‫آنچه در "راه بازگشت به خانه" گذشت...
‫نقاط ضعفی وجود داره ‫و یکی دست گذاشته روشون.
‫آره، باهات زندگی میکنم
‫نمی‌فهمم چطور میتونی الان دخترت رو ول کنی.
‫- جیکوب چی؟ ‫- تو اصلاً نمیدونی که...
‫سایرس گودوین چقدر خبیث بوده.
‫- اوه خدای من. ‫- تو چرا فکر میکنی متخصصی؟
‫- چون من زندگیش کردم ‫- تو به کولتون...
‫- علاقه داری؟ ‫- خیلی وقته که...
‫- عاشقشم. ‫- اون اینو...
‫برای اولین نوشته ‫ولی اون هیچ وقت نخوندش.
‫پس جفتشون ‫راجع به دریاچه میدونستن
‫- طرفدار این سبک موزیک نیستی؟ ‫- اینکه موزیک نیست.
‫مگر اینکه نسبت به تغییرات آوایی ‫حساسیت نداشته باشی.
‫چه به موقع
‫منظورت اینه کیسی از آینده اومده؟
‫- فکر میکنی توهم زدم ‫- ۶۵ فکر کردن اونا مُردن،
‫۶۵ هنوز زنده‌ان...
‫سال چی؟ سال ۱۹۶۵؟
‫ممکنه این ربطی به حرف‌های فرن
‫داشته باشه؟
‫خیلی خب، اینم از این. ‫ گرم‌ودنج.
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫- بابا، مطمئنی جامون امنه؟ ‫- هوم؟
‫هیچی از اون بیرون نمیاد سراغمون؟
‫امکان نداره، بچه جون
‫اینجا خوابیدن زیر ستاره‌ها...
‫خود جادوئه
‫حالا خودت میبینی
‫این بیرون چیزی نمیتونه بهت صدمه بزنه، جیکی
‫بهت قول میدم. باشه؟
‫باشه.
‫شب بخیر.
‫- دوستت دارم. ‫- منم دوستت دارم
‫خانواده‌ات رفتن.
‫تو با من تنهاشون گذاشتی.
‫اههه
‫این زنگ ساعتیه که ‫میتونم بهش عادت کنم.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن ‫چی شده؟
‫- برگرد! ‫- باید بیدار بشم
‫قبول کرده بودی ‫بری خونه‌ی مامانت صبحونه بخوری
‫و منم کلاس درسم رو راست‌و‌ریست کنم.
‫چطور تابستون انقدر زود گذشت؟
‫این چند روزی که با هم بودیم ‫کافی نبود.
‫به نظرت میشه اون بخشی که ‫به زندگی واقعی برمیگردیم
‫و خسته‌کننده میشیم رو حذف کنیم؟
‫فقط اینجا بمونیم؟
‫میشه ولی خیلی گرسنه‌مون میشه
‫به علاوه، من و تو خسته‌کننده بشیم؟
‫هرگز.
‫- خیلی خب. ‫- صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫چطوره من صبحونه درست کنم؟
‫فکر کردم ازم میخوای بمونم
‫خیلی خب، باشه. ‫تجربه نشون میده که من مخالفم.
‫هی، شاید قبل از رفتن...
‫بتونیم یه سری از این ‫لباس‌هایی که گم کردیم رو جمع کنیم؟
‫به طرز جذابی داری ازم میخوای ‫وسایلم رو بچینم؟
‫جواب داد؟
‫- صبح بخير. ‫- سلام، دل.
‫ببین کی اومده هواخوری
‫مجبور شدم بیام یه هوایی بخورم
‫عاشق اینم که دوست‌دخترم و مادرش
‫در مورد زندگیمون حرف میزنن
‫خیلی وقته نامه‌های پستی رو چک نکردی.
‫- سرم شلوغ بود. ‫- میتونی بی‌خیال گیر دادن به
‫تصمیمات زندگی من بشی.
‫این جوری یه کم وقتت آزاد میشه.
‫دیشب چطور خوابیدی، عزیزم؟
‫خوب بود.
‫هی. بیا اینجا ببینم.
‫باید جگرگوشه‌ام رو بو کنم.
‫- بیا اینجا ‫- مامان، خیلی عجیب‌غریبی
‫هی. بهتره مراقب باشی
‫این عجیب‌غریب میخواد امروز ‫واسه مدرسه تو رو ببره خرید
‫- واقعاً؟ ‫- الان دیگه خیلی عجیب‌غریب نیستم، هان؟
‫بین خرید و حقیقت گیر کردم
‫خیلی خب، باید برم.
‫بابت قهوه ممنونم، دل. ‫ امشب میبینمت؟
‫آره، البته.
‫خیلی خب.
‫امشب میبینمت
‫الو؟
‫اوه آره، یه لحظه
‫لوئیس گودوینه. ‫میخواد باهات حرف بزنه.
‫الو؟
‫بله
‫باشه. خداحافظ
‫چی میخواست؟
‫میخواد منو ببینه
‫که در مورد یه موضوع مهمی حرف بزنیم.
‫ازم میخواد برم لینگرمور.
‫اوه، مطمئنی بعد از تموم اون اتفاقات این ایده‌ی خوبیه؟
‫نه. ولی میرم، کت.
‫من که زیاد پیشت نیستم اوضاع روبه‌راهه؟
‫- خوبی؟ ‫- آره، خوبم راستش.
‫خیلی هم فرق نکرده. اصلاً فرقی نکرده.
‫باشه. خوبه.
‫ولی یه کم که ‫دلت برام تنگ شده، مگه نه؟
‫آره. ولی تو دقیقاً اون سمت زمینی.
‫آره.
‫- چی شده؟ ‫- واقعاً قراره ...
‫بریم خرید؟ ‫فکر کردم خواستی رمزی بگی
‫- که بریم دریاچه ‫- چی؟ نه!
‫بی‌خیال. ما میتونیم غیر از سفر به گذشته
‫کارهای دیگه‌ای هم ‫با هم انجام بدیم، مگه نه؟
‫آره. فهمیدم تو هم این چند روز ‫مثل من...
‫تموم فکروذکرت اون یه تیکه کاغذ شده؟
‫باشه، آره. نمیتونم ‫در موردش فکر نکنم.
‫پس بیخیال خرید ‫هرچی نباشه
‫پریدن توی دریاچه ‫به ما بیشتر میاد.
‫مطمئنی واسه این کار آماده‌ای؟ ‫منظورم...
‫- بعد از ریک و تموم اون قضایاست؟ ‫- آره.
‫تا باهاش روبه‌رو نشم ‫ولم نمیکنه.
‫و بهتره که با تو باهاش روبه رو بشم.
‫- خیلی خب، آماده‌ای؟ ‫- آماده‌ام.
‫یک... ‫دو...
‫سه.
‫ببخشید، گوشی منه. یه لحظه.
‫داری باعث میشی پشیمون بشم ‫از اینکه بعد افتادنت توی دریاچه...
‫- برات یه گوشی دیگه گرفتم. ‫- نوآست.
‫الو؟
‫سلام، آره، میام.
‫میدونم. منم.
‫باشه، باید برم چون ‫من و مامانم داریم با هم وقت میگذرونیم
‫ولی آره. باشه. امشب میبینمت.
‫حالا قراره تو رو کجا ببره؟ ‫به نظر خیلی هیجان‌زده میای.
‫جوری که داشتی لبخند میزنی
‫کاش میتونستم ازش عکس بگیرم.
‫مامان، میشه لطفا بپریم؟
‫مامان، میشه لطفاً بپریم؟
‫البته.
‫باشه. آماده‌ای؟
‫یک...
‫دو... سه.
‫عاشق مادر مادر مادربزرگت میشی.
‫اون یه کم آدم عجیبیه ولی با این حال...
‫اون خیلی...
‫- اون کیه؟ ‫- اولينه.
‫مامان، باید برم بهش سر بزنم. ‫ما که نمیدونیم چقدر از یادبود
‫و مرگ ریک گذشته.
‫اون واقعاً داشت اذیت میشد
‫مگه قرار نبود ‫توی این سفر با هم باشیم؟
‫- با هم وقت بگذرونیم، یادته؟ ‫- میدونم معذرت میخوام
‫ولی میشه تقسیم بشیم ‫و جدا از هم تحقیق کنیم؟
‫تو ببین فرن ‫چی از سال ۱۹۶۵ میدونه
‫و من بیشتر در مورد ‫پیغام‌های مخفی تحقیق میکنم
‫باشه. خیلی خب. خونه میبینمت
‫راجع به خانواد‌ه‌ات میدونم ‫به زودی همه‌شون میفهمن.
‫اوه...
‫بهشون بگو، دلی.
‫- به کت و جیک بگو. ‫- نمیتونم.
‫- چرا؟ ‫- اونا به اندازه‌ی کافی...
‫عذاب کشیدن.
‫نمی‌خوام اونا ‫این ترس رو به دوش بکشن.
‫اگه نتونم از بچه‌هامون محافظت کنم چی، کول؟
‫دارم میرم. ‫میرم لینگرمور.
‫باهات میام.
‫او به لنسلات می‌نگریست.
‫پرده‌ها و تارها ‫رها و آزاد در فضا معلق شدند.
‫آینه‌اش از این‌سو ‫تا آن‌سو ترک برداشت.
‫بانوی شالوت با گریه گفت: «نفرین فرارسید.»
‫- داری از اجرا لذت میبری؟ ‫- نخواستم....
‫- مزاحم بشم. ‫- نه، اصلاً این طور فکر نکن، آلیس.
‫هفته‌هاست که ‫سعی داشتم احضارت کنم.
‫کجا بودی؟
‫از لباسم خوشت میاد؟
‫تا حالا "بانوی شالوت" رو خوندی؟
‫شعرش اشک آدم رو درمیاره.
‫یه دوشیزه‌ی زیبا توی یه برجی ‫گیر افتاده
‫و عاشق به شوالیه‌ست ‫که فقط میتونه از طریق آینه
‫تماشاش کنه. اون نفرین شده.
‫خوبی؟
‫وقتی همچین اشعاری توی دنیاست
‫چرا نباید خوب باشم؟
‫باهام برگرد.
‫جرمه که هنوز لینگرمور نیومدی.
‫به قصر من که پر از رمزورازه.
‫و کولتون هم امروز میاد. دوست داره تو رو ببینه
‫آره، میام.
‫صبر کن ...
‫- توی دریاچه بودی؟ ‫- آره. منظورم اینه که...
‫نمی‌خواد هیچ توضیحی بدی.
‫میدونم چی میدونی
‫دریاچه جای خیلی خاصیه
‫- تو هم حسش میکنی، مگه نه؟ ‫- آره. حسش میکنم.
‫بجنب.
‫هه.
‫ببین گربه چی با خودش آورده. ‫یه گربه‌ی دیگه.
‫چند تا مجله‌ی قدیمی
‫که توی سمساری پیدا کرده بودم رو آوردم.
‫فرن عاشق‌شونه، ‫خصوصاً اونایی که واسه دهه‌ی ۲۰ هستن.
‫نمی‌دونستم با خانواده‌ی لندری ‫صمیمی هستی
‫آره. من و فرن ‫خیلی وقته همدیگه رو میشناسیم.
‫سال ۶۵ اون یکی از اولین افرادی بود که...
‫توی این شهر ازم استقبال کرد. ‫حتی توی شورای شهر برام کار پیدا کرد.
‫تو سال ۱۹۶۵ اینجا بودی؟
‫پس باید همه چی رو ‫در مورد اون دوران بدونی.
‫اوهوم. مگه چیزی هست که ندونم؟
‫هیچ جا خونه‌ی خود آدم نمیشه. یه جورهایی ترسناکه، نه؟
‫آره. اینجا مطمئنا پر از روحه.
‫دلیلی نداره وقت تلف کنیم.
‫بریم ببینیم قضیه چیه.
‫خانم لندری. جيكوب.
‫خوشحالم که اومدین.
‫به لینگرمور خوش اومدین.
‫مامان و بابا خواستن حفظش کنن.
‫خواستن شکل اصلی اینجا رو حفظ کنن.
‫این بخش...
‫مورد علاقه‌امه. این نقاشی‌های روی دیوار
‫وای. چطوریه که ‫تا حالا اینا رو ندیده بودم؟
‫منظورم چیزی شبیه ایناست. قشنگن.
‫میدونم. خیلی عجیبن
‫احتمالاً اينو ‫۱۰۰ سال پیش کشیدن.
‫اون کیه؟ ‫زنی که لباس سفید پوشیده؟
‫کاش میدونستم.
‫شاید روح ،باشه ‫شایدم ساحره‌ی سفید پوش...
‫بدنام شهر؟ ولی ببین...
‫بچه‌ها ازش نمیترسن
‫به نظرم داره تسخیرشون نمیکنه
‫داره ازشون محافظت میکنه
‫واسه همین گفتم بیاین اینجا.
‫- لطفاً امتحانش کنید. ‫- سمی که نیست؟
‫البته که نیست.
‫- به سلامتی ‫- به سلامتی
‫خوبه
‫- گمونم خوب باشه ‫- باورتون میشه که
‫واسه یو برانزویکه؟ ‫و واسه من حتی از اینم بهتره.
‫جیکوب، یه پیشنهاد کاری برات دارم
‫چون تو اینجا به این مشهوری که
‫با این سن کم ‫با استفاده از روش‌های کشاورزی مُدرنت...
‫- محصولات خانواده‌ات رو افزایش دادی ‫- چیز جدیدی نیست
‫فقط دارم کاری رو که ‫خانواده‌مون نسل‌ها انجام دادن رو
‫- انجام میدم. ‫- دوست دارم استخدامت کنم.
‫به عنوان مشاور. ‫از دانشت توی...
‫باغم استفاده کنم. ‫میدونم که شوهرت و مادرم
‫یه زمانی با هم ‫دوست‌های خوبی بودن
‫دوست دارم دوباره همین رو با نسل جدیدی تجربه کنیم
‫توی جشن انتشار کتاب که این طور به نظر نمیرسید.
‫زیاده‌روی کردم. عذر میخوام
‫گیج شدم.
‫پارسال خرید زمین‌مون رو فسخ کردی
‫پس زمین‌مون رو نمیخوای ‫ولی پسرم رو میخوای؟
‫من كاسبم.
‫می‌خوام گذشته رو کنار بذارم و واسه آینده‌مون کار کنم.
‫این نشد جواب سؤالم.
‫عالی نیست؟ ‫توی اتاق شیروانی پیداش کردم
‫خود سایرس گودوینه.
‫بنیان‌گذار خانواده‌ام.
‫آره. میدونم.
‫جيكوب...
‫عذر میخوام. چی؟
‫داشتم میپرسیدم که موافقی یا نه.
‫از قرار معلوم بنیان‌گذارمون تموم معامله‌هاش رو...
‫اینجا انجام میداده. ‫من حسش میکنم. تو چی؟
‫حس میکنم این اتاق جاییه که اتفاقات مهمی توش افتاده
‫تمومش کنید!
‫مامان
‫کل روز رو تنها کنار استخره.
‫ولی بهتره اونجا باشه تا اینجا
‫و مزاحم زندگیم بشه.
‫واترلو
‫من شکست خوردم و تو پیروز شدی
‫واترلو
‫بهت قول میدم بیشتر از همیشه...
‫دوستت داشته باشم
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫ببخشید، داشتم دنبال اولین میگشتم.
‫بجنب، لندری. در لحظه زندگی کن.
‫راستش میتونی کمکم کنی
‫ام...
‫توی خلیج ‫شروع خوبی نداشتیم.
‫منظورت شبی‌ــه که بهم گفتی ‫سلیقه‌ات توی موزیک افتضاحه؟
‫- آره، همون. ام.... ‫- هی، موزیک...
‫- اینا رو شنیدی؟ آیا؟ ‫- آره، شنیدم.
‫- ولی دلایلا، ببین... ‫- توی مسابقه‌ی جایزه‌ی یوروویژن برنده شدن
‫همین آهنگ رو میگم.
‫نمیتونم بهش گوش نکنم.
‫به نظرم خیلی کاربلدن.
‫کولتون، نظر تو چیه؟
‫ام....
‫ببين، من به احمق تموم‌عیار بودم
‫میخوام برات جبران کنم
‫بذار اطراف رو نشونت بدم.
‫کل پورت هیون رو نشونت بدم
‫نظرت چیه؟
‫خب، به نظرم...
‫تو به سؤالم جواب ندادی
‫تو به سؤال من جواب میدی؟
‫اولین! اوه، سلام آلیس.
‫حدس بزن چی شده؟ قراره ‫با دلایلا واتسون برم بیرون
‫- آره، شنیدیم. ‫- واسه همین امروز نمیتونم باهات بیام
‫- ولی تو درک میکنی دیگه؟ ‫- آره، معلومه.
‫- عاليه. ‫ باشه. تو بهترینی
‫- میخوای به کار دیگه کنیم؟ ‫- آره.
‫باید کاری کنیم که ‫کولتون داره میکنه
‫اون گفت میخواد مثل ریک باشه
‫- در لحظه زندگی کنه، خطر کنه. ‫- منظورت چیه؟
‫باید بریم جاسوسی‌شون رو کنیم. ‫بیا بریم.
‫ولم کنید!
‫همین الان ولم کنید، تقاضا میکنم
‫واقعاً فکر کردی ‫انگلیسی‌ها میان سراغت؟
‫نه، نه.
‫سرنوشتت خیلی از این بدتره.
‫به لینگرمور خوش اومدی.
‫جيكوب.
‫- خوبی؟ ‫- نمیتونم اینجا باشم.
‫نمیتونم این کار رو کنم ‫نه با این مرد.
‫نه با این خانواده
‫لطفاً یه نفس عمیق بکش. درک میکنم
‫- درک نمیکنی. ‫- پس کمکم کن درک کنم.
‫اینجایی
‫اگه به زمان نیاز داری ‫که در موردش فکر کنی...
‫خیلی باید در موردش فکر کرد
‫و ازت ممنونم که متوجهی ‫بهت خبر میدیم
‫ممنونم.
‫ایناهاش.
‫- اونا چی هستن؟ ‫- نوار صوتی
‫جلسات شورای شهری که ‫باید رونویسی‌شون میکردم
‫دنبال چیز خاصی میگردی؟
‫آره. یه جلسه بود.
‫در واقع به رأی بود. سپتامبر ۱۹۶۵؟
‫در مورد پر کردن دریاچه‌ی لندری بود.
‫درسته. چرا اون برات مهمه؟
‫خب، دیدمش.
‫منظورم دریاچه‌ست.
‫و نمیتونم درک کنم
‫چرا مردم میخواستن همچین جای خاصی رو خراب کنن
‫واقعاً. مشخصه تاریخ برای تو هم...
‫مثل من زنده‌ست.
‫آره. مطمئناً میشه اینو گفت.
‫پیداش کردم.
‫سپتامبر ۱۹۶۵.
‫آماده‌ای به گذشته بریم؟
‫اوه، آماده‌ی آماده‌ام.
‫باید اون دریاچه رو پر کنیم.
‫به نظرت اسم این جلسه...
‫چی بود؟ ‫- دریاچه رو پر کنید!
‫اون دریاچه امن نیست.
‫اون بچه‌ها نزدیک بودن غرق بشن.
‫- بچه‌ها نزدیک بودن غرق بشن؟ کی؟ ‫- هیس، گوش کن.
‫آروم باشید. ‫این مسخره‌ست.
‫- اون فرنه ‫- شما گودوین‌ها...
‫باید کوتاه بیاین ‫دریاچه برای خانواده‌ام مهمه
‫و مهمتر از این دریاچه توی ملک منه.
‫میتونم هر کاری که میخوام انجام بدم!
‫دخترمون ممکن بود بمیره
‫من میخوام یه چیزی بگم
‫- اون اولین گودوینه؟ ‫- آره.
‫هفت یا هشت سالش بوده.
‫دریاچه خاصه. دریاچه جادوییه.
‫و همه‌تون اشتباه میکنید ‫چون منو...
‫اولين، كافيه
‫چرا؟ اشکال نداره، کول.
‫- اون... ‫- کولتون لندری.
‫نوه‌ام، کولتون، ‫اون اولین رو نجات داد.
‫همه‌چی ختم به خیر شد.
‫نباید هیچ رأیی داده بشه.
‫صبر کن، میشه برگردونی عقب؟ ‫فکر کنم یه چیزی شنیدم
‫خودت که دیدیش...
‫ام، یه کم بلندتر؟
‫تو هم دیدیش، کول. میدونم که دیدی
‫این یعنی چی؟
‫خب؟
‫قایق؟ اوه نه.
‫زیاد از قایق خوشم نمیاد. باعث میشه استرس بگیرم.
‫چیزیت نمیشه.
‫نمیدونی چقدر خوش میگذره چون
‫- اوه! ‫- ... تا حالا با من....
‫توی قایق نبودی
‫من باید توی اون قایق می‌بودم
‫همیشه باید من می‌بودم
‫چرا به کولتون نگفتم چه حسی دارم؟
‫میخواستم اون شب ‫توی کویل بهش بگم.
‫آره. یادمه.
‫ولی با اتفاقی که واسه ریک افتاد.
‫حس خوبی نداشتم ‫همه چی رو سرش خراب کنم
‫به نظرم گفتنش خیلی زود بود.
‫و الان خیلی دیر شده.
‫و خیلی دارم عذاب میکشم
‫متأسفم، اولين. ‫ولی میدونم که اوضاع ...
‫همون‌طور که باید پیش میره
‫به نظرت از هم جدا میشن؟
‫به نظرم کولتون ‫از خداشم باشه که کنارت باشه.
‫چطوره تا اونا برمیگردن پیش تو بمونم؟
‫ممنونم، آلیس
‫خوبه یکی طرفم باشه.
‫آره. من طرف توئم.
‫سلام. خیلی‌خب. خبر آوردم.
‫تو و آلیس نرفتین خرید.
‫عاشق توجهت به جزئیاتم ‫ولی نه، ما برگشتیم.
‫و حدس بزن چی شد؟
‫بابا وقتی بچه بودن ‫اولین رو...
‫از دریاچه نجات داده. ولی به اعماق کشیده نشده
‫این باعث شد فکر کنم شاید
‫سفر به زمان ‫واسه اون کار نمیکرده؟
‫- چرا این کار رو میکنی؟ ‫- کفشه‌ات روی کفپوش
‫- علامت میذارن. ‫- بیشتر نگران زمینی...
‫تا خبر مهمم ‫در مورد سفر به زمان؟
‫نگران کفپوشم و خبر مهمت در مورد سفر به زمان...
‫برام جالبه.
‫هم‌زمان روی چند چیز تمرکز دارم.
‫- میرم آلیس رو پیدا کنم. ‫- چی؟ معذرت میخوام
‫ببین، بی‌خیال ‫کفپوش برام مهم نیست.
‫آخه چوب بلوط صدساله‌ست.
‫- سلام. آلیس اینجاست؟ ‫- نه، نمیدونم کجاست.
‫پس حتماً هنوز اونجاست.
‫اونجا. میدونی؟ ‫اگه زیر یه سقف...
‫زندگی میکردین، راحت‌تر میتونستی
‫- دخترت رو پیدا کنی. ‫- واقعاً الان نیازی...
‫به این حرف‌ها ندارم. ‫همین الانشم حالم خیلی بده.
‫اگه از خودت دفاع نکنی که
‫گیر دادن بهت خوش نمیگذره
‫چی شده؟
‫- نمیدونم. ‫- البته که میدونی
‫و به نظرم موضوع آلیسه.
‫آخه...
‫از وقتی با الیوت زندگی میکنم
‫نگران اینم که بدون من...
‫به آلیس سخت میگذره. ‫ولی اون کاملاً خوبه.
‫و میدونم که احتمالاً مسخره‌ست‎ ‫ولی اذیت میشم، میدونی؟
‫میخوام نزدیک خودم نگهش دارم.
‫مادر بودن آسون نیست. ‫حتی وقتی بچه‌ات بزرگ میشه
‫از طرفی میخوای پناهشون باشی
‫و از طرف دیگه ‫می‌خوای بهشون آزادی بدی
‫تا بتونن رشد کنن
‫ببین عزیزم، من یه عذرخواهی ‫بهت بدهکارم.
‫در مورد رفتنت پیش الیوت زیادی واکنش نشون دادم
‫خواستم یه کم بیشتر کنارم باشی.
‫راستش میدونم مدتیه که شما
‫برای این قدم آماده‌اید.
‫ممنونم.
‫امیدوارم حق با تو باشه.
‫منظورت چیه؟
‫شاید زیادی نسنجیده عمل کردم.
‫شوکه‌کننده‌ست، آره. میدونم. فقط...
‫عاشق زندگی با الیوتم،
‫ولی اگه واقعیت گند بزنه بهش چی؟
‫اگه دوباره توی همون جاده‌ای ‫قدم بذاریم که
‫من و بریدی طی کردیم چی؟
‫مثل دو تا غریبه با هم زندگی کنیم.
‫نمیخوام من و الیوت ‫این‌جوری بشیم.
‫اوه، کاترین. ‫به عشقی که به الیوت داری اعتماد کن
‫طبق تجربه میدونم که توی زندگی واقعی...
‫کلی زیبایی هست. ‫همین لحظات کوچیکن که...
‫از همه مهم‌ترن
‫کارهای کوچیک
‫نه بزرگ.
‫عشق همون‌جاست.
‫قایق‌سواری مسخره چقدر طول میکشه؟
‫اوه، اونجان.
‫چرا گوش نکردی؟
‫- دلایلا، معذرت میخوام ‫- بهت که گفتم...
‫- از قایق خوشم نمیاد. ‫- فکر کردم اونجا...
‫آروم‌تر باشه، خب؟ ‫فکر کردم خوشت میاد
‫تو اصلاً نمیدونی من از چی خوشم میاد.
‫تو اصلاً منو نمیشناسی ‫پس وانمود نکن که میشناسی.
‫وانمود نمیکنم
‫حق با توئه
‫نمی‌شناسمت، ولی میخوام بشناسم.
‫باورم نمیشه بالا آوردم. ‫خیلی خجالت میکشم
‫اشکال نداره. ببین، من خوبم. ‫کفش‌هام سالمن.
‫چطور میتونم کمکت کنم؟
‫نمی‌تونی
‫خداحافظ، کولتون.
‫دلايلا.
‫بهم خورد. تموم شد!
‫ای وای
‫در واترلو
‫ناپلئون تسلیم شد
‫♪ اوه آره♪
‫و من دیدم که سرنوشتم...
‫كاملاً مشابه همچین وضعیتیه
‫کتاب تاریخ روی قفسه ...
‫همیشه خودش رو تکرار میکنه
‫واترلو
‫من شکست خوردم و تو پیروز شدی
‫واترلو
‫بهت قول میدم بیشتر از همیشه دوستت داشته باشم
‫واترلو
‫حتی اگه بخوامم نمیتونم فرار کنم
‫واترلو
‫میدونم سرنوشتم اینه که با تو باشم
‫باشه. باشه، کافیه. فهمیدم.
‫پس
‫پس با خودت فکر کردی واسه نجات امروز...
‫این کاریه که باید انجام میدادی؟
‫يه لندری هرگز ناامید نمیشه.
‫- نه کول. نمیتونم. دهنم... ‫- برام مهم نیست دلی
‫چیز دیگه‌ای برام اهمیت نداره.
‫من چرا اینجام؟
‫من برای تو اینجام.
‫- چی؟ ‫- گفتم من کنارتم.
‫بجنب. بیا بریم.
‫کی این بلا رو سر کمرت آورده؟
‫- داری... ‫- خواهش میکنم. بهم بگو.
‫کار سایرس بود.
‫اون...
‫اون فقط زندانیم نکرده بود.
‫شکنجه‌ام داد.
‫نزدیک بود بمیرم، ولی کت...
‫اون جونم رو نجات داد.
‫اون و سوزانا ‫منو از مرگ برگردوندن.
‫این زخم‌ها واسه همینن.
‫این چیزیه که ‫هنوز دارم باهاش سروکله میزنم
‫جيكوب، واقعاً متأسفم.
‫میدونم میخوای ‫روی پای خودم وایسم
‫ولی دارم کلنجار میرم.
‫شاید زخم‌ها ‫۲۰۰ سال پیش اتفاق افتاده باشن، ولی واسه من
‫فقط ۹ ماه گذشته.
‫کابوس‌ها، جوری که ‫توی لینگرمور رفتار کردی.
‫اینکه نخواستی ‫واسه لوئیس کار کنی.
‫باید می‌فهمیدم.
‫من داغونم، مامان.
‫نمیدونم اصلاً ‫خوب میشم یا نه.
‫تو داغون نیستی، جیکوب
‫و خوب میشی
‫و من اینجام که کمکت کنم، باشه؟
‫آليس! هی!
‫- صبر کن! ‫- سلام! کولتون،
‫- ببخشید من داشتم... ‫- ممنون
‫ممنونم که امروز ‫پیش اولین موندی.
‫مرگ ریک برای اولین ‫و همه‌مون سخت بوده
‫خوشحالم که اون تو رو داره
‫قابلی نداشت.
‫اینجا چیکار میکنی؟
‫- باز رفته بودی شنا؟ ‫- آم، واقعاً خوشم میاد.
‫اولین بهم گفته که ‫دریاچه خاصه.
‫جادوييه.
‫و منم حرفش رو باور دارم.
‫به نظرت مسخره‌ست؟
‫خیلی خب یه چیزی میخوام بهت بگم
‫بچه که بودم مادربزرگ فرن...
‫سرم رو با این داستان‌ها ‫که دریاچه جادوییه پر میکرد.
‫حتی بهم میگفت دریاچه میتونه آدم رو به گذشته برگردونه.
‫ولى من هیچ وقت جدیش نگرفتم.
‫ولی روز خاکسپاری ریک، ‫ پریدم توی دریاچه
‫فقط واسه امتحان. فکر کردم....
‫اگه بتونم به گذشته برگردم، ‫میتونم نجاتش بدم.
‫ولی مشخصه که جواب نداد ‫و حماقت از من بود که باور کردم.
‫فکر کردم اگه زمانی قرار باشه به جادو امید داشته باشم،
‫همون روز بود.
‫از اینکه خواستی ‫باور داشته باشی سرزنشت نمیکنم.
‫ممنون.
‫ممنون
‫شرمنده، واسه یه غریبه زیادی درددل کردم
‫ولی حس میکنم ‫میتونم بهت اعتماد کنم.
‫انگاری زمان زیادیه که میشناسمت.
‫منم همین احساس رو دارم.
‫باید برم
‫با دلایلا برنامه دارم.
‫دارم میبرمش راکسی ‫فیلم ببینیم.
‫وای دو دفعه بیرون رفتن توی یه روز.
‫خیلی خاص بود.
‫از دیدنت خوشحال شدم، آلیس.
‫از جادو لذت ببر.
‫اینا رو یادته؟
‫یادداشت‌هایی هستن که قبلاً برات مینوشتم.
‫- «پست مامانی». ‫- آره.
‫درسته. یادمه.
‫یادداشت‌ها رو ‫هل میدادی زیر در اتاقم
‫که بهم بفهمونی اونجایی
‫و اینکه دوستم داری.
‫همه‌شون رو نگه داشتم.
‫بعد گم شدنت ‫مدام به این فکر میکردم که این جعبه
‫چقدر میتونست پرتر بشه
‫چقدر "پست مامانی" دیگه ‫میتونستم دریافت کنم
‫حتی بعد از برگشتنت ‫همه‌اش به چیزهایی که...
‫از دست دادم فکر میکردم
‫میخوام روی چیزهایی که دارم ‫تمرکز کنم.
‫و چیزی که دارم...
‫یه جعبه‌ی نیمه‌پر از پست مامانیه
‫و تو.
‫حالا،
‫در مورد این شغل با لوئیس گودوین.
‫مامان.
‫فقط یه دفعه می‌گمش،
‫گوش کن ببین چی میگم. ‫میخوای بخواه، نمیخوای نخواه.
‫تو توی این شغل....
‫خوبی، جیکوب.
‫و عاشقش میشی. ‫این کاریه که عاشقشی.
‫و میتونی اونجا انجامش بدی.
‫نه اینجا.
‫تو داغون نیستی، جیکوب
‫زخم‌ها مدرک اینن که عذاب کشیدی،
‫ولی همچنین مدرک اینن که از پسشون براومدی.
‫این نگاه رو میشناسم، ولی فکر کنم خوشت بیاد
‫از کجا اومدم.
‫حالا از کجا اومدی؟
‫از اولین بیرون رفتنت با کولتون روی قایق
‫- دیدی؟ ‫- آره. داشتم با اولین...
‫نگاه میکردم. ‫خیلی عاشقانه بود، مادربزرگ.
‫یادم نیست اون اونجا بوده.
‫ولی تو رو هم یادم نمیاد.
‫من اونجا بودم ‫و این نشون میده که
‫گاهی دریاچه ‫میتونه یه موهبت باشه
‫چون تونستم دقیقاً لحظه‌ای رو که
‫شما دو تا عاشق هم شدین رو ببینم. ‫میدونی؟ وقتی اون روی اسکله...
‫جلوی همه برات شعر عاشقونه خوند؟
‫آره، البته.
‫هی، برگشتی. بالاخره.
‫سلام، مامان. میخواستم بهت زنگ بزنم
‫ولی برنامه‌ام با نوآ ‫یه‌جورهایی دیر شده.
‫اوه. باشه. آره، مشکلی نیست.
‫شاید بتونیم موقع آماده شدنم با هم حرف بزنیم؟
‫- یه کم با هم وقت بگذرونیم؟ ‫- آره، از خدامه.
‫میدونی لحظه‌ای که آلیس دید
‫لحظه‌ای نیست که ‫ما عاشق هم شدیم، درسته؟
‫میدونم.
‫دل، خوبی؟ ‫بذار کمک کنم.
‫- كولتون، لطفاً. من خوبم. ‫- نه، نیستی!
‫هی، هی، هی. بیا، بیا، بیا.
‫اینا نقاط حساسی هستن، میبینی؟
‫وقتی فشارشون بدی ‫باعث میشه حالت تهوعت کم بشه.
‫باعث میشه یه کم تعادلت بهتر بشه.
‫داره جواب میده؟
‫آره. بهتر شده.
‫ایول
‫ممنونم که متعادلم میکنی
‫کولتون، فکر کنم الانه که....
‫همون لحظه بود که فهمیدیم.
‫کار کوچیک، نه بزرگ.
‫هرگز فراموش نمیکنم.
‫منم. ‫اون خاطره فقط واسه خودمونه.
‫ایول
‫چیز خاصی مد نظر داری؟
‫اینجا؟
‫آره، نمیدونم. ‫سعی دارم آدم متشخصی باشم
‫میدونی؟ نمیخوام به اولین بیرون اومدنمون ‫گند بزنم.
‫خوشحالم که اومدیم بیرون.
‫آدم نباید خودش رو به اون راه بزنه. ‫میدونی؟
‫اگه از کسی خوشت بیاد ‫باید مستقیم به خودش بگی
‫پس داری میگی ازم خوشت میاد؟
‫- خوبی؟ ‫- آره، فکر کنم...
‫پشه نیشم زده ‫و یه جورهای رفته رومخم.
‫- میشه ببینمش؟ ‫- آره.
‫میگن جلوی خارش رو میگیره.
‫داره جواب میده؟
‫آره. جواب میده.
‫متوجه شدی که اخیراً ‫پوست تخم‌مرغ‌ها نازک‌تر شدن؟
‫- نه. ‫- به خاطر آنفولانزای مرغیه.
‫کشاورزها کلی مرغ از دست دادن
‫مرغ های قدیمی‌شون رو مدت طولانی‌تری ‫برای تولید تخم مرغ نگه میدارن، بنابراین...
‫پوسته‌های نازک
‫یه جورهایی باحاله، نه؟
‫آهان.
‫خیلی خب، اليوت. ‫به نظرم باید حرف بزنیم.
‫خیلی خب، یادته؟
‫- شوخیت گرفته؟ معلومه. ‫- اينو يادته.
‫- من عاشق این آهنگم. ‫- ساعت تعطیلی
‫اوه خدای من.
‫که برید بیرون توی دنیا
‫ساعت تعطیلی
‫تموم چراغ‌ها رو...
‫روی تموم پسرها و دخترها روشن کن
‫ساعت تعطیلی
‫نیاز نیست بری خونه
‫ولی نمیتونی اینجا بمونی
‫میدونم میخوام ‫کی منو ببره خونه
‫- وای خدای من، کفپوش ‫- ولش کن.
‫- چی؟ ‫- اصلاً برام مهم نیست.
‫چیز دیگه‌ای برام مهم نیست.
‫گمونم زندگی واقعی خیلی هم بد نباشه.
‫اگه زندگی واقعی اینه ‫باید بیشتر قدرش رو بدونیم.
‫صبر کن، صبر کن. الیوت، چرا...
‫این دست تو چیکار میکنه؟
‫بعد اینکه آلیس افتاد توی آب، ‫ کنار دریاچه پیداش کردم
‫گمونم فراموشش کرده بودم ‫ولی این واسه آلیسه دیگه؟
‫نه، این واسه بابام ‫از سال ۱۹۹۹ئه.
‫با عقل جور در نمیاد.
‫اینجا توی سال ۲۰۲۵ چیکار میکنه؟
‫یعنی اون میتونه به آینده سفر کنه؟
‫به نظرت اون سعی داره ‫خودش رو به ما برسونه؟
‫- به نظرت اون اینجاست؟ ‫- نه، سفر به آینده...
‫- امکان‌پذیر نیست. ‫- باید برم مامان رو ببینم
‫خوشحالم اومدیم بیرون.
‫و راستش، هنوز برام شوکه‌کننده‌ست که تو ‫رقص پا بلدی.
‫اصلاً انتظارش رو نداشتم.
‫من یه سبد پر از رمزورازم.
‫- نوا؟ ‫- مكس.
‫سلام. ام...
‫آلیس، راستش این بهترین مشتریمه
‫مکس گودوین.
‫تازه با باباش اومده شهر
‫- پس تو پسر لوئیسی؟ ‫- خود خودمم
‫پس این یعنی تو داداش کیسی هستی.
‫سعی داشتم از حالش باخبر بشم ‫میدونی چطور میتونم باهاش تماس بگیرم؟
‫کیسی کیه؟
‫خواهرت...؟
‫یا حداقل این چیزیه که بهم گفته بود.
‫شرمنده، مثل اینکه یکی داشته ‫دروغ می‌گفته.
‫خیلی‌خب، اگه چیزی که ‫اولین وقتی بچه بود
‫توی اون نوار گفته بود رو در نظر بگیریم، ‫اینکه دریاچه خاصه
‫و بابا در موردش میدونه
‫به علاوه‌ی پیغام‌های مخفی ‫که بابا توشون واضح اعتراف میکنه
‫که میدونه دریاچه جادوییه
‫و حالا هم که پلیورش ‫سال ۲۰۲۵ سروکله‌اش پیدا میشه.
‫تموم نشونه‌ها ‫به این اشاره میکنن که بابا
‫در مورد دریاچه میدونه
‫مطمئنی که اون هیچ‌وقت چیزی در مورد...
‫- سفر به زمان نگفته؟ ‫- نه! هیچ وقت.
‫مامان، لطفاً. ‫سعی کن خوب فکر کنی.
‫گفتم نه، کاترین.
‫مامان...
‫اگه حق با کاترین باشه
‫و تو میدونستی،
‫چرا بهم نگفتی؟
‫چرا از پسرمون محافظت نکردی؟
‫وقتش رسیده چیزهایی که از دست دادیم رو رها کنیم
‫و بچسبیم به چیزهایی که قراره پیش بیان
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]