابام تنگ شده.
‫میدونم عزیزم ‫همگی دلمون تنگ شده.
‫منظورم اون نیست، بابام رو میگم
‫الايژا.
‫تو از دریاچه متنفری، ولی من نمیتونم
‫دریاچه بهم خانواده‌ای رو داد که عاشقشم.
‫دریاچه کودکیت رو ازم گرفت
‫و به یکی دیگه داد.
‫از اینکه وقتی اینجا با تو هستم
‫دلتنگ اون زندگی‌ام ‫عذاب وجدان میگیرم،
‫ولی این موهبیته که من لایقش نیستم.
‫عزیزم، تو لایق اینی که اینجا باشی
‫نیستم!
‫من سال ۱۸۱۴ آدم خوبی نبودم.
‫من دزدی کردم، ‫درسته از آدم‌هایی دزدی کردم که حقشون بوده
‫ولی کارهای بدی انجام دادم. ‫کارهایی که دیگه نمیشه درستشون کرد.
‫من خانواده‌ام رو به خطر انداختم. ‫باید بازداشت میشدم
‫نزدیک بود بشم.
‫- داری راجع به چی حرف میزنی؟ ‫- حقیقت
‫حقیقت اینه که ‫من انتخاب نکردم بیام خونه پیشت.
‫مامان، من مجبور شدم.
‫نباید در این مورد حرف بزنیم؟
‫تو پسر خوب و مهربونی بودی
‫درست رو از بد تشخیص میدادی
‫و خیلی ما رو دوست داشتی.
‫ولی الان سعی دارم ‫از کسی محافظت کنم که...
‫... نمیشناسمش
‫اگه میتونستم نگهت دارم،
‫تبدیل به چه آدمی میشدی؟
‫و اونا زیر نور ماه میرقصن.
‫ماه، ماه! ‫جغد و گربه‌ی ملوس؟
‫یکی از بهترین سه داستان مورد علاقه‌ام.
‫بخونش.
‫هی، اون اومد!
‫دختری که خوب بلده کوک کنه ‫بذار برات نوشیدنی بیارم.
‫نمیدونستم انقدر با هم صمیمی بودن.
‫- یعنی هستن. ‫- آره بیشتر از این حرف‌هاست.
‫از بچگی زبون خودشون رو داشتن، پس...
‫شاید الان متوجه نباشن
‫ولی همه میدونیم که ‫عاقبتشون با هم بودنه
‫صبر کن ببینم، چی؟ ‫واقعاً این‌طور فکر میکنی؟
‫ببین، شرمنده‌ام. ‫اگه از کول خوشت اومده بود...
‫نه، چرا همه این فکر رو میکنن؟
‫خب، من از خدامه که این فکر رو نکنم.
‫کول
‫رفیق، از گیتار جدیدی که ‫صاحب‌کارت برات خریده استفاده کن
‫- بزن! ‫- این یه هدیه...
‫از طرف من و ریکه، خب؟ بچه‌ها
‫یالا، بزن
‫خیلی خب، تمومش کنید. ‫الان شروع میکنم.
‫ببین پرده‌ها ‫از پنجره آویزونن .
‫در عصر جمعه‌شب
‫نور کوچیکی داره از پنجره می‌تابه
‫بهم بگو که همه چی خوبه
‫نسیم تابستونی ‫حس خوبی بهم میده
‫در یاسمن ذهنم می‌وزه
‫نسیم تابستونی ‫حس خوبی بهم میده
‫در یاسمن ذهنم می‌وزه
‫ببین توی پیاده‌رو کاغذ افتاده
‫از خونه‌ی کناری صدای موزیک میاد
‫پس من به سمت در ورودی میرم
‫از توری و ...
‫صبح بخير. ‫برات قهوه آوردم.
‫اوه، دیگه قهوه نمیخورم
‫ولی واسه خودمون ‫یه صبحونه‌ی سالم درست کردم
‫بیا، بشین.
‫قصد فضولی نداشتم ولی دیدمش.
‫ام، آره....
‫من و کت با هم هستیم. ‫حدود نُه ماهی میشه.
‫عاليه.
‫همیشه از کت خوشم می‌اومد
‫خیلی خب، بابا. ‫واقعاً چرا اومدی اینجا؟
‫باشه، وقتشه اعتراف کنم.
‫با یکی آشنا شدم.
‫- داریم ازدواج میکنیم ‫- چی؟
‫- کی هست؟ ‫- اون معجزه‌گره
‫لورا دیدم رو نسبت به همه چی ‫تغییر داد.
‫بعد از سال‌ها برای اولین بار خوشحالم.
‫مثل وقتی که با مامانت بودم ‫قبل از اینکه...
‫مهم اینه که لورا من رو تغییر داد.
‫آدم بهتری ازم ساخت.
‫و میخوام تو ساقدوش عروسی‌مون باشی.
‫میخوام اونجا کنارم بایستی، پسرم.
‫واسه همین برگشتم که شخصاً ازت بخوام.
‫نمیدونم چی بگم.
‫«تبریک» چطوره؟
‫و اینکه در موردش فکر میکنی؟
‫باشه.
‫میدونم گیتار کار تو بوده.
‫بهتره وقتی با اجرات کویل رو میترکونی
‫به یاد من باشی
‫منم یه کادوی خداحافظی گرفتم.
‫ام...
‫میدونم وقتی بچه بودی ‫عاشق این داستان‌ها بودی، اوی.
‫و ازت میخوام بهم قول بدی موقع خوندنشون
‫بچگیت رو یادت بیاد، باشه؟
‫- چیکار میکنی؟ ‫- چطوره یکیش رو من نگه دارم
‫و یکیش رو تو؟ ‫مثل دستبند دوستی بهترین دوست‌ها
‫- که اقیانوس‌ها از هم دورن ‫- نه، تو به جفتشون نیاز داری
‫کول، باهام به مراکش بیا.
‫من که گفتم پول بلیتت رو میدم
‫میدونی که نمیتونم ‫باید به مزرعه برسم، به مامان
‫به علاوه، به نظر جسپر خوندنم توی کویل
‫ممکنه من رو به جایی برسونه
‫واسه یک بار هم که شده ‫رؤیای بزرگتری از پورت هیون داشته باش.
‫ما عاشق ماجراجویی‌ایم.
‫بیا یکی پیدا کنیم.
‫اگه الانشم پیدا کرده باشیم چی؟ ‫اگه اون ماجراجویی اینجا باشه چی؟
‫جادو... اگه اینجا توی خونه اتفاق بیفته چی؟
‫منظورت چیه، کول؟
‫چون قراره بری نمیخواستم بهت بگم
‫ولی شاید من...
‫نمیدونم معنی اینا چیه، ولی...
‫بابام گفت اون تا فردا نمیاد.
‫میبینم که مهمون خونه‌ی تابستونیم من رو پیدا کرده.
‫بچه‌ها، این دلایلا واتسونه.
‫چطوری؟
‫کافه‌ی پوینت ‫پورت هیون
‫ويكتور. ‫تو اینجا چیکار میکنی؟
‫اومده سر بزنه ‫سورپرایز جالبیه.
‫بابا، چیزی میخوری؟
‫خبری ازشون نشد؟
‫نه، چرا هنوز برنگشتن؟
‫اليوت، باید جشن رو شروع کنیم
‫چون باید تا رستوران شلوغ نشده تموم بشه
‫پس میشه بری اونجا ‫و جای کت سخنرانیش رو شروع کنی؟
‫خب، من از خدامه که
‫از طرف خانواده ‫چند کلمه‌ای صحبت کنم.
‫نه، ممنونم بابا. ‫بذار خودم حلش کنم.
‫ممنونم.
‫دلایلا رو از کجا میشناسی؟
‫بابام با باباش کار میکنه.
‫و این یعنی لازمه که
‫چندین سفر خانوادگی رو با همدیگه بریم.
‫امسال به دلایلی، ‫دلایلا تنها اومد پیشمون
‫خیلی وقته میشناسمش. اون خیلی آدم سرد
‫و ضدحالیه، باور کن
‫رفیق، خیره شدی.
‫چطوره بری و شرایط رو بسنجی؟
‫هر چقدر بیشتر اینجا بشینم، ‫امیدم بیشتر میشه.
‫ای وای!
‫رفیق، امیدوارم بهتر از این سر صحبت رو باز کنی.
‫از من به تو نصیحت. برو اونجا ‫و از جذابیت لندری رونمایی کن.
‫و اگه این کار جواب نداد
‫گیتار برای همینه، میدونی که؟
‫در لحظه زندگی کن.
‫آره.
‫موفق باشی، رفیق
‫ام... سلام.
‫آبجو؟
‫حق با توئه، نوشیدنیه
‫خنده‌داره.
‫تو بامزه‌ای. ام...
‫نه منظورم این بود یکی میخوای؟
‫نه.
‫باشه، پس...
‫بعد نگی چیزی بهت تعارف نکردم.
‫نمیتونم بگم. ‫اسمت رو نمیدونم
‫كولتون.
‫لندرى.
‫تو دلایلا واتسون هستی، ‫از کارولینای شمالی
‫اولین دوستمه.
‫اون گفت این تابستون لینگرمور میمونی؟
‫جای تعجب داره
‫فکرشم نمیکردم بدونه من اومدم
‫وگرنه من رو به این جشن دعوت میکرد.
‫دعوتت نکرده بود؟
‫- مطمئنم اشتباهی شده ‫- نشده.
‫خب، من اگه بودم همه جا دعوتت میکردم.
‫باید بهت هشدار بدم، کولتون
‫شهر خودمون پسرهای زیادی ‫دعوتم میکنن.
‫چرا باید دعوت تو رو قبول کنم؟
‫چون من شبیه پسرهای شهرت نیستم.
‫شاید اون آبجو رو قبول کنم.
‫به سلامتی.
‫چیه؟
‫طرفدار این سبک موزیک نیستی؟
‫من کارم موسیقیه، پس نه.
‫این سبک موزیک هیچ محتوایی نداره
‫می‌دونی... ‫قلب و روحی ندارن.
‫قرار نیست با شنیدنش زار بزنی
‫فقط یه مشت چرت و پرته ‫نمیشه اسمش رو موزیک گذاشت.
‫مگر اینکه نسبت به تغییرات آوایی ‫حساسیت نداشته باشی.
‫پس تو همچین آدمی هستی.
‫آره، آدمی‌ام که کیفیت حالیشه.
‫آدمی که صرفاً چون بقیه چیزی رو دوست دارن
‫ازش متنفره
‫حدس بزن چی، کولتون؟
‫من عاشق این سبک موزیکم
‫و خیلی هم شبیه‌شم، ‫باحال و خیلی محبوبم.
‫پس با این اوصاف...
‫- صبر کن، منظورم... ‫- شرمنده، نمیشنوم چی میگی.
‫میدونی... چون نسبت به تغییرات آوایی ‫حساسیت ندارم
‫هی، تازه این گیتار رو گرفتم، اگه...
‫عجب ضربه‌ای
‫- باختی ‫- ویک
‫یعنی چی، بچه؟ ‫تو باید خونه باشی.
‫- بی‌خیال، بذار بمونم ‫- بدو، از اینجا برو
‫مزاحمتون نمیشم، قول میدم
‫انتشار این کتاب به اسم سوزان
‫به کار دلی بود.
‫ولی همچنین میدونم که نسخه‌ی اون از تاریخ
‫باعث به وجود اومدن ‫سؤالاتی راجع به داستان‌هایی میشه که
‫بمون گفته شده.
‫یکی از بنیان‌گذاران‌مون
‫آدم بدی بوده،
‫آدمی که دزدی میکرده و دست به قتل میزده
‫و سوزانا سعی کرد ‫این حقیقت رو بگه
‫ولی ساکتش کردن.
‫یه دوست عزیزی بهم گفت که ‫این تاریخ
‫توسط برندگان گفته شده
‫و واقعاً باعث افتخارمه که امروز
‫اون برنده سوزاناست.
‫و اگه به نظر یه عده از کسایی که اینجان
‫این چیزها به همین سادگی جور در نیاد چی؟
‫ببخشید؟
‫تأسیس پورت هیون
‫بیشتر مدیون کمک‌های سایرس به این شهره
‫بعد توی یکی از فصل‌ها ‫انگ شرور بودن بهش میزنن
‫- منطقی نیست. ‫- ببینید، من فقط میخوام...
‫مطمئن بشم که صدای سوزانا شنیده بشه.
‫نه، تو بیشتر از یه وکیل مدافع هستی
‫اصلاً نمیدونی داری ‫راجع به چی حرف میزنی
د ی ج ی م و و ی ز
‫کت، لطفاً ادامه بده. داشتی میگفتی.
‫راستش میخواستم از ‫مجلس‌خراب‌کُنم اسمش رو بپرسم.
‫لوئیس گودوین.
‫پسر اولین.
‫شاید اینجا بزرگ نشده باشم
‫ولی پورت هیون در قلبمه
‫برای همین میخوام امسال اینجا
‫- باغ انگور گودوین رو افتتاح کنم. ‫- وای، با این حال تونستی
‫بدون زمین‌مون ‫این کار رو انجام بدی، آره؟
‫میدونی، به نظر میاد که یه مشکلی
‫با خانواده‌ام داری، خانم لندری
‫واسه همین این فصل گمشده ‫ظاهر شده؟
‫این فصل کاملاً واقعیه، آقای گودوین
‫این خانواده‌امه، خانم لندری
‫- تو داری تاریخ‌مون رو از نو مینویسی ‫- چیزی که سوزانا نوشته حقیقت داشته.
‫پسر جون، طرف حسابم تو نیستی
‫نه، نه، ولی این در مورد خانواده‌ی منه که تو ‫هیچی در موردش نمیدونی
‫همون‌طور که هیچی راجع به بنیان‌گذاران پورت هیون...
‫یا دوران اونا نمیدونی
‫و نمیدونی که سایرس گودوین ‫چقدر آدم پلیدی بوده.
‫سوزانا این داستان رو میدونسته،
‫پس باید به حرف اون و من گوش کنی.
‫- چی شده که فکر میکنی کارشناسی؟ ‫- چون من زندگیش کردم.
‫جیک
‫منظورم اینه که...
‫پدرم این داستان‌ها رو برام تعریف میکرد
‫و من... عذر میخوام، ‫کنترلم رو از دست دادم.
‫تحت‌تأثیر قرار گرفتم.
‫جیکوب، اطلاعاتت از اون دوران ‫علاقه‌ات رو نشون میده.
‫و چون من تازه به این شهر اومدم
‫دوست دارم بیشتر بشنوم.
‫من موقع گوش دادن یاد میگیرم ‫نه حرف زدن.
‫باورنکردنیه، پسر.
‫وقتی دیدمش ‫یه حسی بهم دست داد
‫انگاری که قراره ‫باهاش پیر بشم یا همچین چیزی
‫شایدم بشی، میدونی؟
‫کسی از آینده خبر نداره.
‫ولی تو فقط قراره خوش‌شانسی بیاری
‫میدونی؟ هی، اوی
‫تو همیشه راجع به تبدیل رؤیا به واقعیت ‫و این چیزها حرف میزنی، مگه نه؟
‫به کولتون یاد بده چطور انجامش بده اینکه چطوری ‫دل خانم دلایلا رو به دست بیاره.
‫نمیدونم زندگی اونقدری کوتاهه که باید بلندپرواز بود.
‫باید برم. زیادی موندم
‫چی؟ نه، من و کول ‫یه دور دیگه آبجو میخوریم
‫و بعدش دیروقت شاید بریم خوراکی بخوریم؟
‫نه راستش. ‫من رو برسون خونه
‫چی؟
‫این جشن خداحافظی‌مونه.
‫شرمنده، رفيق. واسه امشب كافيه.
‫اوه. سر لنسلات این‌طور امر فرمودن
‫و ما همگی گوش به فرمان ایشونیم
‫بیا بریم، آلیس.
‫تابستون خوبی داشته باشید، پسرها.
‫اوى، شما دو تا که نمیتونید ‫پیاده برید خونه
‫نیاز ندارم که قهرمانم باشی، کول.
‫قهرمان نیستم، دوستتم
‫آره، گمونم هستی.
‫شماها کی انقدر کسل‌کننده شدین؟
‫میدونید چیه؟
‫خوشحالم که قرار نیست ‫تابستونم رو با شماها بگذرونم.
‫منم میتونم بیام، ریک
‫بریم یه چیزی بخوریم ‫میتونم کمک‌خلبانت باشم
‫از دستت خلاصی ندارم، نه؟
‫میدونی چیه؟ باشه، آره. ‫بجنب، خنگول.
‫بابت کاری که ‫واسه جیکوب کردی ممنونم
‫پا پیش گذاشتی ‫و طرفش رو گرفتی.
‫- لطف کردی. ‫- کاری نکردم
‫از اینکه اومد تحت تأثیر قرار گرفتم.
‫- این پیشرفته، مگه نه؟ ‫- آره.
‫آره و منم میخوام همین کار رو کنم.
‫بیا رسمیش کنیم، سم.
‫درسته، ام... باشه.
‫فکر کردم این خبر خوبیه
‫خبر خوبیه، دل ‫فقط...
‫من دارم از شهر میرم
‫چون نگفتم عاشقتم، مگه نه؟
‫خدای من، سم. حتی نمیدونم چرا نگفتم ‫چون واقعاً دارم.
‫فقط اینکه ذهنم خیلی درگیره.
‫دل، چند ماهه که ‫واسه این سفر برنامه ریزی کردم
‫دارم میرم نوه‌هام رو ببینم
‫ولی الان سعی کردی ‫بهم بگی که دوستم داری؟
‫- گفتم؟ ‫- گمونم گفتی
‫- شاید گفتم. ‫- شاید.
‫خب، همین شاید رو قبول میکنم.
‫با اهل خانواده اومدین اینجا؟
‫نه، فقط با مامانم
‫جایی که هستیم ‫خیلی از اینجا دور نیست
‫- ولی نمیدونم تا کی قراره بمونیم ‫- آره؟
‫پس سفر کوتاهیه.
‫آره به نظرم.
‫من باید برم اینور
‫بابت امروز و امشب ازتون ممنونم
‫خیلی خاص بود.
‫کل تابستون قراره خاص باشه، آلیس
‫پر از آزادی و عشق.
‫و پایانی مثل قصه‌ها، نه؟
‫آره. ‫برای افراد کمی که شانس باهاشون یاره
‫شب خوش، اولین
‫خداحافظ، کولتون
‫آلیس، تو استعداد داری.
‫فکر نکن متوجه‌ی خوندنت نشدم
‫شاید یه وقت بتونیم با همدیگه بخونیم
‫آره، مطمئنم میخونیم
‫یه وقت.
‫امروز بهت افتخار کردم.
‫میدونم بیش از حد محافظت به خرج دادم، ‫ولی دارم از خودمم محافظت میکنم.
‫- در برابر چی؟ ‫- حقیقت
‫اینکه پسر کوچولوم اینجاست، ولی رفته.
‫پذیرفتن اینکه تو دیگه بزرگ شدی ‫خیلی برام سخت بود.
‫ولی امروز که دیدم از کت دفاع کردی،
‫فهمیدم شاید زمان رو از دست داده باشیم
‫ولی تو رو از دست ندادیم
‫تو هنوز اون پسری هستی که عاشق خانواده‌اشه.
‫و این باعث شد قلبم اوج بگیره.
‫قسم میخورم که ‫می‌خوام اینجا باشم، مامان
‫اینکه اینجا یه آدم بالغ باشم.
‫خب...
‫واسه اینکه سعی کنم ‫مثل آدم بزرگ‌ها باهات رفتار کنم،
‫خواستم بهت بگم که ‫دارم با سم آشنا میشم.
‫و امیدوارم تو با این موضوع مشکلی نداشته باشی.
‫نه، معلومه که ندارم
‫خواستم اول از همه به تو بگم
‫اوه و دیگه برات غذا درست نمیکنم
‫چون تو بزرگ شدی
‫و خودت میتونی انجامش بدی.
‫چشم، خانم!
‫جیکوب خونه‌ست، ‫کتاب منتشر شد.
‫مأموریتم کامل شد، اليوت.
‫و نمیدونم ماجراجویی بعدی چیه
‫- البته اگه داشته باشم. ‫- داری.
‫منظورم اینه میتونی داشته باشی.
‫اینجا، با من
‫باهام زندگی کن، کت.
‫چی؟
‫صبر کن ببینم، جدی میگی؟
‫دیشب میخواستم ازت بپرسم
‫ولی بعد اون دریاچه‌ی لعنتی.
‫معذرت میخوام که گفتم نمیخوام
‫ازت مراقبت کنم.
‫قبل اینکه بپرم توی دریاچه
‫منظورم این نبود.
‫- اشکال نداره. ‫- من فقط میخوام...
‫من و تو از همدیگه مراقبت کنیم. پس...
‫- آره ‫- آره؟
‫آره، باهات زندگی میکنم
‫و خانم بیدار شد
‫خیلی خوابیدی.
‫من روی مبل خوابیدم
‫چون نخواستم با غلت زدنم اذیتت کنم.
‫پس گمونم مدت زیادی قرار نیست
‫اوضاع‌مون این باشه؟
‫و تو مشکلی با این موضوع نداری؟
‫منظورم رفتنم پیش الیوته؟
‫اگه حتی یه کم در موردش مرددی
‫انجامش نمیدم.
‫مشکلی ندارم. جدی میگم
‫قراره همین خونه کناری باشی.
‫برات قدم خوبیه.
‫تو کی انقدر بزرگ شدی، هان؟
‫میدونی... اشکالی نداره ‫هنوزم بچه باشی، آلیس.
‫دیدم که سال ۱۹۷۴ بودی
‫منظورت چیه؟
‫به مهمونی خلیج اومدم.
‫نه، میدونی چیه؟ خوشحالم که اومدم
‫چون تونستم بابا رو ببینم
‫و تو رو
‫تو داشتی میخوندی
‫- و من خیلی دلم واسه خوندنت تنگ شده بود. ‫- منم.
‫نمیدونم کی هُلم داد، ‫ولی باید ازش تشکر کنم
‫دیشب هدیه‌ای بود که لیاقتش رو نداشتم.
‫چرا لیاقتش رو نداشتی؟
‫دیدن اینکه کولتون ‫انقدر به آینده‌اش امیدواره،
‫در صورتی که میدونم آینده‌اش چی میشه؟
‫نه، دیگه به سال ۱۹۷۴ نمیرم
‫آره، خیلی از این بابت مطمئن نیستم عزیزم.
‫پس فقط نفس میکشم...
‫آلیس داره توی آلبوم کول میخونه؟
‫دوست ندارم ناراحتت کنم
‫ولی تو به سال ۷۴ برمیگردی
‫ولی آخه چرا؟
‫اصلاً این پیغام چه معنایی داره؟
‫نمی‌دونم ‫شاید برگشتنت به اونجا
‫فقط واسه دیدن داستان عاشقانه‌ی بابا نیست
‫داستان عاشقانه‌ی منم هست.
‫شاید واسه اینه که بفهمی بابا ‫راجع به سفر به زمان یا دریاچه میدونسته
‫چی؟
‫مشخصه که اون نمیدونسته، کاترین
‫خب من و جیک خیلی مطمئن نیستیم.
‫جفتتون دیوونه‌اید ‫این غیرممکنه
‫آلیس اونجا نبود، یادمه
‫تو آلیس رو از سال ۱۹۹۹ هم یادت نمیاد.
‫اون دوران سختی بود، کاترین
‫شاید با هم ارتباط نداشتیم.
‫شاید خودم رو نشون ندادم.
‫شاید اولین رفته مراکش و ریک رفته هاکی؟
‫ریک؟
‫تو ریک رو هم دیدی؟
‫آره، به نظر خیلی آدم خوبی می‌اومد.
‫چرا تا حالا حرفی ازش نزدی؟
‫ریک مُرد، آلیس
‫بعد از جشن ساحلی سال ۱۹۷۴.
‫با ماشین تصادف کرد.
‫بابام رفت کنار ....
‫- ریک نرفت. ‫- اوه خدای من.
‫توی خلیج، من اونجا بودم
‫کولتون قرار بود باهاشون بره
‫ولی به جاش من رو رسوند خونه
‫تو جون بابا رو نجات دادی
‫ولی چرا دریاچه باید این کار رو کنه؟
‫چرا دریاچه گذاشت نجاتش بدم وقتی که...
‫باید برم، ریک...
‫- اون بهترین دوستشون بود. ‫- اوه ،آلیس، لطفاً.
‫مامان، فایده‌ای نداره.
‫آخه گوش کن.
‫اون برمیگرده.
‫سلام.
‫میدونم گفتم کلاسم رو روبه راه میکنم
‫ولی وسایلم یادم رفت.
‫بابا داری ازم دزدی می‌کنی؟
‫میدونم اینجاست.
‫فقط جاش رو بهم بگو ‫که کاری به کارت نداشته باشم.
‫نمیدونم داری ‫در مورد چی حرف میزنی.
‫حلقه‌ی مادرت
‫کجاست؟
‫کولتون؟
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]